صفحه اصلی  »  روز جهانی کودک
image_pdfimage_print
آذر
۱
۱۳۹۵
روز جهانی کودک، روزی برای آینده
آذر ۱ ۱۳۹۵
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , ,
Photo: hjalmeida/bigstockphoto.com
image_pdfimage_print

Photo: hjalmeida/bigstockphoto.com

«کودک باید در فضایی سرشار از خوشبختی، محبت و تفاهم بزرگ شود». این جمله ای است که در مقدمه کنوانسیون حقوق کودک آمده است، عبارتی که مانند یک آرزو خودش را به رخ می کشد و برآورده نمی شود.

کودکان هم در تقویم سازمان ملل متحدد روزی را به نام روزجهانی کودک به خود اختصاص داده اند و”وب سایت خانه امن ” این روز را به امید بهبود وضعیت کودکان سراسردنیا گرامی می دارد، درحالیکه در کشور ما ایران هزاران کودک از خشونت و تبعیض و نداشتن آموزش و بهداشت و سو تغذیه رنج می برند واز دست ما جز نوشتن و اطلاع رسانی و حساس کردن مردم و جامعه و مسولان کاری ساخته نیست چرا که در نهایت این دولت ها هستند که با تصمیم سازی و برنامه ریزی می توانند در این زمینه گام های اساسی بردارند.

عادت کرده‌ایم روزهای بین المللی را گرامی بداریم تا ضرورت پرداختن به موضوعاتی که بشریت از آن رنج می برد بیش از پیش بر جهانیان روشن شود ولی تا چه اندازه موفق بوده یا نبوده ایم آماری دردست نیست در حالیکه تحقیق و آمار و داده های مناسب یکی از گام های برنامه ریزی است.

متاسفانه در کشور ما ایران قوانین و نظام آموزشی مربوط به کودکان نیازمند اصلاح جدی است و این اصلاح مشارکت عامه مردم ،مسوولان و بخش خصوصی را می طلبد . مشارکتی که اراده ای برای شکل گرفتن آن نیست. مشارکتی که با کمک سازمان های غیر دولتی و حمایت رسانه ها می تواند به نتایج ارزشمندی در ارتقا حقوق کودک در ایران منجر شود .

کودکانی که امکان دفاع از حقوق خود را ندارند و چنانچه با خشونت و تبعیض و غفلت روبرو شوند تنها نهاد های میانجی و حمایتی هستند که می توانند از آن ها دفاع کنن.

یونیسف چگونه تشکیل شد؟

سازمان ملل متحدد ۲۰ نوامبر که مصادف با ۲۹ آبان است را روز جهانی کودک اعلام کرده است. مجمع عمومی سال ملل در چنین روز نیکویی در سال ۱۹۵۹ اعلامیه حقوق کودک و در سال ۱۹۸۹ ” کنوانسیون حقوق کودک ” را تصویب کرد.

نه سال قبل از تصویب چنین روزی در سال ۱۹۴۶ بعد از آنکه جنگ جهانی دوم به پایان رسیده بود و جهان شاهد اشکال مختلف ستم برکودکان بود، مجمع عمومی سازمان ملل یونیسف را تاسیس کرد . سازمانی که وظیفه اش حمایت از کودکان باشد.

این سازمان بنا بر ضرورت  یکی از از بخش‌های دائمی و مهم در سازمان ملل متحد  شد . یونیسف در آن زمان ۸ اکتبر را به نام  روز جهانی کودک نام‌گذاری کرد و بعد ها موظف شد در ۲۰ نوامبر چنین روزی را گرامی بدارد تا نظر کشورهای دنیا را به مشکلاتی که کودکان با آن دست به گریبان هستند جلب  کرده  تا به راههایی برای زندگی بهتر کودکان فکر کنند.

یکی از مواردی که یونیسف همواره برای آن تلاش می کند بهداشت و سلامتی کودکان است چرا که هر سال بسیاری از کودکان در جهان به دلیل بیماری و فقدان بهداشت کافی جان خود را از دست می دهند . ۴۰ درصد این مرگ و میرها مربوط به نوزادان زیر ۲۸ روز است . ۱۸ درصد این کودکان به دلیل ذات الریه می میرند و ۱۱ درصد با اسهال و استفراغ ازمیان می روند . در قاره آفریقا هر دقیقه یک کودک با بیماری مالاریا جان خود را ازدست می دهد و این در حالی است که دهه حاضر تا سال ۲۰۲۰ از سوی سازمان بهداشت جهانی با عنوان دهه واکسیناسیون نام‌گذاری شده است.

کودکان از خشونت و آزار رنج می برند
یونیسف خشونت علیه کودکان را شامل «استفاده عمدی از نیروهای فیزیکی ، زور، تهدید واشکال مختلف خشونت می داند که عملاً یا احتمالاً‌ منجر به صدمه، مرگ، لطمه روحی، اختلال رشدی، یا محرومیت  کودکان شود ». این خشونت می‌تواند در خانواده، مدرسه، جامعه یا محل کار رخ دهد ولی در هر کجا که اتفاق بیافتد والدین و جامعه مسوول هستند.

نشانه‌های خشونت جسمی علیه کودک کاملا واضح هستند، مانند زخم و کبودی. زخم‌هایی که شاید قابل دیدن نباشند ولی روانی و عاطفی و جنسی اعمال می شوند و می‌توانند اثرات ماندگاری روی کودک بگذارند.

هر چه زودتر بتوانید این نشانه‌ها را تشخیص دهید و به کودک کمک کنید، احتمال اینکه مشکل آن‌ها درمان شود بیشتر خواهد بود. شناخت نشانه‌های رایج خشونت علیه کودک و راه‌های کمک به او می‌تواند تفاوت بزرگی در زندگی کودک ایجاد کند.

همواره روز جهانی کودک با منع هر گونه خشونت علیه کودکان عجین شده است .خانه امن معتقد است  نمی توان به موضوع کودک پرداخت و از موضوع خشونت علیه اوغلفت کرد. نمی توان چنین روزی را گرامی داشت درحالیکه صد ها هزار کودک در جهان درمعرض  انواع خشونت قراردارند .
همچنین، محیط‌ها و شرایط ویژه که به طور خاص با کودکان سروکار دارند نیز باید برای بررسی و رصد خشونت‌های جسمی و روحی و عاطفی و جنسی به کودک شناسایی شوند و قانون معلمان و پزشکان و پلیس را موظف به رعایت قوانین خاص برای حمایت از کودکانی شوند که امکان دارد تحت خشونت خانگی قرار بگیرند .

به سوءتغذیه کودکان توجه کنید

آیا می دانید یک‌سوم مرگ و میر کودکان جهان ناشی از سوءتغذیه است. آیا تا به حال فکر کرده اید که ممکن است یکی از این کودکان فرزند شما باشد .کودکانی که از سوءتغذیه رنج می‌برند بسیاربیش ازسایرکودکان در معرض ابتلا به بیماری‌های  سخت و خطرناک هستند و به همین علت است که چگونگی تغذیه کودکان باید همواره مورد توجه دولت ها قرارگیرد . دولت ها موظف هستند به برنامه هایی که موجب کاهش سو تغذیه کودکان می شود فکر کنند چرا که سو تغذیه از رشد مغزی کودک جلوگیری کرده و نسل های آینده  یک کشوررا در معرض مخاطرات جدی قرار می دهد ، امنیت غذایی خانوار در کشورها و مناطق محروم از نظر کیفی و کمی بسیار مهم است و  آموزش به خانواده‌ها درباره نیازهای غذایی بدن کودک در سنین مختلف نقش محوری بازی می کند.

هم اکنون نه تنها کودکان ایرانی که در حاشیه شهرها و مناطق مرزی زندگی می کنند از سو تغذیه رنج می برند بلکه به دلیل کیفیت پایین مواد غذایی و تورم ، کودکانی از طبقه متوسط نیز دچارسو تغذیه هستند . تغذیه در دوران بیماری، آموزش درباره موادغذایی ویژه مورد نیاز دختران و زنان، باید  مورد توجه سازمان‌های بین‌المللی، سازمان‌های خیریه جهانی و محلی، دولت‌ها و جامعه مدنی قرار گیرد.

آب و فاضلاب و سلامت کودکان

کودک نیازمند آب پاکیزه است و یکی از مشکلات جدی در کشور ما مساله آلودگی آب خوراکی است که دولتمردان باید به آن توجه کنند. یکی از مهمترین عوامل سلامت کودکان آب و فاضلاب است . مطالعات نشان داده است صرف هر یک دلار هزینه برای بهبود در شرایط آب و فاضلاب، می‌تواند ۵ تا ۴۶ دلار از هزینه‌های درمانی و غیره را برای دولت‌ها کاهش ، و آمار مرگ و میر جهانی را تا ۶ درصد و بیماری‌های عمده کودکان را تا ۹ درصد کم کند . سازمان ملل متحدد همواره بر بهره مندی کودکان از آب تمیز و سالم تاکید کرده است.

تبعیض
کودکان تبعیض را به خاطر می سپارند و با آن بزرگ می شوند. تبعیض بر رفتارها و عکس العمل های کودک تاثیر می گذارد و او را آزار می دهد.

یک کودک معلول و یا کودکی که از یک اقلیت مذهبی و قومی است تبعیض را می فهمد تا جایی که آن تبعیض به شکلی از خشونت برای او تبدیل می شود . دختر بچه ای که به خاطر دختر بودنش احساس تبعیض می کند با همان احساس بزرگ می شود و به همین دلیل است که کنوانسیون حقوق کودک هر گونه تبعیضی علیه کودک را منع می کند.

کودکان معلول بیش از هر دسته‌ای در معرض تبعیض و فراموشی والدین و جامعه قرار دارند و این امر شرایط زندگی آتی و اشتغال آنها را شدیداً مخدوش کرده و آن ها را به انسان هایی منزوی تبدیل می کند.
کودکان قربانی خشونت یا تبعیض، به شکل معناداری بیش از سایر کودکان در معرض بیماری‌های جسمی، روحی و ذهنی، ایدز، محرومیت از تحصیل، و مرگ قرار دارند. حمایت از کودکان در برابر این همه، از مسئولیت‌های خانواده، جامعه و دولت‌هاست، اما این موضوع به دلیل گزارش نشدن از سوی اطرافیان، تشخیص ندادن به موقع، و فراوانی زیاد مورد غفلت بسیار قرارمی گیرد و از این‌رو آسیب‌های جدی آن قابل کنترل نیستند.

بچه ها حق آموزش دارند

کودکان را از آموزش محروم نکنید. یکی از اهداف برنامه چهارم توسعه هزاره، بهبود وضعیت آموزش کودکان به خصوص برای دختران است. تحصیل عاملی برای نجات کودکان از فقر است و این مهم در حالی است که صدها کودک ایرانی بی شناسنامه امکان رفتن به مدرسه را ندارند و صدها دختر بچه برای ازدواج زود رس مجبور به ترک تحصیل می شوند.

۶۷ میلیون کودک در سنین دبستان که با احتساب کودکان در سنین دبیرستان به ۷۲ میلیون می‌رسد، در مناطق مختلف جهان از تحصیل محروم‌اند. ۵۳ درصد از این تعداد را دختران تشکیل می‌دهند. چرا که اگر خانواده اندک امکان مالی برای فرستادن فرزندان به مدرسه داشته باشد ابتدا پسرها را راهی مدرسه می کنند .

چه بسیار جوامعی که به دلیل حفظ ناموس و یا راه دور و آداب و رسوم اجازه ادامه تحصیل به دختر بچه ها نمی دهند و بیسوادی و کم سوادی دختران همچنان چهره فقر را زنانه نگه می دارد و یا زنانی به جامعه تحویل می دهد که بدون استقلال زیر سایه مردان زندگی کرده و همواره مجبور به اطاعت هستند.

کودکان کار ، کودکان بی‌آینده

ما ایرانی ها کودکان کار را خوب می شناسیم . هر روز از کنار آنها می گذریم . سر هر چهار راه و خیابانی این کودکان خود را به رخ ما می کشند . درد و بی پناهی و ناچاری از چشمانشان می بارد و این در حالی است که سازمان کار جهانی در روز کودک خود (۱۲ ژوئن) از دولت‌ها و جامعه مدنی خواسته است تا با وضع قانون برای تعیین سن قانونی کار برای کار خانگی و تعیین استانداردهای محیط کار برای کارگران خانگی که عمدتاً دختران هستند، در راستای تأمین فضای کار مناسب و محترمانه و حداقل حقوق تلاش نمایند.

خانه امن معتقد است خشن ترین شکل خشونت علیه کودکان فروش و تجارت کودکان به وسیله والدین  است که از فقر و اعتیاد و بیماری و حاشیه نشینی رنج می برند و از فرزندان خود برای امرار معاش سو استفاده می کنند . کودکانی که در معرض تجاوز ، بیماری ، گرسنگی و انواع و اقسام خشونت ها قرار می گیرند.

سازمان کار جهانی از سال ۱۹۹۲ برنامه مبارزه با کار کودکان را راه‌اندازی کرده است. طبق اطلاعات این سازمان، در حال حاضر ۱۰ و نیم میلیون کودک در سطح جهان به کارهای مختلف عمدتاً‌ کار منزل به شکل برده‌وار مشغول هستند. از این تعداد ۶ و نیم میلیون بین ۵ تا ۱۴ سال دارند و ۷۱ درصد دختر هستند. این کودکان در شرایط دوری از خانواده و بی‌اطلاعی پلیس، در معرض خشونت و سوءاستفاده فیزیکی، جنسی، و روانی قرار دارند.

علاوه بر این، نزدیک به ۵ میلیون کودک که در قوانین کشور متبوع‌شان حائز سن قانونی هستند اما در عرف بین‌الملل کودک شناخته می‌شوند، نیز در ازای دستمزد و یا بدون دستمزد و به دلیل وابستگی حیاتی به کارفرما مشغول به انجام کارهای مختلف، عمدتاً کار خانه نظیر بچه‌داری، نظافت، باغبانی، پرستاری و نظیر این، هستند.اهمیت این داده‌ها از آن جهت است که کار خانگی در سیستم حقوقی اکثر کشورها کار کودک و غیرقانونی تلقی نمی‌شود و لذا شناسایی دقیق آمار و شرایط موجود در این زمینه کار بسیار دشواری است.
در روز جهانی کودک به کودکان خود و کودکان کشور و کودکان جهان فکر کنیم . کودکان نیازمند حمایت ما هستند و چنانچه حمایت نشوند تنها آنها نیستند که تاوان پس می دهند . جامعه ای تاوان بی توجهی به کودکان را پرداخت می کند .

تک تک ما که آن ها را می بینیم و بی توجه از کنار آنها می گذاریم.

آبان
۲۹
۱۳۹۳
کنوانسیون حقوق کودک قابلیت اجرائی درایران را دارد
آبان ۲۹ ۱۳۹۳
خشونت خانگی و حقوق
۰
, , , , , ,
image_pdfimage_print

5303

عکس: kurdistanmedia

مهری ملکوتی: وکیل- پژوهشگر

 به گزارش ایرنا – خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک اخیرا به مناسبت ۲۰ نوامبر سالروز تصویب پیمان نامه حقوق کودک گفته است: پیمان نامه حقوق کودک به دلیل محتوای انسان دوستانه و احترام این قشر از جامعه پذیرفته ترین کنوانسیون در جهان است و بیشر مفادش در کشور قابلیت اجرائی دارد.

وی با بیان این که ۳۰ در صد جمعیت کشور را افراد زیر ۱۸ سال تشکیل می دهند، گفت: شناسائی وضعیت این کودکان مهمترین کاری است که باید انجام شود و برای انجام این امر به بانک اطلاعات و هماهنگ کردن خدمات نیاز داریم.

اعلام این نطرات از سوی یک مقام جمهوری اسلامی، خبری است خوش که در آستانه روز جهانی کودک امید بر دل ها می نشاند و به خصوص از میزان رنجی که ایرانیان با دیدن کودکان کار و کودکان خیابانی و کودکان معتاد، می برند اندکی می کاهد. دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک باید از امروز که ۲۰ نوامبر ۲۰۱۴ میلادی است، تعهدات خود را نسبت به آن چه به صورت رسمی اعلام کرده است به عرصه اجرا نزدیک کرده و موانع سرراه اجرای مفاد کنوانسیون را با کارشناسان و مطبوعات در میان بگذارد.

اهمیت ایجاد بانک اطلاعات

تاسیس این بانک بر بسیاری پرسش ها که هم اکنون با پاسخ های ضد و نقیض و گمراه کننده برخورد می کند، به خصوص برای شناخت در صد انواع آسیب پذیری های کودکان ضروری است. هنوز به درستی  برای پژوهشگرانی که وضعیت کودکان در شرایط دشوار ایران را در مرکز مطالعات خود قرار می دهند، روشن نیست که مثلا چند در صد از دانش آموزان دبستانی و دبیرستانی، در سال تحصیلی جاری در مدارس نام نویسی نکرده اند. آنها در چه موقعیتی به سر می برند؟ به عضویت باند های فساد و توزیع مواد مخدر و تکدی گری در آمده اند یا به صورت فردی زندگی نابسامان زیرزمینی محنت باری دارند؟ والدین آنها کجا هستند؟ بچه هائی که پدر یا مادر یا هردو در زندان است در چه شرایطی زندگی می کنند؟ آیا دولت برای حفظ آنها از آسیب پذیری، خانه های امن درست کرده یا برنامه ای برای آن دارد؟ پرسش ها بسیار است و دست اغلب پژوهشگران از این اطلاعات خالی است. بنابراین تاسیس بانک اطلاعات کودکان می تواند مانند یک مقدمه سازی ضروری، نیروی رو به رشد پژوهشگران جوان ایرانی را به آن سمت و سو سوق بدهد تا با اطلاعات درست آماری، تحقیق خود را پیش برده و در اختیار سازمان های برنامه ریزی کشوری و سازمان های اجرائی و نهادهای مرتبط با قانونگزاری و مراکز بهزیستی، بگذارند.

سن بلوغ

درست است که دولت ایران کنوانسیون را با “حق تحفظ ” امضا کرده و این شرط به مفهوم خودداری ایران از انطباق با موادی از کنوانسیون است که با احکام شرع در تعارض است. ولی بی گمان حتی با وجود این شرط، دولت ها نباید مبانی بنیادی کنوانسیون را نادیده بگیرند. این که بر خلاف مبانی بنیادی حقوق کودک که تا زیر ۱۸ سالگی، دختر و پسر را کودک تلقی می کند، سن بلوغ در قوانین داخلی ایران برای دختر ۹ ساله به سال هجری قمری و برای پسر ۱۵ ساله به سال هجری قمری است، از مصادیق بارز نقض کنوانسیون و جریحه دار کردن روح کنوانسیون است. اگر این سن را به سقف تعریف شده کنوانسیون برسانند، آمار ازدواج دختر بچه های ایرانی خود به خود کاسته می شود و به تدریج مردم اقشار گوناگون آموخته می شوند که دختر بچه ها را شوهر ندهند. یا پسر ۱۵ ساله خود را به سلیقه خود پای سفره عقد ننشانند.

امور مربوط به کنوانسیون

نکته مهمی که در سخنان آقای الوندی با اهمیت ارزیابی می شود این است که گفته است:

” تا سال ۸۸ وزارت امور خارجه امور مربوط به این کنوانسیون را انجام می داد و از سال ۸۸ وزارت دادگستری دبیرخانه آن شد و دولت نیز مرجعی به نام مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک را به رسمیت شناخت.”

نمی شود پیش بینی کرد که این تغییر و تحول چگونه تاثیر و بازتابی در وضعیت کودکان ایرانی دارد. خوش بینانه می توان امید بست به این که وزارت دادگستری در تعامل با قوه قضائیه، نقش مثبتی ایفا کند تا کمبودها و کاستی های حقوق کودک در قوانین داخلی ایران را به صورت لوایح قضائی تدوین و برای تصویب در اختیار مجلس بگذارند. اصلاح قوانین همین حکم را دارد و تا وقتی در ساختار قوانین ایران پدر و جد پدری مالک بر جان و مال فرزند و نوه خود هستند، بعید است مفاهیم و مضامین انسانی مندرج در کنوانسیون حقوق کودک قابلیت اجرائی پیدا کند.

این است که شاید وزارت دادگستری به لحاظ نزدیک بودن به ارکان قوه قضائیه و قوه مجریه بهتر از وزارت امور خارجه بتواند به اجرائی شدن کنوانسیون کمک برساند.

خشونت خانگی بر ضد کودکان

نبود قوانین کافی و کاربردی در کنترل خشونت خانگی، و محرومیت کودکان از تحصیل به علت فقر و اعتیاد و مهمل بودن پدر و مادر، موضوع مهم دیگری است که محتاج تصویب قوانین خاص است. حتی نبود این قوانین خاص برای زنان باعث می شود که کودکان همواره شاهد بر خشونت هائی شوند که مادر تحمل می کند و آنها در موارد بسیار برای فرار از مشاهده آن، خانه و خانواده را ترک کرده و به باندهای سیاه می پیوندند.

ارتقاء نقش مادران در حضانت و سرپرستی فرزند موضوع مهم دیگری است که تا قانونگذار به آن نپردازد، سلامت روانی کودکان تامین نمی شود.

نتیجه گیری

خبری را که امروز با لینک http://www.irna.ir/fa/News/81392753 روی پایگاه های اینترنتی و مطبوعات کشور دیدیم به فال نیک می گیریم و امیدواریم سال آینده شاهد بر تحولات وسیع در وضعیت قانونی و اجتماعی کودکان ایرانی باشیم و برنامه های دقیق و موثری برای حمایت از کودکان کار و خیابانی و معتاد را در حال اجرا ببینیم. جملگی از آثار و تبعات  انواع خشونت خانگی هستند که در ایران نسبت به آن بی اعتنائی می شود.

آبان
۲۸
۱۳۹۳
روز جهانی کودک را با یک فعالیت جشن بگیریم
آبان ۲۸ ۱۳۹۳
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , , ,
image_pdfimage_print

3767729028_6278b420ea_zعکس: epSos .de

فیروزه فروزانفر – روزنامه نگار

” تنها با اختصاص پنج دلار برای هر کودک می توان جان ۹۰ درصد از کودکانی را که سالانه می میرند نجات داد. اختصاص تنها شش هفته بودجه تسلیحاتی جهان برای بهبود و نجات زندگی کودکان جهان سوم کافی استاین قسمتی ازاولین  پیام یونیسف در روز ۸ اکتبر سال ۱۹۵۳ است .” 

جنگ جهانی دوم تمام شد و«انجمن بین‌المللی ویژه کودکان سازمان ملل» در سال ۱۹۴۶ به منظور حمایت از کودکان شکل گرفت. بعدها درسال ۱۹۵۳ سازمانی به نام یونیسف به شکل یکی از بخش های دائمی در سازمان ملل شروع به فعالیت کرد و پس از آن مجمع عمومی سازمان ملل ۲۰ نوامبر را روز جهانی کودک اعلام کرد. مجمع عمومی به منظور حمایت از حقوق کودکان  در سال ۱۹۵۹ اعلامیه حقوق کودک و در سال ۱۹۸۹ کنوانسیون حقوق کودک را تصویب کرد.

در مقدمه کنوانسیون حقوق کودک آمده استکودک باید در فضایی سرشار از خوشبختی ، محبت و تفاهم بزرگ شوداما  کودک چه کسی است ؟ 

منظور از کودک بنا برآنچه در ماده یک کنوانسیون حقوق کودک تعریف شده انسانی است که سنش زیر ۱۸ سال باشد . کودک طبق تعریف این کنوانسیون به لحاظ رشد فیزیکی و ذهنی نیازمند حقوق ویژه ای است که پیش و پس از تولد شامل آن می شود و نیازمند مراقبت های خاص است،  و ما امسال  درحالی روز جهانی کودک را گرامی می داریم که همچنان بسیاری از کودکان جهان از جمله کودکان ایران از حقوق اولیه خویش محروم هستند . در کودکی کار می کنند و تحت فشار خشونت جسمی و جنسی و روحی قرار دارند . تعداد زیادی از آنها  از دسترسی به تفریح و بهداشت و آموزش و نیازهای اولیه محروم هستند . قربانی جنگ و ترس و تجارت می شوند و مورد سو استفاده جنسی قرار می گیرند . هنوز بسیاری از کودکان درجهان و ایران با وجود تمام قوانین و معاهدات و پیمان نامه های بین المللی در آرزوی زندگی بدون ترس و فقر و گشنگی قرار دارند

سپری کردن شعاری  این روز بدون توجه به اولویت مصلحت کودکان بر دیگر مشکلاتی که جهان کنونی با آن درگیر است نه تنها ما را دچار سطحی نگری کرده بلکه از محیط پیرامون ما  دنیایی شیشه ای می سازد که با هر تلنگری بر سر بشریت خرد و بشریت را با انحطاط روبرو خواهد کرد.

بر اساس پیمان نامه حقوق کودک، همه کودکان حق دارند زندگی کنند و به بهترین شکلی که می توانند رشد کنند. این وظیفه بر عهده دولت ها گذاشته شده که امکانات برابر برای همه کودکان فراهم کنند تا بتوانند توانایی های خود را پرورش دهند و مهمترآنکه در حمایت قانون قرار داشته باشند.

پس به همین  مناسبت تک تک ما و هر فردی که قلبش برای کودکان می تپد می تواند از شعار و بیانیه خارج شده و در حوزه خصوصی و عمومی ، از خانه تا مدرسه ، دانشگاه تا محل کار فعالیت های را فردی و گروهی را سامان دهد.

در مدرسه و هر موسسه ای که فعالیت می کنید می توانید نشستی برای والدین یا معلمان برگزار کنید و درباره مفاد اعلامیه حقوق کودک با آنها گفت و گو کنید

می توانید بروشورهای آموزشی به زبان ساده درست کرده و آن را بین دانش آموزان پخش کنید یا از آنها بخواهید درباره حقوق خود نقاشی بکشند . نمایشگاه و روزنامه دیواری درست کرده و یا نمایش نامه بازی کنند.

می توانید از پدر و مادرها بخواهید برنامه های مشترکی با فرزندان خود اجرا کنند و درباره آرزوهای خود حرف بزنند.

می توانید در محل کار خود فعالیت های برای روز جهانی کودک آماده کنید و یا جشنی ترتیب داده و مسابقات مختلف با هدف آموزش و اطلاع رسانی برگزار کنید.

می توانید با همسایه ها ، دوستان و فامیل  فعالیت هایی در اطراف خانه و اتوبوس و پارک و مسجد انجام دهیم ومثلا  با پخش هر بسته شکلات یک پیام آموزشی بدهیم

خلاصه آنکه هر کدام از ما در هر موقعیت و شغل و نقش اجتماعی که هستیم می توانیم یک بازیگر خوب برای بهبود وضعیت کودکان باشیم

طرح مسئله خود یک پیشرفت بزرگ است. جلب افکار عمومی یک گام تعیین کننده است پس از همین امروز روز جهانی کودک را با یک فعالیت جشن بگیریم تا  همه با هم به استقبالی جهانی امن برای کودکان برویم.

در چنین روزی با کودکان مهربان باشیم.