صفحه اصلی  »  خشونت سایبری
image_pdfimage_print
آبان
۱۰
۱۳۹۷
توییتر سمی: تجربه زنان از خشونت و آزار در توییتر
آبان ۱۰ ۱۳۹۷
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
shutterstock_702224215
image_pdfimage_print

Photo: Leremy/shutterstock.com

نیلوفر جعفری

 

اگرچه همه افراد می‌توانند مورد آزار و خشونت آنلاین قرار بگیرند اما خشونت‌های آنلاینی که زنان تجربه می‌کنند اغلب ماهیت جنسیتی دارند. بسیاری از تهدیدهای آنلاینی که علیه زنان صورت می‌گیرد جنسی هستند و به نوعی به بدن زنان مربوط می‌شوند. هدف از خشونت و آزار ایجاد یک محیط آنلاین خصمانه برای زنان است تا آنها مورد تهدید، تحقیر، ارعاب و شرمندگی قرار بگیرند و صدای‌شان خاموش شود. عفو بین‌الملل مصاحبه‌هایی با زنان انجام داده که نشان می‌دهد زنان در توییتر طیف وسیعی از آزارها و خشونت‌ها را تجربه می‌کنند به‌طوری که زندگی‌ این افراد به شدت تحت تاثیر این مساله قرار گرفته است.

خشونت و‌ آزار آنلاین علیه زنان چیست؟

بر اساس تعریفی که سازمان ملل ارائه داده خشونت علیه زنان شامل هر نوع رفتار یا عملکردی است که زنان را صرفا به دلیل زن بودن هدف قرار می‌دهد. هر نوع آسیب فیزیکی، روانی و اقتصادی می‌تواند مصداقی از خشونت علیه زنان باشد.

خشونت و آزار زنان در یک شبکه‌اجتماعی‌ مثل توییتر شامل تجربه‌های مختلفی از تهدیدهای مستقیم و غیرمستقیم فیزیکی و جنسی یا خشونت‌هایی است که هویت‌ زنانه را هدف قرار می‌دهند؛ مثل نژادپرستی یا ترانس‌فوبیا. خشونت‌های آنلاین حریم خصوصی زنان را نیز هدف قرار می‌دهند؛ یکی از رایج‌ترین تهدیدها در فضای آنلاین تهدید به افشای هویت و اطلاعات خصوصی یا انتشار عکس‌های تهدیدآمیز و جنسی بدون رضایت فرد قربانی است. گاهی آزارگران از یک یا چند شکل خشونت و آزار به صورت یک حمله سازماندهی شده علیه یک فرد استفاده و دیگران را نیز با خود همراه می‌کنند. در فضای آنلاین به افرادی که در این شیوه هدف قراردادن و آزاررسانی همکاری می‌کنند «ترول» می‌گویند.

آنچه در آزار وخشونت‌های آنلاین حائز اهمیت است، آن است که این خشونت‌ها می‌توانند در موقعیت‌ها و زمینه‌‌های متفاوتی رخ بدهند. سازمان عفو بین‌الملل در نوامبر ۲۰۱۷ یک نظرسنجی درباره تجارب زنان از خشونت و هراس در پلت‌فرم‌های شبکه‌های اجتماعی در ۸ کشور از جمله ایالات متحده آمریکا و بریتانیا انجام داد. این نطرسنجی نشان داد که تقریبا یک چهارم (۲۳ درصد) از زنان شرکت کننده در این نظرسنجی اعلام کرده‌اند که حداقل یک بار مورد آزار و خشونت آنلاین قرار گرفته‌اند. بر اساس این نظرسنجی، ۵۹ درصد از زنان بریتانیایی و آمریکایی اعلام کرده‌اند این ارعاب و خشونت توسط افراد ناآشنا و غریبه انجام گرفته است.

همچنین بسیاری از زنان در گفت‌وگو با عفو بین‌الملل اعلام کردند که توییت‌های خشونت‌آمیزی از سوی غریبه‌ها و افراد ناآشنا دریافت کرده‌اند.

پژوهش‌های این سازمان نشان می‌‌دهند که تهدید و ارعاب آنلاین می‌تواند تاکتیک شرکای عاطفی یا جنسی قبلی یا فعلی زنان فعال در شبکه‌های اجتماعی باشد تا بتوانند آنها را به این شیوه کنترل کنند و باعث ایجاد هراس در آنها شوند. یک پژوهش از سوی سازمان شبکه ملی ایالات متحده آمریکا برای پایان دادن به خشونت خانگی نشان می‌دهد که در ۹۷ درصد از خشونت‌های خانگی گزارش شده‌، فرد آزارگر از تکنولوژی برای ایجاد هراس، تهدید و کنترل قربانی استفاده کرده است. همچنین مشخص شده که ۸۶ درصد از قربانیان خشونت خانگی از طریق شبکه‌های اجتماعی در معرض ارعاب و تهدید قرار گرفته‌اند. در بریتانیا ۸۶ درصد از قربانیان خشونت خانگی تاکید کرده‌اند که از سوی شریک عاطفی قبلی یا فعلی خود مورد آزارو خشونت آنلاین قرار می‌گیرند.

شیوه‌های مختلف آزارگری در توییتر

توییتر بی‌رحم است. کافی است اظهارنظری وجود داشته باشد که مخالف ایده و نظر عمومی یا گروهی باشد تا آزارگر‌ها حمله‌ور شوند. یک نفرت شخصی و کینه قدیمی یا قرار گرفتن در گروه رقیب نیز می‌تواند بالقوه یک کاربر را در معرض تهدید قرار بدهد. خشونت و آزرگری در تویتتر مستقیم یا غیرمستقیم انجام می‌شود. همانطور که گفتیم بسیاری از این خشونت‌ها ماهیت جنسی یا فیزیکی دارند. لائورا بتز، یک فعال و نویسنده زن بریتانیایی در گفت‌وگو با عفو بین‌الملل از اشکال چندگانه خشونت در توییتر سخن گفته است: «خشونت آنلاین زمانی برای من شروع شد که پروژه سکسیسم روزمره را آغاز کردم… روزانه حدود ۲۰۰ پیام حاوی خشونت در سایت دریافت می‌کردم. بعد از آن این خشونت‌ها در پلت‌فرم‌های دیگری مثل توییتر و فیس‌بوک نیز آغاز شدند.»

کیت اسمورتویت،‌ کمدین بریتانیایی می‌گوید پس از اجرای یک برنامه تلوزیونی در توییتر مورد آزار و خشونت قرار گرفته و در طی ۴۸ ساعت، ۱۶۵ صفحه توییت و پیام‌های حاوی خشونت‌ دریافت کرده است. او می‌گوید در این مدت ۴ یا ۵ تهدید به مرگ و تهدید به تجاوز نیز دریافت کرده است.

تهدیدها و خشونت‌های توییتری می‌توانند قربانی را تا سرحد جنون برسانند. یک کاربر ایرانی قربانی ترول‌ها می‌گوید پس از دریافت صدها پیام تمسخر از سوی کاربران دچار حملات عصبی شده و فقط پس از گذراندن دوره‌های طولانی روان‌درمانی توانسته است از فکر آن پیام‌های حاوی نفرت و وحشت خلاص شود.

یک نگاه گذرا به توییتر فارسی خشونت گسترده علیه افراد مختلف به ویژه زنان را آشکارا نشان می‌دهد. توییت‌های فراوانی وجود دارند که خطاب به یک شخص نوشته شده‌اند و او را تهدید کرده‌اند یا به باد تمسخر و توهین گرفته‌اند. زمانی که ترول‌ها حمله‌ور می‌شوند از تحقیر شکل و ظاهر، نژاد و هویت فرد قربانی شروع می‌کنند و تا آرزو یا تهدید به مرگ پیش می‌روند. هرچه قربانی محبوبیت و دنبال‌کننده بیشتری داشته باشد و یا به موضوعات حساس بیشتری بپردازد بیشتر در معرض این نوع خشونت‌ها قرار می‌گیرد. روزنامه‌نگاران، سلبریتی‌های توییتری،‌فعالات حقوق بشر و به ویژه فعالان حقوق زنان، سیاستمداران و هنرمندان به طور خاص در معرض حملات آزاردهنده کاربران این پلت‌فرم‌ها هستند.

گزارش‌های عفو بین‌الملل نشان می‌دهند خشونت‌های آنلاین می‌توانند امنیت افراد را در زندگی واقعی افراد نیز به خطر بیندازند. در بریتانیا از هر ۵ زنی که خشونت آنلاین را تجربه کرده‌، یک نفر نگران امنیت خود و خانواده‌اش است. این تعداد در ایالات متحده آمریکا از هر ۴ زن یک نفر گزارش شده است.

پاملا مریت، فعال برابری‌طلب آمریکایی می‌گوید: «پس از ۵ سال تهدیدهای آنلاین و آفلاین، این واقعیت را پذیرفته‌ام که آماده‌ام برای کاری که انجام می‌دهم بمیرم. این اتفاق می‌تواند رخ دهد. اگر شما ۲۰۰ تهدید به مرگ دریافت کنید احتمال دارد یکی از آنها بخواهد واقعا شما را بکشد.»

جسیکا والنتی، روزنامه‌نگار آمریکایی به این نکته اشاره می‌کند که تشخیص تهدیدهای واقعی و غیرواقعی در فضای آنلاین کار بسیار دشواری است: «در دنیای واقعی شما می‌توانید بفهمید چه تهدیدی واقعی است و چه تهدیدی واقعی نیست. اما شما نمی‌توانید این کار را در فضای آنلاین انجام بدهید چون نمی‌دانید شخصی که تهدید می‌کند کیست و کجاست؟ آیا این فرد یک تهدید واقعی است یا یک بچه ۱۲ ساله است؟ شما برای تشخیص آن هیچ راهنمایی ندارید.»

برخی از زنان مشهور و فعال در فضای آنلاین به ویژه در توییتر در مقابل تهدیدهای روزمره تلاش می‌کنند خانواده‌شان را از آزارها محفوظ نگه‌ دارند. یک فعال حقوق‌بشری می‌گوید که نام خانوادگی فرزندش را تغییر داده تا مشخص نشود او فرزند چه کسی است. علاوه بر این زنان زیادی هستند که به خاطر خشونت‌ها و آزارهای مداوم تصمیم می‌گیرند به طور موقت یا دائم از فعالیت‌های آنلاین فاصله بگیرند تا بلکه بتوانند از خشونت درامان بمانند.

خشونت‌های جنسی و جنسیتی

اگرچه همه انواع خشونت‌ها و آزارها چه در زندگی واقعی و چه در فضای آنلاین نادرست و واکنش‌برانگیز هستند. اما عفو بین‌الملل می‌گوید همه زنانی که با آنها مصاحبه کرده اذعان داشته‌اند که خشونت جنسیتی آسیب‌های بیشتری برای آنها داشته است. این خشونت‌ها شامل تحقیر و توهین‌هایی است که همگی برآمده از کلیشه‌های جنسی و جنسیتی علیه زنان هستند. در این تهدیدها زنانگی به عنوان ابزاری برای اعمال خشونت استفاده می‌شود. توییتر به طور کلی فضای مناسبی برای بازتولید کلیشه‌های جنسیتی علیه زنان است. در واقع ظاهر، هوش، توانایی و قابلیت‌های زنان ابزار اصلی طنزپردازی در توییتر است که اغلب نیز به طور گسترده مورد استقبال کاربران قرار می‌گیرد. توییت‌های حاوی تحقیر‌های جنسیتی که از سوی کاربران ایرانی تولید می‌شوند نه تنها در فضای توییتر دست‌به دست می‌شوند، بلکه اغلب خوراک اصلی کانال‌های تلگرامی هستند. کانال‌های فراوانی با عنوان «توییتر فارسی» در تلگرام فعال هستند که روزمره توییت‌های تحقیر‌آمیز، تهدیدآمیز و حاوی کلیشه‌های جنسی و جنسیتی را بازتولید می‌کنند و مخاطبان فراوانی نیز دارند.

شوخی‌های جنسی با هدف تحقیر بدن زنان بخش گسترده‌ای از توییت‌های رومزره است. تجربه‌های موردی از آزار جنسی و جنسیتی زنان در این موارد کم نیست. افراد ناشناس معمولا با فرستادن پیام‌های خصوصی و با انتشار عکس‌هایی که نوعی تهدید، تحقیر و هراس برای زنان فراهم می‌کند زنان را آزار می‌دهند. فرستادن پیام‌ها یا تصاویر سکسی خصوصی بدون رضایت فرد نه تنها در توییتر بلکه در اغلب پلت‌فرم‌های شبکه‌های اجتماعی رایج است.

به نظر می‌رسد ایجاد هراس و رعب به شکل فردی یا گروهی برای مورد آزار قرار دادن زنان به بخشی از هویت اینترنت تبدیل شده است. افراد و ترول‌ها به شکل سازماندهی شده یک نفر را مورد حمله قرار می‌دهند و هر آنچه که برای آسیب‌رساندن به روح و روان یک انسان لازم است به کار می‌برند تا فعالان اینترنتی را به حاشیه یا انزوا بکشانند. هر نوع افشاگری، انتقاد و صدای مخالفی و به طور کلی هر چیزی که مورد خوشایند یک فرد یا گروه قرار نگیرد، می‌تواند بهانه‌ای برای آزار و خشونت علیه زنان باشد. آنچه در توییتر و شبکه‌های اجتماعی دیگر مشاهده می‌شود آن است که اعلام زنانگی یک تهدید بالقوه است که می‌تواند به راحتی به یک تهدید عملی تبدیل شود.

منبع: رادیو زمانه

فروردین
۱۸
۱۳۹۵
خشونت سایبری مردان علیه شریک زندگی
فروردین ۱۸ ۱۳۹۵
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , , , ,
Cyber-Abuse-Power-and-Control-Wheel-Clare-Murphy-PhD-copy-e1412077029467
image_pdfimage_print

ترجمه: نرگس ثابتی

ترجمه متن تصویر: خشونت خانگی با باورهای اجتماعی که به مردان حق کنترل زنان را می‌دهند، تقویت می‌شود.

قدرت و کنترل: ۱. بازی‌های یک‌طرفه قدرت ۲. بازی‌های ذهنی ۳. استفاده از محدودیت‌ها ۴. جداسازی ۵. خشونت سایبری ۶. سوءاستفاده از اعتماد ۷. تنزل مقام ۸. خشونت‌های مربوط به جدایی ۹. استفاده از موسسات اجتماعی ۱۰. انکار، تحقیر و سرزنش ۱۱. استفاده از کودکان ۱۲. خشونت اقتصادی ۱۳. خشونت جنسی ۱۴. پرخاش‌گری نمادین ۱۵. بردگی خانگی ۱۶. خشونت فیزیکی

پیش از شیوع خشونت سایبری، اغلب زنان می‌توانستند فاصله ایمنی را از آزارگر خود حفظ کنند اما خشونت سایبری این فاصله را پر کرد. دیگر چیزی به عنوان فاصله ایمن از کنترل اجباری وجود ندارد.

اختراع اینترنت و توسعه اشکال الکترونیک و دیجیتال فناوری ارتباطات، زندگی میلیون‌ها نفر را از جنبه‌های بد و خوب تغییر داده است. مرتکبان خشونت نسبت به شریک زندگی، اکنون انواع مهمات را برای ایجاد و حفظ کنترل روی شریک خود در اختیار دارند. انواع مختلف ابزار الکترونیک شامل موبایل، دوربین موبایل، دستگاه ضبط ویدئو، و فناوری‌های دیگر برای آزار، اذیت، تمسخر، شکنجه، نظارت دائم، تعقیب، ترساندن، و کنترل اجباری شریک زندگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مرتکبان خشونت از رسانه‌های اجتماعی، ایمیل، پیام‌کوتاه، چت‌روم‌ها، توییت‌ها، وب‌سایت‌ها و دیگر فناوری‌های اینترنتی هم استفاده می‌کنند.

من این پست بلاگ را به منظور معرفی تغییری کوچک در چرخ قدرت و کنترل خود، می‌نویسم. اگر به دایره شماره ۵ که در بالا نشان داده‌ام، نگاه کنید، خواهید دید که نام آن را به خشونت سایبری تغییر داده‌ام.

وقتی برای اولین‌بار با زنانی مصاحبه کردم که توسط شریک زندگی خود کنترل روانی می‌شدند، مسئله خشونت سایبری هنوز مطرح نبود. تقریبا ۱۳ سال بعد، مردان علیه زنانِ شریک زندگی خود از خشونت اجتماعی آنلاین، تهدید مجازی و مزاحمت سایبری، هم در زمان رابطه و هم پس از جدایی استفاده می‌کنند.

خشونت اجتماعی آنلاین

خشونت‌های اجتماعی آنلاین که توسط مردان علیه شرکای کنونی و قبلی خود مورد استفاده قرار می‌گیرد طیف وسیعی را شامل می‌شود از جمله قرار دادن شماره تلفن و دیگر اطلاعات شخصی در اینترنت و فروش اینترنتی آن، و نیز مخدوش کردن حریم خصوصی با استفاده از نام صفحه یا پسوورد.

برخی مردان پیام‌های توهین‌آمیز، شایعات نادرست و مدارک محرمانه را منتشر می‌کنند تا شریک خود را شرمنده و تحقیر کنند و بدنام سازند. افراد دیگری هم به شرکای خود می‌گویند که با که «دوست» شوند یا چه کسی را «فالو» کنند، یا ممکن است از MySpace، استاتوسِ فیسبوک و دیگر رسانه‌های اجتماعی خود برای نوشتن عبارات زشت درباره این زنان استفاده کنند. این تاکتیک‌ها به منظور صدمه زدن به خود انگاره زن مورد استفاده قرار می‌گیرند.

برخی مردان فوروم‌های آنلاین یا وب‌سایت‌هایی مانند چت‌روم یا حساب‌های توئیتری می‌سازند که در آن پیام‌های آزارگرانه‌ای را درباره او  و نزدیکان‌‌اش بنویسند، یا پیام‌های ناخوشایندی را مستقیما خطاب به دوستان، خانواده و کارفرمای او منتشر کنند.

ارسال محتوای سکسی (Sexting) یک نوع آزار جنسی شریک زندگی از سوی مردان است که شامل ایجاد و انتشار ویدئو‌ها یا عکس‌های برهنه شریک زندگی در رسانه‌های اجتماعی است که یک نوع آزار بسیار ناخوشایند و آسیب‌زننده است.

مردانی که شریک زندگی خود را به صورت آنلاین تحقیر می‌کنند و آزار می‌دهند، او را در معرض دید عده کثیری از مخاطبین قرار می‌دهند، و درنتیجه باعث می‌شوند که در معرض آسیب زیادی قرار داده شوند. این تاکتیک‌های تهاجمی، به طور هدفمند حریم شخصی و امنیت زنان را از آن‌ها می‌رباید.

تهدید و قلدری سایبری

بسیاری از مردانی که شرکای زندگی خود را با اجبار کنترل می‌کنند، به شکل‌های مختلف تهدید و قلدری سایبری مبادرت می‌ورزند. این تهدید شامل سرقت پسوورد یا مجبور کردن شخص به افشای پسوورد، مجبور کردن او به پاسخ فوری به تلفن‌های مرد، و تقاضای ارسال عکسه‌ای برهنه برای او، است.

بعضی مردان از صدای ضبط شده، عکس و ویدئو برای تهدید شریک فعلی یا قبلی خود استفاده می‌کنند، و ممکن است از خشونت یا تجاوز جنسی علیه او نیز فیلم و عکس تهیه کرده و سپس او را دائما به نمایش این تصاویر در اینترنت تهدید کنند. از جمله دیگر تاکتیک‌های تهدید و قلدری مجازی، این است که زن داوطلبانه اجازه می‌دهد که شریکش تلفن شخصی او را چک کند، یا این‌که در صورت تاخیر در پاسخ به پیام‌های مرد، آزار و اذیت نسبت به او روا داشته شود. مرد ممکن است ایمیل‌های تهدیدآمیز و آزارگرانه نامطلوبی را برای زن ارسال کند، در ایمیل‌های شخصی او دخالت و سرکشی و محتوای فولدرهای مختلف را چک کند.

من موکل‌هایی داشتم که شریک‌شان برای آن‌ها ویروس کامپیوتری ایمیل کرده بود و پس از ارسال ایمیل‌های متعدد برای او موجب اسپم شدن ایمیل‌ها شده است. مردان دیگری هم هستند که با ارسال ایمیل‌های طولانی و پرحجم که کل کامپیو‌تر زن را پر می‌کند، موجب Mail Bombing می‌شوند.

یک نوع تهدید و قلدری سایبری دیگر هم این است که مرد به زن بگوید که او می‌تواند یا نمی‌تواند در رسانه‌های اجتماعی با فلان شخص دوست شود یا نشود، و او را به آپلود و توزیع عکس‌ها و فیلم‌های شخصی بدون اجازه او، تهدید کند یا واقعاً مرتکب این اقدام شود.

بین تهدید و قلدری آفلاین و آنلاین تفاوت واضحی وجود ندارد. تهدید و قلدری به هر حال آزاردهنده و اضطراب‌آور است، فرقی نمی‌کند که به چه شکل باشد. برخی زنان می‌توانند از شر قلدری آفلاین فرار کنند، اما فرار از قلدری در فضای سایبری کار آسانی نیست.

این مسئله به ویژه در مورد زنان معلولی که آثار تضعیف‌کننده قلدری سایبری را تجربه می‌کنند، مصداق دارد. مردانی که شریک زندگی‌شان از ناتوانی‌های حرکتی، کلامی، شنوایی یا دیداری رنج می‌برد ممکن است ابزار الکترونیک و ارتباطی او را خراب کرده یا دور بیندازند، توانایی او در استفاده از TRS را محدود، یا ابزار بریل او را دستکاری و خراب کنند یا دور بیندازند.

مزاحمت سایبری

تماشاگری جنسیِ دیجیتال نوعی مزاحمت سایبری است که برخی مردان برای کنترل شریک فعلی یا قبلی خود از آن استفاده می‌کنند. مزاحمت سایبری شامل استفاده از یک سری فناوری‌ها برای کنترل شخص است، برای مثال شنود مکالمات تلفنی، نصب دوربین‌های نظارت مخفی و تجهیزات شنود در خانه شخص، یا دستیابی به حساب‌های بانکی شخص به منظور مراقبت و کنترل، یا استفاده از اموال او.

مردانی که شریک زندگی‌شان از ناتوانی‌های شنیداری رنج می‌برد ممکن است با خواندن سابقه (history) ابزار خدمات ارسال پیام تلفن TTY یا TDD او، برای او مزاحمت سایبری ایجاد کنند.

انواع دیگر مزاحمت سایبری شامل ارسال مقدار زیادی متن‌های ناخوشایند برای شریک، تماس تلفنی و پیغام‌های صوتی، نگاه کردن و چک کردن تماس‌ها، متون، پیغام‌های صوتی و عکس‌های داخل تلفن شخص. بعضی از مردان هم از جی‌پی‌اس برای تعقیب و ردگیری کردن رفت و آمدهای زن استفاده می‌کنند. مردان دیگر هم از caller ID تلفن زن برای تعقیب و ردگیری او استفاده می‌کنند.

مزاحمت سایبری شامل Doxxing

Doxxing  عبارت است از جستجوی اینترنتی برای پیدا کردن اطلاعات شخصی مربوط به شریک زندگی، مانند اطلاعات تماس، مکان جغرافیایی، و پسوورد‌ها. برخی مردان تمامی حرکات آنلاین شریک خود را تحت نظر قرار داده و پیگیری می‌کنند، یا وارد حساب‌های کاربری آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی و چت‌روم‌ها می‌شوند.

نصب نرم‌افزارهای کامپیوتری به منظور ایجاد مزاحمت 

آزاردهندگان از برنامه‌های بدافزار و جاسوس‌افزارها برای مشاهده اطلاعاتی مانند نام کاربری و پسوورد که از طریق کامپیو‌تر شخص دریافت یا ارسال شده‌اند، استفاده می‌کنند. جاسوس‌افزار تمامی تلاش‌های شخص برای پاک کردن ایمیل‌ها و سابقه (history) مرورگر اینترنت را ثبت می‌کند. نصب این برنامه با دستیابی مستقیم به کامپیو‌تر شخص یا با پنهان کردن آن در ضمیمه ایمیل، ممکن خواهد بود.

نصب سخت‌افزار کامپیوتری به منظور ایجاد مزاحمت

آزاردهندگان سخت‌افزاری مثل کی‌لاگررا  روی کیبورد شخص، یا پشت کامپیو‌تر شخص نصب می‌کنند تا بفهمند او با چه اشخاصی ارتباط برقرار می‌کند، یا در کجا به سر می‌برد، یا بفهمند که او درباره این مزاحمت‌ها از کسی کمک می‌خواهد یا نه، و تمامی تجربیات او را کنترل می‌کنند.

همه می‌توانند نرم‌افزار‌ها یا سخت‌افزارهایی را با سوء‌نیت نصب کنند، و برای نصب آن‌ها به داشتن کامپیو‌تر یا تخصص در این زمینه، نیازی نیست.

هر شکلی از مزاحمت سایبری موجب آسیب‌های جدی خواهد شد.

در یک پروژه تحقیقاتی درباره تجربیات زنانی که در پی مزاحمت‌های سایبری به دادگاه مراجعه کرده‌اند، یکی از زنان می‌گوید:

 «من هیچ‌وقت درباره این مسائل به پلیس مراجعه نکردم چون او حرف‌هایی می‌زد و ادعاهایی داشت که مرا متهم و بدنام می‌کرد و من دائم با خودم فکر می‌کردم که این‌طوری پلیس به جای این‌که به حرف‌های من توجه کند، ادعاهای او را باور خواهد کرد.»

این زن دوباره به پلیس مراجعه کرد: «خوشبختانه، پلیسی که به کار من رسیدگی می‌کرد، واقعا به حرف‌هایم گوش کرد.»

اما متأسفانه، در بیش‌تر کشور‌ها، تاکتیک‌های غیرفیزیکی کنترل اجباری، از نظر حقوقی چندان جدی گرفته نمی‌شود، اما کنترل اجباری، به هر شکلی که باشد، تضعیف‌کننده و آزاردهنده است و می‌تواند به یک نتیجه مهلک منجر گردد.

مزاحمت آفلاین (غیراینترنتی) شریک فعلی یا قبلی شامل تهدید به ایجاد خطر یا خطر واقعی خواهد بود. در مورد مزاحمت سایبری هم همین‌طور است.

مزاحمت سایبری می‌تواند به پیامدهای خطرناکی منجر گردد.

یک پروژه تحقیقاتی درباره استفاده از «مزاحمت با استفاده از تکنولوژی» می‌گوید:

«زنی که قصد دارد از دست شریک آزارگر خود پنهان شود، باید کاغذهایی را به دست آزارگر خود برساند. او این اوراق را از طریق وکیل خود از دستگاه فکس محل اختفای خود برای شریک خود ارسال کرد. وکیلش این اوراق را برای وکیل فرد آزارگر ارسال کرد و او هم آن‌ها را به دست موکل خود رساند.»

این اقدامی بی‌‌‌نهایت خطرناک از سوی هر دو وکیل بود زیرا «فرد آزارگر تلفن و محل اختفای قربانی را پیدا کرد.» زیرا این اطلاعات روی کاغذ فکس چاپ شده بود.

مطالعات دیگری هم هستند که از کمبود مسئولیت و عدالت در این رابطه خبر می‌دهند. متخصصینی که با انواع مزاحمت‌ها برای شریک نزدیک زندگی سر و کار دارند باید هرگونه اتفاق کوچک و ظاهرا کم‌اهمیت را جدی بگیرند زیرا پشت هر یک از این اتفاقات ظاهرا کم‌اهمیت می‌توان انواع اقدامات برای کنترل اجباری اشخاص را پیدا کرد. کنترل اجباری یکی از عوامل خطرزای اصلی است که به اِعمال خشونت فیزیکی علیه زنان و حتی قتل زنان و فرزندان آن‌ها منجر می‌شود.

هر نوع خشونت سایبری به پیآمدهای منفی بلندمدت منجر خواهد شد

وقتی که یک مرد در یک الگوی سیستماتیک مداوم خشونت، کنترل و مزاحمت آفلاین (غیرسایبری) رفتار می‌کند، احتمال این‌که این فرد به رفتاری مطابق با الگوی سیستماتیک خشونت اجتماعی آنلاین (سایبری)، تهدید و قلدری سایبری و مزاحمت سایبری هم مبادرت ورزد، بسیار زیاد است. ترکیب همه این انواع خشونت می‌تواند به جنون، اضطراب شدید، حملات اضطراب و هراس، و فکر خودکشی منجر شود. آثار منفی طولانی مدت می‌تواند برای زنان و کودکانی که در معرض این آثار قرار دارند، بسیار واضح و قابل لمس باشد.

برخی نکات مهم امنیت سایبری

  • نام کاربری و پسووردهای خود را تغییر دهید.
  • Caller IDروی تلفن خود را  block کنید.
  • امکانات مکانیابی GPS روی کامپیو‌تر، دوربین و تلفن خود را خاموش کنید.
  • از یک آدرس ایمیل امن استفاده کنید – شاید هم بهتر باشد یک آدرس ایمیل جدید درست کنید.
  • از یک کامپیو‌تر امن استفاده کنید، مثلا کامپیوتری در کتابخانه یا کامپیو‌تر کسی که مطمئنید آزارگر شما او را نمی‌شناسد.
  • هیستوری اینترنت خود را پاک کنید (گرچه ردپای دیجیتال را هرگز نمی‌توان کاملا پاک کرد.)
  • سوابق همه انواع خشونت را نگهداری کنید (اطمینان حاصل کنید که این سابقه از دست شخص آزارگر در امان است.)
  • اگر مورد آزار قرار می‌گیرید، این‌ها اقدامات اصلی هستند که باید انجام دهید. اما اگر در معرض خطر هستید، اقدامات زیاد دیگری هم هستند که ممکن است برای ایمن ماندن در فناوری‌های ارتباطی و فضای سایبری لازم باشد که انجام دهید.

منبع: speakoutloud.net

اسفند
۱۲
۱۳۹۴
تعقیب و خشونت سایبری
اسفند ۱۲ ۱۳۹۴
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , ,
Teenage Girl With Friend Being Bullied By Text Message
image_pdfimage_print

Photo: HighwayStarz/Bigstock.com

ترجمه: یاسمن علایی

خشونت خانگی همیشه به صورت فیزیکی نمایان نمی‌شود. رفتار آنلاین شریک زندگی، عضوی از خانواده و یا هر شخص دیگر نیز اگر به شما احساس ناامنی یا ترس بدهد، نوعی خشونت است.

رفتار خشونت‌آمیز آنلاین می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • چک کردن ایمیل شما یا بررسی استفاده‌ای که از اینترنت می‌کنید
  • جعل هویت و یا شایعه‌پراکنی در مورد شما
  • به اشتراک گذاشتن عکس، فیلم و یا نوشته‌های خجالت‌آور، دروغین، یا شخصی درباره شما
  • فرستادن پیام یا ایمیل به شما به صورت مداوم که موجب خجالت و یا ترس شما می‌شود
  • ایجاد مزاحمت برای شما در شبکه‌های اجتماعی مثل فیسبوک یا توییتر

اگر هرکسی شامل یکی از اعضای خانواده، دوست پسر/دختر و یا شریک زندگی این کار را با شما انجام می‌دهد، به خاطر بسپارید: کار آن‌ها قانونی نیست و شما نباید با آن کنار بیایید.

چه کارهایی لازم است انجام دهید

  • از سایت‌هایی بازدید کنید که با استفاده از ویدیوهای آموزشی و راه‌های ساده دیگر به آموزش نکات کلیدی در مورد حفاظت از حریم خصوصی افراد در شبکه‌های اجتماعی می‌پردازند
  • از حریم خصوصی‌تان در شبکه‌های اجتماعی محافظت کنید
  • اطلاعات خود را در رابطه با راه‌های برخورد با مزاحمت‌های آنلاین افزایش دهید
  • به پلیس گزارش دهید

خشونت سایبری چیست؟

خشونت سایبری می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • چک کردن ایمیل شما بدون اجازه
  • جعل هویت یا هک کردن حساب‌های آنلاین
  • پخش شایعه در مورد شما
  • پست کردن عکس‌ها یا ویدئوهای شما بدون اجازه

خشونت سایبری درباره دست انداختن و شیطنت نیست بلکه رفتاری است که تکرار می‌شود و هدفش تحقیر، کنترل، یا ترساندن شخص مورد نظر است. قابل پذیرش و قانونی نیست.

تعقیب و ایجاد مزاحمت سایبری (Cyber-Stalking) چیست؟

زمانی که شخصی در فیسبوک و یا هر وب‌سایت آنلاین دیگری مکررا اقدام به برقراری تماس با شما کند و موجب ترس و ناراحتی شما شود، شما مورد نوعی خشونت آنلاین قرار گرفته‌اید که «تعقیب و ایجاد مزاحمت سایبری» (استاکینگ) نام دارد. این عمل غیرقانونی است و ممکن است آن شخص برای شما ایجاد خطر کند.

تعقیب و ایجاد مزاحمت سایبری شامل فرستادن پیام به تلفن همراه یا به صفحه شخصی فرد در شبکه‌های اجتماعی به منظور ایجاد ترس می‌شود.

تعقیب و ایجاد مزاحمت سایبری می‌تواند هم‌چنین شامل تهدید و یا ابراز نظرات جنسی نیز باشد. شخص مزاحم اغلب سعی می‌کند تا شخص قربانی را بترساند.

در صورت مواجه با این عمل شما باید با پلیس تماس بگیرید و از آن‌ها کمک بخواهید. تمام پیام‌ها و ایمیل‌ها را ذخیره کنید تا در صورت نیاز آن‌ها را به پلیس نشان بدهید.

چه چیزی موجب می شود که شخصی این عمل را نسبت به شما انجام دهد

درست مانند تعقیب و آزار و اذیتی که در زندگی واقعی اتفاق می‌افتد، تعقیب، آزار و زورگویی آنلاین نیز اغلب نشانه این است که شخصی نیاز دارد زندگی شخص دیگری را کنترل کند.

شخص خشونت‌گر نسبت به دوست دختر/ پسر یا شریک زندگی قبلی خود احساس مالکیت دارد و با خود فکر می‌کند:
«تو متعلق به من هستی، باید هر آن‌چه به تو می‌گویم انجام دهی و هرگز این اجازه را به خود ندهی که من را ترک کنی»

آن‌ها هیچ اهمیتی برای حق آزادی شریک زندگی‌شان، حریم خصوصی و استقلال آن‌ها قائل نمی‌شوند.

آن‌ها اغلب می‌خواهند شریک زندگی‌شان را تحت کنترل داشته باشند و یا می‌خواهند او را برای ترک کردن رابطه‌شان تنبیه کنند.

آن‌ها از به وجود آوردن حس تحت نظر بودن در شریک زندگی‌شان احساس لذت می‌کنند.

به خاطر داشته باشید رفتاری که موجب ترس و ناامنی شما شود هرگز قابل قبول نیست؛ حتی اگر شخص ادعا کند که عاشق شماست و این کار را فقط به خاطر علاقه‌اش به شما انجام می‌دهد.

منبع: مرکز منابع خشونت خانگی ویکتوریا