صفحه اصلی  »  مهتاب صمیمی
image_pdfimage_print
آذر
۲
۱۳۹۴
ظاهر آرامش فریبم داد
آذر ۲ ۱۳۹۴
تجربه ها و خاطره ها
۰
, , , , , , , , , ,
Concept of domestic abuse. Battered woman escaping from man silh
image_pdfimage_print

 مترجم :مهتاب صمیمی

 ریا (Rhia) داستان خشونت خانگی اش را بخاطر جلب حس دلسوزی و همدردی تعریف نمی کند، بلکه او می خواهد از این طریق به این نکته اشاره کند که شما هیچگاه نمی دانید که چه چیزی ممکن است زندگی و باورهایتان را یکباره دگرگون کند.

زندگی ریا (Rhia) اینگونه عوض شد:

موارد بسیاری هستند که می توانند مسیر زندگی یک فرد را تغییر دهند، مواردی چون فارغ التحصیلی، ازدواج، بچه دار شدن، از دست دادن والدین، طلاق و بسیاری از موارد دیگر. تمام این مسائل برای من پیش آمده است. من با مردی که سه هفته بیشتر او را نمی شناختم در سن ۱۸ سالگی ازدواج کردم، بلافاصله بچه دار شدم و در طول ۴ سال ۳ پسر به دنیا آوردم. شوهرم همسر و پدر خوبی نبود اما من جوان بودم و نمی خواستم که پسرانم را به تنهایی بزرگ کنم بنابراین در آن رابطه ماندم. در واقع ۱۵ سال با او زندگی کردم تا اینکه کاسه صبرم لبریز شد. وقتی از شوهرم جدا شدم با مردی ملاقات کردم که هرگز فکرش را نمی کردم که روزی بزرگترین بلای جانم شود. ما در یک مهمانی با هم آشنا و بلافاصله بهم علاقمند شدیم. او بسیار خوش قیافه و با نمک بود و بنظر می رسید که عاشقم شده است.

بعد از ۱۵ سال زندگی کردن با مردی که به نظر نمی رسید به من علاقه ای داشته باشد این رابطه برایم بسیار خوش آیند بود. او مرتب به من زنگ می زد و برایم گل می آورد او بسیار جذاب بود. او حتی با پسرانم که در آن زمان همه در سنین بلوغ بودند و ارتباط برقرار کردن با آنها سخت بود، رابطه خوبی برقرار کرده بود.

می دانستم که او تازه از زندان آزاد شده، اما مدام می گفت که درس عبرتش را گرفته است. من نیز در آن زمان برای کسب صلاحیت برای نگهداری از فرزندانم تحت نظر بودم، در نتیجه آن زمان برای هر دو ما بحرانی بود و هرگز نباید وارد آن رابطه می شدیم اما گویی که این دوران باعث شده بود که بیشتر بهم جذب شویم.

من باید از همان زمان متوجه نشانه های خطر می شدم، اما افسوس که از رابطه مان چیزی نگذشته بود که تصمیم گرفت که با من زندگی کند؛ من هم که همیشه دوست دارم رابطه سریع پیش برود همه چیز به نظرم بسیار زیبا و خوب می آمد.

او هر روز صبح خودش قهوه درست می کرد و وسایلش را جمع می کرد و بنظر می رسید که هر چقدر هم که با هم بودیم باز برایش کافی نبود، درست چیزهایی که من سالها تشنه آنها بودم؛ تشنه محبت.

شروع تجاوزات و خشونت های او فیزیکی نبود کلامی بود. او می گفت که من بسیار خوش شانس هستم که با او هستم، او از من سر است ، خانه باید تمیزتر باشد پسران باید آرامتر باشند ؛ و من باید هر وقت که او خانه است خانه باشم، اینکه دوستانم ، دوستان واقعی نیستند و از این قبیل.

اولین نشانه تجاوز فیزیکی او با هل دادن و گرفتن من شروع شد و نه با کتک زدن، او بلافاصله معذرت خواهی می کرد و می گفت: من را ببخش نمی خواستم که آنقدر محکم بگیرمت، اما اگر از همان اول به حرفم گوش می دادی و کارت را درست انجام می دادی بحث ما به اینجا کشیده نمی شد.

به مرور زمان خشونت های او شدت گرفت و بیشتر تکرار شد. او دیگر مشت و لگد زدن ، سوزاندن و بریدن بدن من را شروع کرده بود.

من همه این چیزها را از کسانی که دوستم داشتند پنهان کرده بودم در نتیجه ،کسی نبود که بتوانم به او پناه ببرم من حتی نمی توانستم از لحاظ قانونی شکایت کنم، مسئله ای که او مرتب متذکر می شد و بنظر می رسید که از بیان آن لذت می برد. او یک زندانی آزاد شده به قید شرط بود و من هم تحت نظر برای کسب صلاحیت ؛ پس اگر مشکل رابطه مان گزارش می شد و یا دستگیر می شدیم ممکن بود که یکی از ما از زندان سر در بیاورد.

بنابراین هر چه این خشونت ها بیشتر می شد ترس من از اینکه روزی یکی از پسرانم به او صدمه بزند و خود را درگیر کند بیشتر می شد.

آخرین موضوعی که باعث شد که تصمیم نهایی ام را در رابطه با او بگیرم، روزی بود که برای شام به منزل همسایه رفته بودیم و او فکر کرد که من با مرد همسایه در ارتباط هستم.

جنگ و جدل ما تا زمانی که به خانه رسیدیم ادامه داشت. من چیزی برای گفتن نداشتم تا به این داستان خاتمه دهم. پسرانم را برای خرید به مغازه فرستادم تا بلکه بتوانم اوضاع را آرام کنم، نمی خواستم که بیش از این آنها را درگیر مسائلمان کنم.

اما همچنان عصبانیت او بیشتر و بیشتر شد تا اینکه، به طرف اسلحه اش رفت. اولین باری نبود که دست به اسلحه اش می برد اما اینبار بسیار ترسیده بودم. حدسم درست بود او تفنگ را در دهانم گذاشت چون فکر می کرد که دروغ می گفتم و باید با شلیک کردن در دهانم مرا می کشت .

بیاد می آورم که در آن لحظه بسیار آرام بودم ولی افکار بسیاری در ذهنم پرسه میزدند آیا من با خدا بودم؟ بله. آیا پسرانم در امان خواهند بود؟ نه. اما در نهایت تنها چیزی را که می توانستم از خدا بخواهم این بود که پسرانم کسانی نباشند که او را در حال ارتکاب به این جرم پیدا کنند.

خوشبختانه عموی او ناگهان ظاهر شد و با حرف زدن با او جلویش را گرفت، و من نیز دست پسرانم را گرفتم و فرار کردم و تا آنجا که ممکن بود از آن خانه دور شدم.

من داستان این خشونت را نه برای جلب حس ترحم و همدردی تعریف می کنم بلکه می خواهم به این نکته اشاره کنم که هیچگاه نمی دانید که چه چیزی ممکن است زندگی و باورهایتان را یکباره دگرگون سازد. اگر کسی به من می گفت این رابطه در نهایت به من صدمه می زند به او می خندیدم.

 من از این رابطه یاد گرفتم که از آنچه که فکر می کردم قوی تر هستم و همچنین فهمیدم بر خلاف آنچه که فکر می کردم پسرانم ساده نیستند و همه چیز را متوجه می شوند.

بزرگترین نتیجه ای را که گرفتم این بود که حتی کسانی که فکر می کنند با هوش و زیرک هستند می توانند فریب خورند.

 و من فقط می خواهم که کسانی که در چنین رابطه هایی هستند آگاه شوند و بدانند که می توانند خود را نجات دهند و زندگی امنی داشته باشند.

این تنها دلیلی است که من داستانم را تعریف می کنم و از گفتن آن خجالت نمی کشم. اگر داستان من تنها بتواند برای یک نفر هم که شده درس عبرتی باشد و راهی برای نجات او پیش رویش بگذارد، همان برای من کافی خواهد بود و می تواند مرحمی بر روی زخم هایم باشد.

بنابراین اگر خود شما و یا کسی که او را دوست دارید در چنین شرایطی بسر می برید فقط بدانید که تنها نیستید و شما از آنچه که فکر می کنید قوی ترید. امروز می تواند روز تحول شما باشد.

مترجم: مهتاب صمیمی

اسفند
۱۲
۱۳۹۳
یک سوم زنان ایتالیایی قربانی خشونت خانگی هستند
اسفند ۱۲ ۱۳۹۳
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , ,
image_pdfimage_print

1368434708690.cached

عکس: آنتونیو کلانی/ AP/ تظاهرت زنان در میلان ایتالیا بر علیه خشونت خانگی

به گزارش باربی لاتزا نادو(Barbie Latza Nadeau) عمل شرورانه اسید پاشی که عملی تقلید آمیز است  کشورهای اروپایی را دچار هراس کرده است. این عمل نمایانگر فرهنگ ریشه دار خشونت علیه زنان است.

زمانی که ونیا دل کول Vania Del Col سی و یک ساله پنجشنبه گذشته در آپارتمان خود را باز کرد، دو مرد نقابدار را دید که منتظر او ایستاده اند. آنها به زور وارد خانه او شدند و او را به زمین پرت کردند. سپس یک بطری اسید روی او خالی کردند و به شدت بازوها و پاهای او را سوزاندند. آنها حتی بر روی سگ همسایه نیز اسید ریختند. دل کول در سال ۲۰۰۲ نیز توسط دوست پسر سابق خود مورد تجاوز شدید جنسی قرار گرفته بود که دوست پسرش ۴ سال بابت آن به زندان محکوم شد. او با اینکه محل سکونت فعلی اش مشخص نیست  اولین مظنون این واقعه شناخته شده است.

یک هفته قبل از این واقعه، همسر دل کول به او گفته بود که ۴ یادداشت در صندوق پستی به این مضموم ” تو خواهی مرد ” و ” ما می دانیم که چه کار می کنی ”  پیدا کرده است.

با اینکه حمله به دل کول بسیار مخوف و ناگوار بود، اما فاجعه بزرگترشیوع اسیدپاشی به زنان در ایتالیا است، که در ماه گذشته ۳ مورد آن گزارش شده است. دو هفته پیش، یک زن ۳۶ ساله که ۸ ماهه و دو قلوحامله بود در پارکینگ یک کلینیک درمانی در شهر میلان برای وقت دکتر آماده می شده که مردی با اسکوتر (یک نوع موتور سیکلت) از جلوی او رد می شود و یک باطری اسیدی را به صورت او پرتاب می کند. دو قلو های در شکمش از این فاجعه جان سالم به در بردند، اما زنی که اسمش در لیست گزارش پلیس به عنوان سامانتا ف. درج شده است ممکن است بینایی چشم چپش را از دست بدهد. شخص مهاجم درشت هیکل و بین ۵۰ تا ۶۰ ساله توصیف شده است، اما هنوز او را پیدا نکرده اند. نه سامانتا و نه شوهرش هرگز دشمنی نداشته و تهدید نشده بودند. لیگی ارسی (Luigi Orsi)، رئیس کلانتری، که این پرونده را دنبال می کند می گوید: ” تا الآن متوجه نشده ایم که چرا کسی باید این کار را انجام دهد”.

۱۶ آپریل، سه مرد به زور وارد آپارتمان لوشا انی بالی (Lucia Annibali)  وکیل ۳۵ ساله شدند و با پاشیدن اسید روی او یک چشمش را کور و به چشم دیگرش به شدت آسیب رساندند و صورت او را کاملاً نابود کردند. پس از شنیدن صدای جیغ و داد لوشا، همسایه ها آنها را تعقیب و دستگیر کردند. یک هفته بعد، دوست پسر اسبقش که او نیز یک وکیل است به جرم هماهنگ کردن این حمله دستگیر شد. او زخمی بر روی دستش داشت که با اینکه ادعا می کرد که با قهوه داغ سوخته  است اما گفته اند بازجویان نشانه سوختگی با اسید بود.

اسیدپاشی یک عمل تقلیدی محسوب می شود، اما متأسفانه در ایتالیا و بر علیه زنان در حال افزایش است. بیش از

۰۰۰ ۷۴۳ ۶  زن در ایتالیا – تقریباً یک زن از هر سه زن در کشور- گزارش می دهند که قربانیان خشونت خانگی هستند. بر طبق گزارش تلفنو رزا (Telefono Rosa)، اولین خط کمک رسانی ملی برای مورد های خشونت خانگی، بیش از ۰۰۰ ۴۰ زن سالانه برای کمک به این خط تماس می گیرند. در سال ۲۰۱۲، یکصد و بیست و چهار زن و از آغاز سال ۲۰۱۳ تا به حال ۲۵ زن توسط شرکای زندگی و دوستدارانشان به قتل رسیده اند.  حدود ۱۵% از این مقتولان قبل از آنکه به قتل برسند، گزارش داده بودند که توسط شوهران و یا دوست پسران سابق خود تعقیب می شدند.

 انا کاستانزا بالدری ((Anna Costanza Baldry، روان شناس گروه حامی مبارزه با خشونت خانگی دیفرنزا دونا(Differenza Donna)  می گوید: با اینکه افزایش چشمگیر خشونت خانگی در این کشور نگران کننده است، اما خبر خوب این است که این افزایش به کندی صورت می گیرد زیرا که زنان بالاخره حرکتی به خود داده اند و علیه متجاوزان سکوت خود را شکسته اند. این عمل آنها مانعی برای افراد متجاوز خواهد بود.

بالدری می گوید: اسید پاشی های اخیر، بر مشکل نگران کننده ملی و غیر قابل کنترل خشونت خانگی تاکید دارند. او می گوید اسید پاشی برای برخی از خشونت گران نسبت به فرم های دیگر خشونت،  که قربانیان پس از مدتی از لحاظ فیزیکی بهبود پیدا می کنند، جذابیت بیشتری دارد. زیرا اثری که اسید بر روی ظاهر فرد می گذارد ماندگارتر است.

 میشل مارزونو((Michelle Marzono، سیاستمدار میانه رو که سعی دارد مبارزه با خشونت خانگی را در برنامه عملیاتی ملی قرار دهد می گوید: “این خشونت گران از اسید استفاده می کنند که تنها با مقدار کمی از آن بتوانند زندگی شخص قربانی را نابود کنند. آنها اغلب صورت زن که مظهر زیبایی و شناسایی اوست را هدف قرار می دهند. اسید شکل و فرم صورت و  زندگی عادی آنها را از بین می برد. تا زمانی که موج این جرائم علیه زنان توجه ملی را به خود جلب نکند، توسعه پیدا خواهند کرد و تنها پس از هر واقعه سر تیتر خبرها را تشکیل می دهند و خیلی زود به دست فراموشی سپرده می شوند. بحران های سیاسی اخیر در ایتالیا موجب شده اند که به مسائل مهم اجتماعی چون برنامه های مبارزه با خشونت علیه زنان اهمیت لازم داده نشود. بدون داشتن برنامه های آموزشی و راه کارهای مناسب برای کمک به زنان خشونت دیده، کسانی که با چنین قربانیانی سرو کار دارند نگرانند که به زودی این روند همه گیر شود. “بالدری” اضافه می کند: ” باید برای آموزش مبارزه با خشونت جنسی در مدارس سرمایه گذارس کنیم. ما برای محافظت از زنان و کودکان خشونت دیده و فراهم کردن مراکزی امن برای آنها به سرمایه نیاز داریم. صحبت کردن در مورد این مسائل به تنهایی کارساز نیست و ما را در این مبارزه پیروز نمی کند. داریم وقت را از دست می دهیم”.

مترجم: مهتاب صمیمی

منبع:

http://www.thedailybeast.com/witw/articles/2013/05/13/acid-attacks-against-women-on-the-rise-in-italy.html

مهر
۴
۱۳۹۳
کلیات کنوانسیون شورای اروپا: جلوگیری و مبارزه با خشونت علیه زنان و خشونت خانگی 
مهر ۴ ۱۳۹۳
خشونت خانگی و حقوق
۰
, , , ,
image_pdfimage_print

181736168_571b388b9a_b

عکس:   Adam Lang

مترجم: مهتاب صمیمی

 این کنوانسیون نه تنها دولت ها، سازمان های غیر دولتی، شورای ملی و مقامات محلی را مورد خطاب قرار می دهد بلکه پیامی برای کل جامعه است. هر مرد و زنی، هر دختر و پسری، هر پدر و مادری، هر دوست دختر یا  دوست پسری باید بیاموزد که خشونت از هر نوعی، راه صحیحی برای حل مسائل و داشتن زندگی آرام نیست. هم اکنون و در آینده همه باید بدانند که خشونت علیه زنان و خشونت خانگی غیر قابل قبول و باید جلوی آن گرفته شود.

پیشگیری

این کنوانسیون بر روی مسئله پیشگیری تأکید دارد، حال آنکه این موضوع چه مفهومی برای کشورهای عضو دارد؟

به زبان ساده، پیشگیری از خشونت علیه زنان و خشونت خانگی می تواند جان بسیاری را نجات و رنج و عذاب ها را کاهش دهد. دولت هایی که موافق تعهدات کنوانسیون هستند باید موارد زیر را انجام دهند:

متخصصانی را برای داشتن ارتباط نزدیک با قربانیان آموزش دهند.

بطور مدام کمپین های آگاهی رسانی تشکیل دهند.

مسائلی چون برابری جنسیتی و راه حل های بدون خشونت در روابط بین افراد را به مواد آموزشی بیفزایند.

برنامه های درمانی برای مرتکبان به خشونت خانگی و متجاوزان طراحی کنند.

با سازمان های غیر دولتی همکاری کنند.

رسانه ها و بخش های خصوصی را جهت از میان برداشتن تبعیضات جنسی و ایجاد احترام متقابل، سهیم کنند.

نمی توان پیشگیری از خشونت خانگی و خشونت علیه زنان را تنها به دولت سپرد و این کمیسیون سعی دارد کلیه اعضا جامعه خصوصاً مردان و پسران را برای رسیدن به هدفش که داشتن اروپایی عاری از هر نوع خشونت خانگی و خشونت علیه زنان است را نیز در این راستا سهیم کند.

از آنجا که بر روی رفتارهای ضد زن سماجت و ایستادگی وجود دارد، خشونت علیه آنها همچنان بصورت گسترده ای شایع است. حال آنکه باید بدانیم که هر یک از ما می توانیم در راه مقابله با تبعیضات جنسی، سنت های زیان بار، تبعیضات علیه زنان قدمی بر داریم. تنها در صورت بر قراری برابری جنسیتی است که می توان از خشونت علیه زنان پیشگیری کرد.

حمایت

کنوانسیون چگونه حمایت از قربانیان را بهبود می بخشد؟

زمانی که فعالیت های پیشگیرانه با شکست مواجه می شوند و خشونت اتفاق می افتد، حمایت از قربانیان و شاهدان خشونت از اهمیت به سزایی بر خوردار می شود. این بدان معنا است که حمایت و مداخلات پلیس به همراه خدمات حمایتی مخصوص از جمله تأمین خانه های امن و خطوط تلفن برای تماس های اورژانسی بسیار مهم هستند. همچنین این مفهوم را می رساند که خدمات اجتماعی عمومی بر واقعیت و نگرانی های قربانیان خشونت خانگی، خشونت های علیه زنان، و حمایت هایی که باید بر اساس خواسته شان برای بازسازی و شروع دوباره زندگیشان صورت گیرد واقف هستند.

در زیر مثال هایی از مسائلی که در کنوانسیون مطرح شده اند آمده است:

دادن اجازه و اختیار به پلیس برای بیرون کردن خشونت گر از خانه: در صورت احساس خطر، پلیس باید بتواند امنیت قربانیان را تضمین کند. در بسیاری از موارد این بدان معناست که حکمی صادر شود تا خشونت گر برای مدت مشخصی خانه و خانواده را ترک کند و از قربانی فاصله بگیرد.

 اطمینان حاصل کردن از امکان دسترسی به اطلاعات کافی: پس از دیدن و تجربه خشونت، قربانیان معمولاً دچار شوک روحی هستند و نیاز مبرمی به دسترسی آسان به اطلاعات دقیق و به زبان خوشان در مورد خدمات موجود دارند.

تأمین خانه های امن قابل دسترس، به تعداد کافی و با گستردگی جغرافیایی متناسب: قربانیان از سطوح و بخش های مختلف اجتماعی هستند. برای مثال، زنان روستایی و نا توان جنسی باید به همان میزان به خانه های امن دسترسی داشته باشند که زنان شهری دارند.

تأمین خطوط تلفن اضطراری رایگان و ۲۴ساعته در سطح کشور: با خطوط تلفن اضطراری می توان زنان قربانی خشونت و بطور کل قربانیان خشونت خانگی را به مراکز خدماتی مورد نیازشان هدایت کرد. این مراکز خدماتی مجهز به راه حل های متخصصانه و فوری برای ایجاد امنیت برای قربانیان هستند.

تأمین مراکز قابل دسترس برای مراجعه قربانیان پس از خشونت جنسی و تجاوز: این مراکز مشاوره درمانی، خدمات استرس درمانی و حقوقی تأمین می کنند. این مراکز در اروپا بسیار نادرند و بسیار مهم است که این خدمات را بصورت گسترده تأمین و در دسترس قرار داد.

باید این مسئله را نیز مد نظر قرار داد که تنها تشکیل ساختارها و خدمات حمایتی برای قربانیان کافی نیست بلکه آنها باید از این خدمات، حق و حقوقشان و اینکه کجا و چگونه باید به این خدمات دسترسی پیدا کنند مطلع باشند.

پیگرد قانونی 

کنوانسیون چگونه مجازات خشونت گران را تضمین می کند؟

این کنوانسیون انواع گوناگون خشونت علیه زنان و خشونت خانگی را تعریف و خلاف قانون اعلام می کند که یکی از دست آوردهای بزرگ آن است. برای اجرائی کردن کنوانسیون، کشورهای عضو باید تعدادی از جرائم را که در حال حاضر در قانون وجود ندارند را  معرفی کنند که از آن جمله می توان خشونت فیزیکی و روانی، تجاوز و خشونت جنسی، تعقیب، ختنه زنان، ازدواج اجباری، سقط جنین اجباری، و نا زا کردن اجباری را نام برد. علاوه بر این کشور های عضو باید بدانند که فرهنگ، سنت، افتخارات و تعصبات قومی هیچکدام توجیهی برای جرائم ذکر شده بالا نیستند.

زمانی که این جرائم وارد سیستم قانون ملی شوند، دیگر هیچ دلیلی برای مجازات نکردن مجرمین باقی نمی ماند. پیرو آن کشورهای عضو باید دامنه ای از اقدامات را برای تضمین بررسی مؤثر هر اتهامی در مورد خشونت علیه زنان و خشونت خانگی را انجام دهند. این بدان معنا است که مجریان قانون موظف به پاسخگویی به کلیه داد خواست ها، گرد آوری شواهد، ارزیابی و بررسی خطرات احتمالی ادامه خشونت بوده تا بتوانند از قربانیان بطور کامل حمایت کنند.

علاوه بر این، کشورهای عضو باید دعاوی حقوقی و قضایی را با احترام کامل به حقوق قربانیان در کلیه مراحل دنبال کنند تا مبادا قربانی برای بار دیگر مورد ظلم و خشونت قرار گیرد.

سیاست های یکپارچه

سیاست های یکپارچه چه هستند؟

کنوانسیون بر این اساس است که هیچ سازمان و یا مؤسسه ای نمی تواند به تنهایی به مسائل مربوط به خشونت علیه زنان و  خشونت خانگی رسیدگی کند. رسیدگی و پاسخ مؤثر به چنین خشونت هایی نیاز به اقدام هماهنگ و مشترک تعدادی از سازمان ها دارد. بنابراین کنوانسیون از کلیه کشورهای عضو می خواهد تا سیاست های قابل درک و اجرائی پیش گیرند و سازمان های دولتی، غیر دولتی و همچنین مقامات و شورای ملی، منطقه ای، و محلی را نیز در این اقدامات دخیل کنند. هدف این سیاست ها جلوگیری و مبارزه با خشونت علیه زنان و خشونت خانگی است که باید توسط تمامی سطوح دولت و مؤسسات و آژانس های مربوطه اجرا گردد. برای مثال برای اجرائی شدن این سیاست ها می توان برنامه ملی تهیه کرد که مسئولیت ها و اقداماتی را که هر آژانس باید انجام دهد را مشخص کند.

نتایج حاصله از کشورهایی که این سیاست ها را پیاده کرده اند نشان می دهند، زمانی که مجریان قانون، سیستم قضایی، سازمان های غیر دولتی، سازمان های حمایت از کودکان و دیگر سازمان ها سر یک موضوع خاص با هم همکاری می کنند، رشد و پیشرفت چشمگیری صورت می گیرد.

این کنوانسیون نه تنها دولت ها، سازمان های غیر دولتی، شورای ملی و مقامات محلی را مورد خطاب قرار می دهد بلکه پیامی برای کل جامعه است. هر مرد و زنی، هر دختر و پسری، هر پدر و مادری، هر دوست دختر یا  دوست پسری باید بیاموزد که خشونت از هر نوعی، راه صحیحی برای حل مسائل و داشتن زندگی آرام نیست. هم اکنون و در آینده همه باید بدانند که خشونت علیه زنان و خشونت خانگی غیر قابل قبول و باید جلوی آن گرفته شود.

کنترل

چه کسی کشورهای عضو را کنترل و از انجام تعهدات شان اطمینان حاصل می کند؟

به محض اعمال و اجرائی کردن کنوانسیون، گروهی از متخصصان، بنام GREVIO به ارزیابی فعالیت های کشورهای عضو می پردازند.

 بر اساس این برنامه گزارش دهی، GREVIO معیارها و استراتژی های مختلفی را که کشورهای عضو برای اجرائی کردن کنوانسیون اتخاذ کرده اند را ارزیابی می کند. علاوه بر گزارشات و اطلاعاتی که از کشورهای عضو بدست آمده، سازمانهای غیر دولتی نیز به اطلاعاتی دست یافته اند.

از شوراهای ملی برای شرکت در این سیستم کنترل و ارزیابی نیز دعوت به عمل آمده است. چنانچه اطلاعات بدست آمده نا کافی و مسأله خاصی نیاز به توجه و رسیدگی فوری داشته باشد، گروه GREVIO برای رسیدگی به آن کشور سفر خواهد کرد.

در صورت در اختیار داشتن اطلاعات، گروه GREVIO می تواند از گزارشات و نتایج بدست آمده برای کمک به کشورهای عضو در راستای اجرای مؤثر کنوانسیون کمک کند. این گروه همچنین پیشنهادات کلی را به کشورهای عضو ارائه می دهد.

علاوه بر GREVIO، نهاد دیگری نیز که متشکل از نمایندگان تمامی کشورهای عضو کنوانسیون است و “کمیته کشورهای عضو” نام دارد تشکیل خواهد شد. از جمله وظایف این کمیته، انتخاب اعضای گروه GREVIO و پیشنهاد معیارها و شاخص هایی به کشورهای عضو برای اجرای کنوانسیون در راستای اهداف این گروه می باشد.

مهر
۳
۱۳۹۳
شرم و گناه حاصل از آزار و اذیت های جنسی به کودکان
مهر ۳ ۱۳۹۳
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , ,
image_pdfimage_print

111117477_d1d97c1851_o

عکس: Southworth Sailor

 مترجم: مهتاب صمیمی

تجاوز به کودکان بدلیل حس گناه و شرمی که بدنبال دارد از انوع پیچیده و خاص خشونت است. باید دانست که خشونت جنسی همیشه شامل تماس بدنی نیست. قرار دادن کودک در محیط ها، شرایط  و چیزهایی که مربوط به مسائل جنسی هستند نیز نوعی خشونت جنسی محسوب می شوند حال آنکه تماس بدنی را شامل شود یا خیر.

با اینکه داستان های جنایات جنسی بسیار هولناک هستند اما آنچه که وحشتناک تر است این واقعیت است که اغلب این تجاوزات توسط نزدیکان کودک  صورت می گیرند که به آنها اعتماد نیز دارند. بر خلاف آنچه که بسیاری به آن معتقدند، تنها دختران نیستند که مورد تجاوز قرار می گیرند. خطر تجاوز جنسی هم دختران و هم پسران را تهدید می کند. در واقع می توان گفت که خشونت جنسی به پسران به دلیل ننگ و شرم آن کمتر احتمال می رود که گزارش شوند.

جدای از اینکه خشونت های جنسی می توانند آسیب های فیزیکی بدنبال داشته باشند، آسیب های روحی آن بسیار بیشتر و بهبود و درمان آنها بسیار مشکل تر هستند. کودکانی که به آنها تجاوز شده است همواره از شرم و گناه آن رنج می برند. آنها یا تصور می کنند که در این تجاوز مقصر هستند و یا خودشان باعث و بانی آن بوده اند. این ممکن است که در بزرگسالی اثرات سوءی چون تنفر از خود و مشکلات جنسی برای آنها به بار آورد که اغلب یا باعث بیقیدی آنها نسبت به روابط جنسی و یا ناتوانی آنها در داشتن رابطه جنسی می شود.

شرم و ننگ حاصل از تجاوز و خشونت های جنسی مانع کودکان در افشای این مشکلات می شود. آنها می ترسند که شاید دیگران حرفشان را باور نکنند، آنها را عصبانی کنند و یا خانواده هایشان را از هم بپاشند. بدلیل این مشکلات، اتهامات این چنینی را جدی بگیرید زیرا خیلی شهامت لازم است تا این موضوعات بر ملا شوند و چنانچه کودکی به شما اطمینان کرد و داستان را به شما گفت، او را جدی بگیرید. از آن بی اعتنا نگذرید و چشم پوشی نکنید!

علائم هشدار دهنده غفلت و خشونت علیه کودکان

هر چه زودتر جلوی خشونت و تجاوز علیه کودک را بتوان گرفت، امکان درمان و بهبود او بیشتر خواهد بود. تجاوز و خشونت به کودکان همیشه قابل مشاهده نیست. با شناخت علائم متداول آن می توانید جلوی این مشکل را هر چه سریعتر بگیرید و به کودک و فرد خشونت گر و متجاوز، هر دو کمک کنید.

اما باید این را بدانید که چنانچه علائمی دیدید لزوماً به این معنا نیست که کودک مورد آزار و اذیت جنسی واقع شده، بلکه باید بیشتر کند و کاو کنید و سعی کنید تا یک الگوی رفتاری و نشانه خطری پیدا کنید.

علائم احساسی، روحی- روانی خشونت و تجاوز علیه کودکان

وحشت شدید و کناره گیری از انجام کاری بدلیل ترس از اشتباه انجام دادن آن

بروز رفتارهای افراطی (شدیداً مطیع و یا شدیداً پر توقع؛ شدیداً بی اراده و یا شدیداً ستیزه جو)

نداشتن رابطه خوب با والدین و یا پرستار

بی مورد احساس بزرگسالی (مراقبت از دیگر بچه ها) و یا احساس بچگی کردن (مک زدن انگشت شست، تاب خوردن گهواره ای، و قهر و غیظ کردن)

علائم آزار و اذیت های فیزیکی به کودکان

متناوباً زخم، بریدگی و کبودی داشتن

داشتن این حس که همیشه در حال تعقیب است

صدمات جسمی با طرح و الگویی خاص، مانند جای دست و کمربند

ترسیدن و پریدن از جا با یک حرکت و صدای بلند، خجالت کشیدن از هر نوع تماس فیزیکی، و یا ترس از رفتن به خانه

پوشیدن لباس های نامناسب مانند پوشیدن بلوز آستین بلند در روزهای گرم

علائم غفلت از کودکان

پوشیدن لباس های نا مرتب، گشاد و یا تنگ، اتو نشده و یا نا مناسب آب و هوا

داشتن بهداشت بد (حمام نرفتن و بوی بد دادن)

داشتن بیماری و زخم های درمان نشده

تنها و بی سرپرست بودن و در شرایط و محیط نا امن بازی کردن

دیر به مدرسه رفتن و غیبت کردن

علائم آزار و اذیت های جنسی در کودکان

داشتن مشکل راه رفتن و نشستن

داشتن اطلاعات و تمایل به موضوعات و مسائل جنسی نا مناسب با سن و سال و یا داشتن رفتارهای اغواکننده

کناره گیری و فرار از دیدن شخصی بدون هیچ دلیل خاص

عوض نکردن لباس جلوی دیگران و شرکت نکردن در فعالیت های فیزیکی

داشتن بیماری های منتقل شده از رابطه جنسی و بارداری در سنین زیر ۱۴سال

فرار از خانه

لینک منبع

خرداد
۲۳
۱۳۹۳
گروه امداد حقوقی کوبالکس: از زنان کوبایی در برابر هیچ نوع خشونتی حمایت لازم صورت نمی گیرد
خرداد ۲۳ ۱۳۹۳
خشونت خانگی و حقوق
۰
, , , ,
image_pdfimage_print

7221461030_cdfff2315c_z

عکس:  Michele Solmi

نویسنده: Alexander Robles

در اولین گزارشی که وکلای مستقل کوبایی به کمیته “منع تبعیض علیه زنان” سازمان ملل فرستادند، مقامات را متهم به چشم پوشی از خشونت خانگی کردند.

کوبالکس (Cubalex)، گروه امداد حقوقی کوبا در جلسات روزهشتم و نهم ماه جولای(۲۰۱۳) خود، گزارشی به کمیته “منع تبعیض علیه زنان” درژنو ارائه داد. این کمیته به منظور بررسی چگونگی عملکرد کشورهای مختلف نسبت به کنوانسیون “حذف هر نوع خشونت و تبعیض علیه زنان” تشکیل شد. گزارش کوبالکس به این کمیته پیرامون مسائلی چون خشونت، آزار و اذیت های خانگی، قاچاق انسان، روسپیگری، تجاوز و سوء استفاده جنسی تهیه شده بود.

طبق این گزارش زنان نسبت به خشونت دولت علیه آنها بسیار آسیب پذیرهستند، “ظلم، خشونت، و تبعیضی که از جانب پلیس و گاردهای امنیتی دولت به زنان می شود، اغلب توسط دولت حمایت و تأیید می شوند. از جمله این خشونت ها می توان از خشونت به کارکنان زن شاغل درهمین سازمان ها نام برد. اینگونه خشونت ها می توانند نمونه بارزی از خشونت های سازمان یافته باشند که به عنوان وسیله ای برای سرکوب زنان از آن ها استفاده می شود.”

کوبالکس در این گزارش از ماجرای سونیا گارو آلفانسو Sonia Garro Alfanso ، رهبر پیشین گروه معترض داماس دو بلانکو Damas De Blanco  مثال می زند که بیش از یک سال است بدون محاکمه در زندان به سر می برد.

به طور کلی، وکلا طی این گزارش دلیل و استدلال آورده اند که از زنان کوبایی در برابر هیچ نوع خشونتی حمایت لازم صورت نمی گیرد که از جمله می توان ازخشونت های خانگی نام برد.

بر اساس این گزارش، چنانچه زنان برای شکایت از خشونت خانگی به پلیس مراجعه کنند، پلیس آنها را قبول نمی کند و آن موارد را نا دیده می گیرد زیرا معتقد است که آن خشونت ها تنها خشونت شخصی، علیه شخص دیگر است. در واقع مقامات بر حسب تفکر سنتی معروف که “کسی نباید در رابطه و مشکلات بین زن و شوهر دخالت کند” عمل می کنند.

اتحادیه ملی حقوقدانان کوبایی UNJC به نمایندگی از دولت کوبا در این جلسه حضور داشتند و اظهار کردند که دولت کوبا از انقلاب سال ۱۹۵۹ تا کنون موفق به حذف و کاهش بسیاری از انواع خشونت علیه زنان بوده است.

این گزارش همچنین اضافه کرده است، علاوه بر خشونت خانگی، “دیگر انواع خشونت، مانند آزار و اذیت جنسی در محل کار، تحصیل و غیره و روسپیگری اجباری بسیار کم و محدود هستند.”

حال آنکه گروه امداد حقوقی کوبالکس طبق گزارش خود در مورد وضعیت روسپیگران در کوبا می نویسد: “هیچ امکاناتی برای پیشگیری از قاچاق انسان و روسپیگری وجود ندارد و در نتیجه دختران و زنان کوبایی در برابر این مسائل در امان نیستند”.

انجمن حقوق بشر، نهاد دیگری از سازمان ملل است که تا کنون مسئله روسپیگری را با دولت کوبا طی بازبینی های دوره ای در میان گذاشته است. بازبینی دوره ای جهانی در واقع مکانیزمی است که بطور مدام عملکرد کشورهای عضو را در رابطه با پیشرفت آنها در مسائل حقوق بشری مورد ارزیابی قرار می دهد. این انجمن از دولت کوبا خواسته است تا دلایل بنیادی روسپیگری را ریشه یابی و اقدامات لازم را جهت جلوگیری از این معضل صورت دهد.

با این تفاسیر همچنان دولت کوبا منکر آن است که حرفه و پیشه روسپیگری از معضلات این کشور است و در بازبینی دوره گذشته اظهار داشته: “هیچ زنی در کوبا برای کسب در آمد و ادامه زندگی مجبور به روسپیگری نیست”.

ناشر: مؤسسه گزارش جنگ و صلح

مترجم: مهتاب صمیمی

منبع: http://goo.gl/aix87v

مهر
۱۶
۱۳۹۲
داشتن امنیت ازآغاز: طرح امریکا برای مبارزه با خشونت های تبعیض جنسیتی در جهان
مهر ۱۶ ۱۳۹۲
این سو و آن سو خبر
۰

image_pdfimage_print

8594022157_5332f05b1c_b

خانه امن: جان کری، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، برنامه جدیدی  را برای مبارزه با خشونت هایی که پایه و اساس تبعیضات جنسیتی در جهان دارند را اعلام کرد.

جان کری اعلام کرد که ایالات متحده آمریکا برای طرح مبارزه با خشونت های جنسیتی در سراسر دنیا و به خصوص در مناطق بحرانی  ۱۰ میلیون دلار بودجه تخصیص داده است.  این طرح “داشتن امنیت ازآغاز” نام دارد. جان کری تأکید کرد در دوران پس از وقوع  فجایع طبیعی و در بحران جنگ، برای حفاظت از زنان و دختران از آزار و اذیت های جنسی و دیگر انواع خشونت نهایت تلاش خود را باید انجام داد.

این طرح جدید و بودجه ۱۰ میلیون دلاری تخصیص داده شده به آن، به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، کمیته بین المللی صلیب سرخ، و دیگر نهادها و سازمان های حامی حقوق بشر این امکان