صفحه اصلی  »  سلامت جنسی
image_pdfimage_print
تیر
۲۵
۱۳۹۷
بیماری “اعتیاد به سکس” توجیه‌کننده خشونت‌ جنسی نیست
تیر ۲۵ ۱۳۹۷
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
shutterstock_1050461282
image_pdfimage_print

Photo: fixer00/shutterstock.com

سازمان بهداشت جهانی “اعتیاد به سکس” را به عنوان یک بیماری به رسمیت شناخته است. این سازمان تأکید دارد که بیماری “اعتیاد به سکس” به هیچ‌وجه نمی‌تواند توجیه‌کننده خشونت‌ جنسی باشد.

سازمان بهداشت جهانی “اعتیاد به رفتار جنسی” را نوعی اختلال روانی می‌داند و آن را به عنوان بیماری به رسمیت شناخته است. این نوع اعتیاد اما از نظر سازمان بهداشت جهانی هم‌تراز اعتیاد به مواد مخدر یا قمار نیست.

ژوفری رید، کارشناسان این سازمان می‌گوید: «ما هنوز شواهد کافی در اختیار نداریم که نشان دهد اعتیاد به سکس، مانند اعتیاد به الکل یا هروئین شکل می‌گیرد.»

سازمان بهداشت جهانی در آخرین بروزرسانی طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها، تمایل شدید به رفتار جنسی را یک “اختلال روانی” معرفی کرده و آن را به عنوان یک بیماری وارد فهرست خود کرده است.

ژوفری رید به خبرگزاری فرانسه گفته است افرادی که دچار این اختلال روانی هستند، حس می‌کنند که نمی‌تواند رفتار جنسی خود را کنترل کنند و از این مسئله رنج می‌برند.

سازمان بهداشت جهانی هدف از به رسمیت شناختن “اعتیاد به سکس” به عنوان بیماری را معرفی یک استاندارد مرجع برای تشخیص این بیماری و همچنین درمان آن با پشتیبانی بیمه‌‌های خدمات‌ درمانی عنوان کرده است.

سازمان بهداشت جهانی تأکید کرده است که پذیرش “اعتیاد به سکس” به عنوان بیماری به هیچ‌عنوان نباید برای توجیه خشونت جنسی استفاده شود.

ژوفری رید هم به خبرگزاری فرانسه گفته است: «اقدام سازمان بهداشت جهانی به هیچ‌وجه سوءاستفاده یا تجاوز جنسی را توجیه نمی‌کند، در چنین مواردی فرد تصمیم گرفته که مرتکب جرم شود.»

منبع: دویچه وله فارسی

خرداد
۲۴
۱۳۹۷
ایجاد یک گفتمان منطقی بجای هراس از کلمه “جنسی” در ایران
خرداد ۲۴ ۱۳۹۷
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
Parents share child in a divorce. The father takes the child from his mother. The child decides with which parent to live. The concept of a parent's choice, litigation. Father visits his son.
image_pdfimage_print
به گزارش سرویس فرهنگ خبرگزاری رضوی، امروزه در جامعه شاهد شنیدن خبرهای ناگواری از کودک آزاری هستیم که کودکان معصوم ما در معرض آزارهای جنسی قرار می گیرند؛ کودکان همواره با نگاه پاک و معصوم خود به دنیا نگاه می کنند، اما دنیای امروز گاهی آنقدر بی رحم است که والدین و نظام آموزشی باید خیلی زود آنها را از حوادث و خطراتی که ممکن است برایشان پیش بیاید، آگاه کنند.
بچه هایی که مورد آزار قرار گرفته اند، آسیب دیده اند و حتی کشته شده اند. این مشکل در تمام کشورهای دنیا مشاهده می شود. اما مثل هر مشکل دیگری راهکارهایی برای جلوگیری از آن وجود دارد. خبرگزاری رضوی در این خصوص با کامیل احمدی مردم شناس و پژوهشگر گفتگو کرده است که شما را به خواندن آن دعوت می کنیم که در ابتدا بهتر است با او کمی آشنا شویم.
کامیل احمدی، محقق اصالتا از کردستان ایران است و امروزه در قالب یک انسان شناس اجتماعی در زمینه موضوعات مربوط به فرهنگ محلی،کودکان و زنان، حقوق اقلیتها کار کرده و در زمینه کار در ارتباطات نیز سوابقی دارد. وی سفرهای بسیاری به آفریقا و امریکایى لاتین داشته و علاقه خاصی به تجربیات روزمره زندگی انسانها، جنگ و فقر دارد (خصوصا در مناطقی مانند آفریقا، آسیای دور، بوسنی، ترکیه، افغانستان و عراق قبل و بعد از جنگ)
چند مورد از کارهای تحقیقی و بصری اخیر وی عبارتند از سه کتاب و دو فیلم کوتاه مستند- قوم نگاری که در آخرین بازدیدهای خود از منطقه خاور میانه تهیه کرده است.
او مدرک لیسانس را در حقوق انتشارات و چاپ ازدانشگاه هنر لندن/ مدرسه ارتباطات لندن و فوق لیسانس در انسان شناسی و مردمنگاری تصویری از دانشگاه کنت، کانتربری انگلستان دارد و تحقیق دانشگاهی وی در زمینه رسانه به عنوان منبعی برای بحث در مورد هویت در بین جوانان است. این تحقیق در مورد استفاده از رسانه، یکپارچگی و مقاومت، قومشناسی فرهنگی جوانان در کردستان ایران-مهاباد- بود. همچنین ایشان مدارک دورهای تخصصی روش تحقیق، سیاست درخاورمیانه و لابی و توانمند سازی کردن را به ترتیب از دانشگاها ی برک بک، اقتصاد و سیاست لندن در انگلستان و مرکز آموزشی ام-دی-اف هلند را دارا می باشد.

– آموزش های جنسی در سیستم آموزشی و خانواده ها چگونه نهادینه می شود؟
ایران یکی از معدود کشورهایی است که به این مقوله کمتر می پردازد با توجه به اینکه سیستم آموزش و پرورش نسبتا مترقی و فراگیری دارد اما در بحث آموزش های جنسی ضعیف عمل کرده، اگر متون درسی کنونی را مشاهده فرمایید در سنین راهنمایی و دبیرستان عملا جز یک صفحه در بخش اجتماعی کتاب آموزشی در این موضوع صورت نگرفته است که این یک صفحه هم بیشتر به شرح بدن پرداخته شده و کمتر به مسائلی در چهارچوب آموزش جنسی اشاره شده است. آموزش و پرورش ایران در مبحث ورود به مسئله ی آموزش جنسی حساس است و حساسیت های مذهبی هم نسبت به این موضوع اجازه ی ورود مستقیم این نهاد را نداده است.
مواجهه مردم ایران با کلمه ی جنس/جنسی همواره با نوعی هراس همراه است که این هراس باید تبدیل به یک گفتمان منطقی علمی و برپایه ی دانسته های کنونی دنیا شود، جامعه ی ایران یک جامعه ی زنده، جوان و پویا است که همراه با تمام تغییراتی که در جهان اتفاق می افتد خواسته یا ناخواسته و خیلی به سرعت خود را هماهنگ کرده است، با کمی دقت به پیرامون خود در می یابیم که جامعه ی جوان کنونی امروز بسیار خود را به فرهنگ کشور های دیگر اعم از تکنولوژی، لباس، نوع موسیقی و غذا و .. نزدیک کرده است و دست کمی از جوامع دیگر در دنیا ندارد و بسیاری از سبک های رایج در دنیا در زندگی جوانان جامعه ما وجود دارد و باید این هشدار را به جوامع ایرانی بدهیم که اگر از خطرات احتمالی و جدی این نوع تغییرات اجتماعی خود را مصون ندارید از دیگر جوامع عقب می مانید و تنها با نپرداختن و حساس پنداشتن برخی موضوع ها و ورود نکردن به آن ها از جمله مقوله ی جنسی یک پدیده ی آسیب زای اجتماعی را مبدل به یک بمب ساعتی می کنید که هر لحظه منفجر می شود که متاسفانه در چند سال اخیر در ایران شاهد چنین موارد آسیب زای اجتماعی بوده ایم.
برای جلوگیری از آسیب ها و نهادینه کردن آموزش های لازم به فرزندان باید در یک سطح علمی و تخصصی بدون در نظرگرفتن تابوهای کلیشه ای و حساسیت های بی مورد که سالیان سال بر سیستم آموزش و پرورش و نوع تفکر خانواده های ما سایه افکنده صاحبان نظر گفت و گو کنند و به یک توافق ضمنی برسند که این آموزش ها در یک چهارچوب منطقی، علمی، پرورشی و آموزشی بدون هراس و واهمه از صبحت کردن در این خصوص با در نظر گرفتن تمام مختصات به فرهنگ رایج در ایران و جوانب سنتی، خانوادگی، عرفی، شرعی و اسلامی این موضوع پر اهمیت نهادینه شود که راه طولانی در پیش داریم و از آنجایی که در این زمینه فعالیت های زیادی انجام نداده ایم شروع صحبت کردن در مورد این مساله می تواند آغازی خوب را رقم بزند.

-عوامل موثر بر تجاوزات جنسی به کودکان از منظر جامعه شناختی و مردم شناختی چیست؟
تجاوز در یک چهارچوب علمی به اشکال محتلف دسته بندی می شود از قبیل تجاوز در جنگ برای گرفتن انتقام، غلبه ی قدرت جنسی مذکر بر مونث؛ بیماری و اختلال جنسی و غیره. برخی از تجاورات مختص به افرادی است که دارای اختلالات روانی و ذهنی و بیمارگونه جنسی هستند و بسیاری از این گونه ها از طریق آموزش و بازپروری آن ها قابل درمان است. اغلب این عوامل در جامعه به گونه های مختلفی همچون آموزش های غلط، نوع نگاه جنسیتی به زن ومرد، عوامل محدود کننده ی ارتباطات جنسی برای نسل جوان، نوع نگاه محدود کننده پوششی، رفتاری و آموزشی باز می گردد و متولیان آموزش مسائل جنسی را یک مقوله ی ورود ممنوعی تلقی می کنند که آسیب های این موارد بیشتر است و این مسائل تشدید می شود و جوانان بیشتر به این سمت گرایش خواهند یافت.
افراد متجاوزگری که ابتدا وارد برنامه ای هماهنگ و مدون می شوند و افرادی مورد هدف آزار جنسی آن ها قرار می گیرد، افرادی را با علم براینکه آنان ترس از آبرو ریزی و ریختن عفت و حیثیت خود و خوانواده اشان را دارند انتخاب می کنند و معمولا این افراد را از جوامعی برمی گزینند که سن کمتری دارند و کم برخوردارتر و در معرض آسیب اند. محیط های آموزشی به آگاه سازی افراد بسیار کمک می کند. طبق تحقیقات گذشته ای که بنده انجام دادم آزارهای جنسی بیشتر در حیطه های خانوادگی و کاری رایج است و تجاوز به عنف یا زنا با محارم در خانواده ها به سبب ترس از آبروریزی اشخاص مسکوت می ماند. عوامل مختلفی که در جوامع ایرانی موثر هستند. آموزش همگانی سبب می شود تا جامعه و افراد و خانواده ها همیشه از خط قرمزها محافظت کنند.

-زیر ساخت های لازم برای از بین بردن تابو پرداختن به مسائل جنسی در جامعه ایران چیست؟ و وظیفه ی نهادهای متولی در این زمینه چیست؟
به نظر بنده مطالعه تجربیات جهانی در این زمینه که در کشورهای مترقی یا در حال رشد انجام گرفته می تواند راهنمای کار این مقوله باشد می توانیم از جوامعی که از لحاظ سنتی و فرهنگی با جوامع ما در کشورهای همجوار مانند ترکیه، اروپای شرقی نزدیک هستند که قوانین هماهنگی با کشورهای غربی دارند الگوبرداری کنیم و متون اولیه به عنوان یک طرح آزمایشی در مدارس تحت نظر والدین در یک نظر سنجی کلی آغاز شود. سازمان ها و نهاد های متولی برای آگاه سازی مسائل جنسی در همه جای دنیا آموزش و پرورش، بهزیستی، وزارت بهداشت و درمان و تمام سازمان های متولی حقوق کودکان و مهمتر از همه ی این ها قوه ی قضاییه به جهت قانون گذاری و اعمال قوانین باز دارنده است که وظیفه ی آنان حفظ و حمایت ازصیانت و کیان خانواده و آبرو و حیثیت است. حقوق کودکان باید مانند یک فرد بزرگ رعایت شود و قوه ی قضاییه نسبت به حقوق آنان متعهد باشد متاسفانه موضوع کودک در چهارجوب قوانین موجود به عنوان شخصیت حقیقی به آن پرداخته نمی شود و توجه لازم به حریم خصوص کودک در قوانین به طور مشخصی نداریم انگار یک کودک به عنوان یک شهروند در نظر گرفته نمی شود.
حمایت کنندگان رسمی و قانونی کودکان مشخص نیستند و این مورد فقط به عهده ی خانواده ها گذاشته شده است و خانواده ای که خود آموزش جنسی ندیده و پدران و مادرانی که خود از پرداختن و صحبت کردن در خصوص موضوعات و اموزش جنسی رنج می برند و بسیاری هم توان صحبت کردن ان را با فرزندانشان نداشته و نمی توانند این تجربیات را منتقل کنند. در این میان خانواده هایی هستند که از لحاظ بعد فرهنگی و اجتماعی از طبقه ی متوسط جامعه بالاتر هستند به این موضوع ورود پیدا می کنند و فرزندان خود را مسلح بردانشی می کنند که خود آموختند.

-نبود آموزش های جنسی رسمی به کودکان چه لطمه ای به جامعه وارد می کند؟
نبود این آموزش ها ابتدا متوجه افرادی خواهد شد که در معرض این آسیب قرار دارند، افرادی که آگاه براین آموزش های جنسی نیستند هر جایی امکان تعرض به آن ها در زندگیشان وجود دارد. افرادی که آسیب دیده اند را وقتی در کنار هم قرار می دهیم متوجه خواهیم شد بخش عظیمی از افراد جامعه تجربیات ناخوشایندی دارند که برای مدت ها در حافظه شان باقی می ماند و قطعا در زندگی و اعتماد به نفس اشخاص تاثیرگذار است. یک جامعه ی آسیب زا جامعه ای است که در مورد مسائل جنسی به یک
جامعه شکننده و ضعیف تبدیل شده و عنصرهای اجتماعی در مقطع های مختلفی در زندگی آسیب دیدند که اغلب این موارد ناشی از نبود آموزش های جنسی است.
شخصی که آسیب جنسی دیده در مورد آسیب هایش صحبت نمی کند و به همین روال این مورد به نسل های بعدی منتقل می شود در جامعه ای پویا مانند ایران می توانیم با علم جهانی در مورد آموزش های جنسی خودمان و فرزندانمان را به روز کرده و زمانی که قوانین اصلاح شوند و در صدد حمایت از افرادی برآیند که ضعیف تر از دیگر افراد جامعه هستند مانند کودکان، قانون با متجاوزگران مقابله می کند و شخص خاطی را مجازات و بازپروری می کند. باید مراقب باشیم با نوع برخوردهایی که با موضوع تجاوز جنسی داریم این مورد را در نظر بگیریم شخص متجاوز زاییده ی این فرهنگ، محدودیتها و تفکرات رایج در جامعه است و این شخص نیز خود به عنوان نوعی از یک قربانی باید یک سیستم ساز و کار علمی و تخصصی به وجود آید که این فرد در یک چهارچوبی قانونی، محافظت شده و با برخوردی منصفانه وارد مراکز بازپروری شود و رد نهایت به عنوان عضوی از نیرو و پتا نسیل انسانی به اجتماع برگردد. افراد زیادی داریم که مرتکب اشتباهاتی از این قبیل شدند و باید آن ها را بازپروری کرد.
مهم است که در نظر داشته باشیم افرادی زیادی هستند که در حیطه ی آموزشی مانند مدیر، ناظم، معلم و .. به خوبی فعالیت خود را انجام می دهند و اما افرادی معدودی در این موقعیت ها به آزارهای جنسی کودکان دست می زنند در هر صورت این سیانت و کرامت این حرفه مهم نباید آسیب ببیند، اعتبار و اعتماد جمعی در خصوص این حرفه ها نباید مخدوش شود در نهایت فرزندان ما دست پرورده ی همین سیستم آموزشی است که متولیان این بخش در این زمینه با جان و دل کار می کنند و بسیاری از موفقیتهای زندگیمان را مدیون این عزیزان هستیم.

آذر
۲۴
۱۳۹۵
سواد سلامت جنسی مردم پایین است: از من عدد نپرس
آذر ۲۴ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
,
Portrait of attractive girl covering one eye with a condom and looking at camera against dark background
image_pdfimage_print

Photo: VadimGuzhva/bigstockphoto.com

افشین شاعری

مدیرکل سلامت روانی و اجتماعی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی گفت: سال ها از موضوع سلامت جنسی غفلت شده است؛ قبول دارم که وزارت بهداشت نیز در این حوزه ساکت بوده اما مشکل اصلی پایین بودن سواد سلامت جنسی مردم است.

سلامت جنسی از جمله حوزه‌های خاص خدمات پزشکی است که به علل مختلف از جمله محدودیت های فرهنگی کمتر در رسانه‌های رسمی و مجاز درباره آن صحبت می‌شود. به همین علت بازار تبلیغات خدمات سلامت روان، داروها و مکمل‌های آن در رسانه‌های غیر رسمی از جمله ماهواره و شبکه‌های اینترنتی داغ است، برای پیگیری این موضوع به سراغ احمد حاجبی، مدیرکل سلامت روانی و اجتماعی وزارت بهداشت رفتیم.
حاجبی، سکوت و غفلت از موضوع سلامت جنسی را در وزارت بهداشت می‌پذیرد اما می‌گوید، مشکل آنجاست که سواد مردم در حوزه سلامت جنسی پایین است، روانپزشکان و متخصصان مختلف دانش و مهارت درمان این اختلالات را دارند اما مردم نمی‌دانند به کجا باید مراجعه کنند.
با هم مشروح گفت‌و‌گوی خبرنگار ایرنا را با مدیرکل سلامت روانی و اجتماعی وزارت بهداشت می‌خوانیم:

* در مورد سلامت جنسی شاهد انبوه تبلیغات ماهواره‌ای، تبلیغات اینترنتی یا تبلیغات به صورت بروشور و … هستیم، ظاهرا بازار این تبلیغات داغ است و مشتری هم دارند و در بسیاری از موارد، کالاها و خدماتی که در این تبلیغات معرفی می‌شود، خودشان آسیب زا هستند، این مساله شاید نشانه نوعی بازار آشفته خدمات سلامت روان در سیستم رسمی و خلاء کمی یا کیفی این خدمات در نظام سلامت و وزارت بهداشت است، قبول دارید؟
حاجبی: درمان اختلالات جنسی تا حدی به دفتر سلامت روانی و اجتماعی وزارت بهداشت مربوط می شود. اداره‌های دیگری هم در وزارت بهداشت در این زمینه مسئولیت دارند، من با شما موافقم که درمان اختلال جنسی از آن حوزه‌هایی است که اگر قدم اشتباهی در آن گذاشته شود، آسیب رسانی آن بسیار بالاست و اگر از مسیر علمی منحرف شود، خیلی می‌تواند آسیب زا باشد.
این را هم قبول دارم که یکی از معضلات ما در کشور در این حوزه همین دسترسی به فضاهای مجازی، ماهواره‌ها و ارتباطات بین‌المللی است، به نظر من کاری که وزارت بهداشت باید انجام دهد این است که موضوع سلامت جنسی را مانند سلامت روان مورد توجه قرار دهد و به نظر من این دو حوزه از هم جدا نیستند.

*چه کار باید کرد که این خلاء بر طرف شود؟
حاجبی: به عنوان یک روانپزشک و نه یک مسئول می‌گویم که فقط با اطلاع رسانی و آگاه کردن مردم می‌توانیم این مساله را بر طرف کنیم، باید سواد سلامت جنسی مردم را ارتقا دهیم و اگر بتوانیم به عنوان مثال کاری کنیم که والدین در این حوزه اطلاعات خوبی داشته باشند و اگر آنها هم بتوانند اطلاعات فرزندان خود را مدیریت کنند از خیلی اتفاقات می‌توانیم پیشگیری کنیم.

* وزارت بهداشت در این زمینه چه کاری انجام داده است؟
حاجبی: وزارت بهداشت در این زمینه آگاهی رسانی می‌کند، به عنوان مثال در حوزه سلامت جنسی که بهتر است به نظر من اسم آن را سلامت خانواده بگذاریم…

* البته موضوع سلامت خانواده که بحث دیگری است.
حاجبی: … در زمینه آموزش به خانواده‌ها بخش‌هایی از وزارت بهداشت وارد شده‌اند و آموزش‌های پیش از ازدواج و بازآموزی‌های بعد از ازدواج را انجام می دهند.

* این خدمات محدود است و خدمات فراگیری برای همه مردم نیست.
حاجبی: نه این قسمت کار خیلی در حال رشد است، الان تقریبا تمام دانشگاه های علوم پزشکی درگیر این کار هستند.

* این آموزش‌ها خاص سلامت جنسی نیست، مباحث خیلی مختلفی است که البته شامل همه مردم و حتی همه افراد در آستانه ازدواج هم نمی‌شود.
حاجبی: کاری که ما در وزارت بهداشت انجام می‌دهیم این است که ارتقای سواد سلامت جنسی را مشابه سواد روان در جامعه انجام دهیم.

* آیا استانداردی برای درمان اختلالات جنسی در ایران تعریف شده است؟
حاجبی: بله، این چه سوالی است که می‌پرسید، مثل این است که بپرسید برای درمان «سینوزیت» استانداردی وجود دارد یا نه. معلوم است که وجود دارد، تمام اختلالات جنسی از نظر پزشکی شناخته شده هستند.

*ولی در واقعیت می‌بینیم که استانداردی وجود ندارد هر کسی روشی را تجویز می‌کند، متخصصان رشته های مختلف پزشکی هر کدام روش خاص خود را دارند، طب سنتی روش خود را دارد، عطاری ها و روش های تبلیغات ماهواره ای و انواع و اقسام توصیه ها هم وجود دارد؟
حاجبی: اکثر درمان های اختلالات جنسی به خصوص درمان های مدیکال و دارویی آن در حوزه رشته روانپزشکی است، یعنی تمام روانپزشکان کشور بعد از اینکه فارغ التحصیل شدند، می توانند مبتنی بر استانداردهای علمی این اختلالات را درمان کنند.

*قبول دارید که در درمان اختلالات جنسی در کشور، بازار آشفته‌ای وجود دارد و ادعاهای مختلف علمی و غیر علمی زیادی وجود دارد؟
حاجبی: بازار آشفته هر جایی می‌تواند باشد.

* بخشی از آن ممکن است به خاطر ضعف در استانداردسازی خدمات و کمبود مراجع معتبر باشد؟
حاجبی:‌ نه، بخشی از آن به خاطر کم بودن آگاهی مردم است، خیلی از افراد هستند که نمی‌دانند در صورتی که با این نوع اختلالات مواجه شدند،‌ به کجا باید مراجعه کنند در حالی که در سیستم بهداشتی – درمانی کشور این توانایی وجود دارد. تمام روانپزشکان توانایی لازم در حوزه روانشناختی مشکلات جنسی را دارند، در حوزه اورلوژی هم، متخصصان اورولوژی صلاحیت دارند، آنها هم آمادگی درمان این اختلالات را دارند، هر کدام در حوزه تخصصی خودشان کار می‌کنند، متخصصان زنان هم در حوزه تخصص خودشان کار می‌کنند، سه گروه هستند که در این زمینه صلاحیت دارند و البته در برخی موارد متخصصان غدد نیز می‌توانند در زمینه درمان اختلالات جنسی فعالیت کنند.

*مساله این است که حتی در این حوزه‌ای که شما می‌فرمایید، هر کدام از متخصصان فقط از منظر تخصص خودشان به موضوع نگاه می‌کنند و درمان جامعی وجود ندارد، ضمن اینکه بازار واقعی فعالان و مدعیان درمان این اختلال خیلی بزرگ تر از این چند رشته تخصصی است؟
حاحبی: این طور نیست، درمان جامع اختلالات جنسی در کشور وجود دارد.

* اگر منظورتان کلینیک های جامع جنسی است که تعدادشان انگشت شمار است؟
حاجبی:‌ لازم نیست‌ همه متخصصان را یکجا جمع کنیم و اسمش را بگذاریم کلینیک جنسی که چه بسا به خاطر انگی که وجود دارد، کسی به آنها مراجعه نکند.

* یعنی لزومی نمی‌بینید که کلینیک‌های جنسی در کشور توسعه پیدا کند؟
حاجبی:‌ هر کس خواست توسعه دهد، منعی نیست ولی نبودنش دال بر این نیست که مهارت و توانایی درمان این اختلالات در کشور وجود ندارد.

*‌ولی باید مراکزی تایید شده وجود داشته باشد که در دسترس مردم باشند؟
حاجبی: این مراکز وجود دارند، آگاهی مردم کم است که به این مراکز مراجعه نمی‌کنند. باور نمی کنید، اکثر مردم نمی‌دانند اگر با مشکل جنسی مواجه شدند،‌ به کجا باید مراجعه کنند.

* چه کسی باید این آگاهی را به مردم بدهد؟ این وظیفه وزارت بهداشت نیست؟
حاجبی: بله، موافقم، می‌دانستم می‌خواهید به اینجا برسید که خدمت رسانی ضعیف است، نه خدمت رسانی وجود دارد، باید کاری کنیم که مردم از این خدمات استفاده کنند، تعداد متخصصان روانپزشکی، اورولوژی، زنان و زایمان در کشور کم نیستند، همه جا هم در دسترس هستند، حالا مشکل این است که در مراجعه باید پولی بدهند که این هم مشکل بزرگی نیست.

*پس چرا مردم مراجعه نمی کنند؟
حاجبی: این مساله نیاز به آسیب شناسی دارد، من علت آن را ناآگاهی مردم می‌دانم، مگر می شود کسی بداند یک مشکل جنسی چیست، بعد برود از تبلیغات ماهواره‌ای که هیچ پشتوانه علمی ندارد، استفاده کند.

* شما آماری دارید یا بررسی کرده‌اید که میزان سواد سلامت مردم در چه سطحی است، در این زمینه تحقیق کرده اید؟
حاجبی: نه، بررسی و تحقیق نکرده ایم، عملکرد و برآیند جامعه را می بینیم، شما خودتان می‌گویید فضای تبلیغات ماهواره‌ای و غیرقانونی خیلی پر رونق است، این نشان می‌دهد که سواد مر‌دم در این زمینه پایین است و آسیب وجود دارد.

* این بازار آشفته و فضای تبلیغاتی را قبول دارید؟
حاجبی: بله معلوم است که وجود دارد، همه این مسائل وجود دارند و به هم وصل هستند، چرا بازار آشفته وجود دارد، چون مردم سوادش را در این زمینه ندارند. وقتی مردم اطلاعات کافی نداشته باشند، آسیب پذیری بیشتر می‌شود، وقتی آسیب پذیری بیشتر شود، آشوب بیشتر می‌شود و افراد فرصت طلب مثل ماهواره‌ای‌ها و افراد دیگر که منافعی دارند، از این بی سوادی و عدم آگاهی مردم سوء استفاده می‌کند و ضربه می‌زنند. ما ضربه را از اینجا می‌خوریم که در جامعه آگاهی کافی را نداریم. مثلا یکی از مشکلات شایع که من به عنوان یک روانپزشک می‌گویم، زودانزالی است، برای این اختلال انواع و اقسام توصیه‌ها در جاهای مختلف وجود دارد، در حالی که اگر مردم بدانند برای درمان این اختلال باید به روانپزشک مراجعه کنند و از ظرفیت علمی که در کشور وجود دارد، استفاده کنند، چرا باید به روش های نادرست ماهواره‌ای و هزار کار نادرست دیگر رو بیاورند که بعضی از آنها می‌تواند تبعات خیلی بدی داشته باشد.

* با وجود این، وزارت بهداشت در مورد این مساله ساکت است، البته شاید به خاطر معذوریت‌های فرهنگی باشد؟
حاجبی: قبول دارم. شاید به این خاطر است که صحبت کردن درباره این مساله سخت است، باید یاد بگیریم بیشتر درباره این موضوع صحبت کنیم و آگاهی دهیم. قبول دارم ما هم در وزارت بهداشت کمتر درباره این موضوع حرف زده‌ایم، با شما در این مورد موافقم، باید این فضا را باز کنیم، شاید این قدر که درباره بینی عمل کردن صحبت کرده‌ایم که خیلی از حرف های رسانه ای آن هم نادرست است. به مردم نگفته‌ایم که اگر مشکل جنسی دارید، این متخصصان وجود دارند و می‌توانید به آنها مراجعه کنید، آنها می‌توانند به شما کمک کنند.

*برنامه‌ای دارید که این گذشته کم کار را جبران کنید؟
حاجبی: ما به این سمت می‌رویم که ظرفیت‌های مجموعه‌ای ایجاد کنیم، حالا اسمش را کلینیک جنسی نمی‌گذاریم، من آرزو می‌کنم روزی برسد که در هر دانشگاه علوم پزشکی(در هر استان) یک مرکز این چنینی داشته باشیم.

* آرزو می‌کنید یا این کار در حال انجام است؟
حاجبی: نه کارهای آن در حال انجام است، حتی نشست تخصصی آن را هم گذاشته‌ایم و آموزش هایی هم در این زمینه داده شده است.

*تا کی این آرزو محقق می‌شود؟
حاجبی: از من عدد نپرس نمی‌توانم زمانی اعلام کنم.

*مثلا ۱۰ سال آینده؟
حاجبی: واقعا بحث ۱۰ سال و ۵ سال و سه ماه نیست، بالاخره این کاری است که باید به آن فکر شود و همین کار دوباره محل سوء استفاده نشود.

*درباره شیوع اختلالات جنسی آمار رسمی وجود دارد؟ چون آمارهای زیاد و مختلفی بیان می‌شود.
حاجبی: بله، آمار زیاد شنیده‌ایم. نمی‌توانم آماری اعلام کنم، ممکن است عددی اعلام کنم که خام باشد ولی قبول دارم که به این مساله در جامعه مبتلا هستیم و باید به آن بپردازیم.

* مساله شیوع اختلالات جنسی به مساله اعتیاد هم مربوط است؟ چون گفته می‌شود بخشی از معتادان برای رفع مشکلات جنسی به مصرف مواد رو می‌آورند؟
حاجبی: می‌گویند، ولی واقعا در این زمینه کار علمی نشده است، به صورت شهودی می‌توانیم به این موضوع اشاره کنیم ولی آیا اینکه واقعا یک رابطه علت و معلولی بین مشکلات جنسی و اعتیاد وجود دارد به نظر من نه، گرایش به اعتیاد خیلی ریشه‌های مختلفی دارد و نمی‌توانیم برای این مساله سهم زیادی قائل شویم.

منبع: ایرنا