صفحه اصلی  »  سازمان ملل
image_pdfimage_print
آذر
۲۱
۱۳۹۶
پیام دبیرکل سازمان ملل متحد
آذر ۲۱ ۱۳۹۶
این سو و آن سو خبر
۰
, , , , ,
shutterstock_525709147
image_pdfimage_print

Photo: Rawpixel.com/shutterstock.com

یکشنبه ۱۰ دسامبر روز جهانی حقوق بشر بود. به همین مناسبت آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، پیامی صادر کرد. متن کامل این پیام به این شرح است:

بزرگداشت امسال روز جهانی حقوق بشر یادآور  شروع جشنی یک‌ساله است، چرا که هفت دهه از تصویب یکی از درخشان‌ترین و گسترده‌ترین توافق‌نامه‌های بین‌المللی می‌گذرد. اعلامیه جهانی حقوق بشر برابری و کرامت همه انسان‌ها را تایید می‌کند و تصریح می‌دارد وظیفه اساسی همه دولت‌هاست که شرایطی فراهم کنند تا مردم از آزادی‌ها و حقوق غیرقابل‌انکار خود بهره‌مند شوند.

همه ما حق آزادی بیان داریم تا بتوانیم در تصمیم‌گیری‌هایی که بر زندگی ما تاثیر می‌گذارند، مشارکت کنیم. همه ما حق داریم که به دور از تمامی اشکال تبعیض زندگی کنیم. ما صاحب حقوقی چون حق تحصیل، بهداشت و سلامت، حوزه خصوصی، عدالت، فرصت‌های اقتصادی و برخورداری از استاندارد مناسب زندگی هستیم. این‌ها سنگ بنای توسعه پایدار و ایجاد جوامع مسالمت‌جو هستند.

از زمان ابلاغ این اعلامیه جهانی، حقوق بشر همراه با توسعه و صلح یکی از ارکان سازمان ملل بوده است. اگرچه با تصویب این اعلامیه نقض حقوق بشر پایان نیافت، اما به مردم بی‌شماری کمک کرد تا به آزادی و امنیت بیشتری دست یابند.  همچنین به جلوگیری از نقض حقوق بشر، دستیابی به عدالت و تقویت قوانین و ضوابط ملی و بین‌المللی حقوق بشری کمک شایانی کرده است.

با وجود این پیشرفت‌ها، اصول بنیادین حقوق بشر در مناطق مختلف به چالش کشیده شده‌اند. ما شاهد افزایش دشمنی با حقوق بشر و مدافعان آن از سوی کسانی هستیم که به دنبال سود بردن از بهره‌کشی و اختلاف میان مردم هستند. همچنین شاهد نفرت، سنگدلی، عدم تحمل و دیگر اقداماتی هستیم که همه ما را تهدید می‌کند.

در روز جهانی حقوق بشر، می‌خواهم از مدافعان و حمایت‌گران شجاع حقوق بشر شامل کارکنان سازمان ملل قدردانی کنم که همیشه و در هر شرایطی تلاش می‌کنند تا حقوق بشر را در سراسر جهان تقویت کنند. از همه مردم و رهبران جهان می‌خواهم تا با حمایت از تمام ابعاد حقوق بشر شامل حقوق فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و مدنی از ارزش‌هایی پشتیبانی کنند که امید ما به جهانی عادلانه‌تر، امن‌تر و بهتر برای همه را زنده نگه می‌دارد.

آذر
۲
۱۳۹۶
شانزده پیام نارنجی خانه امن
آذر ۲ ۱۳۹۶
این سو و آن سو خبر
۱
, , , ,
International day for the elimination of violence against women. White Ribbon Campaign poster. Stop violence against women inscription sign. Women's rights concept. Isolated vector illustration.
image_pdfimage_print

Photo: art4stock/bigstockphoto.com

چند سالی است که کمپین شانزده روزه “جهان را نارنجی کنیم” از ۲۵ نوامبر تا ۱۰ دسامبر (روز جهانی حقوق بشر) برگزار می‌شود و هدف این کمپین افزایش آگاهی عمومی و سازماندهی مردمی برای ایجاد تغییر در مورد خشونت علیه زنان و دختران است.

رنگ نارنجی نمادی کلیدی برای همسو کردن همه فعالیت‌ها در زمینه جلب توجه جهانی به موضوع خشونت علیه زنان و دختران است. فعالیت‌ها و تلاش‌هایی که هدف آن‌ ساختن آینده‌ای روشن‌تر بدون خشونت است.

شعار سال ۲۰۱۷ این کمپین  عبارت است از “کسی را از قلم نیندازیم: خشونت علیه زنان و دختران را پایان دهیم.”

خانه امن هر یک از این شانزده روز را به یک پیام ویژه اختصاص می‌دهد:

پیام روز اول مصادف با ۲۵  نوامبر: سکوت را بشکنیم و خشونت را پنهان نکنیم.

پیام روز دوم مصادف با  ۲۶  نوامبر: با هدف کاهش خشونت خانگی بر ضد زنان و کودکان، قوانین خاص تصویب کنیم.

پیام روز سوم مصادف با  ۲۷  نوامبر: بستری فراهم کنیم  تا موانع موجود در زمینه حمایت‌گری زنان در سازمان‌های مردم نهاد را کاهش دهیم.

پیام روز چهارم  مصادف با  ۲۸ نوامبر: سن ورود به مسئولیت کیفری دختران را از ٩ سال هجری قمری تغییر داده و  با ضوابط مندرج در کنوانسیون حقوق کودک (هجده سال) سازگار کنیم.

پیام روز پنجم مصادف با  ۲۹ نوامبر: روز جهانی زنان مدافع حقوق بشر را گرامی داریم. بستری فراهم کنیم تا زنان بتوانند برای به دست آوردن حقوق خود  مانند حق طلاق، ارث برابر، شهادت برابر، خون‌بهای برابر، دستمزد برابر، حق ولایت و … تلاش کنند و موفق شوند..

پیام روز ششم مصادف با ۳۰ نوامبر: زنان خانه‌دار را در زمینه خشونت خانگی آموزش دهیم وبستری فراهم کنیم تا در صورت بروز خشونت، بتوانند بدون احساس ترس و سرزنش با اورژانس اجتماعی و خانه‌های امن تماس بگیرند.

پیام روز هفتم مصادف با اول دسامبر: برای مادر، حق ولایت بر فرزندان صغیر را همانند پدر به رسمیت بشناسیم.

پیام روز هشتم مصادف با دوم دسامبر: حق زن بر خروج از خانه، اشتغال، ادامه تحصیل، سفر به داخل و خارج از کشور را همانند یک انسان آزاد به رسمیت بشناسیم.

پیام روز نهم مصادف با  سوم دسامبر. روز جهانی منع خشونت علیه زنان معلول را گرامی می‌داریم و خواستار وضع قوانین جدید برای حمایت از زنان و دختران معلول هستیم.

پیام روز دهم  مصادف با چهارم دسامبر:  مددکاران اجتماعی، پلیس و نیروهای انتظامی را به منظور کاهش آسیب‌ها به زنان و دختران در بحران‌های طبیعی مانند زلزله آموزش دهیم.

پیام روز یازدهم مصادف با پنجم دسامبر: انتخاب نوع پوشاک حق هر انسان آزادی است. این حق را برای زنان و دختران به رسمیت بشناسیم.

پیام روز دوازدهم  مصادف با ششم دسامبر: حقوق زنان سالمند را به رسمیت بشناسیم. ما خواستار وضع قوانین و سیاست‌های جدید برای حمایت مالی، اجتماعی و روانشناسی زنان سالمند خصوصا زنان خانه‌دار هستیم.

پیام روز سیزدهم  مصادف با هفتم دسامبر: روز جهانی منع خشونت علیه زنان و دختران روستایی را گرامی می‌داریم و خواستار وضع بخش‌نامه‌ها و آیین‌نامه‌های داخلی شورای روستاها مبنی بر توجه ویژه به زنان و دختران روستایی هستیم.

پیام روز چهاردهم مصادف با هشتم دسامبر: حق شایسته سالاری را (فارغ از جنبه جنسیت) در مشاغل کلان سیاسی و مدیریتی مانند ریاست جمهوری به رسمیت می‌شناسیم. .

پیام روز پانزدهم  مصادف با نهم دسامبر: پلیس، ضابطان دادگستری و قضات را در زمینه خشونت خانگی و درک رنج زنان قربانی آموزش دهیم.

پیام روزشانزدهم مصادف با دهم دسامبر: روز جهانی حقوق بشر را گرامی می داریم. ما آزاد به دنیا آمده‌ایم و به لحاظ کرامت انسانی و حق با هم برابر هستیم.

آذر
۱
۱۳۹۶
جهان را نارنجی کنیم!
آذر ۱ ۱۳۹۶
این سو و آن سو خبر
۱
, , , , ,
Presentation
image_pdfimage_print

#orangetheworld

خشونت خانگی و خشونت علیه زنان و دختران، اگرچه کاملا یکی نیستند، اما هم‌پوشانی فراوانی دارند. قربانیان خشونت خانگی منحصر به زنان و دختران نیستند و شامل کودکان، سالمندان، معلولان و مردان نیز هستند. با این حال نمی‌توان انکار کرد که بخش بزرگی از خشونت خانگی علیه زنان و دختران رخ می‌دهد. از سوی دیگر خشونت علیه زنان و دختران تنها محدود به اتفاقاتی که در خانه رخ می‌دهد نیست و موارد برجسته‌ای از آن ممکن است در خیابان، محل کار، مدرسه و دانشگاه و … رخ دهد. اما همچنان خانه سهم زیادی از این خشونت را در بر می‌گیرد.

بر اساس گزارش سازمان ملل متحد و بر پایه اطلاعات به دست آمده از ۸۷ کشور دنیا در بازه زمانی سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۶ میلادی، ۱۹ درصد زنان بین ۱۵ تا ۴۹ سال تجربه خشونت جنسی یا فیزیکی از سوی شریک زندگی خود در یک سال منتهی به این تحقیق را داشته‌اند.

کمپین شانزده روزه

۲۵ نوامبر در تقویم سازمان ملل، “روز بین‌المللی مبارزه با خشونت علیه زنان” نام‌گذاری شده است. خشونت علیه زنان یکی از مهم‌ترین موارد نقض حقوق بشر از سوی سازمان ملل شناسایی شده است. به همین دلیل تلاش برای دستیابی به برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان و دختران در دستور کار این سازمان و کنشگران برابری‌خواه سراسر دنیاست.

چند سالی است که کمپین شانزده روزه “جهان را نارنجی کنیم” از ۲۵ نوامبر تا ۱۰ دسامبر (روز جهانی حقوق بشر) برگزار می‌شود و هدف این کمپین افزایش آگاهی عمومی و سازماندهی مردمی برای ایجاد تغییر در مورد خشونت علیه زنان و دختران است.

رنگ نارنجی نمادی کلیدی برای همسو کردن همه فعالیت‌ها در زمینه جلب توجه جهانی به موضوع خشونت علیه زنان و دختران است. فعالیت‌ها و تلاش‌هایی که هدف آن‌ ساختن آینده‌ای روشن‌تر بدون خشونت است.

شعار سال ۲۰۱۷ این کمپین  عبارت است از “کسی را از قلم نیندازیم: خشونت علیه زنان و دختران را پایان دهیم.”

خانه امن به عنوان مجموعه‌ای که رسالت خود را مبارزه با خشونت خانگی می‌داند، خود را همراه این حرکت جهانی دانسته و از شما دعوت می‌کند تا با پیوستن به خانه امن و همه کنشگران برابری‌خواه در این دوره شانزده روزه برنامه‌هایی سازماندهی کنید تا خانه‌ها، خیابان‌ها و مدرسه‌ها را نارنجی کنیم.

برنامه‌های خانه امن

خانه امن قصد دارد در دوره این کمپین اقدامات زیر را انجام دهد:

  • توزیع ۱۰ هزار جزوه و ۵ هزار برچسب چاپ شده در موضوع خشونت علیه زنان و خشونت خانگی در شهرها و روستاهای ایران
  • تهیه پیش‌نویس نامه عمومی برای جمع‌آوری امضا و درخواست از فراکسیون زنان مجلس با هدف بهبود و تکمیل لایحه تامین امنیت زنان
  • برگزاری سخنرانی با موضوع افزایش اثربخشی مشاوره حقوقی از جنبه‌های روانشناسی برای وکلای داوطلب خانه امن
  • تهیه ۱۶ پیام روزانه و بازنشر مطالب خانه امن متناسب با هر روز در شبکه‌های اجتماعی خانه امن

با ما همراه شوید. عکس‌ها، پیام‌ها و ویدئوهای خود را در این زمینه با هشتگ‌های زیر در شبکه‌های اجتماعی منتشر کنید.

#orangetheworld #16days   #جهان‌رانارنجی‌کنیم

شهریور
۲
۱۳۹۶
تغییر قانون هنوز به خانه‌ها نرسیده است
شهریور ۲ ۱۳۹۶
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , ,
Beautiful indian girl . Young hindu woman model  with tatoo mehndi  and kundan jewelry . Traditional Indian costume yellow saree . Indian or Muslim woman covers her face.
image_pdfimage_print

Photo: Sofia Zhuravets/bigstockphoto.com

نعیمه دوستدار

روزنامه‌ها نوشتند که زنی اهل کراچی و مادر ۹ فرزند از شدت ضربه‌های تازیانه به سختی مجروح شده است. او یک بار از برادر همسرش به بهانه بی‌احترامی کتک خورده بود. بار دوم همسرش به  بهانه آماده نشدن غذا سر موقع او را تنبیه کرده بود. در لاهور مادری دختر ۱۸ساله‌اش را به علت خشم خانواده از ازدواج با مردی که خودش انتخاب کرده بود، کشت. در موری پنجاب اعضای خانواده دخترشان را که یک معلم مدرسه ۱۹ساله بود، برای رد کردن ازدواج اجباری به قتل رساندند. خبر قتل قندیل بلوچ، مدل مشهور پاکستانی، به دست برادرش  در رسانه‌های بین‌المللی بازتاب گسترده‌ای داشت.

شنیدن چنین خبرهایی مخصوص پاکستان نیست، اما پاکستان به دلایل فرهنگی و مذهبی یکی از مهیاترین بسترها برای اعمال خشونت خانگی علیه زنان است. به گزارش دیده‌بان حقوق بشر، ازدواج کودکان در پاکستان یک مساله جدی است. ۲۱ درصد از دختران قبل از ۱۸ سالگی ازدواج می‌کنند. سال ۲۰۱۶ پیشنهادی به مجلس پاکستان ارائه شد  تا سن قانونی ازدواج به ۱۸ سال افزایش یابد و مجازاتی برای کسانی که ترتیب ازدواج کودکان را می‌دهند در نظر گرفته شود. اما این پیشنهاد به دنبال فشار شدید شورای اسلامی مجلس قانون اساسی کنار گذاشته شد. این پیشنهاد از سوی شورا «ضد اسلامی» و «سوء تفاهم‌انگیز» خوانده شد.

قانون علیه خشونت خانگی در پاکستان

 آگوست سال ۲۰۰۹  لایحه خشونت خانگی پاکستان از سوی شورای ملی این کشور تصویب شد. این قانون که ۲۸ بند دارد، تمام تعاریف و مفاهیم مربوط به حوزه خشونت، قوانین مرتبط و وظایف دولت و پلیس در این زمینه را شامل می‌شود. بر اساس این قانون، هر زن، کودک، مرد یا فرد آسیب‌پذیری که در یک رابطه خانگی با یک فرد خشونت‌گر قرار دارد، در حمایت قانون است. رابطه خانگی شامل افرادی می‌شود که با هم زندگی می‌کنند، یا به شکل ازدواج، فرزندخواندگی، خدمتکار خانگی یا خویشاوندی در کنار هم هستند.

این قانون، خشونت خانگی را شامل تمام آزارهای عمدی بر اساس جنسیت، و آزارهایی می‌داند که ممکن است به شکل  حمله، تهدید و ارعاب، محرومیت اقتصادی، ورود بی‌اجازه به سکونت‌گاه شخص خشونت‌دیده، آزار فیزیکی، آزار جنسی، آزار عاطفی و کلامی باشد.

بر اساس این قانون فرد خشونت‌دیده یا شخص دیگری به نمایندگی او می‌توانند از دادگاه تقاضای کمک کنند و دادگاه باید تاریخ تشکیل اولین جلسه دادرسی را حداقل سه روز پس از دریافت درخواست اعلام کند. در یک مهلت ۳۰ روزه شاهدان و ناظران باید برای شهادت دادن و مکتوب کردن مشاهداتشان به دادگاه فراخوانده شوند. فرد خشونت‌دیده حق برخورداری از مشاوره را دارد اما نمی‌توان او را بدون رضایت خودش از محیط خانواده بیرون برد یا او از مزایا و حقوق خانوادگی محروم کرد. دادگاه می‌تواند در صورت لزوم برای فرد در معرض خشونت اقدامات تامینی انجام دهد و مثلا نزدیک‌ترین ایستگاه پلیس را برای حفاظت از او در جریان قرار دهد. همچنین دادگاه می‌تواند در هر مرحله دستور حفاظت موقت از فرد خشونت‌دیده را صادر کند. دسترسی به درمان پزشکی ضروری برای فرد آسیب‌دیده پیش‌بینی شده و در صورت لزوم و با موافقت شخص خشونت‌دیده می‌توان او را به محل امنی مثل خانه دوستان یا خویشاوندان یا خانه‌های امن منتقل کرد.اگر موضوع دادگاه آزار جنسی کودکان باشد و این ادعا برای دادگاه ثابت شود، کودک به هیچ عنوان به متهم سپرده نخواهد شد.

 در بخش اهداف قانون آمده که این قانون برای پیشگیری از خشونت علیه زنان و کودکان توسط تشکیل دادگاه کیفری، کمیته و ماموران حفاظتی تهیه شده است. این قانون تصریح کرده که از لحظه تصویب آن، دولت‌های فدرال و استان‌ها موظفند از طریق کمیته‌های حفاظت و افسران خود از آن حمایت کنند. این قانون دولت فدرال را موظف می‌کند که اطلاعات آن را در سطح گسترده در رسانه‌های مختلف اعم از الکترونیکی و چاپی به زبان اردو و زبان‌های محلی منتشر کند و ماموران دولت، پلیس و اعضای قوه  قضاییه را  در این زمینه آموزش دهد. کمیسیون ملی وضعیت زنان (NCSW) باید به شکل دوره‌ای مقررات درباره خشونت خانگی را بررسی و در صورت نیاز آن را اصلاح کند و مطالعات و پژوهش‌های لازم درباره ریشه‌های بروز خشونت خانگی را انجام دهد.

 

ارتباط با نهادهای بینالمللی ضامن موفقیت

اما تنها این لایحه نیست که در جامعه به شدت سنتی و خشن پاکستان از زنان حمایت می‌کند. نهاد زنان سازمان ملل هم با تلاش سازمان‌های مدافع حقوق زنان و حمایت دولت، قوانینی علیه خشونت علیه زنان تصویب کرده اند. برای اطمینان درباره اینکه قوانین مربوط به تهدیدهای جنسی درست اجرا می‌شوند، سال ۲۰۱۰ کمیسیون ملی مقام زن در پاکستان کمیته‌ای مرکب از نمایندگان دولت، سازمان‌های غیردولتی و جامعه مدنی و نهاد زنان سازمان ملل تشکیل داد.

سال ۲۰۱۲ رییس‌جمهور پاکستان لایحه کمیسیون ملی مقام زن  را امضا کرد و این لایحه  به قانون تبدیل شد. بر این اساس کمیسیون ملی مقام زن اختیارات تازه مالی و اداری یافت تا با کمک آنها پژوهش و بررسی در باره نقض حقوق زنان آسان‌تر شود.

«لایحه پیش گیری از رفتارهای زن‌ستیزانه» نیز لایحه دیگری است که در پاکستان تصویب شده و بر اساس آن اعمالی مانند اسیدپاشی، ازدواج اجباری، قتل‌های ناموسی و … جرم  شناخته شده و قربانیان از حمایت و پیگیری قانونی برخوردار می‌شوند.

اصلاحیه ای از این قانون با نام «نظارت و بازداری از اسید پاشی» در سنای پاکستان تصویب شد که شیوه‌هایی برای مجازات متجاوزان و حمایت از قربانیان اسیدپاشی به دولت پیشنهاد می‌داد. پاکستان همچنین قوانینی برای حمایت از زنان در برابر تهدید جنسیتی درمحیط کار و خانه تصویب کرده است.

یک درس از پاکستان

بر اساس گزارش‌هایی که درباره تغییرات قانونی و فرهنگی در جامعه پاکستان برای مبارزه با خشونت خانگی منتشر شده چنین بر می‌آید که یکی از شیوه‌های موثر برای مقابله با این نوع خشونت جنسیتی، حضور نهاد زنان سازمان ملل و ارتباط با سازمان‌های غیردولتی محلی و استفاده از نتایج تحقیقات آنها در این زمینه بوده است. این نهاد به کارشناسان و فعالان جامعه مدنی پاکستان مشاوره داده تا آنها بتوانند پیش‌‌نویس لایحه‌های قانونی را تهیه کنند و پس از تصویب قوانین هم بر درستی اجرای آنها نظارت کرده است.

برگزاری میزگرد و دوره های آموزشی و سمینار در باره مسائل مربوط به برابری جنسیتی چه برای عموم مردم و چه برای فعالان نهادهای مدنی و از همه مهم‌تر درگیر کردن شخصیت‌های موثر در نهادهای دولتی و سیاستگذاران مانند نمایندگان مجلس از دیگر شیوه‌های موثر در بالا بردن آگاهی عمومی و دولتی در زمینه مبارزه با خشونت خانگی بوده است.

نهاد زنان سازمان ملل  سال ۲۰۱۱، یک کارزار ۱۶ روزه جهانی برای پایان دادن به خشونت علیه زنان برپا کرد و در همان زمان در پاکستان «کمپین یک میلیون امضا» راه‌اندازی شد. این کمپین با کمک سایر نهادها و سازمان‌هایی که برای برای محو خشونت علیه زنان و دختران کار می‌کردند، توانست رتبه اول را در میان کارزارهای مشابه کسب کند. ۴۵۰۰ نفر از مردم شامل کاربران شبکه های اجتماعی با کمک و همراهی ۱۵۰۰ نفر از فعالان زنان در پاکستان توانستند بیش از ۷۰۰ هزار امضا برای حمایت از منع خشونت علیه زنان و دختران جمع کنند. طومارهای این  تقاضا از شهرداری‌ها ۵۷ منطقه در پاکستان به نمایندگان مجلس ارائه شدند.

آذر
۱
۱۳۹۵
روز جهانی کودک، روزی برای آینده
آذر ۱ ۱۳۹۵
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , ,
Photo: hjalmeida/bigstockphoto.com
image_pdfimage_print

Photo: hjalmeida/bigstockphoto.com

«کودک باید در فضایی سرشار از خوشبختی، محبت و تفاهم بزرگ شود». این جمله ای است که در مقدمه کنوانسیون حقوق کودک آمده است، عبارتی که مانند یک آرزو خودش را به رخ می کشد و برآورده نمی شود.

کودکان هم در تقویم سازمان ملل متحدد روزی را به نام روزجهانی کودک به خود اختصاص داده اند و”وب سایت خانه امن ” این روز را به امید بهبود وضعیت کودکان سراسردنیا گرامی می دارد، درحالیکه در کشور ما ایران هزاران کودک از خشونت و تبعیض و نداشتن آموزش و بهداشت و سو تغذیه رنج می برند واز دست ما جز نوشتن و اطلاع رسانی و حساس کردن مردم و جامعه و مسولان کاری ساخته نیست چرا که در نهایت این دولت ها هستند که با تصمیم سازی و برنامه ریزی می توانند در این زمینه گام های اساسی بردارند.

عادت کرده‌ایم روزهای بین المللی را گرامی بداریم تا ضرورت پرداختن به موضوعاتی که بشریت از آن رنج می برد بیش از پیش بر جهانیان روشن شود ولی تا چه اندازه موفق بوده یا نبوده ایم آماری دردست نیست در حالیکه تحقیق و آمار و داده های مناسب یکی از گام های برنامه ریزی است.

متاسفانه در کشور ما ایران قوانین و نظام آموزشی مربوط به کودکان نیازمند اصلاح جدی است و این اصلاح مشارکت عامه مردم ،مسوولان و بخش خصوصی را می طلبد . مشارکتی که اراده ای برای شکل گرفتن آن نیست. مشارکتی که با کمک سازمان های غیر دولتی و حمایت رسانه ها می تواند به نتایج ارزشمندی در ارتقا حقوق کودک در ایران منجر شود .

کودکانی که امکان دفاع از حقوق خود را ندارند و چنانچه با خشونت و تبعیض و غفلت روبرو شوند تنها نهاد های میانجی و حمایتی هستند که می توانند از آن ها دفاع کنن.

یونیسف چگونه تشکیل شد؟

سازمان ملل متحدد ۲۰ نوامبر که مصادف با ۲۹ آبان است را روز جهانی کودک اعلام کرده است. مجمع عمومی سال ملل در چنین روز نیکویی در سال ۱۹۵۹ اعلامیه حقوق کودک و در سال ۱۹۸۹ ” کنوانسیون حقوق کودک ” را تصویب کرد.

نه سال قبل از تصویب چنین روزی در سال ۱۹۴۶ بعد از آنکه جنگ جهانی دوم به پایان رسیده بود و جهان شاهد اشکال مختلف ستم برکودکان بود، مجمع عمومی سازمان ملل یونیسف را تاسیس کرد . سازمانی که وظیفه اش حمایت از کودکان باشد.

این سازمان بنا بر ضرورت  یکی از از بخش‌های دائمی و مهم در سازمان ملل متحد  شد . یونیسف در آن زمان ۸ اکتبر را به نام  روز جهانی کودک نام‌گذاری کرد و بعد ها موظف شد در ۲۰ نوامبر چنین روزی را گرامی بدارد تا نظر کشورهای دنیا را به مشکلاتی که کودکان با آن دست به گریبان هستند جلب  کرده  تا به راههایی برای زندگی بهتر کودکان فکر کنند.

یکی از مواردی که یونیسف همواره برای آن تلاش می کند بهداشت و سلامتی کودکان است چرا که هر سال بسیاری از کودکان در جهان به دلیل بیماری و فقدان بهداشت کافی جان خود را از دست می دهند . ۴۰ درصد این مرگ و میرها مربوط به نوزادان زیر ۲۸ روز است . ۱۸ درصد این کودکان به دلیل ذات الریه می میرند و ۱۱ درصد با اسهال و استفراغ ازمیان می روند . در قاره آفریقا هر دقیقه یک کودک با بیماری مالاریا جان خود را ازدست می دهد و این در حالی است که دهه حاضر تا سال ۲۰۲۰ از سوی سازمان بهداشت جهانی با عنوان دهه واکسیناسیون نام‌گذاری شده است.

کودکان از خشونت و آزار رنج می برند
یونیسف خشونت علیه کودکان را شامل «استفاده عمدی از نیروهای فیزیکی ، زور، تهدید واشکال مختلف خشونت می داند که عملاً یا احتمالاً‌ منجر به صدمه، مرگ، لطمه روحی، اختلال رشدی، یا محرومیت  کودکان شود ». این خشونت می‌تواند در خانواده، مدرسه، جامعه یا محل کار رخ دهد ولی در هر کجا که اتفاق بیافتد والدین و جامعه مسوول هستند.

نشانه‌های خشونت جسمی علیه کودک کاملا واضح هستند، مانند زخم و کبودی. زخم‌هایی که شاید قابل دیدن نباشند ولی روانی و عاطفی و جنسی اعمال می شوند و می‌توانند اثرات ماندگاری روی کودک بگذارند.

هر چه زودتر بتوانید این نشانه‌ها را تشخیص دهید و به کودک کمک کنید، احتمال اینکه مشکل آن‌ها درمان شود بیشتر خواهد بود. شناخت نشانه‌های رایج خشونت علیه کودک و راه‌های کمک به او می‌تواند تفاوت بزرگی در زندگی کودک ایجاد کند.

همواره روز جهانی کودک با منع هر گونه خشونت علیه کودکان عجین شده است .خانه امن معتقد است  نمی توان به موضوع کودک پرداخت و از موضوع خشونت علیه اوغلفت کرد. نمی توان چنین روزی را گرامی داشت درحالیکه صد ها هزار کودک در جهان درمعرض  انواع خشونت قراردارند .
همچنین، محیط‌ها و شرایط ویژه که به طور خاص با کودکان سروکار دارند نیز باید برای بررسی و رصد خشونت‌های جسمی و روحی و عاطفی و جنسی به کودک شناسایی شوند و قانون معلمان و پزشکان و پلیس را موظف به رعایت قوانین خاص برای حمایت از کودکانی شوند که امکان دارد تحت خشونت خانگی قرار بگیرند .

به سوءتغذیه کودکان توجه کنید

آیا می دانید یک‌سوم مرگ و میر کودکان جهان ناشی از سوءتغذیه است. آیا تا به حال فکر کرده اید که ممکن است یکی از این کودکان فرزند شما باشد .کودکانی که از سوءتغذیه رنج می‌برند بسیاربیش ازسایرکودکان در معرض ابتلا به بیماری‌های  سخت و خطرناک هستند و به همین علت است که چگونگی تغذیه کودکان باید همواره مورد توجه دولت ها قرارگیرد . دولت ها موظف هستند به برنامه هایی که موجب کاهش سو تغذیه کودکان می شود فکر کنند چرا که سو تغذیه از رشد مغزی کودک جلوگیری کرده و نسل های آینده  یک کشوررا در معرض مخاطرات جدی قرار می دهد ، امنیت غذایی خانوار در کشورها و مناطق محروم از نظر کیفی و کمی بسیار مهم است و  آموزش به خانواده‌ها درباره نیازهای غذایی بدن کودک در سنین مختلف نقش محوری بازی می کند.

هم اکنون نه تنها کودکان ایرانی که در حاشیه شهرها و مناطق مرزی زندگی می کنند از سو تغذیه رنج می برند بلکه به دلیل کیفیت پایین مواد غذایی و تورم ، کودکانی از طبقه متوسط نیز دچارسو تغذیه هستند . تغذیه در دوران بیماری، آموزش درباره موادغذایی ویژه مورد نیاز دختران و زنان، باید  مورد توجه سازمان‌های بین‌المللی، سازمان‌های خیریه جهانی و محلی، دولت‌ها و جامعه مدنی قرار گیرد.

آب و فاضلاب و سلامت کودکان

کودک نیازمند آب پاکیزه است و یکی از مشکلات جدی در کشور ما مساله آلودگی آب خوراکی است که دولتمردان باید به آن توجه کنند. یکی از مهمترین عوامل سلامت کودکان آب و فاضلاب است . مطالعات نشان داده است صرف هر یک دلار هزینه برای بهبود در شرایط آب و فاضلاب، می‌تواند ۵ تا ۴۶ دلار از هزینه‌های درمانی و غیره را برای دولت‌ها کاهش ، و آمار مرگ و میر جهانی را تا ۶ درصد و بیماری‌های عمده کودکان را تا ۹ درصد کم کند . سازمان ملل متحدد همواره بر بهره مندی کودکان از آب تمیز و سالم تاکید کرده است.

تبعیض
کودکان تبعیض را به خاطر می سپارند و با آن بزرگ می شوند. تبعیض بر رفتارها و عکس العمل های کودک تاثیر می گذارد و او را آزار می دهد.

یک کودک معلول و یا کودکی که از یک اقلیت مذهبی و قومی است تبعیض را می فهمد تا جایی که آن تبعیض به شکلی از خشونت برای او تبدیل می شود . دختر بچه ای که به خاطر دختر بودنش احساس تبعیض می کند با همان احساس بزرگ می شود و به همین دلیل است که کنوانسیون حقوق کودک هر گونه تبعیضی علیه کودک را منع می کند.

کودکان معلول بیش از هر دسته‌ای در معرض تبعیض و فراموشی والدین و جامعه قرار دارند و این امر شرایط زندگی آتی و اشتغال آنها را شدیداً مخدوش کرده و آن ها را به انسان هایی منزوی تبدیل می کند.
کودکان قربانی خشونت یا تبعیض، به شکل معناداری بیش از سایر کودکان در معرض بیماری‌های جسمی، روحی و ذهنی، ایدز، محرومیت از تحصیل، و مرگ قرار دارند. حمایت از کودکان در برابر این همه، از مسئولیت‌های خانواده، جامعه و دولت‌هاست، اما این موضوع به دلیل گزارش نشدن از سوی اطرافیان، تشخیص ندادن به موقع، و فراوانی زیاد مورد غفلت بسیار قرارمی گیرد و از این‌رو آسیب‌های جدی آن قابل کنترل نیستند.

بچه ها حق آموزش دارند

کودکان را از آموزش محروم نکنید. یکی از اهداف برنامه چهارم توسعه هزاره، بهبود وضعیت آموزش کودکان به خصوص برای دختران است. تحصیل عاملی برای نجات کودکان از فقر است و این مهم در حالی است که صدها کودک ایرانی بی شناسنامه امکان رفتن به مدرسه را ندارند و صدها دختر بچه برای ازدواج زود رس مجبور به ترک تحصیل می شوند.

۶۷ میلیون کودک در سنین دبستان که با احتساب کودکان در سنین دبیرستان به ۷۲ میلیون می‌رسد، در مناطق مختلف جهان از تحصیل محروم‌اند. ۵۳ درصد از این تعداد را دختران تشکیل می‌دهند. چرا که اگر خانواده اندک امکان مالی برای فرستادن فرزندان به مدرسه داشته باشد ابتدا پسرها را راهی مدرسه می کنند .

چه بسیار جوامعی که به دلیل حفظ ناموس و یا راه دور و آداب و رسوم اجازه ادامه تحصیل به دختر بچه ها نمی دهند و بیسوادی و کم سوادی دختران همچنان چهره فقر را زنانه نگه می دارد و یا زنانی به جامعه تحویل می دهد که بدون استقلال زیر سایه مردان زندگی کرده و همواره مجبور به اطاعت هستند.

کودکان کار ، کودکان بی‌آینده

ما ایرانی ها کودکان کار را خوب می شناسیم . هر روز از کنار آنها می گذریم . سر هر چهار راه و خیابانی این کودکان خود را به رخ ما می کشند . درد و بی پناهی و ناچاری از چشمانشان می بارد و این در حالی است که سازمان کار جهانی در روز کودک خود (۱۲ ژوئن) از دولت‌ها و جامعه مدنی خواسته است تا با وضع قانون برای تعیین سن قانونی کار برای کار خانگی و تعیین استانداردهای محیط کار برای کارگران خانگی که عمدتاً دختران هستند، در راستای تأمین فضای کار مناسب و محترمانه و حداقل حقوق تلاش نمایند.

خانه امن معتقد است خشن ترین شکل خشونت علیه کودکان فروش و تجارت کودکان به وسیله والدین  است که از فقر و اعتیاد و بیماری و حاشیه نشینی رنج می برند و از فرزندان خود برای امرار معاش سو استفاده می کنند . کودکانی که در معرض تجاوز ، بیماری ، گرسنگی و انواع و اقسام خشونت ها قرار می گیرند.

سازمان کار جهانی از سال ۱۹۹۲ برنامه مبارزه با کار کودکان را راه‌اندازی کرده است. طبق اطلاعات این سازمان، در حال حاضر ۱۰ و نیم میلیون کودک در سطح جهان به کارهای مختلف عمدتاً‌ کار منزل به شکل برده‌وار مشغول هستند. از این تعداد ۶ و نیم میلیون بین ۵ تا ۱۴ سال دارند و ۷۱ درصد دختر هستند. این کودکان در شرایط دوری از خانواده و بی‌اطلاعی پلیس، در معرض خشونت و سوءاستفاده فیزیکی، جنسی، و روانی قرار دارند.

علاوه بر این، نزدیک به ۵ میلیون کودک که در قوانین کشور متبوع‌شان حائز سن قانونی هستند اما در عرف بین‌الملل کودک شناخته می‌شوند، نیز در ازای دستمزد و یا بدون دستمزد و به دلیل وابستگی حیاتی به کارفرما مشغول به انجام کارهای مختلف، عمدتاً کار خانه نظیر بچه‌داری، نظافت، باغبانی، پرستاری و نظیر این، هستند.اهمیت این داده‌ها از آن جهت است که کار خانگی در سیستم حقوقی اکثر کشورها کار کودک و غیرقانونی تلقی نمی‌شود و لذا شناسایی دقیق آمار و شرایط موجود در این زمینه کار بسیار دشواری است.
در روز جهانی کودک به کودکان خود و کودکان کشور و کودکان جهان فکر کنیم . کودکان نیازمند حمایت ما هستند و چنانچه حمایت نشوند تنها آنها نیستند که تاوان پس می دهند . جامعه ای تاوان بی توجهی به کودکان را پرداخت می کند .

تک تک ما که آن ها را می بینیم و بی توجه از کنار آنها می گذاریم.

مرداد
۲۲
۱۳۹۵
فراخوان دبیرکل سازمان ملل متحد برای توانمندسازی جوانان
مرداد ۲۲ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
, , ,
28286536892_bdd23c084d_z
image_pdfimage_print

UNCTAD 14 Opening Ceremony, 17 July, Nairobi. UN Photo/Joseph Kiptarus

دبیرکل سازمان ملل متحد در پیامی به مناسبت روز جهانی جوانان ۱۲ اوت ۲۰۱۶ ( ۲۲ مرداد ماه) خواستار توانمندسازی جوانان از طریق منابع، پشتیبانی و فضای مورد نیاز آنان برای ایجاد تغییرات همیشگی در جهان شد.

به مناسبت روز جهانی جوانان، گزارش خانه امن را درباره لزوم آموزش نسل جوان بخوانید: خشونت از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود

به گزارش مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد در تهران، در متن پیام بان کی مون آمده است: جوانان جهان به عنوان بزرگترین نسل جوان تاریخ می توانند جنبشی جهانی را برای شکستن الگوهای گذشته رهبری کرده و جهان را در مسیر آینده ای پایدارتر قرار دهند، جوانان به طور مستقیم از تناقضات غم انگیز و فراگیر حال حاضر مانند فقر مطلق و ثروت تجملی، گرسنگی عذاب آور و اسراف شرم آور غذا، منابع طبیعی غنی و صنایع آلاینده تاثیر می پذیرند.

بان کی مون در این پیام نوشته است، راه حل این مسائل در قلب دستورکار ۲۰۳۰ برای توسعه پایدار است که جوانان می توانند به آن دست یابند. در اولین سال برنامه ۱۵ ساله برای آینده ای سالم تر، امن تر و عادلانه تر، به مشارکت فعالانه جوانان جهان برای دگرگونی تولید و مصرف کالا و خدمات امید داریم تا نیازهای اولیه و آمال فقیرترین افراد جهان را بدون فشار اضافه بر زیست بوم آسیب دیده تامین کنند.

همچنین در این پیام آمده است، به گونه ای سنتی جوانان طلایه دار بوده اند و آنان امروز بیش از هر نسل گذشته اطلاعات دارند. پویایی، خلاقیت و ایده آل گرایی آنان می تواند برای شکل دادن به نگرشی به تقاضا توام شده و به ایجاد صنایع پایدارتر کمک کند.
بان کی مون آورده است: جوانان در حالی که با طراحی کالاها و خدمات پایدار عامل کارآفرینی سبز هستند، شیوه تولید، پخش و مصرف جهان را تحت تاثیر قرار می دهند. جوانان مانند مصرف کنندگان آگاه در صف اول تغییر به سمت الگوهای خرید عادلانه تر، منصفانه تر و پایدارتر هستند. جوانان حامیان نیرومند و موثر بازیافت، استفاده مجدد و محدود ساختن زباله هستند و نوآوری های فناورانه را در جهت شکوفایی اقتصاد منابع کارآمد هدایت می کنند.

این پیام می افزاید: زمانی که بر جوانان سرمایه گذاری می کنیم، آنان می توانند در بازارهای جدید، مشاغل شرافتمندانه، تجارت عادلانه، مسکن پایدار، حمل و نقل و گردشگری پایدار و فرصت های بیشتری مشارکت کنند که سیاره زمین و مردم از آن بهره می برند.
در این پیام آمده است، اینجانب افتخار می کنم سازمان ملل متحد فعالانه در حمایت از رهبران جوانی سهیم است که می توانند آرمان های توسعه پایدار شامل آرمان دوازدهم راجع به الگوهای مصرف و تولید پایدار را اجرا کنند، اینجانب همه جوانان را تشویق می کنم تا در پیشبرد آرمان های توسعه پایدار و مطالبه اقدام از سوی دولت های خود مشارکت کنند.

به مناسبت روز جهانی جوانان، گزارش خانه امن را درباره لزوم آموزش نسل جوان بخوانید: خشونت از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود

همچنین نماینده دبیرکل سازمان ملل متحد در امور جوانان مشتاق است شما را با نهضتی مرتبط سازد که در سراسر نظام سازمان ملل متحد اجرا شده است. در روز جهانی جوانان، از سایر افراد می خواهم تا به نهضت جهانی برای پیشرفت بپیوندند. اجازه دهید جوانان را از طریق منابع، پشتیبانی و فضای مورد نیاز آنان برای ایجاد تغییرات همیشگی در جهان مان توانمند سازیم.

منبع: ایرنا

تیر
۳
۱۳۹۵
فراخوان بان کی مون برای حمایت از ۲۴۵ میلیون زن بیوه در جهان
تیر ۳ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
,
maxresdefault
image_pdfimage_print

Photo : ITU/Youtube

متن پیام بان‌کی‌ مون را بخوانید:

 ۲۴۵ میلیون زن بیوه در سراسر جهان بسر می‌برند که تقریبا نیمی از آنان در فقر زندگی می‌کنند. اغلب خانواده‌ها و جوامع بر زنان بیوه داغ ننگ می‌زنند. بسیاری از آنان به دلیل سن یا جنسیت از تبعیض زنج برده و با سوءاستفاده جنسی و جسمی زندگی کرده‌اند.

زنان بیوه سالمند اغلب پس از یک عمر کار سخت اما بدون دستمزد، سرمایه اقتصادی اندکی دارند. حتی در کشورهای توسعه یافته، ارزش حقوق بازنشستگی زنان حدود ۴۰ درصد کمتر از مردان است.

زنان بیوه جوان به عنوان سرپرست خانوار و مسئول نگهداری فرزندان، با چالش‌های دیگری روبرو هستند و فرصت‌های اقتصادی بسیار محدودی دارند.

دستور کار ۲۰۳۰ برای توسعه پایدار با تعهد به در نظر گرفتن اینکه هیچ فردی نباید عقب بماند، پژواک ویژه‌ای برای زنان بیوه دارد که از منزوی و محروم ترین افراد هستند.

 در روز جهانی زنان بیوه اجازه دهید متعهد شویم تا زنان بیوه در جوامع بیشتر دیده شوند و از آنان برای زندگی مولد، برابر و رضایت بخش حمایت کنیم.

منبع: ایسنا

آبان
۲۷
۱۳۹۴
فقدان بهداشت عمومی عامل مرگ ۸۰۰ هزار کودک در جهان
آبان ۲۷ ۱۳۹۴
این سو و آن سو خبر
۰
, , , , , ,
image_pdfimage_print

عکس:Metropolico.org /Flickr

دبیرکل سازمان ملل متحد به مناسبت روز جهانی توالت گفت: هر سال به دلیل مشکلات بهداشتی بیش از ۸۰۰ هزار کودک در جهان بر اثر اسهال فوت می‌کند.

بان کی مون به مناسبت نوزدهم نوامبر و روز جهانی توالت در پیامی گفت: رعایت مسائل بهداشتی برای سلامت انسان و محیط زیست و همچنین رشد و شأن فردی نقش محوری دارد.

امروز در سراسر جهان از هر سه نفر یکی از بهداشت عمومی محروم است. همچنین از بین هر هشت فرد یک نفر به سرویس بهداشتی دسترسی ندارد.

در دستورالعمل توسعه پایدار ۲۰۳۰ که اخیرا تنظیم شده بر نقش مهم بهداشت عمومی در توسعه پایدار تاکید شده است. ماهیت به هم پیوسته دستورالعمل جدید به این مفهوم است که لازم است از ارتباط این عنصرهای اصلی توسعه، درک بهتری به دست آید.

هر سال زندگی بسیاری از کودکان زیر پنج سال به دلیل نبود بهداشت عمومی به خطر می‌افتد و بیش از ۸۰۰ هزارکودک در جهان به دلیل ابتلا به اسهال جان خود را از دست می‌دهند. همچنین تقریبا نیمی از تمامی مرگ و میرهای کودکان زیر پنج سال به دلیل عدم تغذیه مناسب است.

به گزارش مرکز اطلاع رسانی سازمان ملل، همچنین به رغم اقدامات در نظر گرفته شده در حوزه بهداشت عمومی پیشرفت صورت گرفته خیلی ناچیز است و با سرعت کم پیش می‌رود.

آبان
۴
۱۳۹۴
تغییر قوانین در عراق برای مبارزه با خشونت مبتنی بر جنسیت
آبان ۴ ۱۳۹۴
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , , , , ,
image_pdfimage_print

مترجم: میترا پهلوان

در عراق به طور میانگین یک پنجم زنان بین ۱۵ تا ۴۹ سال، دچار خشونت فیزیکی از سوی همسران خود هستند.

طبق قانون اساسی عراق،  “تأدیب” زنان به دست همسرانشان قانونی شمرده میشود و مجازات قتل ناموسی فقط ۳ سال است.

دولت عراق با پشتیبانی برنامه توسعه سازمان ملل، برنامه هایی را  برای بهبود امنیت و عدالت در عراق آغاز کرده است، هدف این برنامه ها کنترل خشونت مبتنی بر جنسیت در کشور است.

زنان در عراق از دسترسی یکسان به عدالت  یا برخورداری از حمایت سازمان های مجری قانون محروم هستند، و این امر باعث آسیب پذیری آنها در معرض خشونت میشود.

هلن اولافسدوتیر مشاور عراق برای پیشگیری و حل بحران، در مورد وضعیت زنان در عراق می گوید : “وضعیت امنیت در عراق،  افراد آسیب پذیر در برابر خشونت را با مشکلات بیشتری روبرو کرده است. از سال ۲۰۰۳ یعنی زمانی که صدام حسین با مداخله نیروهای آمریکایی سقوط کرد، اوضاع زنان به جای بهبود،  بطور وحشتناکی رو به وخامت گذاشته است . ما فاصله زیادی تا بررسی و حل مسائل خشونت خانگی و خشونت مبتنی بر جنسیت داریم.”

در عراق خشونت خانگی یکی از دلایل اصلی برای جلوگیری از مشارکت زنان در جامعه است. براساس گزارش برنامه توسعه سازمان ملل در سال ۲۰۱۰ یک زن از هر پنج زن  بین ۱۵ تا ۴۹ سال  با خشونت فیزیکی از سوی همسر خود روبرو ست.

میزان واقعی خشونت های مبتنی بر جنسیت بیشتر از آمار منتشر شده رسمی است.  این گونه از خشونت ها به علت ترس زنان از بدنام شدن در جامعه و عدم اطمینان از رسیدگی مقامات قضایی به شکایت، هرگز گزارش نمی شوند.

براساس نظرسنجی که با همکاری دولت عراق و سازمان ملل در سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹  صورت گرفت مشخص شد زنان عراقی نه تنها از درجات بالای خشونت رنج می برند بلکه از دسترسی کافی به حمایت و عدالت هم بی بهره اند.

به علت دهه ها حاکمیت ضعیف در عراق، ساختار حقوقی منسجمی برای حمایت از زنان در برابر خشونت وجود ندارد. عدم وجود خانه های امن برای قربانیان و آموزش های لازم برای کارکنان حوزه بهداشت و مقامات اجرایی، کمک به قربانیان تحت خشونت مبتنی بر جنسیت را عملا ناممکن می سازد.

برنامه توسعه سازمان ملل در عراق  به وزارت دادگستری، حقوق بشر و شورای عالی قضایی،  برای ایجاد ظرفیت در نهاد های قانونی و قضایی  برای حفاظت از حقوق بشر در کشور یاری می رساند .

هلن اولافستودیر: “ما باید پلیس، سیستم قضایی، کمک های بهداشتی و روانی، مددکاران اجتماعی و کمک های حقوقی را به یکدیگر متصل کنیم. وظیفه سنگینی بر دوش ماست و دولت عراق باید همه چیز را از نو بسازد.”

ما علاوه بر پیگیری مستقیم باید به دولت نیز در نظارت بر روند تاثیرگزاری اقداماتشان در مقابله با خشونت خانگی و خشونت مبتنی بر جنسیت کمک کنیم.

در  اولین قدم،  برنامه توسعه سازمان ملل و دولت عراق نمونه های عملی موفق در رابطه با خشونت مبتنی بر جنسیت در خاورمیانه را مورد بررسی قرار دادند. سپس مقامات عراقی پروژه هایی  را برای انجام اقدامات .مشابه در عراق راه اندازی کردند

علاوه بر آن به عنوان قسمتی از برنامه سه ساله ” حمایت از خانواده، عدالت و امنیت” که در سال ۲۰۱۰ آغاز شده بود، دولت شش ایستگاه تخصصی پلیس برای بهبود عملکرد  در برابر گزارش های مربوط به خشونت مبتنی بر جنسیت تأسیس کرد. این مراکز “مدیریت حفاظت از خانواده”  قربانیان را به مراکز حمایتی و کمک های حقوقی معرفی کرده و  همچنین پرونده های قربانیان را که در بانک اطلاعات ذخیره می شوند را پیگیری می کنند.

دو مراکز “مدیریت حفاظت از خانواده”  در بغداد و چهار مرکزدیگر در کردستان  تأسیس شده اند.

در سپتامبر ۲۰۱۰ با هماهنگی برنامه توسعه سازمان ملل،  برنامه آموزشی در اربیل کردستان با هدف آموزش بهترین اقدامات عملی برای اجرای قانون و حمایت از قربانی به پلیس، مددکاران اجتماعی، وکلا و قضات از سرتاسر عراق برگزار شد.

دولت ملی دو پروژه  آموزشی دیگر را در پایان سال ۲۰۱۱ در مورد استانداردهای حقوق بین المللی زنان  برای قضات عراقی  برگزار کرد.

تا ژانویه ۲۰۱۱ بیش از ۴۰۰ تن از قضات در دوره های آموزشی در اربیل، بغداد و بصره در مورد خشونت مبتنی بر جنسیت، حقوق بشر و قانون خانواده شرکت کردند.

در سخنرانی آغازین یکی از این پروژه ها، رییس دادگاه عالی عراق مدحت المحمود اذعان داشت که این برنامه ها ظرفیت و توانایی قضات را بالا برده و به آن ها و سایر دست اندرکاران بخش قضایی در حل چالش های پیش رو کمک خواهد کرد.

منبع:NNDP

مهر
۲۴
۱۳۹۴
فقر و بیماری، سهم زنان از سفره های خالی
مهر ۲۴ ۱۳۹۴
تجربه ها و خاطره ها
۰
, , , , , ,
image_pdfimage_print

خانه امن:سفره که پهن می شد مادرم آخرین نفر کنار سفره می نشست. پدرم کارمند بانک بود و من ۴ برادر و یک خواهر داشتم . مادری که امروز ۸۶ ساله است و همه عمرش به پخت و پز و رفت و روب گذشت .

تا جایی که یادم است مادرهمیشه آخرین نفری بود که غذا می خورد وسهم اش از مرغ و گوشت کمترین بود.نمی دانم چرا خودش برای پدر بهترین را می کشید و صبر می کرد ببیند پدر با خوردن اولین قاشق غذا لبخند می زند و بعد در غذا خوردن همراه ما می شد .

من هر روز و هر وعده مادرم را نگاه می کردم و زمانی که در ۵۶ سالگی جواب آزمایش اش نشان از پوکی استخوان پیشرفته داشت، تعجب نکردم .

امروز روز جهانی غذاست . ۱۶ اکتبر که همه درباره آن خبر و گزارش می نویسند تا مطلبی درباره آن نوشته باشند ولی سهم مادران از پروتیئن روزانه چیست ؟ فردا ۱۷ اکتبر هم روز جهانی فقر است و زنان و بخصوص مادران چه درصدی از فقر را روی دوش خود حمل می کنند.

در آموزش همگانی تغدیه چه سهمی از آموزش به مادران اختصاص دارد. مادرانی که به دلیل زایمان ، عادت ماهیانه و دوران شیر دهی به مواد مغذی بیشتری نیازمند هستند آنهم در شرایطی که تغذیه نقش موثری در سلامت روانی انسان دارد .

امروز روز جهانی غذاست و سمینارها و کنفرانس های مختلفی در پنج قاره جهان بر پا می شود اما هنوز به دلیل فقر و به دلیل خرده فرهنگ های جاری زنان بیشترین سهم از فقر و سوتغذیه را به خود اختصاص می دهند .

خرده فرهنگ هایی که بخش بزرگی از جامعه را در دوران میان سالی و سالمندی در معرض انواع و اقسام بیماری های ناشی از کمبود ریز مغذی ها قرار می دهد .

آموزش ، رسانه ها ، تبلیغات و بخصوص برنامه ریزی سهم بزرگی در تغییر نگاه به تغذیه مادران دارد و در این میان برنامه ریزی برای مادران و زنان سرپرست خانوار دارای اهمیت بیشتری است . فقر و سو تغذیه ارتباط مستقیمی با هم دارند اما در خانواده هایی که فقیر نیستند و زندگی متوسطی دارند مادران سهم کمتری از پروتیئن را به خود اختصاص می دهند بخصوص در شرایط کنونی ایران که قیمت ماهی و گوشت و مرغ سر به فلک کشیده و هیچ برنامه آموزشی درباره ضرورت توجه به تغذیه مادران وجود ندارد .

اولین بار سازمان ملل در سال ۱۹۴۵ پیشنهاد کرد ۱۶ اکتبر هر سال مطابق با ۲۴ مهر ماه بعنوان روز جهانی غذا بمنظور توجه دادن جهانیان به مسئله مهم غذا انتخاب شود. ولی تصویب این روز بعنوان روز جهانی غذا در نوامبر ۱۹۷۲  توسط دکتر پال رومانی وزیر بهداشت مجارستان که ریاست این کنفرانس را بعهده داشت اعلام شد . سالها از آن روز می گذرد و ایران از اعضا فائو است و این سازمان هر ساله برنامه های متعددی دررابطه با توجه دولت ها به تغذیه مادران و کودکان اعلام می کند ولی برنامه عملی ایران حداقل در ابعاد فرهنگی چیست ؟

بسیاری از فعالان حقوق زنان فقدان برنامه ریزی برای بهبود تغذیه زنان و مادران در خانواده را شکلی از تبعیض تلقی می کنند.

چنانچه فائو در گزارشی اعلام میکند درحالیکه زنان تقریبا نیمی از جمعیت جهان را تشکیل می دهند اما ۶۰درصد آمار مربوط به گرسنگی به زنان تعلق دارد (۱)در حالیکه زنان می توانند نقش بزرگی در مبارزه با گرسنگی بازی کنند اگر جمهوری اسلامی ایران به نقش مشارکت زنان در این امر توجه کند و تمام کوشش خود را برای خانه نشینی زنان و حذف آنان از تصمیم گیری ها به خرج ندهد و در این میان اهمیت توانمند سازی زنان برای ساختن فردایی از بدون  سو تغذیه  دارای اهمیت است .

فائو در گزارش دیگری می نویسد از بین بردن اختلافات جنسیتی از طریق در اختیار گذاشتن منابع بیشتر به زنان ، بخصوص زنان روستایی و کشاورزان زن ، می تواند تعداد گرسنگان دنیا را به ۱۰۰ تا ۱۵۰میلیون نفر کاهش دهد .(۲)  در حالیکه  حدود نیمی از تمام مادران باردار در کشورهای در حال توسعه کم خون هستند و فقر آهن هر ساله موجب مرگ ۱۱۰ هزار مادر هنگام زایمان می شود و مادرانی که دچار سو تغذیه هستند ، نوزادانی با کمبود وزن به دنیا می آورند و هر ساله ۱۷ میلیون نوزاد زیر وزن طبیعی به دنیا می آید . (۳)

در گزارش چدید سازمان نان برای جهان که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد آمده است زنان و دختران بیش ازهمه تحت تاثیر گرسنگی و فقر قرار دارند و این موضوع به دلیل اعمال بیش از حد رفتارهای تبعیض آمیز علیه زنان است . این سازمان با شعار( موفقیت و شکوفایی زنان پایان گرسنگی است ) می نویسد:  تبعیض علیه زنان از دلایل استمرار گرسنگی در کشورهای در حال توسعه  است . برنامه ها و سیاست هایی که موجب شکوفایی و توانمند سازی زنان می شود  منجر به پایان گرسنگی در جهان می شود.

در این گزارش آمده است اگر چه زنان به تغذیه و پرورش کودکان می پردازند ولی حمایت کمتری از سوی خانواده دریافت می کنند.

این نابرابری با هنجارها ، ارزش ها ، عادات ، اعتقادات مذهبی و فوانین ملی تداوم پیدا می کند . (۴)

بنابراین به نظر می رسد ما ایرانیان اعم از زن و مرد و در هر کجایی که کار می کنیم باید با عادات و رسوم و ارزش هایی که به اهمیت زنان به رشد و توسعه ملی پی نبرده اند مقابله کنیم و مستمر و مداوم به اهمیت توانمند سازی زنان در شهر و روستا ، خانه و اجتماع بپردازیم .تعیین  روزهای جهانی  برای مقابله با فقر و گرسنگی و برابری جنسیتی تنها برای مانور دادن و گوی سبقت گرفتن در شعار ها و بکار گرفتن کلمات زیبا نیست . چنین روزهایی برای عمل بیشتر و تصمیم برای مشارکت بیشتر برای بهبود همه اعم از زنان و مردان است .

۲-Women in Agriculture: Closing the Gender Gap for Development, FAO, March 2011

۳-: Progress for Children: A World Fit for Children, UNICEF, 2007