صفحه اصلی  »  تکدی‌گری
image_pdfimage_print
مهر
۶
۱۳۹۶
اجبار کودک به گدایی
مهر ۶ ۱۳۹۶
پرسش و پاسخ قانونی
۰
, , , ,
Pushkar, India - January 23, 2013: Unidentified poor street children of Indian ethnicity in Pushkar, Rajasthan, India.
image_pdfimage_print

Photo: R.M. Nunes/bigstockphoto.com

موسی برزین وکیل خانه امن

پرسش: سلام.  خواهر من سه سال پیش در اثر بیماری سرطان در سن ۴۰ سالگی  درگذشت. دو فرزند داشت که الان یکی ۹ ساله و دیگری ۱۴ ساله است. متاسفانه شوهر خواهرم معتاد بود و یک سال پیش در اثر اعتیاد او هم درگذشت. سرپرستی فرزندان به پدربزگ (پدرشوهر خواهرم) سپرده شد. او متاسفانه با بچه‌ها خیلی بدرفتاری می‌کند. ما در شهر دیگری زندگی می‌کنیم و امکان سر زدن مرتب به بچه‌ها را نداریم. شاید سالی یک یا دو بار بتوانیم آنها را ببینیم. پدربزرگ بچه‌ها نیز وضع مالی خوبی ندارد. به همین دلیل بچه‌ها را مجبور به کار کردن می‌کند. پدربزرگ خودش  مصرف‌کننده مواد مخدر است. چندی پیش از یکی از آشنایان شنیدیم که بچه‌ها را در بازار به گدایی می‌فرستد. خیلی از شنیدن این خبر ناراحت شدم. زنگ زدم به پدربزرگ و تهدیدش کردم. او هم با کمال بی‌ادبی گفت “به شما ربطی ندارد. سرپرستی بچه‌ها با من است  و هرکاری دلم بخواهد می‌کنم.”  راستش خیلی عذاب وجدان دارم. گرچه خودمان هم وضع خوبی نداریم، اما می‌خواهم از این پدربزرگ بی‌مسوولیت شکایت کنم و سرپرستی بچه‌ها را بگیرم. با همسرم هم صحبت کردم که چندان راضی نبود اما قانعش کردم. لطفا ما را راهنمایی کنید. از کجا باید شروع کنم؟ به کجا بروم؟ مگر پدربزرگ می‌تواند بچه ها را به گدایی بفرستد؟

پاسخ: سلام. متاسفم که چنین مشکلی برای شما پیش آمده است. تصمیم شما خوب است و باید بچه‌ها را از این شرایط اسفناک نجات بدهید. در صورت ادامه این وضعیت آینده بچه‌ها به خطر می‌افتد. شما باید هم شکایت کیفری کنید و هم اقدام به طرح دعوای حقوقی. بر طبق قوانین ایران، هر کس کودکی را اجبار به تکدی‌گری کند مجرم است و فرقی نمی‌کند که چه نسبتی با بچه‌ها داشته باشد. بر طبق ماده ۷۱۳ قانون مجازات اسلامی: «هرکس طفل صغیر یا غیررشیدی را وسیله تکدی قرار دهد یا افرادی را به این امر بگمارد به سه ماه تا دو سال حبس و استرداد کلیه اموالی که از طریق مذکور به دست آورده است محکوم خواهد شد.» بنابراین این ماده پدربزرگ مجرم است و نمی‌تواند بگوید چون سرپرست بچه‌ها است، می‌تواند هر کاری که بخواهد بکند.

مورد دیگر این است که چون پدربزرگ بچه‌ها را به گدایی می‌فرستد و شاید هم با آن‌ها بدرفتاری می‌کند، شما علاوه بر مورد بالا می‌توانید به علت بهره‌کشی و آزار و اذیت کودک از پدربزرگ اعلام جرم کنید. بر طبق ماده ۳ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان: «هرگونه خرید، فروش، بهره‌کشی و به‌کارگیری کودکان به منظور ارتکاب ‌اعمال خلاف ازقبیل قاچاق، ممنوع و مرتکب، حسب مورد علاوه بر جبران خسارات وارده‌به شش ماه تا یک سال زندان و یا به جزای نقدی از ده میلیون  ریال تا ‌بیست میلیون  ریال محکوم خواهد شد.»  با توجه به این ماده می‌توان گفت که از آنجا که تکدی‌گری نوعی بهره‌کشی از کودک و عملی است ممنوع و برخلاف قانون، کسانی که افراد زیر ۱۸ سال را مجبور به تکدی‌گری می کنند محکوم به مجازات این ماده خواهند شد. همچنین بر اساس ماده ۴ این قانون «ھرگونه صدمه و اذیت و آزار و شکنجه جسمی و روحی کودکان و نادیده گرفتن عمدی سلامت و بھداشت روانی و جسمی و ممانعت از تحصیل آنان ممنوع است و مرتکب به سه ماه و یک روز تا شش ماه حبس و تا ده میلیون ریال جزای نقدی محکوم می‌شود.» تمامی این جرم‌ها از جرایم عمومی هستند و نیاز به شاکی خصوصی ندارند، با گزارش به دادستان ایشان موظف به پیگیری است. به همین دلیل شما به دادسرای محلی که بچه‌ها سکونت دارند بروید و کتبی به دادستان اعلام جرم کنید. حتما از دادستان وقت بگیرید و شفاهی هم اعلام کنید.

پرسش: من چطور می‌توانم اثبات کنم که پدربزرگ چنین رفتارهایی با بچه‌ها دارد؟

پاسخ: از روش‌های مختلفی می‌توانید اثبات کنید. بهتر است قبل از شکایت، به محلی که بچه‌ها تکدی‌گری می‌کنند بروید و یک فیلم از آنها بگیرید. سپس از اقوام، آشنایان و افراد مطلع یک استشهادیه تنظیم کنید. هرکسی که مطلع از رفتارهای بد پدربزرگ است می‌تواند شهادت دهد. در گزارش اعلام جرم  حتما به اعتیاد پدربزرگ اشاره کنید و خواستار تحقیقات محلی از همسایگان، آشنایان و همچنین محلی که بچه‌ها در آنجا گدایی می‌کنند بشوید. مقامات دادسرا خود تمام تحقیقات را انجام خواهند داد. توجه داشته باشید که دادستان به عنوان مدعی العموم موظف به شکایت از پدربزرگ است.

پرسش: برای گرفتن بچه‌ها چه کار باید بکنم؟ آیا بچه‌ها را به من می‌دهند؟

پاسخ: هم‌زمان با اینکه شکایت کیفری می‌کنید به دادگاه خانواده بروید و دادخواست سلب صلاحیت ولی قهری و تقاضای تعیین سرپرست برای کودکان را بدهید. بر اساس ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی: «هر گاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر یا مادری که طفل تحت حضانت اوست، صحت جسمانی و یا ترتیب اخلاقی طفل در معرض خطر باشد، محکمه می‌تواند به تقاضای اقربای طفل و یا به تقاضای قیم او یا به تقاضای رئیس حوزه قضایی هر تصمیمی را که برای حضانت طفل مقتضی بداند، اتخاذ کند.» گرچه در صدر ماده از پدر و مادر سخن گفته شده است، اما به نظر می‌رسد پدربزرگ به عنوان ولی قهری نیز شامل این ماده شود. بنابراین با توجه به این ماده شما می‌توانید با طرح شکایت، عدم صلاحیت پدربزگ را پیگیری کنید. دادگاه در این مورد به تشخیص خود تصمیم‌گیری خواهد کرد. اگر دادگاه تشخیص دهد که پدربزرگ صلاحیت سرپرستی را ندارد، ممکن است ناظر و امینی برای نظارت تعیین کند.  اگر هم دادگاه تشخیص دهد که سرپرستی کودکان با  حضور امین و ناظر نیز تامین نمی شود، کودکان بدسرپرست شناخته شده و مشمول قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بد ‌سرپرست خواهند شد.  بر اساس این قانون زمانی که پدر و مادر، پدربزرگ پدری، قیم و یا وصی منصوب از سوی ولی قهری صلاحیت سرپرستی طفل را نداشته باشند، دادگاه سرپرستی را به فرد دیگری منتقل می‌کند. بند دال ماده ۸ و همچنین ماده ۱۰ این قانون مقرراتی را در این زمینه پیش‌بینی نموده است. در این صورت شما می‌توانید تقاضای سرپرستی بچه ها را نمایید. دادگاه اگر شما را صالح تشخیص داد و اقربای نزدیکتر دیگری نیز آماده برای سرپرستی نشدند، سرپرستی کودکان را ممکن است به شما واگذار کند.

مرداد
۲۲
۱۳۹۵
بچه‌دار شدن برای تکدی‌گری!
مرداد ۲۲ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
,
3836840_6280
image_pdfimage_print

تکدی‌گری یک کودک در خیابان فقط به فعالیت امروز و فردای او خلاصه نمی‌شود، بلکه همین فرد در آینده ممکن است به یک بزهکار اجتماعی با مشکلات چند وجهی تبدیل شود. در این شرایط دولتمردان می‌توانند با برنامه ریزی‌های جامع برای حل مسائل اجتماعی وارد عمل شوند. آنچه می خوانید مشروح گفت و گوی «آرمان» با شهربانو امانی فعال اجتماعی و نماینده اسبق مجلس است. امانی در مورد تکدی‌گری کودکان می گوید: «از این کودکان فقط در بخش تکدی‌گری سوء استفاده نمی شود، بلکه آنها در شرایط مختلف و با موضوعات گوناگون مورد سوء استفاده قرار می گیرند.»

در جامعه شاهد به کارگیری کودکان برای تکدی‌گری و سوءاستفاده از آنها هستیم. وضعیت در این زمینه چگونه است؟ و چطور می توان این مساله را در جامعه حل و فصل کرد؟

متاسفانه در این زمینه عده‌ای سودجو از احساسات و عواطف مردم سوءاستفاده می کنند و به این ترتیب آینده این کودکان را دستخوش خواسته های فردی و شخصی خودشان می‌کنند. بنابراین کارشناسان حوزه اجتماعی نیز به کرات توصیه‌های گوناگونی برای عدم کمک رسانی به متکدیان داشته اند.از دیگر عوامل تشدید کننده این وضعیت می توان به مضیقه‌های اقتصادی در کشور اشاره کرد. باید توجه داشت که هیچ پدر و مادری از وجود فرزندانش در این شرایط رضایت ندارد. وجود متکدیان در کلان شهرها چهره این شهرها را نازیبا و غیر قابل تحمل کرده است. برای مثال در برخی مواقع مشاهد می‌شود حتی در نیمه های شب هم مادران به همراه کودکانی در آغوش مشغول تکدی‌گری هستند. با توجه به تجربیات و اقدامات بازدارنده برای جلوگیری از این معضل اجتماعی می‌توان به جمع‌آوری متکدیان در دوران اوایل انقلاب در شهر ارومیه اشاره کرد. در آن سال‌ها یک تیم برای جمع آوری متکدیان تشکیل شد و تا نیمه‌های دهه ۶۰ هم هیچ متکدی‌ای در شهر ارومیه مشاهده نشد. برای تحقق این امر در گام نخست باید با آگاهی‌رسانی به مردم بتوان از هر گونه سوء استفاده از احساساتشان جلوگیری کرد. در گام بعدی هم می‌توان با استفاده از ظرفیت سازمان‌های مردم نهاد و آموزش رفتار با این افراد به میزان قابل توجهی تردد آنها را در شهرها کاهش داد. متاسفانه در زمینه سر و سامان دادن به وضعیت مشکلات اجتماعی هم اکنون در کشور مدیریت واحدی وجود ندارد و به صراحت می‌توان گفت که مدیریت این بخش از سوی سازمان‌های ذی‌ربط به نحوی رها شده است. بنابراین در این شرایط با تقویت سازمان‌های مردم‌نهاد و با عزم و اراده ملی می‌توان از آینده تاریک این کودکان جلوگیری کرد. باید دانست که از این کودکان فقط در بخش تکدی‌گری سوء استفاده نمی‌شود، بلکه آنها در شرایط مختلف و با موضوعات گوناگون مورد سوء استفاده قرار می گیرند. برای مثال بنده در سال های گذشته با یک سازمان مردم نهاد در زمینه ساماندهی کودکان متکدی فعالیت می کردم. باید دانست که مسائلی همچون برنامه ریزی برای خانواده های کودکان متکدی و مقوله‌ای تحت عنوان مدیران شبکه ها و باندهای سوء استفاده از متکدیان باید کاملا کارشناسی شده مورد ارزیابی قرار گیرد. برای مثال در مصاحبه های انجام شده با زنان متکدی شرایط بارداری های متعدد و وضعیت زندگی شان را جویا شدیم؛ این زنان متکدی بر این باور بودند که عواطف مردم برای متکدیان زیر سن ۱۲ سالگی به سهولت تحریک می شود و این زنان برای استفاده از این موقعیت مبادرت به فرزندآوری های متعدد می کردند. باید دانست که تردد این متکدیان در هر نقطه از شهر انحصاری است و ورود یکی به حوزه فعالیت دیگری با دعوا همراه است. به اصطلاح هر نقطه از شهر سرقفلی یکی از متکدیان است. در همه دوره ها فعالیت این افراد از سوی باندهای مربوطه صبح تا شب به شکل نامحسوس تحت نظر قرار گرفته می شد و این متکدیان نیز هر شب باید به مسئول خود حساب پس می دادند.

باند‌ها و مافیای تکدی‌گری در تهران و دیگر شهرهای کشور به چه نحوی فعالیت می کنند؟ لزوم انجام اقدامات قانونی برای رفع این معضل اجتماعی چیست؟

باید دانست که باندها و مافیای سوء استفاده کننده از این کودکان به شکل فعال و گسترده است و اکثر افراد فعال در این حوزه نیز مهاجر هستند. در ضمن در اغلب کلان شهرها فعالیت باندها و مافیای تکدی گرها مشاهده می شود. با بررسی نتایج مطالعات اجتماعی کارشناسان در این حوزه باید به این امر اذعان داشت که کودکان متکدی امروز به دلیل عدم فعالیت آنها در نهادهای آموزشی به نسبت آینده مناسب و درخوری هم نخواهند داشت. اغلب این کودکان در زمینه های مختلف رفتاری، اخلاقی و… مورد سوء استفاده قرار می گیرند. به بیان دیگر می توان به این امر تاکید داشت که باندها و مافیا در تباهی آینده کودکان این سرزمین نهایت سوءاستفاده را برای دستیابی به اهداف پلیدشان روا می دارند. در واقع این باندها هم چندان غیر قابل شناسایی نیستند و باید نهادهای مربوطه با عزم و اراده واحد بتوانند از آینده سوزی این کودکان بی پناه جلوگیری کنند. با بررسی نتایج پژوهش های به عمل آمده از فعالیت این کودکان باید گفت که شیوع بیماری های واگیردار در بین آنها بسیار است.

لزوم انجام اقدامات قانونی برای حل این مساله را چگونه ارزیابی می کنید؟

در این کشور به اندازه کافی قانون وجود دارد و مهم عزم و اراده برای مدیریت این معضل و ارائه راهکار عملی برای کاهش تاثیرات مخرب آن است. باید مسئولان در شهر تهران به جای توجه به اقدامات سیاسی و استفاده از منابع سرشار کشور در بخش های متعدد به فکر حل چالش ها باشند، آن هم به این دلیل که کلان شهر تهران آینه کشور محسوب می شود. به همین ترتیب اگر منابع مالی را در تقویت نهادها، سازمان های مردم نهاد و تقویت حوزه اجتماعی به کار گرفته و به اصطلاح کار به کاردان سپرده شود به نسبت می‌توان بخش قابل توجهی از مشکلات اجتماعی را حل و فصل کرد. نباید مسئولان امر حوزه اجتماعی را با حوزه سیاسی پیوند دهند، چون آسیب این نوع رفتار متوجه همگان خواهد بود.

در بسیاری از موارد در جامعه شاهد ضعف قانونی هستیم. برای مثال هنوز در سازمان بهزیستی توانایی اینکه بتوان از والدین نامناسب سلب صلاحیت کرد وجود ندارد.

خیر، به هیچ عنوان این چنین نیست. در شرایطی که عدم صلاحیت والدین در نگهداری فرزند از سوی بستگان یا همسایه‌ها اطلاع‌رسانی و ثابت شود، در این شرایط سرپرستی کودکان بر عهده دولت خواهد بود. در این وضعیت فقط دولت و نهادهای مسئول می توانند برای این کودکان برنامه ریزی کنند.

جمع آوری متکدیان طی گشت زنی های مختلف از سوی نیروی های سازمان بهزیستی، نیروی انتظامی و شهرداری انجام می شود. با وجود این اقدامات اما معضل متکدیان در شهرهای بزرگ کشور همچنان به قوت خود باقی است. به نظر شما دلیل این عدم کامیابی در رفع این معضل به چه دلیل است؟

حل معضل متکدیان نیازمند مدیریت واحد است. با وجود اینکه بودجه در اختیار افراد محدود است به نسبت یک عده ای هم باید به مدیریت معضل های اجتماعی و رفع آنها بپردازند. باید دانست که این نارسایی‌ها فقط با همکاری و همراهی سازمان ها حل و فصل می شود. برای حل معضل متکدیان باید دانست که جمع آوری این افراد دردی را دوا نمی‌کند، بلکه با ارائه راهکار و تدوین برنامه جامع از سوی متخصصان حوزه اجتماعی می توان به حل این معضل پرداخت. برای مثال یکی از اقدامات مناسب برای کاهش جمعیت متکدیان پایتخت این است که هر فرد را می‌توان با تمهیدات گوناگون به شهر مبدا منتقل کرد. چون این افراد در شهر خود به هیچ عنوان توان چنین فعالیت های سوئی را ندارند. این در حالی است که با بررسی تمهیدات در این امر دولت می تواند برای نیازمندان واقعی زمینه های اشتغال را ایجاد کند و در این شرایط جلوی فعالیت افراد سوءاستفاده کننده را بگیرد.

منبع: آرمان- زهرا سلیمانی

تیر
۳۱
۱۳۹۵
بچه‌دار شدن برای تکدی‌گری!
تیر ۳۱ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
, , , ,
484
image_pdfimage_print

تکدی‌گری یک کودک در خیابان فقط به فعالیت امروز و فردای او خلاصه نمی‌شود، بلکه همین فرد در آینده ممکن است به یک بزهکار اجتماعی با مشکلات چند وجهی تبدیل شود. در این شرایط دولتمردان می‌توانند با برنامه ریزی‌های جامع برای حل مسائل اجتماعی وارد عمل شوند.

به گزارش روزنامه آرمان، آنچه می خوانید مشروح گفت و گو با شهربانو امانی فعال اجتماعی و نماینده اسبق مجلس است. امانی در مورد تکدی‌گری کودکان می گوید: «از این کودکان فقط در بخش تکدی‌گری سوء استفاده نمی شود، بلکه آنها در شرایط مختلف و با موضوعات گوناگون مورد سوء استفاده قرار می گیرند.»

در جامعه شاهد به کارگیری کودکان برای تکدی‌گری و سوءاستفاده از آنها هستیم. وضعیت در این زمینه چگونه است؟ و چطور می توان این مساله را در جامعه حل و فصل کرد؟

متاسفانه در این زمینه عده‌ای سودجو از احساسات و عواطف مردم سوءاستفاده می کنند و به این ترتیب آینده این کودکان را دستخوش خواسته های فردی و شخصی خودشان می‌کنند. بنابراین کارشناسان حوزه اجتماعی نیز به کرات توصیه‌های گوناگونی برای عدم کمک رسانی به متکدیان داشته اند.از دیگر عوامل تشدید کننده این وضعیت می توان به مضیقه‌های اقتصادی در کشور اشاره کرد. باید توجه داشت که هیچ پدر و مادری از وجود فرزندانش در این شرایط رضایت ندارد. وجود متکدیان در کلان شهرها چهره این شهرها را نازیبا و غیر قابل تحمل کرده است. برای مثال در برخی مواقع مشاهد می‌شود حتی در نیمه های شب هم مادران به همراه کودکانی در آغوش مشغول تکدی‌گری هستند. با توجه به تجربیات و اقدامات بازدارنده برای جلوگیری از این معضل اجتماعی می‌توان به جمع‌آوری متکدیان در دوران اوایل انقلاب در شهر ارومیه اشاره کرد. در آن سال‌ها یک تیم برای جمع آوری متکدیان تشکیل شد و تا نیمه‌های دهه ۶۰ هم هیچ متکدی‌ای در شهر ارومیه مشاهده نشد. برای تحقق این امر در گام نخست باید با آگاهی‌رسانی به مردم بتوان از هر گونه سوء استفاده از احساساتشان جلوگیری کرد. در گام بعدی هم می‌توان با استفاده از ظرفیت سازمان‌های مردم نهاد و آموزش رفتار با این افراد به میزان قابل توجهی تردد آنها را در شهرها کاهش داد. متاسفانه در زمینه سر و سامان دادن به وضعیت مشکلات اجتماعی هم اکنون در کشور مدیریت واحدی وجود ندارد و به صراحت می‌توان گفت که مدیریت این بخش از سوی سازمان‌های ذی‌ربط به نحوی رها شده است. بنابراین در این شرایط با تقویت سازمان‌های مردم‌نهاد و با عزم و اراده ملی می‌توان از آینده تاریک این کودکان جلوگیری کرد. باید دانست که از این کودکان فقط در بخش تکدی‌گری سوء استفاده نمی‌شود، بلکه آنها در شرایط مختلف و با موضوعات گوناگون مورد سوء استفاده قرار می گیرند. برای مثال بنده در سال های گذشته با یک سازمان مردم نهاد در زمینه ساماندهی کودکان متکدی فعالیت می کردم. باید دانست که مسائلی همچون برنامه ریزی برای خانواده های کودکان متکدی و مقوله‌ای تحت عنوان مدیران شبکه ها و باندهای سوء استفاده از متکدیان باید کاملا کارشناسی شده مورد ارزیابی قرار گیرد. برای مثال در مصاحبه های انجام شده با زنان متکدی شرایط بارداری های متعدد و وضعیت زندگی شان را جویا شدیم؛ این زنان متکدی بر این باور بودند که عواطف مردم برای متکدیان زیر سن ۱۲ سالگی به سهولت تحریک می شود و این زنان برای استفاده از این موقعیت مبادرت به فرزندآوری های متعدد می کردند. باید دانست که تردد این متکدیان در هر نقطه از شهر انحصاری است و ورود یکی به حوزه فعالیت دیگری با دعوا همراه است. به اصطلاح هر نقطه از شهر سرقفلی یکی از متکدیان است. در همه دوره ها فعالیت این افراد از سوی باندهای مربوطه صبح تا شب به شکل نامحسوس تحت نظر قرار گرفته می شد و این متکدیان نیز هر شب باید به مسئول خود حساب پس می دادند.

باند‌ها و مافیای تکدی‌گری در تهران و دیگر شهرهای کشور به چه نحوی فعالیت می کنند؟ لزوم انجام اقدامات قانونی برای رفع این معضل اجتماعی چیست؟

باید دانست که باندها و مافیای سوء استفاده کننده از این کودکان به شکل فعال و گسترده است و اکثر افراد فعال در این حوزه نیز مهاجر هستند. در ضمن در اغلب کلان شهرها فعالیت باندها و مافیای تکدی گرها مشاهده می شود. با بررسی نتایج مطالعات اجتماعی کارشناسان در این حوزه باید به این امر اذعان داشت که کودکان متکدی امروز به دلیل عدم فعالیت آنها در نهادهای آموزشی به نسبت آینده مناسب و درخوری هم نخواهند داشت. اغلب این کودکان در زمینه های مختلف رفتاری، اخلاقی و… مورد سوء استفاده قرار می گیرند. به بیان دیگر می توان به این امر تاکید داشت که باندها و مافیا در تباهی آینده کودکان این سرزمین نهایت سوءاستفاده را برای دستیابی به اهداف پلیدشان روا می دارند. در واقع این باندها هم چندان غیر قابل شناسایی نیستند و باید نهادهای مربوطه با عزم و اراده واحد بتوانند از آینده سوزی این کودکان بی پناه جلوگیری کنند. با بررسی نتایج پژوهش های به عمل آمده از فعالیت این کودکان باید گفت که شیوع بیماری های واگیردار در بین آنها بسیار است.

لزوم انجام اقدامات قانونی برای حل این مساله را چگونه ارزیابی می کنید؟

در این کشور به اندازه کافی قانون وجود دارد و مهم عزم و اراده برای مدیریت این معضل و ارائه راهکار عملی برای کاهش تاثیرات مخرب آن است. باید مسئولان در شهر تهران به جای توجه به اقدامات سیاسی و استفاده از منابع سرشار کشور در بخش های متعدد به فکر حل چالش ها باشند، آن هم به این دلیل که کلان شهر تهران آینه کشور محسوب می شود. به همین ترتیب اگر منابع مالی را در تقویت نهادها، سازمان های مردم نهاد و تقویت حوزه اجتماعی به کار گرفته و به اصطلاح کار به کاردان سپرده شود به نسبت می‌توان بخش قابل توجهی از مشکلات اجتماعی را حل و فصل کرد. نباید مسئولان امر حوزه اجتماعی را با حوزه سیاسی پیوند دهند، چون آسیب این نوع رفتار متوجه همگان خواهد بود.

در بسیاری از موارد در جامعه شاهد ضعف قانونی هستیم. برای مثال هنوز در سازمان بهزیستی توانایی اینکه بتوان از والدین نامناسب سلب صلاحیت کرد وجود ندارد.

خیر، به هیچ عنوان این چنین نیست. در شرایطی که عدم صلاحیت والدین در نگهداری فرزند از سوی بستگان یا همسایه‌ها اطلاع‌رسانی و ثابت شود، در این شرایط سرپرستی کودکان بر عهده دولت خواهد بود. در این وضعیت فقط دولت و نهادهای مسئول می توانند برای این کودکان برنامه ریزی کنند.

جمع آوری متکدیان طی گشت زنی های مختلف از سوی نیروی های سازمان بهزیستی، نیروی انتظامی و شهرداری انجام می شود. با وجود این اقدامات اما معضل متکدیان در شهرهای بزرگ کشور همچنان به قوت خود باقی است. به نظر شما دلیل این عدم کامیابی در رفع این معضل به چه دلیل است؟

حل معضل متکدیان نیازمند مدیریت واحد است. با وجود اینکه بودجه در اختیار افراد محدود است به نسبت یک عده ای هم باید به مدیریت معضل های اجتماعی و رفع آنها بپردازند. باید دانست که این نارسایی‌ها فقط با همکاری و همراهی سازمان ها حل و فصل می شود. برای حل معضل متکدیان باید دانست که جمع آوری این افراد دردی را دوا نمی‌کند، بلکه با ارائه راهکار و تدوین برنامه جامع از سوی متخصصان حوزه اجتماعی می توان به حل این معضل پرداخت. برای مثال یکی از اقدامات مناسب برای کاهش جمعیت متکدیان پایتخت این است که هر فرد را می‌توان با تمهیدات گوناگون به شهر مبدا منتقل کرد. چون این افراد در شهر خود به هیچ عنوان توان چنین فعالیت های سوئی را ندارند. این در حالی است که با بررسی تمهیدات در این امر دولت می تواند برای نیازمندان واقعی زمینه های اشتغال را ایجاد کند و در این شرایط جلوی فعالیت افراد سوءاستفاده کننده را بگیرد.

منبع: سلامت نیوز به نقل از روزنامه آرمان