صفحه اصلی  »  انگلیس
image_pdfimage_print
مهر
۱۸
۱۳۹۷
بریتانیا و قوانین خشونت خانگی
مهر ۱۸ ۱۳۹۷
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , ,
Photo: Maridav/www.shutterstock.com
image_pdfimage_print

Photo: Maridav/www.shutterstock.com

نعیمه دوستدار

قوانین علیه خشونت خانگی در بریتانیا برای پر کردن شکاف قانونی درباره الگوهای رفتاری کنترل‌گرایانه یا خشونت‌بار در رابطه میان شریک عاطفی، همسر و شریک یا همسر سابق یا اعضای خانواده اجرا می‌شوند.

بر اساس گزارش مرکز آمار بریتانیا در دوره یک‌ساله منتهی به مارس ۲۰۱۶، دو میلیون نفر در بازه سنی ۱۶ تا ۵۹ سال در معرض خشونت خانگی قرار گرفتند. این آمار نشان می‌دهد نیمی از این افراد به پلیس مراجعه کرده‌اند و تحقیقات پلیس در مورد ۴۰ درصد از آنها، مدارکی دال بر وقوع جرم مرتبط با خشونت خانگی را نشان می‌داد.

بر اساس تعریف قانونی خشونت خانگی در بریتانیا این موضوع فقط محدود به خشونت‌های فیزیکی نمی‌شود بلکه می‌تواند شامل الگوهای رفتاری تکرار شونده برای کنترل و اعمال قدرت در رابطه نیز باشد.

بیشتر بخوانید:

تجاوز و خشونت خانگی در قلب اروپا

از سوختن تا سوزانده شدن

سوئد چگونه به جنگ خشونت خانگی رفت؟

قانون می‌گوید: «هر رفتار یا الگوی رفتاری کنترل‌گرایانه، اجباری، تهدید کننده، خشونت‌آمیز یا همراه با سوءاستفاده که توسط افراد بالای ۱۶ سال که شریک زندگی یا عضوی از خانواده قربانی است بدون توجه به جنسیت متهم، خشونت خانگی است. این رفتارها می‌توانند شامل خشونت روانی، فیزیکی، جنسی، مالی یا عاطفی باشند. به جز رفتار اجباری و کنترل افراد که جرم‌هایی جدید در تعریف خشونت خانگی در سال ۲۰۱۵ هستند، بقیه انواع خشونت‌های خانگی در قوانین بریتانیا طبق روال عادی پلیس و سیستم قضایی بررسی می‌شوند.

رفتار کنترل‌گرایانه مانند استفاده از قدرت مالی برای کنترل استقلال و اعمال محدودیت بر رفتار دیگری و رفتارهای خشونت‌بار مانند حمله، تهدید، تحقیر و ارعاب یا سوءاستفاده، نمونه‌های خشونت‌ خانگی و جرم شناخته می‌شوند.

با توجه به قانونی که از دسامبر سال ۲۰۱۵ اجرایی شده است، آزارگری و کنترل‌گری حداکثر ۵ سال زندان، جریمه یا هر دو را در پی خواهد داشت و دادگاه صدمات و مشکلات فیزیکی قربانی خشونت را به همراه مشکلات احساسی و عاطفی و روان‌شناختی برای اجرای عدالت در نظر می‌گیرد.

عضو کانال تلگرام خانه امن بشوید.

مراحل  پیگرد قانونی خشونت خانگی در بریتانیا

برای تحقق عدالت کیفری در موضوع خشونت خانگی مراحل زیر طی می‌شوند:

–         گزارش حادثه به پلیس

–         ضبط و مستند‌سازی جرم توسط پلیس

–         نتیجه‌گیری پلیس از جرم

–         ارجاع پرونده به دادستانی برای تصمیم‌گیری و پیگرد قانونی

–         ارجاع پرونده به دادگاه و تشخیص مجازات و محاکمه نهایی مجرم

 قانون حفاظت از قربانی

از ماه مارس سال ۲۰۱۴ ، بریتانیا برای پر کردن خلاء قانونی حفاظت از قربانی خشونت خانگی توسط پلیس، قانون حفاظت از قربانی را اعمال کرد. بر اساس این قانون، پلیس می‌تواند مجرم را به مدت ۲۸ روز از نزدیک شدن به محل زندگی قربانی منع کند و همچنین مجرم از تماس با فرد قربانی خشونت در این دوره منع می‌شود. این دوره به منظور ایجاد فرصتی برای قربانی در نظر گرفته شده است تا او بتواند درباره وضعیت زندگی خود به خوبی فکر کند، شواهد کافی جمع‌آوری کند و شکایت و دادخواست خود را به مراجع قانونی ارائه دهد.

طرح «افشای خشونت خانگی»

از سال ۲۰۱۴ طرح «افشای خشونت خانگی» در انگلستان و ولز اجرا می‌شود. این قانون شامل دو بخش حق پرسش و حق دانستن  است. بر اساس حق پرسش، هر شخص می‌تواند با مراجعه به پلیس از سابقه رفتار خشونت‌آمیز شریک زندگی جدیدش پرسش کند و اطلاعات به دست بیاورد. بر اساس حق دانستن، یک سازمان یا موسسه نیز می‌‌تواند در صورتی که این شک وجود داشته باشد که فردی قربانی خشونت‌خانگی‌ است، از پلیس درخواست افشای اطلاعات داشته باشد.

راهنمای تشخیص خشونت خانگی

از سال ۲۰۱۵ راهنمایی برای پلیس و دیگر افراد مرتبط با قربانیان خشونت خانگی تدوین شده است که هدف از آن آشنایی بیشتر افراد با مساله خشونت خانگی است. در راهنمای مبارزه با خشونت خانگی تدوین شده، راه‌های تشخیص خشونت، راهکارهای قانونی برای مقابله با آن و چگونگی تشخیص و ضبط شواهد گردآوری شده است.

همچنین از سال ۲۰۱۳ منابع و راهنماهایی برای قتل‌های خانگی تدوین شده است. با توجه به اینکه در قتل‌های خانگی احتمال ادامه قتل‌ و خشونت بیشتر نسبت به دیگر اعضای خانواده وجود دارد، این منابع راهنما به پلیس کمک می‌کند تا از گسترش خشونت‌های خانگی پیشگیری کند.

قوانین برای خشونت فرزندان علیه والدین

خشونت علیه والدین که به ویژه توسط نوجوانان انجام می‌شود اغلب ناگفته می‌ماند و قربانیان این نوع خشونت معمولا آن را نادیده می‌گیرند. از سال ۲۰۱۵ راهنمایی برای این نوع خشونت خانگی تدوین شده است که به تشخیص خشونت و نحوه پاسخگویی به نیاز قربانیان می‌پردازد. بر اساس قانون تدوین شده اقدامات حمایتی مانند نگهداری و مراقبت از والدین تحت خشونت باید توسط نهادها و موسساتی انجام شوند که با خشونت‌های خانگی در ارتباط هستند.

وضعیت مهاجران

رویکرد قانونی دولت بریتانیا در برابر مهاجران این است که آنها باید توانایی حفاظت از خود را در جامعه بریتانیا داشته باشند. آنها باید قادر باشند بدون استفاده از مزایا و خدمات ارائه شده توسط دولت زندگی خود را بگذرانند. اما قربانیان خشونت خانگی از این قاعده مستثنی هستند. بر اساس قانون، قربانیان خشونت خانگی حق بهره‌مندی یکسان از اقدامات حفاظتی دولتی را در مقابل خشونت خانگی دارند. این به معنای آن  است که هر مهاجری اعم از همسر یا شریک زندگی مهاجر یک فرد بریتانیایی یا مهاجر قانونی دیگری می‌تواند از اقدامات حفاظتی استفاده کند.

خشونت بر اساس ناموس

قانون دیگری که در بریتانیا در مقابله با خشونت خانگی وجود دارد با عنوان «خشونت بر اساس ناموس» یا «تجاوز به حقوق» شناخته می شود. این مورد شامل جنایاتی مانند خشونت‌های خانوادگی و جنسی، ازدواج اجباری، آزار جنسی و طرد اجتماعی است. معمولا زنان قربانی این نوع خشونت هستند. آنها به دلیل عدم رعایت انتظارهای فرهنگی و مذهبی مانند آرایش و پوشیدن لباس غربی، دوستی یا رابطه جنسی با مردی، بارداری بدون ازدواج، داشتن رابطه و دوستی با فردی از مذهب یا ملیت دیگر، رد کردن ازدواج اجباری یا داشتن رفتار خارج از عرف سنتی و مذهبی، تحت خشونت توسط اعضای خانواده قرار می‌گیرند.

قربانیان این نوع خشونت نیز تحت حمایت قوانین ضد خشونت بریتانیا قرار می‌گیرند. ازدواج اجباری، سوءاستفاده از جهیزیه و ختنه زنان نیز از مواردی هستند که مهاجران و افرادی که در شرایط خاص زندگی می‌کنند، به طور خاص تحت پوشش قانون قرار می‌گیرند.

خرداد
۲
۱۳۹۲
هرهفته درانگلیس ۲ زن دراثرخشونت خانگی جان خودرا ازدست می دهند
خرداد ۲ ۱۳۹۲
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
image_pdfimage_print

Gardianعکس: جولیان نیا من/ گاردین

کشتن زنی توسط مردی که از قبل نیزمحکوم به قتل بود نشان دهنده عدم موفقیت جامعه و مقامات رسمی در انجام اقدامات لازم برای مبارزه با خشونت خانگی است. ماریا ستابینگ قبل از اینکه توسط دوست پسر سابقش با قلاده سگ خفه شود و بدنش در دست شویی طبقه زیر زمین زیر کوهی از پوشاک پنهان شود بارها کمک خواسته بود. قاتل او، مارک شیورز (Mark Chivers)، بخاطر تجاوز و ورود بی اجازه به خانه ماریا از قبل دستگیر شده بود زمانی که در را به روی پلیس باز کرد و گفت که همه چیز امن و آرام است و مشکلی وجود ندارد. پلیس حرف او را باور کردند و به او کارتی دادند تا به ماریا، مادر دو فرزند بدهد که با آنها تماس بگیرد.

اشتباهات بسیاری در قضاوت وجود داشته است که در نهایت باعث چنین قتلی در سال ۲۰۰۸ شده است، اما عدم شناخت خطرهای بالفطره ای که این مرد ،با سابقه شناخته شده اش در اعمال خشونت علیه زنان (شیورز قبل از این واقعه ۱۵ سال به جرم قتل در زندان به سر برده بود)، برای ماریا داشته بسیار تعجب آور است.

بطور میانگین هر هفته دو زن در انگلستان در اثر خشونت خانگی کشته می شوند. در بعضی مناطق یک تماس از پنج تماسی که هر هفته با خط ۹۹۹ پلیس گرفته می شود بابت خشونت های خانگی است و این در حالی است که یک سوم این وقایع تکراری هستند به این معنا که یک قربانی چندین بار بابت یک موضوع تکراری تماس می گیرد و درخواست کمک می کند.

پس از هر قتل مخوف و هولناک نیروی پلیس محلی می گوید درسی که باید از این واقعه گرفته شد و تغییرات در روش پیشگیری از چنین مواردی صورت گرفته است، اما  پس از آن زنان و دختران بیشتری این گونه کشته می شوند. برای مثال در اسکس (Essex)، زنان و کودکانی از جمله کریستین چمبرز (Christine Chambers) و دخترش و جینت گودوین (Jeanette Goodwin) سپس ماریا استابینگ علی رغم تماس های مکرر برای کمک جان خود را از دست دادند.

آیا این نتیجه اشتباهات در یک محیط خصوصی پیچیده است؟ و یا یک شرط توطئه آمیز است که این زنان را در جهالت و بی قدرت به حال خود رها کنیم؟ سندرا هورلی (Sandra Horely)، عضو کمپین زنان و رئیس مرکز “پناهندگی” (Refuge) که از قربانیان خشونت خانگی حمایت می کند، معتقد است که پاسخ به این سؤالات تنها از طریق یک پرسش عمومی از مردم ممکن است.

ناظران ممکن است که این پیشنهاد را به مسخره بگیرند و بگویند که پرسش و تحقیق از عموم کاری تکراری و معمولی است، پس چگونه می توان مکررا” عدم موفقیت در کمک به این زنان (که اکثر قربانیان خشونت خانگی زنان هستند اگر چه مردان و پسرانی نیز هستند که از این مسأله رنج می برند) را مورد خطاب و رسیدگی قرار داد؟

ممکن است در سطوح فردی نیروی پلیس مشکلاتی وجود داشته باشد اما فعالیت ها و روش ها ی آن بازتابی از جامعه است و متأسفانه جامعه به سرزنش قربانیان تمایل دارد و باید این موضوع را مورد بررسی قرار داد. برای مثال می گویند: “او (زن) می خواست” و یا بهتر است این مسائل پشت درهای بسته و در خانه باقی بمانند – ” این فقط یک مورد خانوادگی است”.

البته نشانه هایی از بوجود آمدن تغییرات دیده می شود. رؤسای مراکز مبارزه با خشونت خانگی در لندن پیشنهاد کرده اند که باید راه هایی برای آموزش پلیس های جوان داشت که از آن طریق بتوان در نحوه رفتارشان در چنین مواردی تغییراتی ایجاد کرد و آنها را از اتفاقات نا گوار و مهمی که ممکن است از جدی نگرفتن تماس با آنها صورت بگیرد مطلع کرد. به آنها اخطار داده می شود که اگر اتفاقی رخ دهد احتمال دارد کار خود را از دست بدهند. حال آنکه این رفتارها و طرز بر خورد ها آن یکپارچگی لازم را ندارند و به نظر می رسد که اثری بر روی این جرائم نداشته اند.

از نتایج پرسشنامه مک فرسون (Macpherson inquiry) مشخص شد که پلیس در تأمین و ارائه خدمات  مناسب و تخصصی با برنامه ها و رفتارهای ذکر شده پیش از این در حفاظت از اقلیت های نژادی جامعه ناموفق بوده است و این موضوع با گزارش مرگ اسفناک استفن لارنس (Stephen Lawrence) به اثبات رسید.

بیش از ۴۰ سال طول کشید تا این کشور متوجه شد که جیمی سویل (Jimmy Savile) تنها یک مجرم نبود بلکه نشانه ای از فرهنگی بود که به این تجاوزات اجازه تکرار می داد و اهمیتی برای درخواست های کمک قائل نبود. بیایید و ۴۰ سال دیگر – برای ارزیابی این مسأله که چگونه به این مجرمان خشونت خانگی اجازه می دهیم که جرمشان را تکرار کنند – با انتظار نمانیم.

مترجم: مهتاب صمیمی

منبع: http://goo.gl/eZ23r

اسفند
۲۵
۱۳۹۱
در انگلیس و والس ۸۹% قربانیان خشونت های خانگی زن هستند
اسفند ۲۵ ۱۳۹۱
این سو و آن سو خبر
۰
, , , ,
image_pdfimage_print

ویدا بالیخانی – روزنامه نگار

آمار زیر خشونت خانگی در انگلیس و والس را در سال ۲۰۱۱ نشان می دهد:

  • در سال ۲۰۱۱ در انگلیس و والس ۲۱۷۴ مورد تجاور گزارش شد.
  • در هر ۲ دقیقه پلیس ۳ تماس تلفنی در خصوص تجاوز دریافت کرد.
  • از هر ۸ تماس اورژانسی که با ۹۹۹ ( فوریت های پلیس ) گرفته شد یک مورد آن شکایت از خشونت خانگی بود.
  • کمتر از ۴۰% حوادثی که اتفاق افتاده بود گزارش شد.
  • در انگلیس و والس از هر ۴ زن یک مورد تجربه خشونت خانگی درطول دوران زندگیشان دارند.
  • سالانه بین ۸ % تا ۱۰% زنان انگلیس و والسی تجریه خشونت خانگی دارند.
  • هرهفته دو زن به دست شریک زندگیشن یا شریک زندگی قدیمی خود به قتل میرسند.
  • ۴۰% زنانی که کشته میشوند به دلایل خشونت خانگی است.
  • ۴۴% قربانیان بیشتر از یکبار تجربه خشونت داشته اند.
  • ۸۹% از قربانیان زن هستند و آنها تجربه حداقل ۴ بار خشونت داشته اند.
  • طی ۳ سال گذشته ۱۹% به خشونت خانگی افزوده شده است.
  • بین سالهای ۲۰۱۰-۲۰۱۱ و ۲۰۱۱-۲۰۱۲ ۳۱% از کمک های دولتی برای امور خدماتی کاهش پیدا کرده است.
  • کاهش دو پنجم کارمندان سازمان هایی که در خصوص خشونت خانگی فعالیت می کردند.
  • ۸۸% ازبودجه خدمات اضافه کاهش پیدا کرد تا بتوانندخوابگاه رایگان پناهندگان را حفظ کنند.
  • روزانه ۲۳۰ زن پناهنده بازگردانده می شوند.
  • سالانه ۲۷۹۰۰ زن به دلیل رد اولین درخواست پناهندگیشان، به کشورشان باز گردانده می شوند.