صفحه اصلی  »  تن فروشی‌
image_pdfimage_print
مهر
۱۳
۱۳۹۵
اجبار به تن‌فروشی، راه فرار کدام است؟
مهر ۱۳ ۱۳۹۵
روان‌شناسی و خشونت خانگی
۱
, , , ,
Photo: Kamira/bigstcokphoto.com
image_pdfimage_print

Photo: Kamira/bigstockphoto.com

خانه امن: پاسخ‌های این قسمت به صورت عمومی و برای عرضه به گروه بزرگی از مخاطبان طراحی شده است و به هیچ‌وجه نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای خاص و شخصی افراد باشد. برای بررسی دقیق‌تر مشکلات، ما مشاوره‌های انفرادی را توصیه می‌کنیم، که از حوزه توانایی‌های خانه امن خارج است.

رزا خورشیدی، مشاور خانواده

پرسش: دختری هستم ۱۶ ساله که پدرم سال‌ها پیش فوت کرده است و مادرم من را سرپرستی می‌کند در واقع در خانه او زندگی می‌کنم. یکسال است که اجازه مدرسه رفتن به من نمی‌دهد و من را مجبور به تن فروشی می‌کند. مشتری می‌آورد و من قادر به مقاومت در مقابل او نیستم. از خودم متنفرم و از مردها می‌ترسم. همیشه کابوس می‌بینم. دو بار دست به خودکشی زده‌ام. نمی‌دانم چطور از این فکرها خلاص شوم. نمی‌دانم چطور تحمل کنم تا بالاخره از دست او خلاص شوم.

پاسخ: دختر عزیزم سوال تو یکی از دردناکترین سوالهایی است که تا کنون دریافت کرده‌ام. به طوریکه دست‌اندرکاران سایت خانه امن معتقد بودند به خاطر اینکه این مسئله بسیار نادر است و رواج ندارد، بهتر است از طرح آن خودداری کنیم. متاسفانه مجبور شدم به آنها بگویم که مشکل تو نه تنها نادر نیست، بلکه رواج قابل توجهی هم دارد. وقتی در سایت تبیان که وابسته به دولت ایران است میخوانیم سن فحشا در ایران به ۱۲ سال رسیده است، فکر می‌کنید یک کودک دوازده ساله به میل خود تن به خودفروشی می‌دهد؟ چه کسی بر او تسلط دارد؟ اگر نه توسط والدین لااقل بدون اجازه والدین چگونه اینکار ممکن است؟

ای کاش اطلاعات بیشتری از وضعیت و موقعیت زندگی خودت می‌دادی تا می‌توانستم بهتر راهنماییت کنم. در هر حال این را می‌دانم که پاسخ اصلی من به تو این است که تنها خودت میتوانی خود را از این وضعیت فلاکت بار برهانی. اگر نشسته‌ای که معجزه ای رخ بدهد و تو بی هیچ دردسری از این منجلاب بیرون بیایی، انتظار بیهوده‌ای است که تو را هرروز بیشتر از روز پیش در این گرداب مهلک فروخواهد برد. تو بدون شک قربانی مظلوم و نابرابر یک ظلم عظیم هستی، ولی تا وقتی به خودت تنها به این دید نگاه کنی، نجات نخواهی یافت. باید به خودت اطمینان کنی و بدانی که آنقدرها هم ناتوان نیستی. در واقع توان تو از آنچه تصور میکنی بیشتر است. مشکل اصلی درون خود توست که بخاطر ظلم مادرت، احتمالا فکر میکنی هیچ کاری از دستت بر نمیاید. اینطور نیست.   وضعیت تو با سایر قربانیان خشونت خانگی یک تفاوت مهم دارد. تو بدون شک از حمایت قانون و نیروی انتظامی برخوردار خواهی بود. در این رابطه توصیه میکنم با مشاورین حقوقی خانه امن تماس بگیری و راهنمایی های لازم را دریافت کنی.

نمیدانم دسترسی به دنیای بیرون داری یا نه؟ آیا برایت امکان خروج از منزل هست؟ آیا به تلفن دسترسی داری؟ آیا به جز مادرت با کسی دیگر از افراد خانواده ، دوستان و فامیل در ارتباط هستی؟ همه اینها برای تو امکان نجات را فراهم می‌کنند. اگر می‌توانی از منزل خارج شوی، به نزدیکترین مرکز اورژانس اجتماعی مراجعه کن و مشکل خود را با آنها در میان بگذار. تقریبا مطمئنم که تو را آنجا نگاه خواهند داشت و از حمایت های لازم برخوردار خواهی شد. اگر به تلفن دسترسی داری با صدای مشاور سازمان بهزیستی تماس بگیر و تقاضای کمک کن. آنها آدرس مرکز اورژانس اجتماعی که نزدیک است را در اختیارت می‌گذارند.

اگر کسی از آشنایان، دوستان، همسایگان و یا فامیل به شما سر میزنند، خجالت نکش و دور از چشم مادرت از او کمک بخواه. البته باید مطمئن باشی که آن فرد به جای کمک به تو، حرفهایت را با مادرت در میان نخواهد گذاشت. گفتی که تا یکسال پیش به مدرسه می‌رفتی. اگر می‌توانی با مدیر، مشاور یا هرکدام از مسئولان مدرسه که صلاح میدانی تماس بگیر و کمک بخواه. موارد متعددی که کم و بیش وضعیت مشابهی داشتند، دیده ام که توسط آموزش و پرورش مورد حمایت قرار گرفته اند. در نهایت اگر هیچکدام از مواردی که برشماردم برایت امکان ندارند، هرطور هست با پلیس ۱۱۰ تماس بگیر و از آنها کمک بخواه. تاکید کن که در صورت مراجعه به منزل، به حرف مادرت گوش نکنند و به زور وارد شوند. همانطور که گفتم بهتر است این سوالات را از مشاورین حقوقی خانه امن بپرسی.

کارهایی که پیشنهاد کردم هیچکدام آسان نیستند. ولی مثل سایر موارد به تو هم میگویم که برای مشکلت راه حل آسانی وجود ندارد. خودت میدانی که وضعت از اینکه هست بدتر نخواهد شد. میدانم که در اثر ناملایماتی که برای سن و سال تو طاقت فرسا هستند، قدرت تصمیم گیری و اعتماد بنفس تو به شدت خدشه دار شده ؛ ولی همین که از این وضعیت بیزار هستی و دلت میخواهد آنرا تغییر دهی نشان میدهد که هنوز از قدرت تشخیص خوبی برخورداری و درست و غلط را از هم تشخیص میدهی. باید به ترسهایت غلبه کنی و کاری بکنی. میدانم کار سختی است ولی از وضعیت فعلی که در آن گرفتاری حتما بهتر است. از صمیم قلب برایت آرزو میکنم که موفق شوی.

شهریور
۹
۱۳۹۵
لزوم اختصاص بودجه برای حمایت از زنان تن‌فروش
شهریور ۹ ۱۳۹۵
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
image_13950322679160
image_pdfimage_print

فهیمه فرهمندپور؛ مشاور وزیر کشور در امور بانوان، پیرامون حمایت از زنان ویژه (تن فروش) و معتاد و چرخه بازگشت آنها به آسیب، گفت: طبیعی است؛ در برنامه‌های بازپروریِ معتادان، بازپروریِ زنان ویژه و یا بازپروری کودکان کار، نه تنها تضمینی برای پوشش صد درصدی وجود ندارد که حتماً ضریبی از بازگشت نیز وجود دارد؛ حال اینکه ما با چه راهکاری می‌توانیم؛ جلوی این بازگشت‌ها را بگیریم، تابع برنامه‌ها و حمایت‌های اجتماعیِ پس از بهبودی است.

فرهمندپور با اشاره به اهمیت استمرار حمایت‌های پس از بهبودی، افزود: بدون شک تک‌تک افراد تحت بازپرروی که با گذراندن دوره، بهبودی خود را بدست می‌آورند، در صورت رهاشدن و بی‌توجهی، ممکن است؛ مجدداً به سمت آن آسیب بازگردند. بطور مثال؛ زن ویژه‌ای بهبود اولیه پیدا کرده، اما بدلیل نبود حمایتِ مستمر، هر آن امکان دارد به شرایط پیش از بازپروری بازگردد، لذا ما باید بخشی از بودجه و اعتبارات را به برنامه‌ها و حمایت‌هایِ اقتصادی و اجتماعی از زنان ویژه، زنان بهبود یافته از اعتیاد و همینطور کودکان کار اختصاص دهیم.

وی خاطرنشان کرد: در این صورت است که می‌توان امیدوار بود؛ ریزش و برگشت به آسیب به حداقل ممکن برسد، در غیر اینصورت فعالیت‌های بازپروی اولیه، به تنهایی نتیجه موفقیت‌آمیزی نخواهد داشت.

وی با تاکید بر لزوم حضور و مشارکت نهادهای مختلف در این راه، ادامه داد: این موضوع از طرفی باید در دستگاه‌های مختلف پیگیری شود و از طرفی هم باید سازمان‌های مدنی را در این زمینه فعال کنیم. در تمام دنیا بخش قابل توجهی از حمایت‌های اجتماعی، اقتصادی و مددکاری از طریق سازمان‌های مردم نهاد و NGO ها صورت می‌گیرد و ما نیز باید تلاش خود را در این زمینه بیشتر کنیم.

منبع: ایلنا