صفحه اصلی  »  روز جهانی مبارزه با کار کودک
image_pdfimage_print
خرداد
۲۳
۱۳۹۵
روز جهانی مبارزه با کار کودک بر کودکان «لب خط» مبارک
خرداد ۲۳ ۱۳۹۵
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, ,
20130116_1351031296
image_pdfimage_print

فریده موسوی

لب خط که می‌روی انگاری آخر خط رسیده‌ای. همان‌جایی که پدر و مادر منصوره  او را از فقر، و یاسین را برای تامین خرج اعتیاد عمویش به رحمان چارشاخ اجاره داده‌اند و بچه‌های کم‌سن‌و‌سال دیگری که هر کدام به یک دلیل زیر سبیل رحمان، انواع و اقسام کارها را می‌کنند. آن‌هایی که گدایی یا فروشندگی می‌کنند خوشبختند. آن‌هایی که سازی می‌زنند و آوازی می‌خوانند نهایتش چک و لگدی است که از رحمان می‌خورند ولی بچه‌هایی که برای درآمد بیش‌تر مجبور به تن‌فروشی می‌شوند اوضاع بدتری دارند که به قول محلی‌ها رحمان چارشاخ تو کارش نیست و آدم های دیگه‌ای تو این خط هستند.

شهر شلوغ است. پر دود، و نفست به جانت می‌رسد. هیچ‌کدام از این بچه‌ها لابلای شلوغی خیابان‌ها به چشم نمی‌آیند. انگار روحی هستند میان آن همه هیاهو که شاید ره‌گذری پولی کف دست‌شان بگذارد تا گوشه‌ای از خرج ننه‌بابای‌شان را به کول بکشند.

لب خط حوالی میدان شوش است، برای خودش درد بی‌پایانی دارد. درد بچه‌های لب خط با مواد و تجاوز و بیماری و گرسنگی داستان عجیب و غریبی ساخته که گه‌گاهی دست‌مایه گزارش ما روزنامه‌نگارها می‌شود تا کک هیچ‌کس در این شهر سردرگم نگزد.

کریم ۱۱ ساله، معتاد است و نوچه یک دلالی اطراف محله «اوراق‌چی‌ها» است. مواد پخش می‌کند و بچه‌های چهارراه لب خط می‌گویند که دلال با سروگوشش ور می‌رود و سوگلی طرف است.

سعیده تو راسته اوراق‌چی‌ها زباله جمع می‌کند. از ترک‌های دستش خون می‌آید و گاهی سر کوچه بن‌بست نزدیک دم چهارراه بساط پهن می‌کند. پدر و مادر سعیده معتادند و هر سه تا بچه‌های‌شان را برای همین کارها اجاره می‌دهند. هیچ‌کدام‌شان رنگ مدرسه را ندیده‌اند و سعیده قرار است چند ماه دیگر که دوازده سالش می‌شود با یکی عقد کند که نمی‌داند کیست ولی به قول خودش شاید بعد عروسی آن‌قدر گرسنه نماند.

چشم‌هایش دودو می‌زند

نوشتن گزارش برای روز جهانی کودکان کار وقتی تو کوچه‌مرغی‌های مولوی پرسه می‌زنم خنده دارد.

نمی‌دانم اصول مربوط به حقوق کودک را بنویسم یا درباره کودکی که بساط پهن کرده و چندتا کفتر پاپری برای فروش گذاشته؛ چشمانش دودو می‌زند. به او گفتم اون سفید سرسیاه چند؟ گفت زن کفترباز ندیده بودیم. اسمش حسن است و یازده سال دارد، آرزویش این است که یک روز مثل همه بچه‌ها مدرسه برود. باباش کفترباز است، معتاد و خانه‌نشین، و مادرش هم کارگر خانه‌های مردم.

حسن می‌گفت مادرش هر چی داد و بیداد می‌کند و ناله و نفرین‌، فایده ندارد و باباش از صبح تا شب پای قفس کفترها نشسته است. چند روز پیش هم که مادرش داد زد و گفت مرد الهی پای قفس همین کفترها بمیری، ان‌اشالله جنازه‌ات همین جا کپک بزند چنان کتکی خورد که چند روز نتوانست سر کارش برود.

وقتی به کوچه صاحب‌جمع و انبار گندم می‌رسم همه اصول کنوانسیون‌های کودک که ایران هم همه را امضا کرده جلو چشمانم راه می‌روند. بدون رنگ و بدون شکل. مثل یک خواب که باد زیر و رویش کرده و توی گوشم زنگ می‌زند.

حمایت از حیات کودکان و سلامت جسمی، روحی، عاطفی و اخلاقی‌شان ایجاب می‌کند که دولت‌ها در مواجهه با معضل کار کودکان که محرومیت کودکان از تحصیل و مراقبت و نظارت والدین و دوری آن‌ها از محیط خانواده را به دنبال دارد، بی‌تفاوت نباشند و اقدامات مؤثری انجام دهند.

حکومت‌ها با تکیه بر تمام امکانات قانونی، اداری، اجتماعی و آموزشی، کودک را در مقابل هر شکل از رفتار سهل‌انگارانه با آن‌ها، سوءاستفاده جنسی و تجاوز جسمی یا روانی، حمایت می‌کنند.

اقدامات حمایتی حکومت‌ها همراه اجرای روش‌ها و برنامه‌های اجتماعی است که برای کشف و پیشگیری این جرایم نسبت به کودک موثر باشند. هم‌چنین درمان آسیب وارده بر کودک و کمک به والدین و یا سرپرست در رابطه با سوءاستفاده‌های ذکر شده بر عهده حکومت‌ها است.۱

رو قرآن می‌زنم از بدبختی تو این کار افتاد

اینجا مولوی است. دخترکی لاغراندام، فرغونی را به زحمت هل می‌دهد. دو تا گونی توی فرغون روی هم افتاده‌اند تا جسم و روح دخترک را له کنند. دستهای‌ش زخم است و تکه‌هایی از پوست صورتش لک و پیس دارد.

دختر دیگری بساط پهن کرده و آینه شکسته موتور و کیف مدرسه و کفش دست دوم می‌فروشد. یکی می‌گوید خانم وسط این آفتابه‌دزدها چه کار می‌کنی‌. دندان‌هایش سیاه‌ست و یکی درمیان افتاده است. نیروی انتظامی هم همان وسط‌ها چرخ می‌زند و انگار همه چیز خوب است.

نرسیده به زیر گذر «کفترفروش‌ها» پسرکی که به زور ۹ سالش است و کفشاش وصله‌پینه است دارد به سیب‌زمینی و تخم مرغ یک دوره‌گرد نگاه می‌کند.

وارد یک مغازه تو خیابون انبارگندم می‌شوم که مرد جوانی پشت دخل نشسته است. خودم را معرفی می‌کنم و او به سوال‌هایم جواب می‌دهد. این مغازه از سه پشت به من و برادرهایم به ارث رسیده و خانه‌مان تو کوچه صالح تجریش است. چند مغازه دیگر هم در همین منطقه داریم و یک کاروان‌سرا که سرقفلی دادیم و سال‌ها در اینجا کاسبی می‌کنیم.

پسر جوان که الکترونیک خوانده ولی عمده‌فروشی غله برایش درآمد بیش‌تری دارد می‌گوید: «وقتی بچه بودم و با پدرم گه‌گاهی به اینجا می‌آمدم وضع این‌طور نبود. حالا اینجا پر است از بچه‌های ریز و درشت. دختر و پسر، حتی بعضی‌هاشون معلول‌اند و خدا می‌داند ازشان چه کارهایی می‌کشند. همه فقیرند و به دلیل نداشتن بهداشت مریضی‌های جورواجور دارند و البته بیش‌ترشان سوتغذیه.

 پدر و مادرشان، از فقر یا فساد یا بیماری این بچه‌ها را یا اجاره می‌دهند و یا برای کار به دلال می‌سپارند.

یک پسری تو همین کوچه پشتی که همیشه کاپشن چرم تنش است و گردنش جای چاقو دارد تو همین کار است. راستش این بچه‌ها هیچ ‌پشت و پناهی ندارند. کاسب‌های محل هم گه‌گاهی کمک می‌کنند ولی یکی دو تا نیستند. مردم غربتی صدای‌شان می‌کنند و انگار نه انگار وجود دارند. یک حسنی نامی هست، ۴ تا بچه دارد و قبلا چهل‌پله فرحزاد زندگی می‌کرد. خودش تو دزدی افتاده و بچه‌هاش هم آخر خلافکار شده‌اند. جوان است، خیلی سن ندارد ولی رو قرآن می‌زنم از بدبختی تو این کار افتاد.»

تاکسی می‌گیرم و به سمت دروازه‌غار می‌روم و یاد‌داشت‌هایم را زیر و رو می‌کنم.

«حکومت‌ها، حق کودک برای داشتن سلامتی و استفاده از همه امکانات برای سلامت ماندن، بهبودی و درمان بیماری را به رسمیت می‌شناسند و تضمین می‌کنند که هیچ کودکی از این حق محروم نخواهد ماند.

حکومت‌ها باید خدمات درمانی سراسری برای کودکان را سازمان دهند و از تامین نیازهای اولیه بهداشتی، اطمینان حاصل کنند.

حکومت‌ها باید به امر آموزش کودکان و والدین توجه کرده و تلاش کنند تا  کودکان اصول اولیه بهداشتی و بهزیستی را فرا گیرند.

حکومت‌ها حق کودک مبنی بر استفاده از خدمات و بیمه امور اجتماعی را به رسمیت بشناسند و اقدام‌های ضروری برای نیل به این مقصود را در هماهنگی با حقوق جاری و قوانین داخلی انجام دهند.

حکومت حق کودک را برای داشتن سطحی از زندگی که متناسب با موقعیت و رشد روحی، جسمی، قومی و اجتماعی اوست، به رسمیت بشناسد.۲

غربتی‌ها بچه اجاره می‌دن

حکومت‌ها …. حکومت‌ها ….. و دروازه غار هم برای کودکان کار محله‌ای است که انگار جذام گرفته و برای مسئولان از روی نقشه محو شده است. اینجا هم غربتی‌ها بچه‌های‌شان را اجاره می‌دهند و یا از سر بی‌چارگی آن‌ها برای دست‌فروشی و مطربی و کارهای دیگر روانه خیابان می‌کنند.

این کودکان وقتی به سن ۱۲، ۱۳ سالگی می‌رسند به اجبار پدر و مادر معتاد خود باید کار کنند تا پدر و مادر با خیال راحت مواد بکشند اما یکی از مشکلات غیر قابل تحمل این است که سوءاستفاده‌های دیگری هم از این کودکان می‌شود. این‌که  فرزندان‌شان از چه راهی پول به دست می‌آورند مهم نیست مهم بساط‌‌شان است که باید به راه باشد.

این کودکان بر اساس جنس، تجربه و سنی که دارند تعیین قیمت می‌شوند و از صد هزار تا پنج میلیون تومان خرید و فروش. پدر و مادر، این کودکان را به فامیل یا باندهای متکدی اجاره می‌دهند تا برای آن‌ها کار کنند. این کودکان باید تا آخر شب مقدار مشخصی پول به خانه ببرند و گرنه به اجبار تن به کارهای دیگری می‌دهند.امیر حسین ، ۱۳ ساله، ساکن این محل می‌گوید: «من باید روزی چهل هزار تومان کار کنم و برای پدرم ببرم و گرنه کتک می‌خورم و اجازه ندارم به خانه بروم.»۳

امروز روز جهانی کودکان کار است

زهرا می‌گوید قبلا در منطقه صالح‌آباد بهشت زهرا بودیم و گل‌فروشی می‌کردم ولی حالا وضع‌مان بدتر شده است. پدر و مادرم معتادند و من خیلی وقت است مریضم و نمی‌تونم مثل قبل کار کنم‌. همش دل‌پیچه و تهوع دارم و بابام فکر می‌کند برای این‌که از زیر کار فرار کنم دروغ می گویم.

یکی از اهالی محل می‌گوید این بچه‌ها همه جور کار می‌کنند. از جیب‌بری تا کیف‌قاپی، از خرید و فروش مواد تا تن‌فروشی. معلوم نیست بزرگ بشن چه بلایی سرشون میاد. اگر پدر و مادرشان شیشه‌ای باشند که وضع‌شان خرابتر است.

تو کوچه پس کوچه‌های دروازه غار که می‌روی آدم‌ها یک شکل دیگه هستند. بچه‌ها هم انگار بچه نیستند. لب‌های ترک‌خورده، پای برهنه و دست‌های سیاه. پارک محله پر از معتاد و آدم‌های پلاس است. چشم‌ها غبار گرفته و شانه‌ها خم شده است.

امروز روز جهانی کودکان کار است. خیلی‌ها پیام می‌دهند. آمارهای مختلف می‌دهند. خیلی‌ها شعار می‌دهند و همچنان کودک در ایران برای هر جور کاری فروخته می‌شود.

روز جهانی کودکان کار گرامی باد.

۱. کنوانسیون حقوق کودک
۲.  کنوانسیون حقوق کودک
۳. کودکان متکدی تهران چند فروخته می‌شوند

 

خرداد
۲۳
۱۳۹۵
از بردگی کودکان در دروازه غار تا مدارسی که دوستدار کودک نیستند
خرداد ۲۳ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
,
children2
image_pdfimage_print

سالانه ۲۵۰ میلیون کودک پنج تا ۱۴ ساله در جهان از کودکی محروم می‌شوند؛ طبق این آمار ۱۲۰ میلیون‌ نفر از آنها وارد بازار کار شده و مشغول به کار تمام‌وقت هستند و اگرچه در دنیای واقعی سهم زیادی از زندگی و کودکی خود نبرده‌اند اما ۱۲ ژوئن همزمان با ۲۳ خرداد را در تقویم با عنوان «روز جهانی مبارزه با کار کودکان» از آن خود کرده‌اند.

به گزارش ایسنا، در این روز حتی اگر اقدام موثر و راهگشایی در جهت کاهش آلام این کودکان از سوی برخی مسئولان و مردم صورت نگیرد اما حداقل آن اینست که با بازتاب‌های رسانه‌ای و انعکاس واقعیت حضور آنان در اقصی نقاط دنیا، بسیاری این آسیب را نه درک، بلکه می‌شنوند و می خوانند.

در دولت یازدهم با احیای شورای عالی کودکان پس از هشت سال وقفه، ساماندهی کودکان کار و خیابان در دستور کار قرار گرفت و اما زخم پینه بسته کودکان کار و خیابان عمیق‌تر از اقدامات انجام شده از جمله صدور دفترچه بیمه برای آنها و … است. به نحوی که درحال حاضر هزاران کودک دستفروش، بارکش، زباله‌گرد، کارگر، چرخی و غیره به عنوان “کودک کار” در ایران مشغول کار هستند.

به بهانه روز جهانی مبارزه با کار کودکان با طاهره پژوهش، نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان به منظور “بررسی وضعیت کودکان کار در ایران” به گفت‌وگو پرداختیم، که مشروح آن در ادامه خواهد آمد:

نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان، عنوان کرد: متاسفانه علیرغم آنکه در سطح جهان آمار کودکان کار رو به کاهش بوده اما در ایران به دلیل شرایط اقتصادی حاکم، شاهد افزایش تعداد کودکان کار هستیم؛ تا زمانی که ساختارهای اقتصادی کشور اصلاح نشوند و تا فقر ریشه کن نشود، این روند ادامه خواهد داشت.

وی تصریح کرد: زمانی که حداقل دستمزد یک کارگر ۸۰۰ هزار تومان است، درحالیکه قیمت اجاره خانه‌ها سر به فلک می‌زند، با یک محاسبه سرانگشتی می توان فهمید که با این میزان حقوق و دستمزد حتی نمی‌توان یک سرپناه مناسب داشت و از حداقل‌ها بهره‌مند بود؛ به این ترتیب وقتی از اوضاع اقتصادی نابسامان‌مان آگاه نیستیم و ساختارهای غلط را اصلاح نمی‌کنیم؛ عجیب نیست که در آیین نامه هایمان مدعی آن شویم که با پرداخت ماهیانه ۵۰ هزارتومان به هر کودک کار می‌توان آنان را به چرخه تحصیل برگردانده و از رشد این معضل در کشور جلوگیری کرد!

نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان در ادامه ضمن تاکید بر آنکه مسئله کودکان کار باید مسئله همه باشد و باید بدانیم بدون همکاری همه جانبه این معضل در کشور حل نخواهد شد، افزود: چنانچه بخواهیم کودکی را از چرخه تولید خارج کنیم، باید درک صحیحی از شرایط اجتماعی و اقتصادی کشور داشته باشیم.

پژوهش ادامه داد: متاسفانه کودکان کار در حال حاضر هزینه اجاره خانه و معیشت خانواده خود را تامین می‌کنند و اگر کار را از آنها بگیریم به طورکلی از صحنه روزگار محو خواهند شد؛ به همین دلیل است که مسئولین باید در جهت اصلاح ساختارها اقدام کنند.

وی در ادامه ضمن بیان آنکه بر اساس پیمان نامه حقوق کودک، هر کودک باید تحت مراقبت و حمایت‌های خانواده از کودکی تا بزرگسالی قرار گیرد و بتواند با توجه به بالاترین استانداردهای جامعه رشد همه جانبه داشته و استعدادهایش شکوفا شود گفت: دولت‌ها موظف به تضمین رشد کودکان هر جامعه هستند، به این ترتیب مسئله کودکان کار نیز یک موضوع اجتماعی بوده که از فقدان مدیریت اجتماعی و نداشتن آمارهای صحیح نشات می‌گیرد و قابل تقلیل به قشر و گروه خاصی نیست.

نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان در ادامه با تاکید بر آنکه علت اصلی شکل‌گیری کار کودک در هر جامعه ناسالم بودن ساختارهای اقتصادی آن جامعه است، افزود: با مطالعه تاریخ کودکی به کار کودک بویژه در بخش‌های کشاورزی به عنوان نیروی کار مواجه می‌شویم، اما در دوران روشنگری و در حقیقت از قرن ۱۶ میلادی که بحث “تعلیم و تربیت” کودکان مورد تاکید قرار گرفت، دنیا به این نتیجه رسید که با تربیت کودکان می‌توان جامعه بهتر و سالمتری داشته و پس از آن کودکان از افرادی “خرج درآر” به افرادی “خرج تراش” تبدیل شدند.

پژوهش ادامه داد: در خصوص کار کودک در ایران نیز شاهد آن بودیم که در گذشته کودکان ایرانی در بخش‌های کشاورزی فعال بودند؛ اما این بار به دنبال آن هستیم تا از اشکال پنهان کار کودک، بویژه دختران صحبت کنیم، که کار در کارگاه‌های “قالیبافی” یکی از اشکال آن است؛ به طوری که بخش عمده‌ای از کار بافت فرش ایرانی به دوش کودکان، بویژه دختران بوده است.

وی بااشاره به عضویت ایران در کنوانسیون جهانی “بدترین اشکال کار کودک” در سال ۱۳۷۸ شمسی در ایران و تصویب قانون آن در سال ۱۳۸۰ در شورای نگهبان افزود: در این کنوانسیون تمامی جوانب اعم از ممانعت کار کودک در اماکنی که رشد و تحصیل وی را به مخاطره می‌اندازند، تعیین سن کودکی تا ۱۸ سال و…در نظر گرفته شده است؛ در واقع طبق این کنوانسیون درگیر کردن کودک در آن دسته از فعالیت‌های اقتصادی که مانع تحصیل، آموزش و رشد همه جانبه آنها می‌شود، ممنوع است.

پژوهش ادامه داد: این درحالیست که متاسفانه با وجود تصویب این قانون در سال ۱۳۸۰ و ابلاغ آن به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در سال ۱۳۸۲، هنوز هم شاهد آن هستیم که وزارت رفاه که مسئولیت اجرایی آن را برعهده دارد، این کنوانسیون را اجرا نمی‌کند و درخواست انجمن حمایت از حقوق کودکان در روز جهانی مبارزه با استثمار کودکان آن است که به تعهدات خود در رابطه با پیمان نامه‌ها و کنوانسیون‌های بین‌المللی عمل کند.

وی در ادامه به تلاش در جهت تدوین” آیین نامه حمایت‌های اجتماعی از کودکان کار” اشاره کرد و گفت: مدت‌ها برای تدوین ” آیین نامه حمایت‌های اجتماعی از کودکان کار” در جلسات مشترک وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با نمایندگان شبکه یاری کودکان کار و خیابان، تلاش شد اما پس از تدوین، این آیین نامه اجرایی نشد و متاسفانه از سال گذشته هیچ گونه اقدامی در راستای اجرایی شدن آن صورت نگرفته است.

وضعیت پرداخت یارانه‌های نقدی در کشور اصلاح شود

نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان در ادامه ضمن تاکید بر آنکه نیاز است خانواده‌های کودکان کار شناسایی و یارانه‌ای برای آنها در نظر گرفته شود؛ اظهار کرد: خانواده‌هایی که زیر خط فقر هستند، دریافتی بسیار محدودی داشته و قادر به تامین حداقل‌های زندگی خود نیستند؛ به این ترتیب نیاز است تا وضعیت پرداخت یارانه‌های نقدی نیز در کشور اصلاح شود.

پژوهش تصریح کرد: به جای پرداخت یارانه یکسان به تمامی اقشار جامعه، از بالای شهر تا پایین شهر، باید یارانه را تنها به آن دسته از افراد جامعه که مشکلات مالی داشته و بدون حمایت‌های دولت قادر به ادامه روند طبیعی زندگی خود نیستند، دریافت کنند.

وی افزود: این شناسایی ها باید از طریق وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی صورت گرفته و از طریق همین وزارتخانه ارائه خدمات مددکاری به این خانواده‌ها در دستور کار قرار گیرد تا بتوان با ارائه خدمات صحیح آنان را به توانمندی اقتصادی رساند تا در بلند مدت حتی نیازمند دریافت یارانه هم نباشند، که البته اجرای تمامی این اقدامات نیازمند اصلاح ساختارهای اقتصادی و اجتماعی کشور است.

نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان در ادامه به بردگی کودکان کار اشاره کرد و گفت: در حال حاضر “بردگی کودکان کار” یکی دیگر از مشکلاتی است که با آن مواجه‌ایم، به طوری که شاهد بردگی کودکان کار بویژه کودکان کار مهاجر و به طور خاص در منطقه دروازه غار و هرندی هستیم؛ برخی از این کودکان حتی برای حمام کردن هم باید از استاد کار و یا صاحب کار خود اجازه بگیرند و یا برخی اوقات تا ساعت ۱۲ شب مشغول کار هستند و حتی بیش از ۲ ساعت در روز وقت خالی ندارند.

پژوهش ادامه داد: متاسفانه این کودکان هیچ کارت شناسایی نداشته و حتی در صورت تضعیف حقوق و یا عدم دریافت دستمزدشان، نمی‌توانند به مراجع قضایی شکایت کنند به عوان مثال وقتی در خصوص کودکان کار مهاجر وقتی به اورژانس اجتماعی مراجعه می‌کنیم به علت مهاجر بودن آنها، به مسائلشان رسیدگی نمی‌شود؛ در این میان کودکان کار ایرانی هم هیچ آگاهی از حقوق خود ندارند.

وی همچنین عنوان کرد: علاوه بر تمامی این مشکلات، مسائل و آسیب‌های کارگاه‌های کمتر از ۱۰ نفر که مشمول قانون کار نمی‌شوند نیز یکی از معضلات است؛ زیرا بسیاری از کودکان کار در این کارگاه‌ها مشغول کار هستند.

نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان در ادامه به مسئله ازدواج زودهنگام کودکان دختر نیز اشاره کرد و گفت: تا کنون ازدواج کودکان در سنین پایین را جزء کار کودک محسوب نمی‌کردیم، اما کودکی که مجبور می‌شود در ۱۰ سالگی مسئولیت یک خانه و زندگی را برعهده گیرد هم مشمول کار اجباری شده است.

کودکان کار تحت پوشش بیمه سلامت همگانی نیستند

پژوهش همچنین ضمن بیان آنکه متاسفانه طرح بیمه همگانی سلامت برای این کودکان پیگیری نشد و آنها مشمول بیمه نمی شوند و هزینه درمانی بسیار بالایی دارند گفت: عدم آشنایی این کودکان با معیارها و شاخص‌های سلامت نیز یکی از مشکلات و چالش‌های اصلی ما در راه رساندن آنان به سلامتی است.

وی ادامه داد: حدود ۱۲ سال است به دنبال آن هستیم که بهزیستی از طریق وزارت بهداشت یک بیمارستان را در سطح شهر به کودکان کار اختصاص دهد؛ این درحالیست که زمانی بهزیستی مدعی شد که این مسئله را پیگیری و به زودی محقق خواهد شد اما تاکنون شاهد تحقق آن نبوده ایم.

نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان افزود: اختصاص یک بیمارستان به کودکان کار هیچ هزینه ای برای دولت ندارد؛ این درحالیست که با اختصاص این بیمارستان و اعلام آنکه تمامی کودکان کار در مناطق شوش، ناصر خسرو و…با اخذ معرفی نامه از سمن‌های فعال در این حوزه می‌توانند برای دریافت خدمات درمانی مراجعه و از خدمات رایگان بهره‌مند شوند، بسیاری از آسیب‌های موجود در حوزه کودکان کار نیز کاهش خواهد یافت.

پژوهش همچنین عنوان کرد: درحال حاضر تمامی کودکان کار در هندوستان چنانچه به هر بیمارستانی در هرنقطه‌ای از هند مراجعه کنند، درمانشان رایگان است، به این ترتیب ما می‌توانیم از تجربه موفق سایر کشورها نیز در این زمینه الگوبرداری کنیم.

کودکان کار امنیت ندارند

وی در  ادامه ضمن بیان آنکه کودکان کار امنیت ندارند و وقتی یک کودک از ۱۰ سالگی مجبور به کار کردن می‌شود، باید در ۳۰ سالگی بازنشسته شود ، اظهار کرد: متاسفانه به علت عدم حمایت‌های اجتماعی ، چرخه فقر در میان کودکان کار ادامه پیدا می‌کند و این مسئله در میان کودکان کولی بسیار به چشم می آید، برای مثال شاهد آن هستیم که کودکی که سال ۷۸ تحت پوشش انجمن حمایت از حقوق کودک بوده، در حال حاضر پدر شده و همسر و فرزندانش نیز در حال کار کردن هستند.

نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان همچنین یه موضوع ترک تحصیل کودکان کار اشاره و اظهار کرد: حتی کودکانی که از سنین پایین تحت پوشش انجمن‌هایی مانند انجمن حمایت از حقوق کودک و پیگیری‌های مددکاری قرار دارند زمانی که به سن دبیرستان می‌رسند علاقه‌ای به ادامه تحصیل نداشته و با یک چرخ در ناصر خسرو مشغول به کار می‌شوند.

پژوهش درتوضیح علت این مسئله اظهار کرد: وضعیت نامطلوب موجود در مدارس و همچنین ادعای کودکان مبنی بر اینکه درس خواندن در ایران آینده‌ای ندارد علت ترک تحصیل در مدارس است.

وی در ادامه اظهار کرد: در جامعه‌ای که می‌توانیم به راحتی یک دیپلم و یا حتی مدارک تحصیلی بالاتر را بخریم؛ طبیعی است که شاهد این آمار  ترک تحصیل باشیم.

نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان در ادامه ضمن تاکید بر آنکه یکی از حقوق اصلی کودکان مساله “آموزش” است گفت: در قانون اساسی تحصیلات دوره ابتدایی اجباری و به تحصیل رایگان کودکان تاکید شده است؛ علاوه بر قانون اساسی به علت آنکه ایران “کنوانسیون حقوق کودک” را پذیرفته نیز، موظف است به مفاد آن کنوانسیون عمل کند که در آنجا نیز بر تحصیل رایگان و اجباری کودکان تاکید شده است.

نایب رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان در ادامه به کیفیت آموزشی مدارس کشور اشاره کرد و گفت: وضعیت آموزشی و همچنین کیفیت آموزش در مدارس کشور بسیار پایین است. تا زمانی که مدارس ایران به محل دوستدار کودک تبدیل نشوند وضعیتی بهتر از این نخواهیم داشت زیرا کودک باید بتواند ویژگی‌ها و توانمندی‌های خود را در مدرسه کشف کند، پرسشگری آزادانه داشته باشد تا توانایی کشف راه‌های پیشرفت را فراگیرد، در غیر این صورت فرد در مدرسه به کودک منفعلی تبدیل می‌شود که انگیزه لازم را برای ادامه تحصیل ندارد؛ به این ترتیب کودکان حضور در بازارکار را به حضور در مدرسه ترجیح داده و روزبه روز به تعداد کودکان کار در کشور افزوده خواهد شد.

پژوهش در پایان عنوان کرد: در حال حاضر مشکل ما در آموزش و پرورش کیفیت آموزشی و آموزش‌های مبتنی بر تحقیر، تنبیه، سرزنش و… است؛ در نتیجه این گونه رفتارها خواهیم دید که این کودکان جذب بازار کار شده و در معرض آسیب‌های متعدد اجتماعی قرار می‌گیرند و زمانی که فرد دچار این آسیب‌ها شود نیز به کشور هزینه‌های زیادی تحمیل خواهد شد در حالی که می‌توان به آسانی و با هزینه بسیار کمتر مدارس را احیا کرده و شرایط آموزشی را از نظر کیفیتی بهبود بخشید.

منبع: خبرگزاری ایسنا

خرداد
۲۳
۱۳۹۵
شناسایی ۳۱۵ کودک کار در استان همدان
خرداد ۲۳ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
2-2348
image_pdfimage_print

مسئول فنی مرکز حمایتی- آموزشی کودک و خانواده اندیشه نیک از شناسایی ۳۱۵ کودک کار در استان همدان خبر داد.

فاطمه قنادی در حاشیه برگزاری همایش کودکان کار به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودک در همدان در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه ۱۰۰ درصد کودکان کار در حاشیه شهر زندگی می‌کنند، مشکلات اقتصادی را عمده‌ترین علت گرایش این کودکان به کار کردن دانست.

وی افزود: مشکلات فرهنگی، آشفتگی وضعیت خانواده‌ها و طلاق از دیگر علل گرایش این کودکان به کار کردن است.

وی خاطرنشان کرد: در برخی از خانواده‌ها کار کردن زن بسیار قبیح تلقی شده و کودکان را به جای سرپرست خانواده برای کار ترغیب می‌کنند.

قنادی با بیان اینکه این کودکان با کار کردن دچار افت تحصیلی می‌شوند و بیشترشان رغبت تحصیل را از دست می‌دهند، ادامه داد: با برگزار کردن کلاس‌های تقویتی و راهنمایی مشاوران علل افت تحصیلی آنها مورد بررسی قرار گرفته و سعی در ادامه تحصیل این افراد داریم.

۹۰ درصد کودکان کار استان همدان در حال تحصیل هستند

مسئول فنی مرکز حمایتی- آموزشی کودک و خانواده اندیشه نیک با بیان اینکه ۹۰ درصد کودکان کار استان همدان در حال تحصیل هستند، تصریح کرد: اگر این افراد تمایلی به ادامه تحصیل داشته باشند به مراکز شبانه‌روزی هدایت شده و در غیر این صورت به دوره‌های مهارت‌آموزی ارجاع داده می‌شوند.

هزینه تحصیلی کودکان کار از سوی بهزیستی تامین می‌شود

قنادی با اشاره به اینکه بسیاری از کودکان کار به علت ناتوانی در تامین هزینه از تحصیل باز می‌مانند، افزود: سالیانه ۱۵۰ هزار تومان هزینه تحصیلی در ابتدای سالتحصیلی به منظور ثبت‌نام کودکان کار در مدارس از سوی سازمان بهزیستی پرداخت می‌شود.

وی برگزاری برنامه‌های تفریحی برای این کودکان را از دیگر رویکرد های این مرکز دانست و افزود: با توجه به اینکه کودکان در این سنین باید تفریح و شادی داشته باشند، برنامه‌های تفریحی همچون برگزاری جشن در فصل تابستان برای کودکان کار درنظر گرفته می‌شود.

وی ارائه تسهیلات به خانواده‌های این کودکان را از دیگر اقدامات سازمان بهزیستی برای ساماندهی این کودکان برشمرد و گفت: با اشتغالزایی برای خانواده‌های این کودکان زمینه برای توانمند ساختن این خانواده‌ها فراهم شده و نظارت‌های مکرری از سوی بهزیستی به منظور بازنگشتن این کودکان به وضعیت سابق انجام می‌گیرد.

وضعیت مناسب همدان در شناسایی و ارائه خدمات به کودکان کار

قنادی با بیان اینکه استان همدان در شناسایی و ارائه خدمات به کودکان کار وضعیت مناسبی دارد، تصریح کرد: استان‌های مشهد و تهران به لحاظ وجود کودکان افغانی و پرجمعیت بودن شهرها، بیشترین کودکان کار را دارند اما خوشبختانه استان همدان به لحاظ شناسایی و ارائه خدمات به این کودکان وضعیت مناسبی دارد اما مطلوب نیست.

۹۰ درصد کودکان کار در همدان دارای سرپرست هستند

کارشناس مسئول امور آسیب‌دیدگان اجتماعی بهزیستی استان همدان نیز گفت: ۹۰ درصد کودکان کار در استان همدان دارای سرپرست هستند.

نصرت‌الله شایگان با بیان اینکه آگاه‌سازی خانواده‌های کودکان کار در خصوص آسیب‌های اجتماعی کار کودکان از مهمترین اهداف سازمان بهزیستی در این راستا است، افزود: الگوی رفتاری این کودکان در ارتباط  با کودکان همنوع خود اثرات بسیار مخربی در روابط خانوادگی آینده این کودکان خواهد داشت.

وی با تاکید بر اینکه درآمد اندک این کودکان، هزینه‌های بسیاری بر جامعه و خانواده‌ها متحمل می‌کند، خاطرنشان کرد: با برگزاری کلاس‌های آموزشی برای خانواده‌های این کودکان، آسیب‌های اجتماعی این فعالیت برای آنها تبیین می‌شود.

منبع: خبرگزاری ایسنا