صفحه اصلی  »  کارتن خواب
image_pdfimage_print
خرداد
۲۲
۱۳۹۸
اگر مادرم حامی‌ام بود
خرداد ۲۲ ۱۳۹۸
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , ,
shutterstock_310753622
image_pdfimage_print

Photo: Polina Gazhur/www.shutterstock.com

مازیار بهرامی

فرزند شهید است، با خانواده‌ای مرفه. وقتی به ازدواجی روی می‌آورد که خانواده با آن موافق نیست، از سوی مادر کاملا طرد می‌شود. ازدواج ناموفق است و به جدایی می‌انجامد. حتی تنهایی و بی‌پناهی دختر، خانواده را به آشتی با او ترغیب نمی‌کند.

مهتاب که می‌بیند راهی به خانه ندارد، بساط کارتن‌خوابی را در پارک‌های  تهران پهن می‌کند. او حالا دیگر برای رهایی از فشارهای روانی، به مواد مخدر هم روی آورده است.

ازدواج دوباره مهتاب با مردی‌ست که او هم بی‌خانمان است. لای همین بساط سرنگ‌های آلوده و سوز سرمای شب‌های زمستان، خانواده آنها سه نفره می‌شود. این سطح از فلاکت هم دل خانواده مهتاب را برای کمک به رحم نمی‌آورد؛ «هر چه بوده او با آبروی خانواده‌اش بازی کرده و حالا دارد تاوانش را پس می‌دهد.»

این «بی‌آبرویی» مورد نظر خانواده مهتاب که منجر به پس زدن او برای همیشه شده البته پدیده نادری نیست.

در کنار ازدواج بدون مجوز خانواده، اعتیاد زنان به تشدید طرد آنها از سوی جامعه کمک می‌کند. زنان معتاد به ویژه در جوامعی با ساختارهای مردسالارانه به عنوان موجوداتی فاقد ارزش و حتی به عنوان «بزهکار» شناخته شده و از سوی دیگران پس زده می‌شوند. این «دیگران» البته شامل خانواده فرد نیز می‌شود. اعتیاد زنان اغلب نشانه فرو غلتیدن آنان در انواع رفتارهای ضد اخلاقی است. در این حالت، روابط عاطفی و انواع حمایت‌های خانوادگی آنان قطع می‌شود و این مساله آغاز مشکلات جدیدتر و خطرناک‌تری است.

طوبی ساقی مواد مخدر بود

برای یک تحقیق دانشگاهی در زمینه زنان دچار اعتیاد به یکی از پارک‌های محل رفت و آمد آنها رفته بودم.

طوبی را که یک زن حدودا ۵۰ ساله به نظر می‌رسید، روی یکی از صندلی‌ها نشسته دیدم در حالی که عروسک می‌بافت. مشخص بود ساقی حرفه‌ای نیست و تنها برای گذران زندگی روزمره به مصرف و فروش مواد مخدر روی آورده است.

محتاطانه سر صحبت را در مورد دلیل روی آوردنش به اعتیاد باز کردم. گرم عروسک‌بافی، خاطره‌ای از دوران کودکی‌اش گفت. از میان تمام حرف‌های او هم شاید بتوان طرد از سوی خانواده در دوران کودکی را به عنوان دلیل اصلی حال و روز امروزش بیرون کشید:

«وقتی شش یا هفت ساله بودم و پدرم را از دست دادم، با مادرم به خانه دایی کوچ کردیم و در یکی از طبقات این خانه، ساکن شدیم. دایی‌ام هر شب مرا به زور مورد آزار جنسی قرار می‌داد. ابتدا از جلب اعتماد من کارش را شروع کرد و خیلی زود نیت خود را فاش ساخت. مقاومت‌های من هیچ نتیجه‌ای نداشت. به مادرم به عنوان تنها فرد زندگی‌ام روی آوردم. پاسخش نابودم کردم؛ دعوت به سکوت محض و حتی دعوا با من به خاطر اتهام‌زنی به برادرش.»

ادامه آزار جنسی و طرد طوبی از طرف مادر آن هم در سن حساس شش تا هفت سالگی، برای او راهی جز فرار از خانه و پناه گرفتن در پارک و خیابان باقی نمی‌گذارد. در واقع طوبی دو مرحله از طرد را تجربه می‌کند. یکی طرد از سوی پدر با مرگ فیزیکی او و دیگری طرد از سوی مادر، وقتی تصویر حامیانه او در ذهنش می‌میرد.

بیشتر بخوانید:

معلولان و کنترل‌گری؛ خشونت به نام محبت

کودکانی که صدای‌شان به گوش‌ها نمی‌رسد

پنج زندگی غمبار

طی سال‌ها خیابان خوابی، طوبی با مردی آشنا می‌شود و با او ازدواج می‌کند. این ازدواج آغاز دوباره یک زندگی آرام برای اوست. حالا او آماده است تا رخت سال‌ها خیابان‌خوابی و آزارهای کلامی، روانی و جسمی را از تن درآورد.

مرگ همسر اما خیلی زود این فرصت را از او می‌گیرد. خاطره سوء‌استفاده جنسی دوران کودکی به همراه تنگدستی امروز  برای طوبی راهی جز کشیده شدن به مسیر روسپیگری باقی نمی‌گذارد.

او که خودش معتقد است در صورت حمایت خانواده می‌توانست فردی موفق در جامعه باشد، حالا در برابر تامین حداقل معاش با دو نفر از «حاجی بازاری»‌های تهران رابطه جنسی دارد و هیچ‌کس هم در جریان بیماری‌های مقاربتی احتمالی او نیست.

•••

بر اساس یافته‌های یک پژوهش دانشگاهی میان «فقر و سابقه سوء‌استفاده جنسی رابطه مثبت معنادار» وجود دارد.

این یعنی هر چه‌قدر فقر و سابقه آزار جنسی در فرد پر‌رنگ‌تر باشد، احتمال گرایش او به تن‌فروشی بیشتر خواهد شد.

عضو کانال تلگرام خانه امن بشوید.

آزار جنسی و دیگر خشونت‌ها اما برای تبدیل شدن به بحران‌هایی مانند روسپیگری به یک میانجی مهم نیازمند است: طرد از سوی خانواده.

تحقیقات زیادی نشان می‌دهند حتی بدترین خاطرات آزار جنسی در صورت وجود حمایت خانواده و روان درمانی، به این سرانجام دچار نخواهند شد.

تنها بر اساس یک پژوهش «الگوی نامناسب تعامل والدین با فرزند، بی‌ثباتی در خانواده، عدم حمایت و محبت، استفاده از نظم و انضباط پرخاشگرانه که با سطح پایینی از استدلال و سطح بالایی از پرخاشگری فیزیکی ، کلامی و عاطفی همراه است با بروز رفتار پرخاشگرانه در کودکان رابطه دارد.»

همچنین «تعامل منفی والد-فرز ند که منجر به کاهش نظارت‌پذیری فرزند و نظم و انضباط تنبیهی او می‌شود، به افزایش رفتارهای ضد اجتماعی همچون اعتیاد فرزندان کمک می کند.» (فصلنامه سلامت روانی کودک، دوره دوم، شماره چهارم، زمستان ۱۳۹۰، رابطه تعامل والد-فرزند و سطح پرخاشگری دانش‌آموزان)

•••

طوبی خود به روشنی می‌گوید: «اگر روزی که آزار جنسی را تحمل می‌کردم مادرم به جای خالی کردن پشتم حامی‌ام بود، هرگز در این مسیر قرار نمی گرفتم.»

خرداد
۲۸
۱۳۹۵
مرگ تدریجی رویاها: هر روز در تهران سه تا چهار کودک معتاد به دنیا می‌آیند
خرداد ۲۸ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
, , , , , , ,
jpg-e1447592611396
image_pdfimage_print

شارمین میمندی نژاد، موسس جمعیت امام علی در مراسم یادبود رویا، نوزاد چهارماهه‌ای که چند روز قبل به دلیل اعتیاد و سوءتغذیه در بیمارستان درگذشت، گفته که روزانه در تهران سه تا چهار کودک با اعتیاد به دنیا می‌آیند و نزدیک به دو میلیون کودک کار در کشور وجود دارد. او این آمار را بر مبنای گفته‌های مسوولان در ایران بیان کرده است.

این فعال اجتماعی گفته که در چنین شرایطی، کژدار و مریض کار کردن در مقوله اعتیاد، شرم آور است: «هیچ سازمان و ارگانی درخصوص مسئولیت حل معضل اعتیاد نوزادان و کودکان فکری نمی کند و ما همیشه شاهد به دنیا آمدن کودکان معتاد از مادران معتاد و همچنین شاهد فروش و مرگشان هستیم و خواهیم بود.»

آمار دقیق نوزادان معتاد در دست نیست اما منابع غیررسمی از وجود حدود ۱۵۰ هزار مصرف‌کننده مواد مخدر زیر پنج سال در کشور خبر می دهند.

سال گذشته، فاطمه دانشور، رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر تهران گفته بود که گزارش ولادت سه تا چهار نوزاد معتاد در هر ماه به دست آنها می‌رسد و آمار ولادت نوزادان کارتن خواب به شدت افزایش یافته و به طور میانگین دو تولد در هر روز گزارش می‌شود.

او این آمار را تنها آمار موجود معرفی کرده بود که از مراجعات زایمان زنان کارتن خواب به بیمارستان‌ها و مصاحبه با مسوولان برخی بیمارستان‌های تهران به دست آمده است.

در مقابل اما پرویز افشار، سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر، در واکنش به سخنان دانشور درباره تولد روزانه دو معتاد در شهر تهران، گفته بود: «متولی موالید کشور و کنترل سلامت زنان وزارت بهداشت است و متاسفانه اطلاع دقیقی از آمار به دنیا آمدن نوزاد متولد شده از زنان معتاد در کشور نداریم.»

افشار همچننی به آمار ارائه شده از سوی یکی از مسئولین وزارت بهداشت درباره تولد سالانه ۷۰ هزار نوزاد از زنان معتاد، گفته بود: «سهم زنان از جمعیت معتادان کشور ۱۰ درصد است و گرچه این زنان بیشتر در سن باروری و زاد و ولد قرار دارند اما محاسبات ما با آمار ولادت سالانه ۷۰ هزار نوزاد در کشور، اختلاف دارد.»

سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر البته اصل ولادت نوزاد معتاد از زنان معتاد را موضوعی قطعی دانسته بود اما گفته بود این آمارها، نیازمند بررسی های جدی است.

او همچنین گفته بود که سیاست ستاد مبارزه با مواد مخدر، غربالگری زنان معتاد نیست.

عقیم‌سازی یا کنترل؟

به دنبال انتشار آمار تولد کودکان معتاد، بحث کنترل بارداری زنان معتاد و کارتن‌خواب در جامعه مطرح شده و موافقان و مخالفان استدلال‌های خود را در این زمینه مطرح می‌کنند.

از آنجا که سقط جنین قانونی و انتخابی برای زنان معتاد و کارتن‌خواب ممکن نیست، معمولا بارداری این زنان ادامه پیدا می‌کند. آنها نه فقط به امکان سقط جنین بهداشتی و امن دسترسی ندارند، بلکه بسیاری از آنها به نوزاد به عنوان منبع درآمد خود نگاه می‌کنند: یا او را در بدو تولد می‌فروشند، یا برای گدایی اجاره‌اش می‌دهند.

زنان معتاد، پیش از بارداری، به دلیل عوارض اعتیاد در معرض آسیب‌های جسمی گوناگونی هستند و در زمان بارداری هم، از ترس تحت تعقیب قرار گرفتن، به مراکز درمانی مراجعه نمی‌کنند.

به دلیل احتمال روابط متعدد جنسی، احتمال آلودگی آنها به اچ‌‌آی‌وی بسیار است و چون در محل‌های غیربهداشتی نوزاد خود را به دنیا می‌آورند و از روش زایمان طبیعی استفاده می‌کنند، اگر مبتلا به اچ‌آی‌وی باشند، از این طریق به سادگی نوزاد خود را مبتلا می‌کنند.

برخی کارشناسان عقیم سازی آنان و جلوگیری از بارداری زنان معتاد و کارتن‌خواب را عامل جلوگیری آسیب‌های آینده می‌دانند اما بعضی دیگر می‌گویند که این کار سلب آزادی این زنان است. سازمان بهزیستی و وزارت بهداشت ایران از این طرح حمایت نمی‌کنند.

سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر اما پیش‌تر گفته بود: «آنچه مد نظر ما است عقیم‌سازی زنان کارتن خواب نیست بلکه طرح کنترل موالید در جمعیت های پرخطر است.»

معاون کاهش تقاضا و توسعه مشارکت های مردمی ستاد مبارزه با مواد مخدر گفته بود: «اگر از یک جمعیت پرخطر نوزادی متولد شود، تبعات و عوارضی متوجه نوزاد می شود که برخی جبران ناپذیر است؛ کارشناسان معتقدند خانم معتادی که مبتلا به HIV ایدز یا دیگر بیماری‌های واگیر است و یا آن قدر در آخر خط اعتیاد قرار دارد که امکان حمایت و نگهداری از نوزادش را ندارد، تا زمانی که موالید آنان تحت پوشش قرار نگرفته و درمان نشده و خود آنان تبدیل به مادری که قادر به انجام وظایف مادرانه خود نشده است، به تعویق بیفتد.»

پرویز افشار، اجرای  این طرح را شامل ارائه خدمات پیشگیرانه و توزیع وسایل پیشگیری یا روش‌های دیگر مانند توزیع قرص‌ها و آمپول‌ها دانسته بود.

سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر گفته بود که باید این اطمینان حاصل شود که از زنان معتادی که به انواع بیماری های HIV ایدز، هپاتیت و یا دیگر بیماری های عفونی مبتلا هستند، فرزندان ناسالم و یا کودک مبتلا به دنیا نمی‌آید؛ بر این اساس اگر مرد یا زنی به بیماری ایدز یا دیگر بیماری های عفونی خطرناک مبتلا است باید نخست زیر پوشش رمان داروهای خاص با دُز مناسب قرار گیرد تا از صحت نوزاد متولد شده اطمینان حاصل شود. این نوع کنترل اکنون در دنیا و ایران در حال اجراست.

به گفته افشار، هزینه‌ها، عوارض و تبعات اجتماعی به دنیا آمدن یک نوزاد مبتلا به HIV ایدز، آن قدر سنگین است که حتی یک خانواده عادی نیز نمی‌تواند از پس آن برآید چه برسد به خانواده ای که خودش ابتلا به بیماری و اعتیاد دارد.

نوزادانی که از مادران معتاد به مواد مخدر سنتی متولد می شوند، مبتلا به سندروم محرومیت نوزادی می‌شوند که این سندروم باعث بدحالی شدید این نوزادان می‌شود. این نوزادان را در بخش مراقبت های ویژه نوزادان بستری کرد.

برای نگهداری از آن‌ها میزان دوز انتقالی از جفت در رحم مادر به این نوزاد تعیین می‌شود و با در نظر گرفتن مصرف مادران، دوز مورد نیاز مرفین یا اپیوم از طریق سرم به این نوزادان منتقل شود.

منبع: رادیو زمانه

اردیبهشت
۱
۱۳۹۵
تکرار قتل کودکان در خیابان‌های چند منطقه پایتخت
اردیبهشت ۱ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
139410281257121746927334
image_pdfimage_print

رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر تهران با اشاره به قتل دختر ۶ ساله افغانستانی در ورامین گفت: گزارش‌های مشابهی از قتل کودکان توسط کارتن‌خوابها در مناطق آسیب‌خیز وجود دارد که حاکی از بی‌اطلاعی والدین است.

به گزارش تسنیم، فاطمه دانشور در جریان دویست و پنجاه و دومین جلسه علنی شورای شهر تهران با اشاره به  اینکه چند ماه قبل کودک ۸ ساله‌ای که برای خرید نان از خانه خارج شده بود در خیابان وحدت اسلامی توسط یک کارتن‌خواب به قتل می‌رسد و گلوی دو پسربچه ۵ ساله در پارک کوثر منطقه زیبا بریده می‌شود. این موارد حاکی از این است که والدین از وضعیت آسیب‌های اجتماعی اطلاع ندارد که کودکان خردسال خود را برای خرید به بیرون از خانه می‌فرستند.

وی از اداره آموزش‌های شهروندی شهرداری تهران تقاضا کرد: وظیفه آگاهی دادن به والدین در حوزه آسیب‌ها را دنبال کنند.

این عضو شورای شهر با اشاره به اینکه موضوع فرزندپروری در برنامه ۵ ساله شهرداری گنجانده شده است گفت: برای تحقق این موضوعات باید بهتر و بیشتر از گذشته از ظرفیت سراهای محله برای آگاه‌سازی مردم استفاده شود.

به گزارش تسنیم، عبدالحسین مختاباد دیگر عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران نیز از لغو یکباره جشن مازندرانی‌های مقیم مرکز در تپه‌های عباس‌آباد انتقاد کرد و گفت:‌این جشن قرار بود که پنجشنبه هفته گذشته برگزار شود و مجوزهای لازم را نیز داشته است اما ظاهرا نیروی انتظامی از برگزاری آن جلوگیری کرده و این در حالی است که بسیاری از افراد از شهرستان برای شرکت در این جشن به تهران آمده بودند.

وی خاطرنشان کرد: این موضوع صورت خوبی از نظر اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ندارد.

بهمن
۲
۱۳۹۴
هرگز تن‌فروشی نکردم؛ نگویید زنان کارتن‌خواب تن‌فروش هستند
بهمن ۲ ۱۳۹۴
این سو و آن سو خبر
۰
, , , , ,
IMG12573921
image_pdfimage_print

نشست «کارتن‌خوابی و اعتیاد زنان» عصر سه شنبه ۲۹ دی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران با حضور حبیب‌الله مسعودی‌فرید، معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور و جمعی از پژوهشگران برگزار شد.

در ابتدای این نشست فیلم «گزارشی درباره مینا» به کارگردانی کاوه مظاهری به نمایش درآمد و این کارگردان در مورد فیلم خود اظهار کرد: فیلم از نوع مشاهده‌گر و در مورد زندگی یک زن کارتن‌خواب از اول تا سیزدهم فروردین ۹۱ است. تحقیقات میدانی این فیلم از تابستان ۸۸ تا نوروز ۸۹ به طول انجامید. مینا با سایر کارتن‌خواب‌ها فرق داشت. او برای خود حریم شخصی قایل بود و براساس مرزی که در نظر گرفته بود، به قسمتی از جایی که زندگی می‌ کرد داخل، و به سایر نقاط خارج از خانه می‌گفت.

مثلت اعتیاد، خشونت و تن‌فروشی در کمین زنان کارتن‌خواب

در ادامه مسعودی‌فرید با بیان این‌که در کارتن‌خوابی دو نکته مهم وجود دارد، گفت: نکته اول این است که کارتن‌خوابی در بسیاری از کشور‌ها با واژه بی‌خانمان به‌کار می‌رود و معنایی به عنوان کارتن‌خواب وجود ندارد. نکته دوم نحوه برخورد و رویکرد ما به این موضوع است که اهمیت دارد. در هر مشکل اجتماعی می‌توانیم عوامل خطری در سطح فردی، خانوادگی، محلی، اجتماعی و اقتصادی برای آن بشماریم. به‌خصوص در حوزه زنان بی‌خانمان، این موضوع مهم است که مثلث اعتیاد، خشونت و تن‌فروشی وجود دارد و این افراد بیشتر در معرض خطر هستند. زمانی که این افراد را با افرادی که دارای شرایط نرمال هستند، مقایسه می‌کنیم، احتمال در معرض خطر بودن فرد نرمال از کسی که مواد مصرف می‌کند، بسیار کمتر است. بر همین اساس امسال فقط ۹۰ نوزاد به شیرخوارگاه‌ها تحویل دادند.

او ادامه داد: در آمریکا ۱۰ روز آخر ژانویه تعداد بی‌خانمان‌ها چه آن‌ها که در خیابان هستند و چه آن‌ها که در گرمخانه‌ها هستند، را می‌شمارند. در آخرین آمار، ۵۷۸ هزار بی‌خانمان وجود داشت که ۱۷۷ هزار نفر از آن‌ها در بیرون بودند. می‌توان این افراد را دسته‌بندی کرد؛ زیرا براساس زن یا مرد، فردی یا خانوداگی، بچه یا بزرگ، داشتن اختلال روانی یا نداشتن آن، مداخلات فرق می‌کند. یکی از کارهای پایه‌ای ما این است که ببینیم چنین مطالعاتی داشته‌ایم. برآوردهای ما براساس تعداد افراد حاضر در گرمخانه‌هاست و مطالعه شیوع‌شناسی انجام نشده و صرفاً تعدادی مطالعه کیفی با کمک شهرداری انجام شده است.

تأثیر علل زمینه‌ای و علل شروع‌کننده در کارتن‌خوابی

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با تأکید بر این‌که نمی‌توانیم عوامل خطر کشورهای دیگر را به خود نسبت دهیم، افزود: در مطالعه‌ای در لندن به علل زمینه‌ای و علل شروع‌کننده اشاره کردند. کسانی که در دوران کودکی خشونت خانگی دیده‌اند، علل زمینه‌ای دارند. علاوه بر آن اختلالات روانی یکی از این علل است که در ایران طبق آمار وزارت بهداشت ۶. ۲۳ درصد افراد ۱۵ تا ۶۰ سال، یک اختلال روانی نیاز به مداخله دارند که همین آمار نشان می‌دهد باید ورود فعال‌تری داشته باشیم. از علل شروع‌کننده نیز می‌توان به گسسته‌شدن روابط عاطفی بین انسان‌ها اشاره کرد؛ به‌طوری‌که طلاق، بیکاری و بیرون‌کردن فرد از خانه، از علل شروع‌کننده محسوب می‌شوند.

او به جنبه‌های اقتصادی در موضوع بی‌خانمانی اشاره کرد و گفت: آمریکا در گزارش بی‌خانمانی ۲۰۱۵ جنبه‌های اقتصادی را مطرح کرده است که می‌توان در کشور انطباق داد. نبود نظام‌های حمایتی، یکی از مهم‌ترین آن مشکل‌هاست. اگر نظام‌های حمایتی به موقع و به اندازه کافی وارد شوند، تبعات کاهش پیدا می‌کند. اعتیاد، اختلالات روانی، عدم تطابق فرد با محیط و نبود حمایت‌های اجتماعی، از مهم‌ترین دلایل رفتن فرد به سمت کارتن‌خوابی است. در برخی موارد کارتن‌خوابی باعث اعتیاد افراد می‌شود و به نوعی بی‌خانمانی و اعتیاد به یکدیگر بازخورد می‌دهند و یکدیگر را تشدید می‌کنند.

آخرین آمار از زنان کارتن‌خواب

مسعودی‌فرید با اشاره به آمار کارتن‌خواب‌ها تصریح کرد: هیچ تمام‌شماری‌ای در کشور صورت نگرفته است و تنها آمار گرمخانه‌های شهرداری و بهزیستی موجود است که نهایتا ۴ هزار تا ۵ هزار نفر گنجایش دارند. برآورد می‌شود مجموع کارتن‌خواب‌ها ۱۵ هزار نفر باشند که ۵ تا ۱۰ درصد آن‌ها زن هستند. در نتیجه به نظر می‌آید در تهران ۶۰۰ تا ۷۰۰ زن کارتن‌خواب وجود داشته باشند.

زنان در مرکز شفق وضعیت بهتری نسبت به بیرون از آن دارند

او در مورد مرکز شفق اظهار کرد: به نظر می‌رسد زنان در مرکز شفق وضعیت بهتری نسبت به بیرون از آن دارند، اما قطعاً این وضعیت برای درازمدت مناسب نیست. پیشنهاد می‌کنیم این افراد از گروه‌های بزرگ ۴۰۰ نفری به گروه‌های کوچک مانند TC‌ها بروند تا بتوانیم فرآیند مددکاری و روان‌شناختی را برای آن‌ها انجام دهیم. در حال حاضر بیشتر روی مبنای علمی ‌شفق بحث داریم که شهرداری کمک می‌کند. مگر می‌شود هر بیمار را مانند بیمار قلبی یک هفته در بیمارستان نگه داشت و پس از آن وضعیتش را پیگیری نکرد؟؛ درصورتی‌که در بیماری‌های با منشأ روانی پس از خروج فرد از محیط درمان، باید بیشتر پیگیری کرد. یکی از دلایل شکست چنین طرح‌هایی، پیگیرنبودن است. از طرف بهزیستی دو تا سه مددکار در شفق حضور دارند.

مسعودی‌فرید درباره روش ساماندهی کارتن‌خواب‌ها بیان کرد: روش ما مدل جذب است و با روش گازانبری موافق نیستیم؛ زیرا زمانی که یک پاتوق به هم می‌ریزد، دیگر نمی‌توان افراد را پیدا کرد. به اعتقاد من این کار باید توسط NGO‌ها انجام شود. از طرفی سیستم نظارتی باید وارد شود و ببیند اقداماتی که تا به حال انجام شده، تأثیر لازم را داشته است یا خیر. یکی از دلایل به سرانجام نرسیدن این کار نداشتن نیروی انسانی خبره است. در اورژانس اجتماعی، دوره‌هایی برای فارغ‌التحصیلان دانشگاهی برگزار کردیم تا آن‌ها با نحوه رفتار با فرد آشنا شوند.

زنی که به ۱۲ سال کارتن‌خوابی پایان داد

در بخش دیگری از نشست، فردی که سابقه ۱۲ سال کارتن‌خوابی داشت، در مورد دوران کارتن‌خوابی خود گفت: خاطره هستم و ۲ سال و ۱۱ ماه و به سن دخترم پاک هستم. دخترم ۲۰ روزه بود که به صورت خودمعرف و برای ترک اعتیاد به مرکز لویزان رفتم و به عشق دخترم ترک کردم. کارتن‌خواب‌ها مشکلات زیادی دارند. زمانی که در لویزان بودم، مددکاران به جای یاری بچه‌ها، تضعیف روحیه می‌کردند. فرزندم را از من گرفتند و به شیرخوارگاه آمنه دادند و ازآن‌جایی‌که مأموران وسایل من را آتش زده بودند، شناسنامه و مدرکی برای اثبات این‌که فرزند من است، نداشتم و فقط با حمایت خانواده‌ام توانستم فرزندم را پس بگیرم. در ۱۲ سال دوره کارتن‌خوابی خودکشی ندیدم، اما در لویزان دختری را دیدم که خودکشی کرد! پس از آن، تمام مسئولین لویزان را عوض کردند. زمانی که بازرس می‌آمد، همه چیز خوب بود و به ما اجازه صحبت نمی‌دادند.

هرگز تن‌فروشی نکردم؛ نگویید زنان کارتن‌خواب تن‌فروش هستند

او ادامه داد: اگر ساعت سه نصف شب به پاتوق‌های ممد دراز و دره فرحزاد بروید، هیچ بلایی سرتان نمی‌آید. ممد دراز جلوی پاتوق می‌ایستاد و می‌گفت من کوچیک شما هستم، اما مأموران نیروی انتظامی‌ زمانی که می‌آمدند، با باتوم می‌زدند. هرگز تن‌فروشی نکردم، پس نگویید زنان کارتن‌خواب تن‌فروش هستند؛ هرچند در بین آن‌ها تن فروش هم وجود دارد؛ همانطور که در بین زنان عادی هم تن‌فروش وجود دارد. شغل من پایپ زنی بود و هرگز به کاسبی التماس هم نکردم. در دره فرحزاد کارتن‌خواب پزشک و حتی کارمند شهرداری هم داشتیم؛ پس نباید به کارتن‌خواب‌ها بگویید بی‌خانمان. این‌ها همه خانه و خانواده دارند. من دوست نداشتم مادرم خلاف من را ببیند؛ به همین دلیل از خانه بیرون آمدم. در فرحزاد مجبور بودم تیپ مردانه بزنم و گاهی حتی ۱۵ روز به ۱۵ روز از ترس مأموران کتانی‌هایم را درنمی‌آوردم.

کاش در فرحزاد هم گرمخانه‌ای برای زنان وجود داشت/ افرادی را دیده‌ام که شب خوابیدند و صبح از سرما بیدار نشدند

خاطره افزد: کدام‌یک از شما می‌توانید چهار روز گرسنه بمانید و شب از گرسنگی بیدار شوید؟ چهار شب باران بیاید و لباس‌های ذخیره‌تان را آتش بزنید تا سایرین گرم شوند؟! هر زمانی که توانستید این کار‌ها را انجام دهید، کارتن‌خواب‌ها را درک می‌کنید. گرفتن معتاد و بردن او به کمپ اثری ندارد. کاش کمپی بود که در آن باز بود تا اگر فردی خواست، برود و اگر نخواست بیاید بیرون؛ زیرا اگر به اجبار برود، پس از خروج از کمپ، دوباره مصرف را شروع می‌کند. اگر می‌خواهید کمک کنید، به کارتن‌خواب‌ها غذا و لباس گرم بدهید. این افراد پس از ترک، حمایتی ندارند و خانواده‌شان آن‌ها را نمی‌پذیرد به همین دلیل دوباره کارتن‌خواب و معتاد می‌شوند. کاش در فرحزاد هم گرمخانه‌ای برای زنان وجود داشت؛ زیرا افرادی را دیده‌ام که شب خوابیدند و صبح از سرما بیدار نشدند.

با برچسب‌زدن به زنان کارتن‌خواب آن‌ها را برای پذیرفتن آسیب‌های دیگر آماده می‌کنیم

در ادامه ضحی امیری؛ دانشجوی جرم‌شناسی با بیان این‌که اعتیاد در قانون ما جرم است، اظهار کرد: زن معتاد، مجرم محسوب می‌شود و زمانی‌که با این دید برچسب‌زننده سعی کنیم او را از میثاق‌های اجتماعی دور کنیم، قطعاً خودش هم برای پذیرفتن بسیاری از آسیب‌های دیگر آماده‌تر می‌شود. زمانی‌که روی قالب‌واره‌های ذهنی مردم کار می‌کنیم، زمانی که بازتاب رسانه‌ای یک مداخله کیفری روی یک آسیب اجتماعی آنقدر منفی و دور از عرف است، کاملاً ذهن عوام را برای اعمال هرگونه رفتار ناشایست نسبت به این زنان آماده می‌کنیم. می‌خواهیم یک انسان آسیب‌دیده را جمع کنیم و به او شأن اجتماعی دهیم و به جامعه بازگردانیم، اما این کار را با کتک انجام می‌دهیم. زنان را یا در در سرما و یا در کمپ‌های اجباری از دست می‌دهیم. هر ساله زنان کارتن‌خواب دروازه غار منتظرند تا در نزدیکی سال نو به منظور پاکسازی فضای شهری، آن‌ها را نیز جمع کنند.

مشکل اینجاست که از سیاست‌های بگیر و ببند استفاده می‌شود

او ادامه داد: در سیاست‌های تقنینی جای مانور زیادی نداریم، ولی اینجایی نیست که نقطه بگذاریم و مداخله نکنیم. زنجیره‌ای از انسان‌ها می‌توانند به این فکر کنند که به ابتدای زندگی این افراد برویم و ببینیم از کجا شروع می‌شود. ۶۰۰ زن کارتن‌خواب تعداد زیادی نیست که ساماندهیشان سخت باشد. مشکل اینجاست که از سیاست‌های بگیر و ببند استفاده می‌شود. اردیبهشت ماه به دروازه غار برویم و ببینیم چه تعداد از این زن‌ها دوباره مصرف می‌کنند وکارتن‌خواب شده‌اند. نمی‌گویم معتاد اگر دزدی کند، مجرم نیست، بلکه می‌گویم پیش از آن ما چه کاری کرده‌ایم که در حال حاضر به این‌جا رسیده‌اند؟!

آذر
۲۵
۱۳۹۴
راه‌اندازی مجدد تنها سرپناه شبانه زنان کرمانشاه
آذر ۲۵ ۱۳۹۴
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
13920311132228672612563
image_pdfimage_print

مدیرکل بهزیستی استان کرمانشاه از راه‌اندازی مجدد تنها سرپناه شبانه زنان در کرمانشاه خبر داد.

عبدالرضا میرزاییان در گفت‌وگو با ایسنا گفت: از چند روز قبل شاهد جابجایی تنها سرپناه شبانه زنان کرمانشاه و آغاز بکار مجدد این مرکز بودیم.

وی با بیان اینکه سرپناه شبانه زنان در کرمانشاه از سال ۹۳ فعالیت خود را آغاز کرده، ادامه داد: این مکان در محل قبلی مدتی فعالیت نداشت و اکنون به محل جدید منتقل شده‌ است.

مدیرکل بهزیستی استان کرمانشاه محل جدید این سرپناه شبانه را خیابان “آیت‌الله کاشانی” کرمانشاه اعلام کرد که نام آن نیز سرپناه شبانه “نشاط زاگرس” است.

به گفته این مسئول، این سرپناه ظرفیت پذیرش ۲۵ نفر را دارد، اما اگر مراجعین بیشتری هم باشند پذیرش خواهند شد. جامعه هدف این سرپناه معتادان کارتن خواب و زنان در معرض آسیب‌های اجتماعی هستند که بی‌خانمان هستند.

وی تامین جای خواب، یک وعده غذای گرم و صبحانه را از جمله خدماتی دانست که در این مرکز ارائه می‌شود و اظهار کرد: مراجعین همچنین می‌توانند در این مرکز استحمام کنند و اگر مشکل جسمی داشتند مداوای اولیه برای آنها انجام خواهد شد.

مهر
۲۱
۱۳۹۴
زنان کارتن خواب، بدون حکم شرعی عقیم نمی شوند
مهر ۲۱ ۱۳۹۴
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , , , , ,
image_pdfimage_print

خانه امن: ۱۵ هزار نفر از آنها در تهران هستند. آنها در کارتن می خوابند، در کارتن زندگی میکنند، زن ها همانجا باردار میشوند و در نهایت همگی آنجا روی کارتن هایشان در خیابان می میرند .

نامشان کارتن خواب است. اما رسمشان خیابانی است . مردان و زنانی که کف خیابان بساط زندگیشان را پهن کرده اند.آمار رسمی از تعدادشان وجود ندارد، اما آمار غیر رسمی نشان می دهد که یک سوم از آنها زن هستند.بخش بزرگی از آنها معتاد و درصد زیادی از آنها مبتلا به ایدز هستند.

تا چندی پیش تعداد رو به رشد زنان کارتن خواب و آلودگی آنها به بیماری های همچون ایدز و هپاتیت دغدغه مسئولان بود ولی این روزها  این هراس ابعاد گسترده تری به خود گرفته است ، هراس از “بارداری زنان کارتن خواب”.آنها برای تامین مواد مصرفی خود تن به همخوابی می دهند و باردار می شوند، زایمان میکنند و بچه هایشان اگر زنده بمانند یا فروخته می شوند یا همانجا به سبک پدر و مادرشان ،چرخه معیوب زندگی خیابانی را گسترش می دهند.

بنا به گفته مسئولان روز به روز بر تعداد معتادان و کارتن‌خواب‌ها در ایران افزوده می‌‌شود و سن زنان کارتن‌خواب در تهران به ۱۷ و حتی ۱۵ سال رسیده است.همچنین آخرین آماری که از هزار نفر از کارتن خواب های تهران توسط فعالان حوزه مدنی و اجتماعی، گرفته شده است نشان می دهد که دو درصد از کارتن خواب های تهران اچ آی وی مثبت هستند.

۶۳ درصد از کارتن خواب های تهران، یک سال است که کارتن خواب شده اند و ۶۳ درصد آنها سی تا چهل سال سن دارند.

چندی پیش رونامه اعتماد از مشاهدات فعالان مقابله با اعتیاد نوشت:”این زنان، نه تنها پیش از بارداری، به دلیل شرایط زیستی خود در معرض آسیب‌های جسمی بی‌شمار هستند، بلکه وقتی در مسیر تامین مواد مصرفی‌شان، باردار می‌شوند هم، از ترس عواقب قضایی، نه‌ تنها به مراکز درمانی مراجعه نمی‌کنند بلکه بیشتر و بیشتر سعی در پنهان شدن و پنهان ماندن دارند و در حالی که هیچ اطلاعی از احتمال آلودگی خود به اچ‌‌آی‌وی ایدز ندارند، در پنهانی‌ترین گوشه‌های شهر، نوزاد معتاد خود را به دنیا می‌آورند در حالی که زایمان طبیعی درصورت ابتلای این زنان به ایدز سریع‌ترین راه انتقال ویروس و آلودگی نوزاد به ایدز خواهد بود”.

این روزنامه با تیتر گزارش خود طرح عقیم سازی زنان کارتن خواب را منتفی اعلام کرد طرحی که مشخص نشد چه زمانی و از سوی کدام سازمان یا مرکز مطرح شد و شرایط اجرایی شدن آن چگونه بوده است.

اما امروز وزیر بهداشت در واکنش به همین مباحث مطرح شده مبنی بر عقیم‌سازی زنان دچار آسیب‌های اجتماعی جهت پیشگیری از تولد نوزادان مبتلا به بیماری‌هایی نظیر ایدز و گفت: ما لازم است در این زمینه دنبال راه چاره باشیم و به علت‌ها بپردازیم. در زمینه افرادی که سلامت‌شان در معرض خطر است، قانون داریم و بر اساس آن پیش می‌رویم.

سید حسن هاشمی هم گرچه اشاره نکرد که پیشنهاد این طرح از سوی کدام سازمان مطرح شده است گفت: یکی از پیشنهاد‌های داده شده، معرفی آنها در جهت عقیم سازی است، اما تا مجوز شرعی نداشته باشیم این کار را نخواهیم کرد.

وی افزود: در حال حاضر تلاش می‌کنیم در جهت آموزش، ‌تامین شغل و مراقبت این دسته از زنان گام برداریم. در مجموع همواره بر اساس دستور شارع مقدس و قانون عمل خواهیم کرد.

روزنامه اعتماد در همین راستا نوشته بود:”چرا عقیم کنیم؟”

بنا به این نوشته ،سازمان بهزیستی کشور هم در مخالفت با عقیم‌سازی زنان کارتن‌خواب، نگاهی همسو با وزارت بهداشت دارد. مجید رضا‌زاده؛ رییس مرکز توسعه پیشگیری سازمان بهزیستی کشور  در توجیه این مخالفت می‌گوید: «چرا یک زن معتاد باید عقیم شود؟ او امروز معتاد است اما شاید شش ماه یا یک سال دیگر اعتیاد خود را ترک و درمان کرد و به جامعه و خانواده بازگشت و تمایل به بارداری و فرزندآوری داشت. ما امروز وسایل پیشگیری از بارداری در اختیار کارتن‌خواب‌ها و معتادان پرخطر می‌گذاریم تا به طور موقت از بارداری پیشگیری کنند. واقعیت این است که این افراد، روابط جنسی نا ایمن و پرخطر و متعدد و با افراد غیر همسرشان دارند که باید از بارداری پیشگیری کنند و هیچ کس هم مایل نیست که آنها در چنین شرایطی باردار و صاحب فرزند شوند.

بنا به نوشته این روزنامه “کاهش باروری گزینه وزارت بهداشت نیست”.گر چه دفتر سلامت خانواده وزارت بهداشت، از سه سال قبل و در راستای اجرای سیاست‌های افزایش جمعیت، کاهش باروری را از فهرست برنامه‌های خود خارج کرده است.

مسوولان این دفتر علاقه‌ای ندارند که حتی در مورد محدودسازی باروری در افراد با رفتارهای پرخطر زنان و مردان معتاد و با روابط جنسی غیر ایمن و کارتن‌خواب حرفی بزنند و حمایت مستقیمی از محدودسازی فرزندآوری در این افراد ندارند اما از سال گذشته دستورالعمل پیشگیری از انتقال اچ‌‌ای‌وی ایدز از مادران باردار به نوزادان در ١۵ استان کشور به اجرا درآمده .

عباس صداقت، رییس اداره ایدز وزارت بهداشت در خبر می‌دهد که در ١٢ دانشگاه علوم پزشکی کشور، کارگاه‌های تربیت مربی در حال برگزاری است و دانشجویان این کارگاه‌ها مامور به ارایه مشاوره‌های ویژه برای زنان در معرض آسیب، معتادان تزریقی و همسران آنها خواهند بود ضمن آنکه تاکید مسوولان وزارت بهداشت بر ارایه آموزش‌های کاربردی و تقویت مشاوره‌ها با هدف بارداری سالم و تولد نوزاد سالم است.