صفحه اصلی  »  مرد خشونتگر
image_pdfimage_print
بهمن
۲۴
۱۳۹۷
آیا دادگاه بچه‌ها را به من می‌دهد؟
بهمن ۲۴ ۱۳۹۷
پرسش و پاسخ قانونی
۰
, , , ,
Hand made drawing portrait of a depressed woman
image_pdfimage_print

Photo: andras_csontos/depositphotos.com

موسی برزین، وکیل خانه امن

پرسش: سلام. من نزدیک به ده سال است که ازدواج کرده‌ام و دو فرزند دارم. یک دختر هشت ساله و یک پسر سه ساله. متاسفانه شوهرم رفتارهای بسیار بدی در منزل دارد. او در بازار کار می‌کند و کارش تاثیر زیادی بر اعصاب او گذاشته است. بسیار خشن است و همیشه فریاد می‌زند و به زمین و زمان فحش می‌دهد. از همه چیز ناراضی است. فقط دنبال پول است و هیچ چیز دیگری برایش اهمیت ندارد. در بازار نیز همه از او شاکی هستند چون خیلی بد‌حساب است. چند‌بار طلب‌کارهایش در خانه آمدند و سر و صدا کردند. علاوه بر این‌ها نسبت به بچه‌ها خیلی خشن است. همیشه سرشان داد می‌زند. وقتی بچه‌ها سر و صدا می‌کنند، آن‌ها را در اتاق حبس می‌کند. بچه‌ها خیلی از پدرشان می‌ترسند. من هم هر موقع اعتراض کنم، شروع می‌کند به فحش دادن و بد و بیراه گفتن به خانواده من! آن‌قدر جلوی بچه‌ها فحش‌های رکیک داده که بچه‌ها هم یاد گرفته‌اند. چند وقت پیش دخترم در مدرسه به همکلاسی‌اش یک فحش زشتی داده بود که معلم من را به مدرسه خواست. همان فحشی که پدرش همیشه در خانه تکرار می‌کند. خانه را برای من و بچه‌ها جهنم کرده است. مرا تهدید می‌کند که طلاقت می‌دهم . من خیلی نگران بچه‌ها هستم. با این وضعیت شخصیت و تربیت بچه‌ها خیلی بد می‌شود. خودم هم کارم به جایی رسیده که قرص اعصاب می‌خورم. چند وقت پیش با یکی از نزدیکان مشورت کردم و به این نتیجه رسیدم که جدا بشوم. نمی‌دانم تصمیم درستی گرفته‌ام یا نه، اما می‌خواستم از شما بپرسم آیا می‌توانم طلاق بگیرم؟ آیا می‌توانم سرپرستی بچه‌ها را بگیرم؟

پاسخ: سلام. بهتر است قبل از هر گونه اقدام قضایی، با یک مشاور خانواده نیز مشورت کنید . اگر شوهرتان موافقت کند، می توانید او را هم نزد مشاور ببرید. راهنمایی‌های مشاور خانواده می‌تواند در تصمیم‌گیری به شما کمک کند. اما در مورد طلاق عرض شود که زن در برخی موارد می‌تواند تقاضای طلاق دهد. در مواردی که زن در وضعیت عسر و حرج قرار گیرد، می تواند از شوهر خود طلاق بگیرد. عسر و حرج یعنی وضعیتی که باعث سختی و مشقت زن می‌شود. خشونت‌های شوهرتان نسبت به خودتان و بچه‌ها می‌تواند توجیهی برای طلاق باشد، اما توجه کنید که گفته‌هایتان را باید به نوعی اثبات کنید. یعنی به صرف ادعا، دادگاه حکم طلاق را صادر نمی‌کند. توجه کنید که در صورتی که یک‌طرفه تقاضای طلاق دهید، ممکن است به نتیجه رسیدن آن سال‌ها طول بکشد و این هم مشکلاتی را برای شما ایجاد خواهد کرد، چون با تقاضای طلاق به احتمال بسیار باید محل زندگی خود را جدا کنید. بنابراین بهتر این است که رضایت شوهرتان برای طلاق توافقی را جلب کنید.

پرسش: احتمال اینکه شوهرم قبول کند خیلی کم است، هر چند خودش برای تهدید می‌گوید که طلاقت می‌دهم. حالا اگر یک‌طرفه تقاضا کنم، با توجه به اینکه رسیدگی خیلی طول می‌کشد، تکلیف بچه‌ها چه می‌شود؟ آیا می‌توانم بچه‌ها را با خودم ببرم؟

پاسخ: خوشبختانه در این مورد قانون حمایت خانواده، مقررات خوبی پیش‌بینی کرده است. اگر شما تقاضای طلاق دهید، می‌توانید نسبت به بچه‌ها درخواست صدور دستور موقت بدهید. یعنی از دادگاه بخواهید تا تعیین تکلیف نهایی، حکم به بودن بچه‌ها با شما دهد. بر طبق ماده ۷ قانون حمایت خانواده: «دادگاه می‌تواند پیش از اتخاذ تصمیم در مورد اصل دعوی به درخواست یکی از طرفین در اموری از قبیل حضانت، نگهداری و ملاقات طفل و نفقه زن و محجور که تعیین تکلیف آن‌ها فوریت دارد بدون اخذ تامین، دستور موقت صادر کند. این دستور بدون نیاز به تایید رئیس حوزه قضایی قابل اجرا است. چنانچه دادگاه ظرف شش ماه راجع به اصل دعوی اتخاذ تصمیم نکند، دستور صادرشده ملغی محسوب و از آن رفع اثر می‌شود، مگر آن که دادگاه مطابق این ماده دوباره دستور موقت صادر کند.» البته توجه کنید صدور دستور موقت برای قاضی الزامی نیست. شما باید مدارک و شواهد کافی مبنی بر اینکه سلامت و تربیت بچه‌ها از سوی پدرشان در خطر است ارائه دهید. می‌توانید در این مورد افراد مطلع را به عنوان شاهد به دادگاه معرفی کنید. به هر حال اثبات موضوع بر عهده شما است.

بیشتر بخوانید:

آزمایش نشان داد که این بچه من نیست

برای جدایی از شوهر بد رفتار و ناسازگار چه باید کرد؟

بعد از بارداری تازه فهمیدم ازدواج ثبت نشده

پرسش: آیا بدون تقاضای طلاق می‌توانم بچه‌ها را از پدرشان دور کنم؟ چون بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم که جدا نشوم و فقط به نوعی بچه‌ها را نجات بدهم. چون طلاق در خانواده ما خوب نیست و از لحاظ اجتماعی مشکلات زیادی را می‌تواند به وجود آورد. پدر و مادرم حتما با طلاق گرفتن من مخالفت می‌کنند.

پاسخ: این امکان وجود دارد اما کمی دشوار است. بر طبق ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی: «هر گاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر یا مادری که طفل تحت حضانت اوست، صحت جسمانی و یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد، محکمه می‌تواند به تقاضای اقربای طفل و یا به تقاضای قیم او ، یا به تقاضای رئیس حوزه قضایی، هر تصمیمی را که برای حضانت طفل مقتضی بداند، اتخاذ کند». با استناد به این ماده می‌توانید از دادگاه بخواهید که در راستای مصلحت فرزند، دستور جدا کردن محل زندگی کودکان با پدرشان را صادر کند. اما باز باید توجه کنید که تا دادگاه قانع نشود که تربیت بچه در خطر است، چنین دستوری را صادر نخواهد کرد. یعنی مهم‌ترین مساله‌ای که شما باید در نظر داشته باشید، اثبات رفتارهای خشونت‌آمیز همسرتان است. به احتمال زیاد همسرتان خشونت را انکار خواهد کرد. شما باید از هم‌اکنون مدارکی دال بر خشونت شوهرتان جمع‌آوری کنید.

عضو کانال تلگرام خانه امن بشوید.

پرسش: اگر طلاق بگیرم، آیا دادگاه بچه‌ها را به من می‌دهد؟ هدف اصلی من از جدا شدن، این است که بچه‌ها با پدرشان زندگی نکنند.

پاسخ: بر اساس قوانین ایران حضانت فرزند تا ۷ سالگی بر عهده مادر و پس از آن با پدر است، مگر اینکه پس از ۷ سالگی اختلاف حاصل شود ، که در این مورد دادگاه تصمیم می‌گیرد. بنابراین در صورت طلاق حضانت دخترتان با پدرش خواهد بود، مگر اینکه ثابت کنید که رفتار پدر با بچه‌ها خوب نیست و مصلحت دخترتان، زندگی کردن با شماست. البته توجه کنید که فرزند پس از بلوغ، از سن حضانت خارج می‌شود و خود می‌تواند در مورد اینکه با چه کسی زندگی کند، تصمیم بگیرد. بنابراین تا شما دادخواست طلاق بدهید و رسیدگی شود دخترتان به نه سالگی رسیده و خودش می‌تواند تصمیم بگیرد که با چه کسی زندگی کند. اگر دخترتان خواست که با شما زندگی کند، پدرش نمی‌تواند مانع شود.

دی
۱۸
۱۳۹۳
چطور می شود فهمید کسی رفتار آزاردهنده اش را تغییر نمی دهد
دی ۱۸ ۱۳۹۳
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , ,
image_pdfimage_print

323937252_ad32ec4687_z

عکس: Yu

ترجمه: سام زندی

این نوشته هم در مورد زنان و هم مردان آزارگر مصداق دارد

چطور می شود فهمید کسی رفتار آزاردهنده اش را تغییر نمی دهد، حتی وقتی که ظاهرا تغییر کرده، یا شاید در یک برنامه مشاوره ای شرکت کرده، یا نشانه دیگری از تعهد به تغییر بروز داده است؟ آن چه در این مقاله می آید، از تجربیات کسانی است که در وبسایت ما مطلب نوشته اند، نمونه هایی برای تشخیص این که شخص ممکن است رفتار آزاردهنده اش را تغییر نداده، بلکه فقط تاکتیک هایش را عوض کرده باشد!

چطور می شود از حرف زدن کسی فهمید که رفتار آزاردهنده اش را تغییر نمی دهد

می گوید: “نمی توانم تغییر کنم، مگر این که تو هم تغییر کنی.” یعنی او می خواهد موافقت کنی که از حقوق و آزادی هایش دست بکشی تا در عوض، آزارت ندهد. نوع دیگرش این است: “من عوض شده ام، ولی تو عوض نشده ای،” یا “فقط من نیستم که به کمک احتیاج دارم.” می خواهد همدردی تو، اعضای خانواده و افراد دیگر را در مورد کاری که کرده، جلب کند. همچنان تلاش می کند رفتاری را که با تو و بچه ها کرده توجیه کند. اشتباهش را نمی پذیرد. ظاهرا از رفتارش پشیمان نیست، فقط به خاطر نتیجه رفتارش متاسف است.

نمی خواهد موضوع بد رفتاری او مطرح شود، در صورت مطرح شدن آن، عصبانی می شود. در باره کنترل رفتارها و برخوردهایش صحبت نمی کند. هنوز سعی می کند آنرا تکذیب، یا توجیه کند و یا بی اهمیت جلوه دهد. فقط می خواهد موضوع فراموش شود.

نقش قربانی را بازی می کند. می گوید: “چطور تو توانستی با من این طور رفتار کنی؟ ” هنوز تو را برای همه مشکلات ملامت می کند. ظاهرش دوست داشتنی است، همیشه سعی می کند اوقات خوشی را که با هم گذرانده اید به یادت بیاورد، و تجربه های تلخ را ندیده بگیرد. سعی می کند با هدایای رمانتیک، دعوت به شام و اهدای گل، دوباره تو را به دست بیاورد. تمام مدت تلاش می کند به تو بقبولاند که برای حل مشکلات باید با هم بمانید.

از کسی کمک نمی خواهد، یا می گوید که به مشاور مراجعه خواهد کرد، ولی هیچ وقت این کار را نمی کند. یا سعی می کند بپذیری که بهبود پیدا کرده و دوباره باید قبولش کنی. “حالا که من توی این دوره ثبت نام کرده ام، تو هم باید درک کنی.” یا “این دوره برایم خیلی آموزنده است.” اگر مردی به این شکل به تو فشار می آورد، به محض این که پیش تو برگردد، به احتمال زیاد دیگر در آن جلسات مشاوره ای حضور نخواهد یافت. برای همین، بسیار مهم است که اگر به فکر این هستی که دوباره با هم باشید، رفتارش را مشاهده کنی، با او عمیقا صحبت کنی، و بگذاری زمان بگذرد. گاهی به جای مراجعه به مشاور، ادعا می کند که به خدا ایمان آورده و چند بار در هفته به کلیسا می رود.

گریه و التماس می کند، به خصوص دوست دارد این کار را در جمع بکند تا خجالت بکشی که نکند “سنگدل” به نظر برسی.

چطور می شود از اعمال کسی فهمید که رفتار آزاردهنده اش را تغییر نمی دهد

روش های دیگری که نشان می دهد رفتار آزاردهنده اش را عوض نکرده، کارهایی است که می کند تا تلاش تو را برای زندگی مستقل را بی اثر کند.

مزاحم تو می شود یا تعقیبت می کند. اگر زمان یا حریمی برای خودت بخواهی، نمی گذارد آن را داشته باشی و به هر طریقی که بتواند با تو تماس می گیرد؛ مانند: مزاحمت تلفنی، تهدید، گرفتاری های حقوقی، آمدن به محل کارت، حضور در جمع خانواده ات.

همچنان حقوق تو را محدود می کند. هنوز طوری رفتار می کند که انگار برتر است. نمی توانی احساست را بروز دهی یا آزادانه حرف بزنی. هنوز توجه دائمی می خواهد. نمی گذارد به نیازهای خودت برسی. بهانه می گیرد و از تو انتقاد می کند، و توانایی ها و سهم تو در رابطه را نادیده می گیرد. استاندارد دوگانه به کار می بندد. هنوز سهم منصفانه تو را از دارایی های مشترک و پول نفی می کند. خواسته ها و نیازهای خودش را بالاتر از تو می داند.

متوجه آسیبی که رسانده نیست. تو را به خاطر نتایج دردناک بدرفتاری اش سرزنش می کند. از این که از او می ترسی، به او اعتماد نداری، آزرده شده ای و عصبانی هستی، خشمگین یا گیج به نظر می رسد. تلاش می کند به تو بقبولاند که این تو هستی که مشکل داری، و به همین دلیل به او اجازه بدرفتاری داده ای. سعی می کند از عواقب کارش فرار کند. طوری رفتار می کند که گویی هیچ ایرادی به او وارد نیست. ادعا می کند که هرگز ناراحتت نخواهد کرد، گرچه خیلی از کارهای او ناراحت کننده بوده است. به جای این که حق تو را در ترک او تصدیق کند، خشمگین است که ترکش کرده ای. هنوز طوری رفتار می کند که انگار به او بدهکاری. به خاطر این که بلافاصله او را نبخشیده ای و از تغییراتی که ممکن است کرده باشد راضی نیستی، بی قرار و شاکی است، به خصوص اگر آن طور که تو می خواستی عوض نشده، یا این که به رغم ادعایش، اصلا عوض نشده باشد.

فقط نگران دشواری وضعیت برای خودش است و نه هیچ کس دیگر. به حال خودش افسوس می خورد. دغدغه لازم را نسبت به احساسی که تو و بچه ها به کارهایش دارید، نشان نمی دهد. بدرفتاری فقط آزار دهنده نیست، آسیب هم می رساند. اگر او دغدغه لازم را درباره آسیبی که به تو زده نشان نمی دهد، تغییر نکرده است.

تغییر نکردن رفتار آزاردهنده اش از آنجا روشن می شود که همچنان کارهایی را می کند که برای یک رابطه نزدیک نامناسب هستند. خیانت می کند، تو را در تصمیم های خانواده دخالت نمی دهد، تمام دارایی های مشترک (پول نقد، ملک، اتومبیل، سهام، اوراق بهادار و غیره) را نزد خودش جمع می کند و نمی گذارد به آن دسترسی داشته باشی.

می گوید فقط در صورتی می تواند عوض شود که  کمک اش کنی. خواهان حمایت عاطفی و بخشش است، خواهان این است که به خاطر او برگردی.

می گوید دارم عوض می شوم، ولی تو می بینی که نشده و از این که نمی فهمی چقدر تغییر کرده است، عصبانی می شود. از این که اعتماد نداری که تغییرات مثبتی کرده، عصبانی است. مردهای بد رفتار اغلب می گویند “متاسفم”، بعد، اگر بی درنگ آنها را به خاطر کارهایش نبخشید، عصبانی می شوند. خیال می کنند گفتن این که متاسف هستند مسئله را حل می کند و موضوع باید فراموش شود و شما باید به زندگی با آنها ادامه بدهید.

به تو فشار می آورد که دوباره با او باشی، چون “نمی تواند تا ابد منتظر بماند.”

یک راه آسان برای فهمیدن این که رفتار آزاردهنده اش را عوض نکرده، این است که پیش بچه ها، با تو بی ادبی کند یا جلوی آنها تو را تضعیف کند. نقش پدر بد را بازی کند.

تهدیدت می کند و سعی می کند تو را بترساند. اگر از تلاش برای این که بخواهی عوض بشود دست نکشی، قدم بعدی او تهدید یا ارعاب است. این کار معمولا شامل تهدید حمله به خانواده یا دوستان، یا فراهم کردن مقدمات این تهدیدات است. تهدید به این که بچه ها را می برد یا حضانت آنها را می گیرد، یا تهدید به این که خودش را می کشد. اینها همه نشانه آن است که نمی خواهد عوض شود. در نتیجه، تصمیم با خودش است که چطور می خواهد زندگی کند.

(این مقاله ای Rhiannon3.netبرداشته شده و اندکی اصلاح شده است.)