صفحه اصلی  »  پلیس
image_pdfimage_print
خرداد
۲
۱۳۹۶
وقتی قانون پشت سر قربانی نمی‌ایستد
خرداد ۲ ۱۳۹۶
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , ,
817023_691
image_pdfimage_print

ماهرخ غلامحسین‌پور

فریبا می‌گوید «افسر نگهبان احساس خوشایندی نداشت. مدام این پا و آن پا می‌کرد و می‌خواست هر چه سریع‌تر مرا با صورت کبود شده‌ام از محیط کلانتری دور کند، انگار که تلاش می‌کرد آشغال‌ها را بزند زیر فرش تا مبادا روح کسی را بیازارم. به همین دلیل هم توصیه می‌کرد، دو سه چک و مشت مختصر که این همه حیدرنعمتی نمی‌خواهد خواهرجان. برگرد خانه‌ات.»

وقتی در معرض خشونت خانگی قرار می‌گیریم، اولین ملجا و پناه، قانون است. چه می‌شود اگر قانون، خودش مروج خشونت یا توجیه‌کننده آن باشد؟

قربانی خشونتی که بعد از مراجعه به پلیس یا مراجع قضایی، به او توصیه می‌کنند: «برگرد سر خانه و زندگی ات، سرت را بیانداز پایین و زندگی‌ات را بکن» درگیر چه میزان از احساس ناامنی و بی‌پناهی می‌شود؟

حتی در جوامع دموکراتیکی که روح قانون، به شدت هر چه تمام‌تر در مقابل خشونت می‌ایستد و مروج خشونت نیست هم موارد متعددی از خشونت خانگی به پلیس گزارش می‌شود، با این حساب تکلیف جوامعی که قوانین خشونت‌گرا دارند ، یا قربانی، از ملجا مطمئن و امن قانونی برخوردار نیست، تکلیف خشونت چه می‌شود؟

در ایران و برخی کشورهای همجوار مانند افغانستان، پاکستان و غالب کشورهای عربی، اما قوانینی وجود دارند که زمینه‌ساز خشونت خانگی‌اند، قوانینی ظالمانه که نگاه فرودستانه‌ای به بخشی از بدنه جامعه، خصوصا زنان و کودکان دارند و اگر زنی در مقابل این قوانین قد علم کرد، او را یاغی و دارای مناسبت‌های «غیراخلاقی» می‌دانند.

در ایران نه تنها قانون مشخص و خاصی برای قربانی خشونت خانگی وجود ندارد و موارد مراجعه‌کننده به قانون تحت لوای قانون جزای عمومی ارزیابی می‌شود، بلکه قوانینی همچون اجازه پدر برای ازدواج، اجازه همسر برای خروج از کشور، قوانین مرتبط با طلاق و حضانت، قانون ارث، قانون دیه، قانون ازدواج با دخترخوانده و مسئله به رسمیت شناختن نه سال سن برای مسئولیت کیفری دختران، بستر لازم را برای بروز خشونت خانگی فراهم می‌کنند.

«شیما قوشه»، وکیل دادگستری است که غالبا پرونده مرتبط با زنان قربانی خشونت خانگی را به عهده می‌گیرد. او در مورد خلا قانونی به نام «قانون خاص خشونت خانگی» به ایسنا می گوید:

«در مورد خشونت بر زنان قانون خاصی نداریم و در هنگام رخ‌دادن چنین اتفاقاتی، باید به قانون جزای عمومی مراجعه کنیم‌. در فرهنگ ما همیشه از خانه به عنوان نهادی امن یاد شده و خانه همواره به عنوان جایی که امنیت خانواده را تامین می‌کند، مطرح است. به نظر من با کسی که در چنین فضایی دست به خشونت می‌زند، باید با شدت بیشتری برخورد کرد. در قانون جزا، عموما خشونت باید اثبات شود، اما در مورد خشونت خانگی قضیه متفاوت است و نباید نیازی به اثبات داشته باشد؛ زیرا در خانه کسی برای شهادت وجود ندارد. شهادت کودکان هم عموما مورد تایید نیست و حتی بهتر است کودکان وارد این پروسه نشوند؛ بنابراین اثبات خشونت با قوانین کنونی دشوار است. اما با نگاه ویژه به این نوع خشونت‌ها در قانون خشونت خانگی، می‌شود مسیر رسیدگی به این پرونده‌ها را تسهیل کرد.»

 همه مشکل اما عدم وجود قانون خاص و مرتبط با خشونت خانگی نیست. بخشی از مشکل این است که قوانین موجود نیز زمینه‌های بروز خشونت را فراهم می‌کنند، زنان قربانی در بهترین شکلش به سکوت و مدارا و حفظ چهارچوب خانواده دعوت می‌شوند و قوانین‌، سنت‌ها و پلیس به عنوان بازوی اجرایی این قوانین، زنان قربانی را انکار می‌کنند.

[بیشتر بخوانید: کار با پلیس برای مقابله با خشونت علیه زنان و دختران]

«مهدی آقازمانی»، جامعه شناس، در گفت و گو با خانه امن بر این باور است که انتظار تلاش از سوی حاکمیت برای اصلاح بنیادین قانون، انتظاری بیهوده است.

«از آن جایی که قوانین موجود، بر پایه اصول شریعت بنا گذاشته شده‌اند، جمهوری اسلامی تلاشی برای پایه‌ریزی و سیاستگذاری مدون و امروزی برای قدرتمند کردن زنان و کاهش خشونت خانگی نمی‌کند.»

او روح قانون فعلی در ایران را برگرفته از روح شریعت اسلامی می‌داند: « قوانین برآمده ازشریعت اسلامی، منطبق بر نیازهای مندرج در جامعه در ۱۴۰۰ سال پیش طراحی و تدوین شده‌اند. برخی حتی شرایط و قواعد اسلامی مندرج در فقه اسلامی را روایت و ترجمه‌ای از کتاب‌های یهودی و جریان قانون‌گذاری در جامعه یهودی با سابقه ۲۴۰۰ ساله می‌دانند. و طبعا این قوانین نمی‌تواند در دنیای امروزی کارکرد مناسبی داشته باشد.»

به گفته این جامعه‌شناس: «قوانینی که در ۱۴۰۰ سال پیش به عنوان شریعت اسلامی تدوین شده و کماکان هم مورد استفاده قرار می‌گیرند، قوانینی برای کنترل یک جامعه بدوی، آنهم در منطقه‌ای با مختصات و فرهنگ صحرایی به نام عربستان هستند و در یک جامعه مدرن امروزی با مختصات عصر دیجیتال، هیچ همخوانی و هماهنگی ندارند.»

«نادیا» به خانه امن می گوید: « رئیس کلانتری نارمک، مرد چاق و قد کوتاهی بود که بین دو دندان جلویی اش فاصله داشت، مردی به نام سرگرد یحیوی. مرا که روی نیمکت دید پوزخندی زد و گفت باز هم تو اینجایی؟ احساس کردم ترجیح می‌دهم بمانم و زیر ضربات شوهرم بمیرم تا با چنین تحقیری مواجه شوم.»

«زهرا روان آرام» وکیل دادگستری و مشاور مرکز دادگستری یکی از استان های جنوبی، از مراجعینش یاد می کند، قربانیانی که تحت خشونت خانگی بوده و به شدت عصبانی و دلخورند از این که قوانین دولتی  به صراحت از آنها حمایت نمی‌کند.

او می گوید ، ما در مواردی محدود قوانین مدنی حمایتگر هم داریم اما این قوانین به شدت مهجورند و با بی مهری مواجه شده‌اند.

 او به ماده ۱۱۰۳ قانون مدنی اشاره می‌کند که  بر اساس آن زن و شوهر به حسن معاشرت با همدیگر توصیه شده‌اند، یا قانون ۱۱۱۵ که  به موجب آن زنی که در معرض ضرر جانی یا مالی باشد، می‌تواند خانه را ترک کرده و در عین حال هم درخواست نفقه کند.

به گفته خانم روان آرام، زن‌هایی که تحت خشونت خانگی قرار گرفته اند نباید به خاطر بی‌توجهی مراجع قضایی از شکایتشان دست بردارند. آنها حتما باید در مورد اعمال خشونت پافشاری کرده و حکم دادسرا بگیرند.

به توصیه این وکیل، قربانیان خشونت خانگی نباید از تهمت خودزنی، کتک‌کاری به قصد دفاع و انکار همسر بهراسند چرا که تجربه نشان داده‌، بسیاری مردان به خشونتی که مرتکب شده‌اند اقرار نمی‌کنند اما زنان می‌توانند از صوت و صدای ضبط شده همسرشان یا شهادت همسایگان در دادگاه به عنوان «اماره» استفاده کنند. اماره نوعی شهادت است که ارزش آن از شهادت رسمی کمتر است.

این مشاور توصیه می کند که قربانی باید تلاش کند نسبت به اتفاق افتاده تمرکز کند، هر گونه تناقض ناشی از شوک شرایط دشوار اولیه و یا ترس از حضور آزاررسان یا تهدیدهایی که آزار رسان محتملا در راهروهای دادگاه انجام می دهد، می تواند نظر قاضی را نسبت به بروز خشونت خانگی تغییر دهد.

او اظهار خوشحالی می کند از این که محتوای قوانین تصویب شده در چند سال اخیر، توجه بیشتری به مقوله خشونت خانگی دارند و قانونگذار تلاش کرده تا به قوانینی عنایت کند که در مقابل خشونت خانگی راهکارهایی بیش از گذشته ارائه می دهند.

 

دی
۱۷
۱۳۹۵
پلیس رو به ما کرد و گفت: «می‌گن مشکلی نیست»
دی ۱۷ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
1468935138419210
image_pdfimage_print

دو سه روزی بود که حال نداشتم. خسته از فشار کار و بی‌ حوصلگی‌های زندگی، گفتم یک‌روز بمونم توی خونه تا استراحت کنم بلکه انرژی خوبی به دست بیارم.

ساعت حدود ۱۱ بود که دیدم صدای مهیبی از طبقه بالا اومد. فکر کردم چیزی افتاد و به روی خودم نیاوردم.

بعد از چند دقیقه دیدم صدای مهیب همین‌طور داره تکرار می‌شه و یواش‌یواش نگران کننده.

به سختی یک تکونی به خودم دادم و گوشهام رو تیز کردم ببینم چیزی دستگیرم می‌شه یا نه.

صداها تبدیل شد به صدای افتادن اشیا و شکستن و …

حالا دیگه به وضوح صدای داد و بیداد و جیغ هم شنیده می‌شد و خبر از یک ‌اتفاق غیرمنتظره تو ساختمون می‌‌داد.

چند‌باری تو همسایگی من دعواهای خانوادگی اتفاق افتاده بود، حتی زد و خورد. ‌با وجودی که خونه من تو محله نسبتا خوبی قرار داره، اما از همسایه‌ها چندان دل خوشی ندارم. گفتم این بار هم‌ مثل دفعه‌های دیگه خودشون آشتی می‌کنند و همه چیز حل می‌شه.

اما صداها هی بلندتر می‌شد و حتا خونسردی من تو مواجهه با این جور حوادث دیگه نمی‌تونست بر احساس نگرانی‌ام از وضعیت همسایه غلبه کنه.

لباسم رو پوشیدم و رفتم طبقه بالا.

چند تا از همسایه‌ها جمع شده بودند و پچ‌پچ می‌کردند. سلام کردم‌‌ و پرسیدم که چه اتفاقی افتاده؟

اتفاقْ ظاهر ساده‌ای داشت. آقای همسایه مطلع شده بود که همسرش بهش خیانت کرده و درست وسط صحنه خیانت سر رسیده بود. طرف سوم رو در اتاق حبس کرده بود و وسط گریه و شیون بچه سه ساله‌اش، شروع کرده بود به دعوا با همسر خیانتکار. دعوا و جنجالی که به خشونت کلامی و البته خشونت جسمی هم‌کشیده شده بود.

حالا هم بعد از کلی زد و خورد و دعوا و شکستن و البته شکسته شدن، منتظر بود حاج آقا (اصطلاحی که مدام فریادش می‌زد و لابه‌لاش فحشی هم‌نثارش!) یعنی پدر همسرش بیاد و امانتی که ازش گرفته ‌رو بهش برگردونه؛ ‌البته با فضاحت و شرمساری.

صدای داد و بیداد و گاهی زد و خورد ساختمون رو برداشته بود. نگرانی از وقوع خسارتی جبران‌ناپذیرتر مجبورمون کرد که به پلیس زنگ بزنیم و‌کمک ‌بخوایم.‌ پلیس۱۱۰ انصافا زود رسید.

یک‌جوان ترکه‌ای با ته‌چهره‌ای خشک که لابد لازمه کارش هست وارد شد و پرسید چی شده. چیزهایی رو که می‌دونستیم گفتیم و خواهش کردیم‌ جلوی دعوای بیشتر و یا زد و خورد رو بگیره.

رفت در زد و گفت چه خبر شده؟ مشکلی نیست؟

مرد همسایه در حالی‌که همچنان فحش می‌داد گفت مشکلی نیست.‌ شما بیخودی اومدی. من این خانم رو تحویل پدرش می‌دم‌ و خلاص!

پلیس رو به ما کرد و گفت: می‌گن مشکلی نیست. من‌کاری ‌نمی‌تونم بکنم.

بهش گفتم: یه مرد اون تو اسیره.‌ یه بچه کوچیک هم اونجاست. هر لحظه امکان داره یکی از این چهار نفر قربانی خشونت، حماقت و یا استرس بشن، باید کاری بکنی!

دوباره رفت پرسید: آقا مشکلی نیست؟ چه خبره؟

مرد همسایه دوباره همون جواب رو داد. پلیس پرسید خانمتون هم نظرش همینه؟ همسر آقای همسایه هم از پشت در گفت: بله. لطفا برید.

پلیس هم عذرخواهی کرد و گفت با توجه به اینکه مجوز ورود به ساختمون رو تا وقتی کسی کمک نخواد نداره، کاری نمی‌تونه انجام بده.

پلیس ‌رو کمی مشغول کردم تا مرد همسایه با توجه به حضورش، کمی آروم‌تر بشه. و بعد پلیس رو روونه کردم.

حالا دیگه یک ساعتی گذشته بود.

آقای همسایه دیگه رمقی برای داد زدن نداشت. داشت خودش و حاجی (پدر همسرش) رو نفرین می‌کرد.

اومدم توی خونه و این‌بار سعی کردم خودم رو به نشنیدن بزنم…

منبع: خشونت بس 

شهریور
۳۰
۱۳۹۵
کار کردن با مظنونان خشونت‌ خانگی و چند منبع مهم برای آموزش پلیس
شهریور ۳۰ ۱۳۹۵
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , ,
Photo: Innovated Captures/bigstock.com
image_pdfimage_print

مترجم: میترا پهلوان

در مطلب قبلی مراحل مقدماتی لازم برای انجام مصاحبه‌ با قربانیان خشونت و برخورد موثر پلیس: کار با زنان خشونت دیده را مرور کردیم، در این قسمت به کار کردن با مظنون خشونت خانگی و همچنین معرفی چند منبع مفید برای آموزش نیروهای پلیس اشاره می‌کنیم.

کار کردن با مظنون خشونت خانگی

نکات اصلی

  • در صورتی که مظنون عصبانی است یا رفتار خشن دارد او را آرام کنید.
  • بدون قضاوت یا تعصب با او صحبت کنید.
  • داستان را از زبان او هم بشنوید.
  • از سوال «چرا دست به خشونت زدی؟» بپرهیزید چون رفتار خشونت‌آمیز را توجیه می‌کند.
  • مطمئن شوید که مظنون تحت کنترل شماست.
  • به او نگویید که با همسر/شریک او صحبت کرده‌اید.
  • اگرپلیس او را دستگیر کرده است به او نگویید که چه کسی با پلیس تماس گرفته است.
  • اجازه ندهید که مظنون چیزی به شما دیکته کند.
  • به او بگویید که دستگیری او تصمیم پلیس است و نه قربانی.
  • به مظنون جرمی که مرتکب شده است را توضیح دهید.
  • وارد مسایلی که مربوط به پرونده خشونت نیست نشوید.

راهنمای مصاحبه

  • خوش آمد گویی.
  • آیا می‌توانید در مورد اتفاقی که بین شما و شریک‌تان اتفاق افتاده صحبت کنید؟
  • آیا قبلا هم اتفاق افتاده بود؟
  • آیا از جرمی که انجام داده‌اید آگاهی دارید؟ (برای مظنون اتهاماتش را توضیح دهید.)
  • اگر پرونده مورد پیگرد قانونی قرار نمی‌گیرد، برای مظنون کارهایی که انجام می‌شود را توضیح دهید (تعهد کتبی گزارش به مقامات بالاتر.)
  • به متهم بگویید که خشونت علیه زنان تحمل نمی‌شود.
  • آیا مایل هستید که به مشاور مراجعه کنید؟ لیست مراکز موجود را به او بدهید.

کتابچه‌ای در مورد واکنش‌های موثر پلیس در برابر خشونت علیه زنان طراحی شده است که شامل آشنایی با قوانین بین‌المللی مربوطه، استانداردها و باورهای رایج مربوط به خشونت علیه زنان، و بیان راه‌های نویدبخش برای واکنش به خشونت علیه زنان است. این کتابچه استراتژی‌ها و روش‌ها و نمونه‌های عملی که به پلیس برای بالا بردن امنیت زنان در جامعه کمک کرده است را بررسی می‌کند.

ابزارهای مهم

واکنش به خشونت خانگی: کتابچه‌ای برای پلیس اوگاندا

این کتابچه اطلاعات مقدماتی در مورد مساله خشونت خانگی به عنوان نقض حقوق بشر را در بردارد. علاوه بر آن راهنمایی برای چگونگی مصاحبه با قربانیان و کودکانی که قربانی و شاهد خشونت خانگی بوده اند و نیز عاملان خشونت خانگی را شامل می‌شود.

Available inEnglish

استراتژی‌ها و اقدامات عملی برای از بین بردن خشونت علیه زنان در حوزه پیشگیری از جرم و عدالت کیفری. در سال  ۲۰۰۹  استراتژی‌ها و اقدامات عملی  به نسخه مربوط به سال ۱۹۹۷ اضافه شد و راه‌های جدید و ابزار جلوگیری و راهکارهای عملی برای مبارزه با خشونت علیه زنان نیز در نظر گرفته شد.

Available in English.

پایان خشونت خانگی: دستورالعمل های گام به گام. این دستورالعمل با هدف ایجاد

راهنمای گام به گام برای محافظت زنان در برابر خشونت خانگی برای کارکنان تهیه شده است. و به آنها

چگونگی کمک به قربانی از زمان مراجعه تا تهیه پرونده قضایی یاری می‌رساند. این دستورالعمل به زبان ساده برای افراد غیر حقوقدان و بر اساس اطلاعات وکلا و اقدامات عملی صورت گرفته نوشته شده است. این مرجعی ضروری برای آموزش کارکنان است تا آنها بتوانند قانون را به درستی اجرا کنند. این دستورالعمل می‌تواند مورد استفاده پلیس، کانون‌های حمایتی ، مراکز بهداشتی، خانه‌های امن و گروه‌های مردمی که در حوزه خشونت علیه زنان فعالیت می‌کنند و همچنین زنانی که به دنبال راه حل حقوقی هستند قرار گیرد.

Available in English.

ارتقا اجرای قانون در پاسخ به قربانی. این برنامه یکی از سه مرجع در برنامه استراتژیک برای مجریان قانون و قانون‌گزاران است. این برنامه شامل بازبینی اهداف، زمان بندی‌ها و توضیح مراحل کار،  مثال‌هایی از برنامه‌های عملی، توافق‌های همکاری، قوانین و مراحل پاسخگویی به قربانیان، دخیل کردن کارکنان و استخدام کسانی برای ارزیابی عملکرد، کتاب ها و وسایل آموزشی (بروشور، خبرنامه و وبسایت های مربوط به قربانیان)

Available in English.

توصیه‌های امنیتی و اخلاقی سازمان بهداشت جهانی برای تحقیق ؛ مستندسازی و نظارت به سواستفاده جنسی در مواقع بحرانی. توصیه‌ها برای کسانی تهیه شده است که در برنامه‌ریزی، هدایت،  تامین بودجه،

طراحی پروتکل، کسانی که تهیه و ارزیابی اطلاعات راجع به خشونت جنسی در سازمان هایی با بشردوستانه دخالت دارند. این شامل محققان، طراحان و برنامه ریزان پروژه، خیرین،  کمیته های نظارت براخلاق،

مدیران و کارکنان سازمان های حقوق بشری و کمک های بشردوستانه، تمام کارکنانی که در فرایند تحقیق های مربوط به خشونت جنسی شرکت دارند (مترجمان، کارکنان جمع آوری داده، راننده ها و دیگران).

Available in English.

استراتژی‌های تحقیقاتی در گزارش های تجاوز جنسی: این راهنما و استراتژی‌های مصاحبه براساس بهترین روش‌ها برای تحقیقات در پرونده های تجاوز جنسی در آمریکاست و با همکاری مجریان قانوندادستان ها ، وکلا و متخصصان پزشکی و جرم شناسی تهیه شده است. هدف این راهنما آماده سازی موفق  ماموران و سازمان ها  برای پرونده های تجاوز جنسی در تمام مراحل نظیر مستندسازی جزییات، تحقیقات که شامل نوشتن گزارش، مصاحبه با قربانی،  بازجویی مظنون، تحقیقات و صحبت با افرادی که در معرض آسیب هستند، می باشد.

Available in English.

توصیه‌های امنیتی و اخلاقی سازمان بهداشت جهانی در مورد مصاحبه با زنان قربانی قاچاق انسان

این گزارش مرجعی برای محققان، رسانه ها و کسانی که کمک رسانی می کنند اما تجربه کمی در مورد

کار با زنان قربانی  قاچاق انسان دارند می‌باشد. این توصیه ها باید به همراه ده استاندارد اولیه برای مصاحبه با قربانی به کار برده شود.  توضیح این استانداردها و پیشنهاد هایی برای اجرای آنها در گزارش موجود است.

in ArmenianBosnianCroatianEnglishJapaneseRomanianRussian,Spanish and Serbian.

راهنمای گام به گام تحقیق در مورد قاچاق انسان. این راهنما به عنوان بخشی از <برنامه تغییرات پلیس> در بنگلادش می‌باشد. و برای کمک به نیروهای پلیس در واکنش به قاچاق انسان طراحی شده است.

Available inEnglish and Bengali.

زنان را در اولویت قرار دهید: توصیه‌های امنیتی و اخلاقی برای تحقیق در مورد خشونت خانگی بر علیه زنان

این راهنما برای محققان و فعالانی است که در مورد قربانیان اطلاعات جمع آوری می‌کنند. و شامل توصیه هایی برای هدایت مصاحبه هایی که نیروهای حرفه ای مانند پلیس انجام می‌دهند می‌باشد.

in EnglishFrench and Spanish.

شهریور
۳۰
۱۳۹۵
خشونت خانگی، کمپین‌های موفق
شهریور ۳۰ ۱۳۹۵
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , , ,
See blow for photo sources
image_pdfimage_print

See blow for photo sources

ترجمه: نرگس ثابتی

در مطالب قبلی درباره راه‌اندازی انجمن‌های پلیس اجتماعی و مکانیسم‌هایی برای مشارکت اجتماعی، گفتمان و پیشرفت گفتیم.

نمونه‌های موفق: گارد حفاظت محلی پروتکلی برای پاسخ به خشونت علیه زنان تدوین می‌کنند (روساریو، آرژانتین)

گارد حفاظت شهری شهرداری در روساریو (آرژانتین) یک نیروی پلیس غیرمسلح است که در سال ۲۰۰۴ راه اندازی شد و از مردان و زنان جوانی تشکیل شده که با اعضای جامعه و مراجع محلی در ارتقاء امنیت در اماکن عمومی مانند پارک‌ها، خیابان‌ها و مناطق تفریحی همکاری می‌کنند. در سال ۲۰۰۸، این گارد، مراجع محلی، نمایندگان زنان و نمایندگان امور اجتماعی و گروه‌های حمایت از قربانیان خشونت به طور مشترک پروتکل پاسخ به قربانیان خشونت علیه زنان را براساس آموزه‌های پلیس محلی و مسوولان شهر فوئنلابرادا (Fuenlabrada) در اسپانیا که قبلا پروتکل اجتماعی مشابهی را تنظیم کرده بود، تنطیم و تدوین کرد. کل مطالعه موردی درباره تجربه گارد حفاظت شهری شهرداری را مطالعه کنید.

  • دفترچه راهنمای گارد شهری شهرداری (CISCSA- زنان و شبکه زیستگاه، ۲۰۰۸). این منبع مرتبط با پلیس اجتماعی آرژانتین نتیجه آموزش‌های متعدد پلیس محلی درباره خشونت علیه زنان در شهرها است. این راهنما دارای چهار بخش است:

 ۱) خشونت شهری و خشونت علیه زنان؛

 ۲) بی اساس خواندن افسانه ها و عقاید خرافی درباره خشونت علیه زنان در شهر؛

 ۳) کنوانسیون های بین المللی، قوانین ملّی و استانی؛

 ۴) توصیه ها و اقدامات ضروری؛ همچنین این راهنما شامل یک واژه نامه و فهرست اصطلاحات و نیز یک پیوست منابع سازمانی و اجتماعی برای پاسخدهی به خشونت علیه زنان در روساریو می باشد. علاوه بر راهنمای نظری، هر بخش شامل تمرینهای عملی برای انعکاس و تحلیل می باشد که جهت ارزیابی این آموزش مورداستفاده قرار می گیرند.

  • برگزاری جلسات منظم بین رهبران جامعه – منتخب و سنتی – و پلیس: در بسیاری مواقع، قربانیان خشونت و خانواده‌های ایشان که ممکن است مایل باشند که رهبران منتخب یا سنتی جامعه در پرونده‌های خشونت خانگی و جنسی دخالت کنند یا وارد شوند. همکاری پلیس با رهبران سنتی برای ارتقاء حقوق انسانی زنان و دختران در این فرایندها و نیز تضمین این‌که قربانیان از فرصت گزارش‌دهی به پلیس برخوردارند و به دیگر مراجع مناسب طبق قانون دسترسی دارند، ضروری است.
  • هدایت فعالیت‌های توسعه و ارتباط با جوامع، به ویژه مردان و پسران: هم پلیس و هم سازمان‌های محلی می‌توانند فعالیت‌های توسعه مهمی را برای جمعیت های مختلف به ویژه مردان و پسران ترتیب دهند، تا آگاهی ایشان از حقوق بشر و مسائل مربوط به تساوی جنسیتی را افزایش دهد و مباحث مربوط به پیشگیری از و واکنش دربرابر خشونت جنسیتی را مطرح سازند.

این فعالیت‌ها می‌توانند اعتماد به پلیس را افزایش دهند و نیز می بایست تضمین کنند که اعضای جامعه و سازمان‌ها از مسوولیت‌های پرسنل امنیتی مربوط به این مسئله کاملا آگاهی دارند. اولویت‌های اصلی برای ارتباطات و افزایش سطح آگاهی توسط پلیس عبارتند از

  • فعالیت‌های لازم برای افزایش سطح آگاهی دررابطه با قوانین و سیاست‌های موجود
  • کمپین‌های محلی با بازیگران اصلی جامعه مدنی درباره اَشکال مختلف خشونت (برای مثال، خشونت خانگی، قاچاق انسان، تعرض جنسی/تجاوز، آزار و اذیت جنسی در فضاهای عمومی)
  • اطلاعات مربوط به دلیل و فرایند گزارش خشونت‌ها به پلیس (چرا، کجا و چگونه) و نیز اطلاعات مربوط به مسیر ارجاع موضوع به مراجع محلی.
  • فعالیت‌های خاص مدارس برای پیشگیری از خشونت در همکاری با وزارت آموزش و پرورش؛
  • ترجمه پروتکل ها و فرایندهای پلیس و نظامی به زبانهای لازم و نصب آنها در ایستگاههای پلیس در نقاط مناسب، همراه با یک برنامه ارتباط و آموزش؛
  • نصب پروتکل‌ها و فرایندهایی که به تعامل با جامعه مربوط می باشند به نقاط در معرض دید و نیز نقاطی با سطح بالای تعامل بین پلیس و مردم (پارک ها، میدانها، بازارها و غیره) همراه با یک کمپین اطلاع‌رسانی عمومی.

نمونه‌هایی از لوازم و اطلاعیه‌های افزایش سطح آگاهی درباره نقش پلیس

1

(ترجمه شکل: خشونت خانگی یک جرم است. مأموران آموزش دیده ما آماده اند گزارش شما را بسیار جدی و سریع ثبت نمایند.)

منبع:.Preventing Violence against Women Communica tion Materials . 

 2

ترجمه داخل شکل: پلیس عنان اختیار را از مجرمان خشونت خانگی می‌گیرد. خشونت خانگی یک جرم جدی است. اکنون پلیس حتی بدون نیاز به شکایت قربانی، آزارگر را دستگیر می‌کند.

اگر از مورد خشونت خانگی اطلاع دارید با ما تماس بگیرید.

یک خبر مهم برای مجرمان خشونت خانگی: سکوت شریک زندگی شما دیگر از شما محافظت نمی‌کند.

منبع: South Ayrshire Multi-Agency Partnership to prevent Violen ce  against Women

نمونه‌های موفق: کمپین خشونت خانوادگی پلیس نیوزیلند

از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ پلیس نیوزیلند، در همکاری با Communicado، یک کمپین آگاهسازی عمومی را برای تغییر طرز تفکر عمومی در جامعه بزرگتر و تأکید بر اینکه خشونت خانوادگی تنها یک مسئله “خانگی” نیست، بلکه جرمی است که نیازمند واکنش فوری، ازجمله کمک خواستن از دیگران است، راه اندازی شد.

یک هدف دیگر این کمپین ایجاد تغییر در فرهنگ داخلی پلیس بود که به طور سنتی، به جای اینکه پلیس مسوولیتی را بر دوش مجرم قرار دهد و اقداماتی برای تضمین امنیت زنان و کودکان دربرابر جنایتکاران و مجرمان انجام دهد، جدیّت تماس های مربوط به خشونت خانگی را هر چه بیشتر کاهش داد. هدف از این کمپین پوشش چهار گروه مختلف بود: زنانی که خشونت را تجربه می‌کنند، مجرمان/مجرمان بالقوه، شاهدان خشونت خانگی، و پلیس، با اهداف زیر:

  • تشویق گزارش‌دهی یا کمک خواستن از سوی زنان و کودکانی که خشونت را تجربه می‌کنند – و نیز افرادی که شاهد آزار و اذیت هستند.
  • بازداشتن مجرمان و مجرمان بالقوه از مبادرت به رفتارهای آزارگرانه یا ادامه چنین رفتارهایی، و تشویق ایشان به ثبت نام در گروه‌های تغییر رفتار مردان.
  • افزایش اجرای قوانین مربوط به خشونت خانگی توسط پلیس.

علاوه بر پیام اصلی کمپین یعنی «خشونت خانوادگی یک جرم است –از پلیس کمک بگیرید»، پیامهای ویژه‌ای هم برای گروه‌های اصلی طراحی شد، ازجمله برای پلیس (خشونت خانوادگی در خانه می‌تواند منجر به نتایج جدی شود که در هر بستر دیگر برخوردی بسیار شدید را می طلبد – مثلا قتل). رویکردهای مورداستفاده این کمپین به شرح زیر است:

3

ترجمه متن داخل شکل: خشونت خانگی یک جرم است. برای کمک با پلیس تماس بگیرید.

  • رسانه‌های جمعی: ۳ مستند در تلویزیون ملی و در ساعات پربیننده؛ ۲ سری تبلیغ تلویزیونی (جمعاً ۱۴ تبلیغ)؛ ۲ نماهنگ؛ آگهی‌های چاپی؛ پوستر؛ نصب علائم و تابلوها در استادیوم های ورزشی و اتوبوس‌ها.
  • مداخلات اجتماعی که هم پلیس و هم ادارات غیردولتی را به کار می‌گیرند، ازجمله در راه‌اندازی خط تلفن بدون هزینه جهت درخواست کمک (۰۸۰۰) همراه با پخش مستندهای مرتبط.
  • افزایش ظرفیت و تلاش‌های سازمانی برای به چالش کشیدن نگرش و رفتار نیروهای پلیس درباره این موضوع، ازجمله آگهی‌ها، نشریه‌های داخلی، تغییر در سیاست‌ها و خط مشیء‌ها (برای مثال صدور اجازه برای دستگیری بدون نیاز به شکایت زنان قربانی) و آموزش.

یک بررسی روی کمپین مذکور زمینه‌های اصلی تغییر را بدین شرح شناسایی کرد:

  • سطح آگاهی کمپین رشد بسیار خوبی داشت (۹۲% تا اواخر سال ۱۹۹۵)، و دو-سوم افرادی که با کمپین در تماس بودند اظهار داشتند که این کمپین روی رفتار ایشان با خانواده تأثیر گذاشته است.
  • خط تلفن مذکور هزاران تماس را ثبت کرده که بیشتر آنها از سوی قربانیان بوده است، اما برخی هم از سوی شاهدان انجام گرفته است (۲۸% از زمان راه اندازی خط پس از پخش اولین مستند). تقریباً نیمی از تماس گیرندگان اعلام کردند که این اولین باری بوده که راز تجربه خشونت خانگی خود را برملا کرده‌اند.
  • خدمات زنان افزایش قابل ملاحظه‌ای را در استمداد از سوی زنان گزارش داد.
  • پلیس از رشد ۴۴ درصدی ضرب و جرح زنان توسط مردان از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ و کاهش اندک این جرائم از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ خبر داد.
  • تعداد مردانی که خود به دنبال استمداد در مورد خشونت‌های خانگی به این کمپین مراجعه کردند ۵۰% افزایش داشته و ارجاع از سوی قضّات دادگاه‌ها نیز دوبرابر شده است. پس از پخش مستند دوم، مردان ۲۷% از تماس گیرندگان این خط را تشکیل می دادند.
  • در ۶ سال پیش از راه‌اندازی کمپین، هر ساله به طور متوسط ۱۴ زن توسط مردان شریک زندگی خود به قتل می‌رسیدند. این رقم در سال اول به ۱۰، در سال دوم به ۹ و تا سال ۱۹۹۶ به ۷ کاهش یافت.

این ابتکار یک نمونه منحصر بفرد از یک کمپین راه‌اندازی شده توسط پلیس بوده و جوایز متعدد ملی و منطقه‌ای را به خود اختصاص داده است، و اسناد و مواد اطلاع‌رسانی و رسانه‌ای آن جهت استفاده کمپین‌های بعدی در استرالیا مورد استفاده قرار گرفته است. اقتباس از :    VicHealth Review of Communication Components of Social Marketing/Public Education Campaigns Focusing on Violence against Women.” VicHealth. Melbourne.

http://www.endvawnow.org/en/articles/1097-mechanisms-for-community-engagement-dialogue-and-outreach.html?next=1098

شهریور
۲۶
۱۳۹۵
برخورد موثر پلیس: کار با زنان خشونت دیده
شهریور ۲۶ ۱۳۹۵
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , ,
Photo:Kasia Bialasiewicz/Bigstockphoto.com
image_pdfimage_print

مترجم: میترا پهلوان

در مطلب قبلی مراحل مقدماتی لازم برای انجام مصاحبه‌ با قربانیان خشونت را مرور کردیم، در این قسمت به قوانین اصلی و راهنمای مصاحبه می‌پردازیم.

قوانین اصلی

به او اطمینان دهید که او مسول خشونت نیست.

به او بگویید هیچ توجیهی برای خشونت و جود ندارد.

به او اطمینان دهید که از او حمایت می‌کنید.

قوانین حفظ اسرار را رعایت کنید.

اگر توانایی انجام کاری را ندارید به او قول ندهید.

مصاحبه را به صورت خصوصی انجام دهید و اجازه ندهید کسی در مورد پرونده نظر دهد.

راهنمای مصاحبه

به مراجع خوش آمد بگویید و خود را معرفی کنید. توضیح دهید که از او سوالاتی راجع به پرونده اش خواهید کرد.

چه چیز باعث شد که امروز به اینجا بیایید؟

آیا قبلا هم تجربه خشونت در رابطه‌تان داشته‌اید؟

آیا مظنون تا به حال شما تهدید به صدمه زدن یا کشتن کرده است؟

آیا خود را در معرض خطر می‌بینید؟ اگر آری به راهنمای برسی ریسک مراجعه کنید.

آ