صفحه اصلی  »  حقوق کودکان
image_pdfimage_print
اسفند
۱۰
کودکان، شاهدان ساکت خشونت خانگی
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , ,
bigstock-Lost-and-alone-17960060-e1478633053670
image_pdfimage_print

Photo: soupstock/bigstockphoto.com

باران خسروی

فضای خانه‌ای که خشونت در آن رخ می‌دهد فضای پرآشوب و ناامنی است. خشونت خانگی ضربه محکمی به لحاظ روانی و فیزیکی بر خشونت دیده می‌زند. ابعاد این ضربه تنها محدود به خشونت دیده نمی‌شود، کودکان به عنوان شاهدان خشونت ممکن است بیشتر به لحاظ روانی از این خشونت تأثیر ببیند، چرا که معمولاً آن‌ها به لحاظ سنی هنوز به موقعیتی نرسیده‌اند که بتوانند سیستم دفاعی و تحلیلی در مقابل حوادث مشاهده پیش رویشان داشته باشند. صحنه‌های خشونت در ذهن کودکان معمولاً متفاوت از بزرگسالان حک می‌شود همچنان که پردازش، درک و قبول این خشونت برای آن‌ها متفاوت است.

کودکان به صورت های مختلف می توانند شاهدان خشونت باشند:

دیدن : کودک به طور مستقیم صحنه خشونت و آزار را می‌بیند.

شنیدن: کودک از اتاق دیگر صدای زرد و خورد فیزیکی یا تهدید را می‌شنود.

مشاهده بعد از حادثه: کودک آثار خشونت را روی بدن خشونت دیده بعد از حادثه می بیند. مثل خون، اشک، لکه سیاه روی بدن، ظرف و ظروف شکسته شده، خانه بهم ریخته و …

آگاهی از شرایط: کودک با درک نشانه‌های موجود از شرایط تنش در خانه آگاه است مثلا درک این که خانه مثل همیشه نیست. پدر و مادر وظایف عادی عمومی را انجام نمی دهند، فضای خانه برای کودک غمگین است و او می تواند ترس را در صورت مادر ببیند وقتی صدای نزدیک شدن همسرش را به نحوی می‌شنود مثل صدای ماشین خشونت گر که در پارکینگ پارک  می‌شود و نشان ازاین دارد که هر لحظه وارد خانه می‌شود.

کودکانی که تجربه دیدن خشونت را به نحوی داشته‌اند همیشه مضطرب هستند و می‌ترسند. آن‌ها همیشه در گارد هستند و منتظر هستند که حادثه بعدی رخ دهد. معمولاً به این دلیل که نمی‌دانند چه چیز باعث بروز خشونت می‌شود در نتیجه هرگزاحساس امنیت نمی‌کنند. آن‌ها همیشه برای خود، برای مادرشان، خواهر یا برادرشان نگران هستند، آن‌ها ممکن است احساس بی قدرت و بی ارزشی کنند.

کودکانی که در خانه پراز خشونت  بزرگ شده‌اند همیشه انتظار خانواده از آن‌ها این است که این راز را در میان خانواده نگه دارند و با کسی در این زمینه صحبت نکنند همین باعث می‌شود که همه چیز را در درون خودشان بریزند. آن‌ها ممکن است از نظر دنیای بیرونی خوب و سالم به نظر برسند اما از درون ویران باشند و از این بابت درد فراوانی بکشند. خانواده‌های آن‌ها پراز هرج و مرج و غیرقابل کنترل است و ممکن است آن‌ها خودشان را به این دلیل سرزنش کنند. آن‌ها ممکن است از خواهر، برادر یا مادر عصبانی شوند به این علت که باعث این شدند که خشونت گر عصبانی شود و فضای خانه را برای آن‌ها ناامن کند. آن‌ها ممکن است دائما احساس خشم  و خجالت کنند.

شاهدان خشونت احساس انزوا وضربه پذیری زیادی می‌کنند. آنها همیشه منتظر مورد توجه قرارگرفتن، مهرطلبی ومحبت هستند. از آنجا که خشونت دیده خود مورد خشونت هست و به نوعی قربانی در نتیجه نمی‌تواند برای کودک حضور کامل و کافی داشته باشد و او را حمایت کند.خشونت گر هم آن چنان درگیر کنترل است که نمی‌تواند کودک را درک کند بنابراین کودکان آن‌ها به لحاظ فیزیکی، روانی و احساس احساس بی سرپرستی می‌کنند.

کودکانی که شاهد خشونت هستند چه رفتارهایی نشان می‌دهند؟

پاسخ‌های هیجانی و روانی کودکانی که در معرض خشونت هستند شامل: ترس، احساس گناه، شرم، اختلالات در خواب، غم، اندوه، افسردگی و خشم است (خشم نسبت به خشونت دیده و خشم نسبت به خشونت گر).

پاسخ‌های فیزیکی شامل: دل درد، سردرد، خیس کردن رختخواب و ازدست دادن توانایی تمرکز است. برخی از این کودکان خود ممکن است مورد آزار قرار گرفته باشند و سواستفاده فیزیکی، جنسی و یا بی توجهی را تجربه کنند. دیگران ممکن است در تلاش برای نجات دادن مادر یا خواهر یا بردار خود در جریان خشونت زخمی شوند.

پاسخ‌های رفتاری کودکان در معرض خشونت ممکن است شامل: رفتارهای هیجانی غیر منتظره، خونسردی بیش از حد یا اضطراب بیش از حد باشد. آن‌ها حضور خوب در مدرسه ندارند و ممکن است توجه خیلی کم در کلاس درس نشان دهند که درنهایت به غیبت زیاد و نتیجه بد تحصیلی منجر می‌شود. آن‌ها ممکن است اختلال و تأخیر در رشد، در گفتار و مهارت‌های شناختی داشته باشند.  عصبانت  و پرخاشگری و دعوا با همسالان  از نشانه‌های دیگر است. آن‌ها ممکن است شروع به خودزنی کنند.

اثرات طولانی مدت خشونت بر روی کودک چه خواهد بود؟

 تراما: چه کودکانی که مورد خشونت هستند خود به صورت مستقیم مورد خشونت قرار بگیرند یا نه، برای مدت‌های طولانی از اثرات روانی تراما رنج خواهند برد.

درک امنیت: کودکانی که شاهد خشونت در خانه به صورت مستقیم بودند معمولاً زندگی کردن در خانه سالم و فضای امن را رد می‌کنند چرا که برای آن‌ها این فضا قابل درک نیست.

یادگیری: کودکانی که شاهد خشونت بودند معمولاً این مدل و الگو را به عنوان مدلی برای کنترل در رابطه عاطفی خود استفاده می‌کنند.

پیوند با خشونت گر: از آن جا که کودکان به صورت طبیعی تمایل به شناسایی قدرت و در نهایت پیدا کردن راه خود دارند ممکن است در جریان قدرت کم کم با خشونت گر پیوند برقرار کنند و برای خشونت دیده احترام کمتری قائل شوند. مخصوصاً که خشونت‌گر سعی زیادی خواهد داشت که در جلوی کودکان جایگاه خشونت را پایین آورد و یا ممکن است شروع به بدگویی و متهم کردن خشونت دیده به نداشتن تعادل روانی کنند و این که آن‌ها مجبور نیستند به حرف او گوش دهند. دیدن سکوت خشونت دیده و بی احترامی از سمت خشونت گربه آن‌ها می‌آموزد که آن‌ها می‌توانند به طرف دیگر رابطه‌شان بی‌احترامی کنند.

 منبع

اسفند
۹
جمعیت ۳ تا ۷ میلیونی کودکان کار ایرانی
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
57320272
image_pdfimage_print

جمعی از اعضای انجمن علمی اقتصاد شهری ایران از بنیاد امور خیریه مهرانه قلب سفید که در زمینه کودکان کار فعالیت می کند بازدید کردند.

به گزارش ایسنا، در این بازدید دکتر سید محسن طباطبایی مزدآبادی دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با بیان اینکه بر اساس کنوانسیون حقوق کودک، هر فرد شاغل زیر ۱۸ سال دارای کار سخت، کودک کار محسوب می شود، گفت: محرومیت از سوادآموزی و شرایط اقتصادی نامناسب، مسکن نامناسب، گرایش به بزهکاری به دلیل الگو برداری از همنوعان و اطرافیان و نبود الگوی صحیح اعتیاد، سوء استفاده جنسی و جسمی و بی خانمانی از جمله آسیب هایی است که کودکان کار را تحت تاثیر قرار می دهد.

کارشناس مسائل اقتصاد شهری آمار کودکان کار ایران را بین ۳ تا ۷ میلیون عنوان کرد و گفت: این رقم برای تهران نیز ۲۰ هزار نفر تخمین زده می شود اما به دلیل اینکه اغلب کودکان کار هیچ گونه ثبت هویتی ندارند آمار دقیقی در این زمینه مشاهده نشده است.

طباطبایی مزدآبادی با اشاره به اینکه برخلاف خیلی از تصورات الزاما همه کودکان کار باندی و سازمان یافته نیستند، افزود: برخی از خانواده ها به ویژه مهاجرین برای تامین مخارج زندگی خود به ویژه در شرایط رکود اقتصادی کودکان خود را مجبور به کار می کنند و لذا در بررسی ها و تحقیقات باید به ابعاد اقتصادی موضوع نیز توجه ویژه داشته باشیم.

این کارشناس مسائل شهری مداخله مثبت در موضوع کودکان کار را نیازمند پیوست های فرهنگی غنی نیز دانست و تاکید کرد: بدون در نظر گرفتن هنجارهای بومی و نهادینه شدن جوامع نمی توان در این زمینه اقدام مثبتی قرار داد و حتی امکان اینکه برخی مداخلات به وخامت وضعیت کودکان کار دامن بزند وجود دارد.

نائب رئیس انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با تاکید بر اینکه قانون سازمان بهزیستی، شهرداری ها، انجمن های خیریه، تشکل های غیر دولتی و ناجا را به عنوان کانون های اصلی ساماندهی کودکان کار به حساب می آورد، خاطرنشان نمود: بی برنامگی ارگان های مربوطه به دلیل حجم پایین مطالعات دانشگاهی در این زمینه منجر به لاینحل شدن موضوع ساماندهی وضعیت کودکان کار شده چراکه وقتی پژوهش دانشگاهی در یک زمینه ای موجود نباشد برنامه ریزها و متولیان قادر به تصمیم گیری صحیح نخواهند بود و سردرگمی مسولین، کارها و خدمات موازی را به دنبال خواهند داشت.

طباطبایی مزدآبادی با تاکید براینکه این کودکان را باید با دیدی باز و همه جانبه نگریست، ادامه داد: در واقع این کودکان قبل از اینکه به ترحم نیاز داشته باشند به حمایت و یادگیری مهارت های زندگی دارند.

استاد دانشگاه با بیان اینکه با در نظر گرفتن خدمات شهرداری و سایر ارگانها و حمایت مراکز خیریه ولی بازهم حفره محرومیت ، فقر و آسیب پذیر بودن این قشر به اندازه ای عمیق است که نیاز به مطالعات علمی دقیق، همت متولیان و ورود دستگاه های پیشگیرانه است، یادآور شد: بانک ها و خیرین از نظر ایجاد فرصت های شغلی و ایجاد بنگاههای اقتصادی کوچک جهت اشتغال سالم خانواده های این کودکان نقش بسیار مهمی در این زمینه ایفا می کنند.

در ادامه این نشست زهرا حسینی، رییس موسسه خیریه مهرانه قلب سفید، با بیان اینکه در این موسسه کودکان کار را شناسایی کرده ایم، گفت: تلفی جامعه نسبت به واقعیت های زندگی کودکان کار در برخی موارد کامل معکوس است و ضرورت دارد تا رسانه ها با ظرافت بیشتری به موضوع کودکان کار بپردازند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی انجمن علمی اقتصاد شهری ایران، وی با تشریح عملکرد این موسسه تاکید کرد: قلب سفید تلاش دارد تا به جای حمایت های مستقیم، به کودکان کار مهارت و کارآفرینی را آموزش دهد.

منبع: ایسنا

دی
۲۸
نقش مادران در بزه‌دیدگی دختران
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
157226_442
image_pdfimage_print

مسیر زندگی افراد و هنجارپذیری آنان از همان اوایل کودکی آنان شکل می‌گیرد. مادران نقش مهمی را نسبت به فرزندان دختر خود ایفا می‌کنند، چرا که دختران همسران و مادران آینده خواهند بود و در تربیت آنان اصل بر آموزش مسائلی است که در حال و آینده به آنها نیازمندند. دختران نسبت به پسران در مقابل خواسته‌های والدین بالاخص مادران بیشتر فروتنی نشان می‌دهند و این مسأله از کودکی آنان کاملاً محسوس است. مادر محرم اسرار دختر است و چون بلوغ او زودتر از پسر اتفاق می‌افتد به ناچار نیاز ضروری به همدلی و صمیمیت با مادر دارد و از نظر محیطی نیز ارتباط دختر با مادر بیشتر از پدر است.

سمیرا سادات میرشفیعیان -کارشناس ارشد رشته حقوق جزا و جرم‌شناسی- در خصوص بررسی زندگی چهار بزه‌دیده زن ساکن در مناطق ٢١ و ٢٢ تهران که روایت خود را بیان کرده‌اند، گفت: به طور کلی تاثیر آسیب‌شناسی روانی مادران بر روی فرزندان را می‌توان از طریق روش‌های زیر تعیین کرد، انتقال ژنتیکی و ارثی، روابط دوسویه بین مادر و دختر، منطقه سکونت، شرایط اقتصادی و اجتماعی مادران، بیماری روانی مادران، سابقه محکومیت مادران. بر طبق آمار کلی پدران این افراد نسبت به همسران خود سلطه‌گری نشان داده و آنان را تحت خشونت‌های خانگی و جسمی قرار داده‌اند و سابقه اعتیاد به مصرف مواد مخدر داشته‌اند. این افراد حتی تحت خشونت‌های جسمی توسط مادران خود قرار گرفته‌اند و…

او افزود: تمامی این موارد شرایط را مستعد آن نموده تا زنان تحت بزه‌دیدگی و بزهکاری قرار گیرند، بررسی‌های انجام شده حاکی از آن است که این دسته از زنان در سنین قبل از بلوغ، افسردگی را تجربه می‌کنند و رفتارهای نا به هنجار آنان ابتدا از محیط خانه شروع شده و سپس به اجتماع وارد شده است.

میرشفیعیان در ادامه با اشاره به این مطلب که اضطراب، ترس از آینده، تجاوز، اعتیاد به تریاک و هروئین از همان سنین کودکی منجر به بروز آسیب های اجتماعی آنان می‌شود، افزود: اگر زنان در محیط خانواده خود به درستی تربیت نیابند می‌توانند خطرناک‌ترین بزهکاران اجتماعی محسوب شوند. سردی، نابه سامانی، فقدان پدر یا بد سرپرست بودن، کثرت اولاد، طلاق والدین، پایبند نبودن به قانون، مشاغل ضداجتماعی مادران در کنار فقدان روحیه اخلاق و تربیت اسلامی از دیگر عوامل بزهکاری و بزه‌دیدگی زنان است.

به گفته او، دختران از بدو تولد تا زمان ازدواج در کنار مادر و تحت آموزش و تربیت همه جانبه وی قرار دارند، وقتی رفتارهای هیجانی آنان کنترل و مهار نشود، آسیب‌های غیرقابل جبران را به دنبال خواهد داشت. وقتی یک زن، یعنی ریشه و اساس بنیان خانواده، خود به بزهکاری متمایل شود از سایر اعضاء خانواده به ویژه دختران نمی‌توان انتظار داشت در راه درست و صحیح قدم بگذارند. در صورتی که اگر مرد یک خانواده به بزهکاری روی آورد، دور از ذهن نیست که مادر از خود فداکاری نشان دهد و متعهد به حفظ بقای خانواده مانده و در منسجم بودن آن تلاش نماید.

میرشفیعیان گفت: غالب تأثیرات تربیتی از محیط خانوادگی، اجتماعی حاصل می‌شود. عدم انجام تکالیف مادر نسبت به فرزند خود صدمات جبران‌ناپذیری را به همراه می‌آورد.

آسیب‌شناسی روانی مادران بر زنان

او در خصوص انتقال ژنتیکی و ارثی در بزهکاری گفت: انتقال ژنتیکی به همراه عوامل محیطی سهم به سزایی در بزهکاری افراد دارد. خصوصیات خلقی به همراه عوامل محیطی به ویژه محل سکونت، تشدید می‌یابد و می‌تواند سبب بروز جرم باشد. قبل از انعقاد نطفه و تشکیل جنین عوامل ارثی از طریق ژن‌ها مانند بیماری روانی مادران، خُلق پرخاشگر، بزهکار بودن آنان بر جنین تأثیر می‌گذارد.

میرشفیعان با اشاره به روابط دو سویه بین مادر و دختر نیز یادآور شد: جهت دهی به زندگی هر فرزند دختری ابتدا توسط مادر وی صورت می‌گیرد، به همین دلیل است که وابستگی ذهنی دختران به مادران‌شان بیش از سایر افراد است. فریب خوردن کودکان توسط مادران آسان‌تر است. دخترانی که از مهر و محبت مادری بی‌بهره هستند یا از فقدان مادر رنج می‌برند تحت تعلیمات پدر و سایر اقوام قرار می‌گیرند در نتیجه درک صحیحی از معنای مادر پیدا نمی‌نمایند.

این دانش آموخته جزا و جرم‌شناسی به منطقه سکونت، شرایط اقتصادی و اجتماعی مادران نیز اشاره کرد و گفت: از عمده دلایل تأثیرگذار در تربیت فرزندان فقر و عدم دسترسی به امکانات رفاهی و زندگی در مناطق فرودست است. ساترلند اعتقاد دارد در محل سکونت، فقر تنها عامل جرم‌زا نیست، اما در منطقه‌هایی که اشخاص فقیر زیاد باشند، سرقت‌ها نسبتا متداول است و نقاط متروک و کثیف شهر در افزایش جرم موثر است. این مادران به دلیل فقر و عدم دسترسی به امکانات رفاهی و نبود سرپرست خانوار، همسران معتاد و زندانی، فرزندان خود را آلت ارتکاب جرم خود کرده‌اند.

او به نقش بیماری روانی مادران اشاره کرد و گفت: این دسته از بیماری‌ها توارثی بوده و به فرزندان دختر منتقل می‌شوند. به ویژه اختلال وسواس فکری، پارانویید سوءظن شدید و اسکیزوفرنی توهمات دیداری و شنیداری که عوامل محیطی آن را تشدید می‌کند. فرق این بیماران با افراد سالم این است که هرچه به ذهن آنان می‌رسد به مرحله عمل درمی‌آورند مانند مبتلا به اسکیزوفرنی که به وی وحی می‌شود فرزند خود را بکش تا به رسالت برسی. در کلیه بیماران روانی هر عملی به حق است چرا که فاصله بین دنیای حقیقی و واقعی برای آنان قابل لمس نیست.

میرشفیعیان در خصوص سابقه محکومیت مادران نیز افزود: زندان به مثابه آموزشگاه جرم است، زنان بعد از خروج از آن به سهولت سایر جرایم را عملی می‌کنند. زمانی که این مادران در زندان به سر می‌برند فرزندان دختر آنان با سایر اقوام و یا در بهزیستی زندگی می‌کنند، به شکلی که بزه‌دیدگی و بزهکاری آنان تشدید می‌شود، در نهایت بعد از خروج مادران از زندان ممکن است فرزندان ارتکاب جرایم را از آنان آموزش ببینند. زندان دارای دو تاثیر مثبت و منفی خواهد بود. مثبت از لحاظ اصلاح پذیری افراد، منفی به دلیل آموزشگاه جرم. وقتی مادران در زندان باشند طرد خانوادگی و اجتماعی هر دو با هم رخ می‌دهد، این مسأله باعث می‌شود آسیب‌پذیری دختران شدت یابد.

او گفت: اولین بزه‌دیدگی این زنان تجاوز و اعتیاد قبل از سن بلوغ بوده است. علت عمده بزه‌دیدگی می‌تواند مجموعه‌ای از عوامل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی باشد اما این مادران در بزه‌دیدگی دختران خود مؤثرتر از بزهکاری آنان بوده‌اند. حضور دستگاه‌های اجرایی با افزایش هزینه ارتکاب جرایم، می‌تواند تا حدودی بزه‌دیدگی را کاهش دهد، اما بی بند و باری در خانواده، اختلافات خانوادگی حاد، اعتیاد، تشکیل خانه‌های فساد، نوع پوشش مادران، ساعات ورود و خروج آنان از منزل و سهل‌انگاری در تربیت فرزندان، باعث می‌شود ترس بزه‌دیدگی زنان همیشه همراه آنان باشد.

این کارشناس ارشد حقوق جزا گفت: زنان بزهکار عمدتا دارای خانواده‌های از هم گسیخته بوده و خود بارها تجربه شکست در زندگی را داشته‌اند. احتمال انحراف افرادی که خانواده آنان پایبند به مسائل اعتقادی نبوده‌ و یکی از اعضای خانواده آنان بزهکار باشند بیشتر است. در نتیجه برای جلوگیری از سطح آسیب‌های اجتماعی چنین افرادی می‌توان با هشدار لازم از وجود مراکز حمایتی و آموزش مهارت‌های لازم به خانواده بالاخص مادران، آموزش مهارت‌های زندگی و مسایل جنسی و ارائه خدمات مالی تا حدودی بزه‌دیدگی و بزهکاری زنان ساکن در این مناطق را کاهش داد.

منبع: ایسنا

دی
۲۵
مادران باردار معتاد، دیگر هنگام زایمان رها نمی‌شوند
این سو و آن سو خبر
۰
,
1193
image_pdfimage_print

رییس اداره پیشگیری ودرمان سوءمصرف مواد وزارت بهداشت از تدوین برنامه‌ای جدید برای حمایت مالی و درمانی از مادران باردار معتاد خبر داد و گفت: طبق این برنامه درمان مادران باردار دچار اختلال سوء مصرف مواد از سوی وزارت بهداشت پیگیری، برای ادامه درمان به یک مرکز دولتی سپرده و هزینه درمان نیز تقبل می‌شود.

دکتر حمیدرضا فتحی درگفت‌وگو با ایسنا، درباره وضعیت درمان مادران باردار دچاراختلال سوءمصرف مواد گفت: پروتکل درمان مادران باردار معتاد درسال ۹۱ تدوین وبه تمام دانشگاهای علوم پزشکی ابلاغ شد. در عین حال، تمام زنان باردار در نظام مراقبت‌های اولیه می‌توانند از مراقبت‌های ادغام یافته مادر سالم استفاده کنند. در این نظام،   پیش از بارداری و  دو سال بعد از زایمان، غربالگری‌های خاصی صورت می‌گیرد و مشخص می‌شود مادر اختلال مصرف مواد دارد یا خیر.

وی ادامه داد: یکی از مشکلات اصلی، نبود ارتباط میان مراکز جامع خدمات سلامت و مراکز درمان اعتیاد بود؛ به همین دلیل امسال با رایزنی‌های صورت گرفته برنامه‌ای تدوین شد که در فاز اجرای آزمایشی آن در پنج دانشگاه مادر هستیم.  طبق این برنامه درمان مادران باردار دچار اختلال سوء مصرف مواد از سوی وزارت بهداشت پیگیری، برای ادامه درمان به یک مرکز دولتی سپرده و هزینه درمان نیز تقبل می‌شود. در این صورت مادر باردار به علت مشکل مالی فرآیند درمان را کنار نمی‌گذارد. همچنین به علت اینکه درمان مناسبی دریافت می‌کند، مشکلی برای او و فرزندش ایجاد نمی‌شود.

فتحی درباره ادامه فرآیند حمایت از این مادران و نوزادان آنها پس از زایمان نیز اظهار کرد: فلوچارت خدمتی توسط دفترسلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت با مشارکت معاونت‌های درمان و اجتماعی وزارت بهداشت، حوزه قضایی، سازمان بهزیستی و خیریه‌های فعال در حوزه درمان اعتیاد تنظیم شد که طی آن مادر باردار معتاد، زمانی که برای زایمان به بیمارستان مراجعه می‌کند، رها نمی‌شود؛ چون این نگرانی وجود دارد که  نوزاد دچار مشکل بدسرپرستی شده یا مادر، فرزندش را رها کند یا بفروشد. در این برنامه، جایگاه دستگاه قضایی و نحوه مداخلات آن، وظایف اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی و نحوه مشارکت خیریه‌ها مشخص شده است.

به گفته رییس اداره پیشگیری و درمان سوءمصرف مواد وزارت بهداشت، از زمان آغاز این برنامه در نیمه اول امسال، با فعالیت موسسه خیریه مهرآفرین و سایر سازمان‌های درگیر در برنامه به ویژه مددکاران برخی از بیمارستان‌های دولتی، فقط در شهر تهران حدود ۳۳۰ نوزاد از بدسرپرستی، فروخته یا رها شدن نجات پیدا کرده‌اند.

وی با اشاره به عدم استقبال سازمان‌های مردم نهاد و خیریه‌ها از فعالیت در حوزه اعتیاد، گفت: موسسات معدودی در این حوزه فعالیت دارند که می‌توان به فعالیت  جمعیت تولد دوباره، به عنوان یکی از سمن‌های همکار در این برنامه‌ها اشاره کرد. اولین مرکز درمان اقامتی زنان با مدل طبی توسط این سمن و با حمایت وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی ایران راه‌اندازی شد. خدمات سیار آزمایشی کاهش آسیب در سه دانشگاه نیز در دست راه‌اندازی و پیگیری است که جمعیت خیریه تولد دوباره در راه‌اندازی این خدمات در سطح تهران با دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران همکاری می‌کند. بسیاری از بیمارانی که در این فرآیند حمایت می‌شوند، سرپناهی ندارند و این موضوع، روند درمان را دچار مشکل می‌کند.

فتحی با تاکید بر لزوم خدمات‌رسانی به گروه‌های پرخطر و هدف برنامه مانند مادران باردار، کودکان و نوزادان متاثر از مصرف مواد، افراد بی‌بضاعت و بی‌خانمان و بیمارن اچ آی وی مثبت و افراد ترخیص شده از مراکز اقامتی ماده ۱۶، ادامه داد: وزارت بهداشت بر اساس تکالیف ذاتی، خود را مکلف به بهبود فرایندها و تکمیل خدمات موجود در این خصوص می‌داند و تلاش می‌کند با مدیریت منابع محدود در اختیار، این حوزه را ساماندهی کرده و خدمات را بهبود دهد. البته انتظار داریم برای حل معضل سایر سازمان‌های درگیر از جمله سازمان‌های زیر مجموعه وزارت رفاه  و شهرداری‌های کلان شهرها نیز برای توسعه خدمات اقامتی و حمایتی از جمله سرپناه‌های شبانه نسبت به توسعه خدمات مساعدت بیشتری داشته باشند.

منبع: ایسنا

دی
۲۴
یک گام برای کمک به کودکان تحت خشونت
این سو و آن سو خبر
۰
, , , ,
KhanehAmn_child abuse_Jan_3
image_pdfimage_print

برای کمک به کودکانی که تحت خشونت قرار می گیرند، گام اول را بردارید تا بتوانید به آن ها کمک کنید . دوره آموزشی خانه امن رایگان است و در سه جلسه برگزار می‌شود و به زبان ساده تا قابل استفاده برای همه باشد.

قبل از هر جلسه برای شما متن آموزشی فرستاده می‌شود تا مطالعه کنید و در همه کلاس بحث و گفت و گو جریان دارد و استاد برای آسان شدن آموزش از پاور پوینت استفاده می‌کند.

کلاس هر سه شنبه ساعت ۸ شب برگزار می‌شود. با هر اسمی می‌توانید وارد شوید ولی حتما فرم ثبت نام را پر کنید.

همه کشورهایی که امروز در جهت کمک به کودکان تحت خشونت گام بر می دارند از آموزش شروع کرده اند تا جهانی بهتر برای کودکان خود بسازند. پس از این کلاس‌ها می‌توانید با اطلاعاتی که به دست می آورید در محیط خانواده و کار و مدرسه مفید باشید و ضمن آموزش به دیگران از تکرار خشونت جلوگیری کنید.

  • جلسه اول: نقد و بررسی کودک‌ آزاری جنسی در خانواده
  • زمان: سه‌شنبه ، ۲۸ دی، ۱۷ ژانویه ساعت ۸ شب به وقت تهران

*****

  • جلسه دوم: نقد و بررسی کودک آزاری جسمی، روانی، عاطفی و اقتصادی درخانواده
  • زمان: سه‌شنبه ، ۵ بهمن، ۲۴  ژانویه ساعت ۸ شب به وقت تهران

******

  • جلسه سوم: نقد و بررسی ساختارهای تامین‌کننده عدالت برای کودکان (مطالعه قوانین مجازات اسلامی و آیین دادرسی کیفری و تطبیق آن با اسناد بین‌المللی حقوق بشر)
  • زمان: سه‌شنبه ، ۱۲ بهمن، ۳۱ ژانویه ساعت ۸ شب به وقت تهران

*****

مدرس: حسین رئیسی، وکیل دادگستری

دی
۱۶
ممنوعیت تنبیه بدنی کودکان در ۵۲ کشور
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
Home violence: Angry father with belt and scared child
image_pdfimage_print

Photo: Vertolet/bigstockphoto.com

با تصویب قانونی جدید در فرانسه، این کشور نیز به جمع ۵۲ کشوری پیوست که تنبیه بدنیِ کودکان در آنها ممنوع است.

به این ترتیب فرانسه پنجاه‌ودومین کشوری است که قانون منع کتک زدنِ کودکان را اجرایی کرده است. طبق این قانون تمام رفتارهای تحقیر کننده، آزاردهنده و بی‌رحمانه همچون تنبیه بدنی توسط والدین ممنوع شده است.

البته این ممنوعیت تحت قوانین شهروندی فرانسه قرار گرفته و به همین دلیل افرادی که آن را نقض کنند با اتهامات جنایی مواجه نمی‌شوند.

به گفته کارشناسان فرانسوی، این قانون در واقع والدین را متوجه می‌سازد که چگونه تمام انواع خشونت‌ها می‌تواند برای کودکان ضرر داشته باشد.

تحقیقات نشان می‌دهد کتک زدن و تنبیه بدنی، کودکان را در معرض خطرات جدی قرار می‌دهد. بررسی انجام شده در سال ۲۰۱۶ نشان داد کودکانی که تنبیه بدنی می‌شوند بیشتر احتمال دارد از والدینشان سرپیچی کنند، دچار مشکلات سلامت روان شده و رفتارهای ضد اجتماعی و خشونت‌آمیز از خود بروز دهند.

به گزارش لایوساینس، در حال حاضر بیشتر کشورهای اروپایی به استثنای انگلیس، ایتالیا، سوئیس و جمهوری چک کتک زدن را ممنوع اعلام کرده‌اند.

منبع: ایسنا

دی
۱۵
چند نکته آموزشی برای پیشگیری از کودک‌آزاری جنسی
این سو و آن سو خبر
۰
, , , ,
Sad little child boy hugging his mother at home isolated image copy space. Family concept
image_pdfimage_print

Photo: Tatyana_Tomsickova/bigstockphoto.com

کودکان درک درستی از اتفاقی که برایشان می‌افتد ندارند. ممکن است بترسند حقایق را به ما بگویند و ما آن‌ها را ملامت کنیم. ممکن است فکر کنند خودشان مقصر اتفاقی که برایشان افتاده، هستند. ممکن است از کسی که مورد اعتمادشان بوده رفتار ناپسندی ببینند و فکر کنند کار اشتباهی نبوده است و از حس ناراحتی خود سردرگم شوند. بهتر است به‌عنوان کسانی که در قبال کودکان مسئول هستیم به آن‌ها آموزش دهیم که چه چیزی رفتار نامناسب است و بعد از هرگونه رفتار نامناسب جنسی که با آن‌ها صورت گرفت چه‌کار باید انجام دهند تا از خود محافظت کنند. اگرچه خطاب این متن کودکان هستند ولی برای کسانی تهیه شده است که بتوانند این نکات را با کودکان در میان بگذارند.

به کودکان بگویید: اگر کسی به شیوه‌ی نادرستی شما را لمس کرد، یا به شما چیزی را نشان داد که احساس ناراحتی کردید، آن را در دل خود نگه ندارید. حتی اگر یک کودک بالغ و بزرگ‌تر این کار را با شما انجام داد، بازهم عمل او درست نیست و بدانید هرگز این اتفاق تقصیر شما نبوده است.

به کودکان یاد بدهید که اگر کسی رفتارهای زیر را با آن‌ها کرد با کسی که به او اعتماد دارند در میان بگذارند:

شما را به شیوه‌ی نادرست لمس کند، یا اعضای خصوصی بدن شما را که با لباس زیر یا حوله‌ی حمام پوشانده‌اید، لمس کند.

از شما کاری را بخواهد که از انجام آن احساس ناراحتی کنید یا برایتان عجیب باشد، مثل نشان دادن اعضای خصوصی بدنتان به کسی، یا دست زدن به اعضای خصوصی بدن فردی دیگر.

نشان دادن چیزی به شما که قرار نبوده ببینید، یا باعث ناراحتی شما می‌شود، مانند عکسی از کسی یا پیامی که به قصد شما نبوده است.

از شما عکس یا ویدئو بگیرد، یا از شما بخواهد که از خودتان عکس و ویدئو بگیرید.

بخواهد به‌تنهایی با شما وقت بگذراند و اجازه ندهد کسی به شما بپیوندد.

به شما بگوید کاری که با شما کرده است را به‌عنوان راز نگه دارید و به کسی درباره آن نگویید. وقتی کسی می‌داند که کاری که با شما انجام داده اشتباه بوده است، ممکن است چیزهایی را برای ترساندن و تهدید به شما بگوید تا آن کارها را در دل نگه دارید؛ مثلاً بگوید حیوان خانگی یا اسباب‌بازی موردعلاقه شما را از بین می‌برد یا به کسی که برای شما مهم است صدمه می‌زند. لازم نیست این نوع اسرار را نگه دارید و می‌توانید آن را به کسی بگویید.

به شما هدایایی دهد و از شما بخواهد آن را مخفی نگه دارید، یا از شما بخواهد به هیچ کس در مورد وقتی که با شما می‌گذراند، نگویید.

طبیعی است که بترسید

کاملاً طبیعی است بترسید یا نگران باشید که به دردسر بخورید اگر درباره‌ این مسئله با کسی حرف بزنید. موردی ندارد. شجاعت شما را می‌رساند اگر به کسی بگویید. به گفتن آنقدر ادامه دهید تا کسی به شما کمک کند؛ در بیرون کسانی هستند که می‌توانند به شما کمک کنند.

به چه کسی باید بگویید؟

می‌توانید به کسی که به او اعتماد دارید مانند یکی از والدین، اعضای خانواده، معلم، مربی، والدینِ یک دوست، یا همسایه خود بگویید.

چگونه بگویید؟

می‌توانید با آن‌ها رودررو صحبت کنید یا به آن‌ها پیام یا ایمیل ارسال کنید. می‌توانید از طریق تلفن بگویید یا یک نقاشی ازآنچه اتفاق افتاده را بکشید یا حتی یک نامه برای او بفرستید. مهم این است که به کسی بگویید. حتی اگر از اولین کسی که به او گفته‌اید واکنش مناسبی دریافت نکردید، آن‌قدر به گفتن ادامه دهید تا کسی به شما کمک کند.

اگر همچنان سؤال‌هایی دارید و به کمک نیازمندید

اگر می‌خواهید در این زمینه با فرد دیگری صحبت کنید و جواب سؤال‌هایتان را نگرفته‌اید با یکی از خطوط زیر تماس بگیرید تا بتوانید با یکی از مددکاران صدای یارا صحبت کنید و از او راهنمایی دریافت کنید:

 شماره تلفن‌های واحد مددکاری صدای یارا (تهران):

 ۸۸۵۰۱۴۱۴ – ۸۸۵۰۱۴۱۵ – ۸۸۵۳۱۱۰۹ – ۸۸۵۳۱۱۱۳

صدای یارا همه روزه از ۹ صبح تا ۵ بعدازظهر، برای کمک‌رسانی به کودکان ‌و نوجوانان و خانواده‌ها به تماس‌ها پاسخ می‌دهد.

اگر نیاز فوری داشتید و خود را در خطر دیدید

اگر در اطراف شما کسی نبود که به شما کمک کند و احساس خطر کردید برای دریافت کمک‌های فوری با تلفن اورژانس اجتماعی (۱۲۳) تماس بگیرید. همچنین می‌توانید با پلیس ۱۱۰ نیز تماس بگیرید، که باید از شما در زمینه کودک‌آزاری محافظت کند.


منبع: برگرفته از I Am a Kid and Something Happened, RAINN ترجمه خشونت‌بس

مطالب مرتبط:

دی
۸
راه‌حل مجلس برای مقابله با فرزندفروشی
این سو و آن سو خبر
۰
, , ,
Photo: brandy61546/bigstockphoto.com
image_pdfimage_print
Photo: brandy61546/bigstockphoto.com
مواردی که در این طرح قرار است در نظر گرفته شوند این است که باید این افراد شناسنامه داشته باشند که این موارد توسط بهزیستی پیگیری می‌شود و نظر کمیسیون هم در هویت دادن و شناسنامه‌دار کردن این افراد اعمال خواهد شد و ما در حال پیگیری اقدامات قانونی این موضوع هستیم.
با گذشت چند ماه که از اقدامات سازمان بهزیستی و شورای شهر تهران می‌گذرد، مجلس نیز وارد عمل شده است و محمدرضا بادامچی عضو کمیسیون اجتماعی مجلس از تدوین طرح جامع حل مشکل نوزادانی با پدران نامعلوم و همچنین جلوگیری از خرید و فروش نوزادان، در این کمیسیون خبر می‌دهد.

خرید‌ و فروش نوزادان و مشکلات نوزادانی که پدر و مادر مشخصی ندارند، به موضوع داغ این روزهای رسانه‌ها تبدیل شده است. آمار دقیقی از خرید و فروش نوزادان وکودکان وجود ندارد اما متأسفانه نوزادان به دلیل اعتیاد مادر به راحتی و با قیمت‌های پایین خرید وفروش می‌شوند که این امر نگران‌کننده است. در همین رابطه بود که اوایل تیرماه سال جاری، سازمان بهزیستی همه بیمارستان‌ها را ملزم کرد تا به محض بستری‌شدن زن معتاد برای زایمان، موضوع اعتیاد مادر را به اورژانس اجتماعی برای استقرار در بیمارستان اطلاع دهند تا مددکاران این سازمان برای جلوگیری از خرید و فروش نوزادان مادران معتاد، وارد عمل شوند و پس از بررسی‌های لازم و دقیق، از سوی اورژانس اجتماعی اگر مادری صلاحیت نگهداری نوزاد خود را داشته باشد، همراه نوزاد خود ترخیص و در غیر این صورت، نوزاد به مراکز بهزیستی واگذار خواهد شد.

دستورالعمل ویژه شورای شهر برای مقابله با فرزند‌فروشی
همچنین در کنار این اقدام بهزیستی که با هماهنگی و مشارکت دانشگاه‌های علوم پزشکی انجام گرفت، عضو شورای اسلامی ‌شهر تهران از ابلاغ دستورالعمل واگذاری نوزادان معتاد به بهزیستی خبر داد. فاطمه دانشور، با اشاره به خرید و فروش نوزادان مادران معتاد در تهران، گفت: قرار شد کودکانی که از مادران معتاد متولد می‌شوند و دارای اعتیاد هستند، مورد بررسی قرار گیرند. برای تدوین این دستوالعمل ۸ ماه اطلاعات جمع‌آوری شده است و نتیجه مشاهدات را به وزارت بهداشت ارائه کردیم و در نتیجه ابلاغیه وزارت بهداشت مبنی بر این‌که نوزادانی که از مادران معتاد متولد می‌شوند در صورت اعتیاد باید به بهزیستی ارجاع داده شوند، صادر شد. به گفته دانشور، برخی از بیمارستان‌ها کودک را بالاجبار به مادر می‌دهند؛ درصورتی‌که مادر از دریافت کودک امتناع می‌کند و بعد از این‌که بیمارستان به اجبار کودک را به مادر می‌دهد، مادر آن کودک را به فروش می‌رساند.

راه‌حل کمیسیون اجتماعی مجلس برای مقابله با فرزند‌فروشی
با گذشت چند ماه که از اقدامات سازمان بهزیستی و شورای شهر تهران می‌گذرد، مجلس نیز وارد عمل شده است و محمدرضا بادامچی عضو کمیسیون اجتماعی مجلس از تدوین طرح جامع حل مشکل نوزادانی با پدران نامعلوم در این کمیسیون خبر می‌دهد.

او با اشاره به خرید و فروش نوزادان در برخی بیمارستان‌ها اظهار داشت: قوانین در رابطه با این موارد و همچنین فرزندانی که پدرهای نامعلوم دارند دارای ابهام است لذا سازمان بهزیستی نمی‌تواند اقدامات لازم را انجام دهد. این نماینده مجلس همچنین تصریح کرد: جلساتی را برای حل این موضوع با کارشناسان مربوطه و مرکز پژوهش‌های مجلس شخصاً برگزار کردم و قرار شد، مذاکرات و پژوهش‌ها طی یک جلسه جمع‌بندی شده و در نهایت به صحن علنی مجلس شورای اسلامی ‌ارائه شود.

بادامچی با بیان این‌که این طرح مسلماً قوانین مشخص و همه‌جانبه‌ای را برای دولت، سازمان بهزیستی و مسئولان مربوطه برای برخورد با این‌گونه مسایل تدوین خواهد کرد، اذعان داشت: بررسی لایحه برنامه ششم در صحن مجلس موجب تأخیر در انجام این امر شده است.

قانون در رابطه با جرم فرزند‌فروشی دچار ابهام است
در همین رابطه سلمان خدادادی، رییس کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی درباره جزئیات این طرح در گفت‌وگو با خبرنگار مهرخانه گفت: هنوز تحلیل قانونی خاصی درباره‌ این طرح انجام نشده و این طرح در کمیسیون به شکلی که منجر به قانون شود مطرح نیست. اما به دلیل این‌که بسیاری از کسانی که تحت پوشش سازمان بهزیستی قرار دارند، دارای پدر و مادران نامشخص هستند و یا به خاطر فقر بیش از حد، بسیاری از نوزادان بر سر راه گذاشته می‌شوند و یا به خاطر مسائل مالی فروخته می‌شوند، کمیسیون اجتماعی اقدامات و توصیه‌های قانونی لازم جهت هویت‌یابی این‌گونه افراد را با کمک و حمایت سازمان بهزیستی انجام می‌دهد.

او افزود: مواردی که در این طرح قرار است در نظر گرفته شوند این است که باید این افراد شناسنامه داشته باشند که این موارد توسط بهزیستی پیگیری می‌شود و نظر کمیسیون هم در هویت دادن و شناسنامه‌دار کردن این افراد اعمال خواهد شد و ما در حال پیگیری اقدامات قانونی این موضوع هستیم.

خدادادی درباره تمهیداتی که در این طرح برای مقابله با فرزندفروشی قرار است در نظر گرفته شود گفت: این امر توسط قوه قضاییه انجام خواهد شد و برای جلوگیری از خرید و فروش نوزادان، قوه قضاییه باید به صورت جدی وارد عمل شود چون این‌گونه خرید و فروش‌ها جرم محسوب می‌شود. متأسفانه در حال حاضر قانون درباره خرید و فروش نوزادان دچار ابهام است که نیازمند جدیت بیشتر قوه قضاییه در برخورد با عوامل نوزاد فروشی در سطح کشور است و در این رابطه، اعضای کمیسیون اجتماعی مجلس رایزنی‌های لازم را در این خصوص با این قوه انجام می‌دهند.

رییس کمیسیون اجتماعی مجلس ادامه داد: به هرحال آن‌چه که مشخص است سازمان بهزیستی متولی اصلی این موضوع است و وظیفه‌ سازمان‌دهی و پیگیری اقدامات قانونی شناسنامه‌دار کردن این بچه‌ها را برعهده دارد تا این افردا هم بتوانند در جامعه دارای هویت شوند و هرچند پدر و مادر مشخصی ندارند، ولی از حقوق اجتماعی برخوردار شوند.

خدادادی درباره روند پیگیری این طرح در کمیسیون و زمان ارائه آن به صحن علنی مجلس گفت: این طرح درواقع هنوز به عنوان یک موضوع در کمیسیون مطرح است و فعلاً منجر به نتیجه نشده است که ان‌شالله تا آخر سال به نتیجه خواهد رسید.

منبع: مهرخانه
آذر
۲۴
رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان :حال کودکی خوب نیست
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
img_2293_resize
image_pdfimage_print

رئیس انجمن حمایت از حقوق کودکان گفت: طی ٢٠ سال فعالیت خود در حوزه کودک دریافتم آنچه در کشور ما غفلت شده است، دوران کودکی است و حال کودکی، خوب نیست.

ثریا اقدس پناه در نشست و هم افزایی در عین تنوع و تکثر اجتماعی که به مناسبت روز جهانی حقوق بشر، نبود نهاد ملی خاص برای آنان، ازدواج در سنین کودکی و اطلاعات کم برنامه ریزان را از مهم ترین معضلات امروز کودکان عنوان کرد.
وی ادامه داد: حتی بسیاری از برنامه ریزان ، اطلاعات کافی نسبت به شرایط سنی کودکان ندارند؛ درحالی که نخست باید این دوران را بشناسند تا بتوانند روی آن برنامه ریزی کنند.
اقدس پناه با توجه به وضعیت کودکان کار در جامعه اظهار کرد: خوشبخت ترین کودکان کار کسانی هستند که سر چهار راه ها آنان را می بینیم و بدبخت ترین شان آنانی هستند که در کارگاه هایی دور از چشم نظارتی، کار می کنند.
به گفته این فعال حوزه حقوق کودک، یک میلیون انسان بدون هویت و در محرومیت شدید در جامعه ما زندگی می کنند که در بین آنها کودکان هم وجود دارند.

** ازدواج در سنین کودکی معضل دیگر این قشر از جامعه
اقدس پناه ، ازدواج در سنین کودکی را یکی دیگر از معضلات کودکان به ویژه در هشت استان کشور عنوان کرد و اینکه ازدواج زیر سن قانونی ۱۳ سال و حتی زیر ۱۰ سال داریم و بخشی از پرونده ها و آسیب های اجتماعی را در دادگاه ها کودکان تشکیل می دهند.
وی با استناد به ماده ۶۶ قانون آیین دادرسی کیفری و ماده ٩١ قانون مجازات اسلامی افزود: اگر چه در این قوانین قدم های خوبی برداشته شد، اما زمینه برای اجرای آن فراهم نشده است.
این فعال حوزه حقوق کودک ، نامشخص بودن سن کودکی در قوانین متعدد را یکی دیگر از موارد قابل توجه در حوزه کودک دانست.
وی ادامه داد: به قانونگذاری که سن قانونی دختر را ٩ سال و پسر را ١۵ سال تنظیم می کند و درعین حال اعتقاد دارد افراد تا ١٨ سالگی به دلیل عدم آگاهی و به خطر انداختن جان خود و دیگران نمی توانند پشت فرمان خودرو بنشینند یا برای خود در بانک حساب، باز و از پول خود برداشت کنند، باید گفت چگونه این افراد در سن ٩ سالگی از مهم ترین و حساس ترین قسمت زندگی خود یعنی ازدواج آگاهند؟!
اقدس پناه با گریزی به تاریخچه سن کودکان در قوانین کشور، اظهار کرد: در ماده ١٠۴١ قانون مدنی انشاء شده در سال ١٣١٣ ، سن ازدواج دختران، ١٣ و سن ازدواج پسران ١۵ سال در نظر گرفته شده است و در سال های ۴۶ و ۵٣ نظرات عوض می شود و سن ازدواج دختران به ١٨ و سن ازدواج پسران به ٢٠ سال افزایش می یابد.
وی ادامه داد: اما در سال ۶١ در قانون ، سن ازدواج بر مبنای بلوغ شرعی یعنی برای دختران ٩ و برای پسران ١۵ سال درنظر گرفته می شود که در سال ٧٩ با کمک مراجعی چون آیات عظام موسوی اردبیلی، بجنوردی و صانعی سن ازدواج دختر به ١٣ سال بر می گردد.
رئیس انجمن حمایت از کودک با بیان این موارد نتیجه گیری کرد که اگر این تغییرات را مبنا قرار دهیم می بینیم که علم فقه ، پویاست.
وی با انتقاد از تصویب قانون مبنی بر حضور نیافتن سمن ها در حوزه کودک آزاری جنسی تصریح کرد: اینکه قانون گفته است نهادهای مدنی می توانند در دادگاه ویژه أطفال مداخله و طرح شکایت داشته باشند واقعا خوب است اما در تبصره ای آمده این نهادهای مدنی حق دخالت در موارد آزارهای جنسی کودکان ندارند در حالیکه کودکان بیشتر در این زمینه توان دفاع از خود را نداشته و به حمایت نیاز دارند.
اقدس پناه نقطه مداخله نهادهای مدنی در عرصه حقوق کودکان را همین مورد عنوان کرد و خواستار تشکیل نهادی ملی برای این قشر از جامعه که ٣٠ درصد جمعیت کشور را تشکیل می دهند، شد.
نشست و هم افزایی در عین تنوع و تکثر اجتماعی که به مناسبت روز جهانی حقوق بشر در کمیسیون حقوق بشر اسلامی برگزار شد.

منبع: لیلا اسماعیل‌نژاد – ایرنا 

آذر
۱
قرقیزستان هم ازدواج کودکان را ممنوع کرد
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
57364361
image_pdfimage_print

دولت قرقیزستان ازدواج دختران را زیر سن قانونی ۱۸ سال ممنوع کرد.

به گزارش ایسنا و به نقل از روسبالت، بر این اساس مسئولیت کیفری متخلفان از این قانون بر عهده والدین دختر ، عاقد و قیم است  و قانون گذار برای کسانی که از این قانون سرپیچی کنند ،سه تا پنج سال حبس در نظر گرفته است.

ازدواج زیر سن قانونی یکی از دلایل اصلی برای ترک تحصیل دختران در قرقیزستان اعلام شده است.

همچنین آمار زیادی از تهدید زندگی و سلامتی مادران نوجوان و خطر تبدیل شدن آنان به قربانی خشونت و سوء استفاده در جامعه قرقیزستان ثبت شده است.

این قانون پیشتر در ماه اکتبر در پارلمان قرقیزستان با ۶۰ رای موافق در برابر ۴۸ رای مخالف به تصویب رسیده بود.

منبع: ایسنا