صفحه اصلی  »  2016 October
image_pdfimage_print
آبان
۱۰
عدم نظارت بر اجرای قوانین، زمینه‌ساز تداوم کود‌ک‌آزاری در کشور است
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
Photo: dragon_fang/ Bigstockphoto.com
image_pdfimage_print

Photo: dragon_fang/ Bigstockphoto.com

عضو کمیسیون اجتماعی مجلس گفت: یکی از دلایلی که باعث شده قوانین به خوبی اجرا نشده و مشکلاتی همچون کودک‌آزاری در جامعه پیش‌ آید؛ عدم نظارت بر اجرای قانون است.

احمد بیگدلی در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا درباره اقدامات مجلس شورای اسلامی در مواجهه با پدیده کودک‌آزاری در جامعه با بیان اینکه این پدیده به لحاظ شرعی، قانونی، اخلاقی و انسانی پدیده غیرقابل قبولی بوده و در تمامی جوامع این موضوع نکوهیده شده است، گفت‌‌‌: افرادی که به صورت سهوی یا عمدی باعث آزار کودکشان می‌شوند، غالبا خود نیز در کودکی با مشکلات و مسائل خانوادگی روبه رو بوده و به وسیله والدینشان مورد ضرب و شتم و تنبیه‌های نا به جا  قرار گرفته‌اند و در بزرگسالی نیز همین روش تربیتی را برای فرزندان خود به کار می‌گیرند.

وی با تاکید براینکه کودکان آینده‌سازان کشورند، ادامه داد: اگر می‌خواهیم در آینده زنان و مردانی قوی داشته باشیم که بتوانند با مشکلات زندگی به راحتی کنار آمده و برای آینده کشور مثمر ثمر باشند، باید به این نکته توجه کنیم که تربیت آنان از دوران کودکی و نوجوانی آغاز می‌شود و ضروری است؛ به ‌گونه‌ای با آنها برخورد شود که در روند زندگی و آینده آنان تاثیر منفی نگذارد.

لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان همچنان در مجلس

بیگدلی با بیان اینکه در قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب ۱۳۸۱ کودک‌آزاری و آسیب به سلامت روح و جسم و آینده کودکان ممنوع شده است، افزود: در سال ۱۳۸۹ نیز لایحه‌ای تحت عنوان لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان براساس اصل ۱۵۶ قانون اساسی توسط قوه قضائیه به دولت ارائه شده است که از سال ۹۲  تاکنون در حال بررسی در مجلس است.

عضو کمیسیون اجتماعی مجلس خاطر نشان کرد: کودک‌آزاری جسمی، روحی و جنسی کودکان مورد پذیرش نیست و نمایندگان مجلس به گونه‌ای لایحه مذکور را  را بررسی می‌کنند که پدیده کودک‌آزاری در جامعه ما کمتر شود.

وی درباره علت اینکه قوانین موجود نتوانسته‌اند از کودکان حمایت لازم را به عمل آورده‌اند، اظهار کرد: وقتی قانون به صورت کامل در جامعه عملی نمی‌شود، حتما دلیل آن نقص در قانون است یا مجریان آن را خوب اجرا نمی‌کنند یا اینکه مشکل از نحوه نظارت بر اجرای قوانین است.

نماینده مردم خدابنده در مجلس با اشاره به اینکه  طی ادوار گذشته نظارت براجرای قانون که وظیفه اصلی نمایندگان مجلس است؛ کمی تضعیف و به آن کمتر پرداخته شده است، عنوان کرد: یکی از دلایلی که باعث شده قوانین به خوبی اجرا نشده و مسائل و مشکلاتی همچون کودک‌آزاری در جامعه پیش‌آید، عدم نظارت براجرای قانون است.

وی با تاکید بر اینکه ضروری است؛ ۵۰ درصد انرژی و وقت و توجه مجلس به نظارت بر اجرای قوانین بگذرد، بیان کرد: ما گمان می‌کنیم؛ اگر برای هر مشکل طرح یا لایحه‌ای ارائه دهیم، مشکل حل می شود در حالی که ما باید ضعف خود را در حوزه نظارت از بین ببریم و مجلس وقت بیشتری برای نظارت بر اجرای قوانین بگذارد.

این نماینده مجلس عنوان کرد: براساس سخنان ضمنی مطروحه در مجلس قرار شده، نمایندگان مجلس دهم بیشتر وقت خود را برای نظارت براجرای قوانین صرف کنندو نه تصویب قوانین، زیرا در سال‌های گذشته به اندازه کافی قانون مصوب شده است و آنچه مهم است؛ اجرای این قوانین است.

گفتنی است؛ چندی پیش حبیب‌الله مسعودی فرید؛ معاونت اجتماعی سازمان بهزیستی کشور در گفت‌وگو با ایلنا گفته بود؛ ۵. ۸ درصد از ۱۵۰ هزار تماس گرفته شده با اوژانس فعالیت اجتماعی در سال ۹۴، مربوط به مشکل کودک آزاری بوده است.

منبع: ایلنا

آبان
۱۰
نوزادم را می‌فروشم، نمی‌خواهم یکی دیگر را هم بدبخت کنم
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
7
image_pdfimage_print

«یک عدد بچه به دلیل نبودن شرایط نگهداری (بیست روز مانده به دنیا آمدنش) به فروش می‌رسد. فوری»!

این آخرین تلاش مادر بارداری است که آگهی‌های دست‌نویسش را به خودپردازهای خیابان آزادی چسبانده بود؛ آگهی‌هایی که خیلی اتفاقی به دست یک خبرنگار می‌رسد. مهم‌تر از کنجکاوی خبرنگاری، بهتی است که از دیدن این آگهی می‌کنم. «فروش جنین نه ماهه!!»

با مشورت همکارانم و برای اطمینان از صحت آگهی، شماره‌اش را می‌گیرم، نمی‌گویم خبرنگارم، خودم را خریدار معرفی می‌کنم. با اولین بوق تلفن، خانم جوانی جواب می‌دهد. انگار منتظر تماس‌هایی نا‌شناس مثل من است. بی‌آنکه نیازی باشد به هم معرفی شویم سر اصل مطلب می‌روم؛ «خوتان باردار هستید؟» آرام و معذب جواب می‌شنوم خودمم. نیازی نیست سوال بپرسم، سفره دلش را باز می‌کند: همسرم بیمار است، باید هرچه زود‌تر عمل شود، ضربه مغزی شده و شرایط نگهداری بچه سوم را ندارم.

می‌گویم قصد خرید فرزندش را دارم و از جنسیت نوزاد می‌پرسم. نوزادی در راه است که مثل دو برادر دیگرش پسر بود. بحث که به قیمت نوزاد کشیده می‌شود، بی‌معطلی می‌گوید: «قیمت برایم مهم نیست، مهم این است که فرزندم را به خانواده خوبی بدهم، نمی‌خواهم یکی دیگر را هم بدبخت کنم.»

پیش از خداحافظی نگرانی دیگرش را می‌گوید: «از صبح تماس‌های زیادی با من گرفته شده، در یکی از تماس‌ها صدای بی‌سیم پلیس می‌آمد. نگرانم، نمی‌خواهم فروش نوزادم برایم دردساز شود.»

قرار می‌گذاریم فکر‌هایم را بکنم و به او خبر بدهم، می‌گویم تلفنش را را خاموش کند و عصر خودش با من تماس بگیرد.

حالا در تحریریه بیشتر از آنکه از تغییرات کابینه و اتفاقات شهرداری و… حرفی زده شود، از «فروش جنین» و نحوه کمک به او گفته می‌شود. هرکس نظری دارد. برخی هم تمایل به خرید نوزاد داشتند و برخی هم به دنبال یک خیّر برای اینکه نگذارد مادری از فرزندش جدا شود.

قرار بود عصر تماس بگیرد، شماره نا‌شناسی‌‌ همان زمانی که قرار گذاشته بودیم تماس می‌گیرد تا نتیجه را جویا شود. به توصیه دوستانم می‌پرسم: «آیا پدر بچه از این کار راضی است؟ چه تضمینی دارید که بعد‌ها سراغ فرزندتان را نگیرید‍‍.» با اطمینان می‌گوید: «اگر مطمئن باشم فرزندم جای خوبی بزرگ می‌شود، خودم و همسرم هر تعهدی لازم باشد، می‌دهیم که سراغ فرزندمان را نگیریم و ادعایی نسبت به او نداشته باشیم.»

می‌گوید «ساکن «محمدشهر» کرج است. برایم دردآور است ببینم مادری حاضر است تعهد بدهد که «ادعایی نسبت به فرزندش نداشته باشد» می‌گویم: «تصمیمم را گرفته‌ام، قصد خرید نوزادت را دارم، منتها باید از نزدیک یکدیگر را ببینیم و رودررو صحبت کنیم.»

سریع می‌پذیرد و می‌گوید «همین امروز خوب است؟ بگویید کجا بیایم؟»

نمی‌توانم ادامه دهم. می‌گویم «می‌خواهم به شما کمک کنم.» لحن صدایش از زن جوان تعارفی و معذب تغییر می‌کند: «اگر قرار باشد کمکی به زندگی من بشود، چرا فرزندم را بفروشم؟ کدام مادری این کار را می‌کند؟» تا شب خودش را با مترو از کرج به تهران می‌رساند. به همراه همسر و دو فرزندش وارد تحریریه می‌شوند.

مدارک شناسایی و درمانی‌اش را آورده است. نامش «مریم» است و متولد سال ۷۳ . همسرش «هادی» متولد ۷۱ است، می‌گوید به علت ضربه‌ای که به سرش خورده چیز زیادی را به خاطر ندارد و از همسرش می‌خواهد ماجرا را تعریف کند.

«مریم» شوهرش را نگاه می‌کند و تعریف می‌کند؛ وقتی در یک حوضچه شیلات در آمل سرایدار بودند، هادی در استخر سقوط می‌کند و بر اثر ضربه‌ از هوش می‌رود. بعد از درمان کوتاه‌مدت، پزشکان می‌گویند باید عمل شود اما هزینه عمل آنقدر بالا بوده که جراحی انجام نمی‌شود و «هادی» روزانه دچار تشنج‌ می‌شود و همین موضوع باعث شده بیکار بماند. چند سالی هم به بجنورد رفته‌اند و حالا هم مدتی است کرج زندگی می‌کنند.

«مریم» می‌گوید تا سه ماه پیش در کارخانه بسته‌بندی میوه کار می‌کرده و خرج زندگی را می‌داده اما بعد از بارداری ناخواسته، در خانه لیمو خشک آماده می‌کند. نگران است که بعد از زایمانش ناچار است دوباره مشغول به کار خارج از خانه شود؛ این یعنی نوزادی در راه است که نمی‌تواند او را نگاه دارد.

می‌گویم «خدا بزرگ است»، پاسخ می‌دهد «نمی‌توانم سه نفر دیگر را فدای یک نفر که هنوز به این دنیا نیامده کنم.» خودش را حساب نکرده بود!

انتخاب سخت یک مادر؛ یا نوزاد را انتخاب کند و خانواده‌اش از هم بپاشد یا زندگی‌اش را انتخاب کند و با شوهر و دو فرزندش روزگار بگذارند. این انتخاب مادری بود که در طول حضورش در تحریریه مدام فرزندانش را می‌بوسید.

به وزیر بهداشت برای درخواست کمک پیام می‌دهم: «خبرنگار ایلنا هستم. خانم بارداری اوایل نه ماهگی‌اش به خاطر مشکلات مالی درخواست فروش بچه‌اش را دارد. همسرش هم بیمار است و دچار ضربه مغزی شده و باید تحت عمل جراحی قرار بگیرد. این کار را برای تامین هزینه عمل انجام می‌دهد. می‌توانید ما را در نجات این خانواده و تامین هزینه عمل این آقا کمک کنید که این مادر نوزادش را نفروشد و برای خودش به دنیا بیاورد؟»

اما از پیامم به وزیر بهداشت چیزی به «مریم» نمی‌گویم. چون مطمئن نیستم، نمی‌خواهم بی‌دلیل امیدوارش کنم اما با اطمینان می‌گویم به تماس‌های خرید فرزندش پاسخ ندهد. از مدارکش عکس می‌گیرم و راهی کرج می‌شوند. پیام دیگری به وزیر بهداشت می‌دهم: «سلام آقای دکتر. پیام من را مطالعه کردید؟» بلافاصله پاسخ می‌آید: «باسلام و احترام. الان دیدم. برای آقای دکتر زارع‌نژاد فرستادم. قول دادند فردا پیگیری و اقدام کنند»

فردا صبح از وزارت بهداشت تماس می‌گیرند. مشخصات «مریم» و همسرش را می‌خواهند. قرار شد روز شنبه برای انجام کارهای جراحی مغز ِهادی به «بیمارستان سینا» بروند.

پیامم به وزیر بهداشت و پاسخ او را در فضای مجازی منتشر می‌کنم. هر روز افرادی برای کمک تماس می‌گیرند؛ از هندوستان، آمریکا و استرالیا برای این خانواده مبلغی جمع‌آوری می‌شود. «هادی» هم سه‌شنبه عمل شده است. می‌گفت بعد از بهبودی مشغول کاری می‌شود تا همسرش همه بار زندگی را به دوش نکشد.

«مریم» تا دو ماه دیگر باید خانه‌ای را که اجاره‌اش سه ماه است عقب افتاده تخلیه کند اما با امیدواری بیشتر انتظار نوزادش را می‌کشد و هزینه فرزند سوم را تحمل می‌کند.

هنوز فکر می‌کنم تا بهبود وضعیت معیشت مریم‌ها، راه بسیاری مانده است!

منبع: سعیده امیدی – ایلنا

آبان
۱۰
بهزیستی برای نگهداری کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست بودجه کافی ندارد
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
amir-kholoosi-4-94-th3
image_pdfimage_print

حبیب‌الله مسعودی فرید در گفت‌وگو با ایسنا، بابیان اینکه در ۱۹۴ شهر کشور، مراکز اورژانس اجتماعی وجود دارد، اظهار کرد: مطابق قانون باید در تمامی شهرهای بالای ۵۰ هزار نفر مراکز اورژانس اجتماعی مستقر شود ازاین‌رو در حال حاضر در ۱۵۰ شهر کمبود این مراکز وجود دارد.
وی افزود: در سامانه ۱۲۳ که آماده دریافت موارد نیازمند به اورژانس اجتماعی است مددکاران و روانشناسان مستقر هستند تا خدمات مختلف مشاوره‌ای را ارائه دهند و چنانچه موردی نیازمند فوریت‌های خدمات سیار اورژانس بود آن را اعلام کنند.

فرید با اشاره به تعداد تماس‌های دریافتی با سامانه ۱۲۳ اورژانس اجتماعی اعلام کرد: تاکنون ۶۰۰ هزار تماس با این سامانه برقرار شده که ۱۵۰ هزار مورد آن مرتبط با فعالیت‌های اورژانس اجتماعی است.

وی با اعلام اینکه کودک‌آزاری ازجمله مواردی است که در اورژانس اجتماعی موردبررسی قرار می‌گیرد، تصریح کرد: موارد کودک‌آزاری ۸٫۵ درصد و همسر آزاری ۷٫۵ درصد ثبت‌شده است؛ همچنین درصد قابل‌توجهی از تماس‌ها نیز به مشاجرات و اختلافات خانوادگی مربوط می‌شود.

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور در مورد بخش‌های مختلف مرکز اورژانس اجتماعی گفت: خط تلفن ۱۲۳، تیم خدمات اجتماعی سیار اورژانس اجتماعی و پایگاه اورژانس خدمات اجتماعی از بخش‌های این مرکز به شمار می‌رود.

وی یکی از مهم‌ترین دست آوردهای اورژانس اجتماعی را در بحث برطرف کردن موضوع خودکشی دانست و گفت: ۴۲۰۰ مورد خودکشی با مداخله مددکاران اورژانس اجتماعی، مدیریت و نافرجام شد که ۱۴۰۰ نفر آقا و ۲۸۰۰ مورد خانم بوده‌اند.

این مسئول ادامه داد: بیش از ۹۰ درصد کسانی که اقدام به خودکشی می‌کنند در آن لحظه تعادل روحی و روانی مناسب ندارند.

فرید با تأکید بر اینکه ۸۷ درصد کودکانی که در مراکز بهزیستی نگه‌داری می‌شوند، دارای سرپرست هستند، خاطرنشان کرد: این کودکان که تعداد آن‌ها ۹۸۰۰ نفر است، به سبب اینکه والدین آن‌ها به دلایلی چون فقر،اختلالات روانی و کودک‌آزاری صلاحیت و یا توانایی نگه‌داری از فرزندان خود را ندارند، ازاین‌رو در این مراکز نگه‌داری می‌شوند.

وی افزود: برای هر کودک حداقل به‌طور سالانه به بودجه‌ای معادل ۶ تا ۸ میلیون نیازمند هستیم که برای تأمین آن به توجه مسئولان برای یاری بهزیستی نیازمند هستیم.

منبع: ایسنا

آبان
۷
خشونت خانگی علیه کودکان: جدا کردن محل زندگی بدون طلاق
پرسش و پاسخ قانونی
۰
, , , , , , ,
Photo: Anastasia_vish/bigstockphoto.com
image_pdfimage_print

Photo: Anastasia_vish/bigstockphoto.com

موسی‌ برزین خلیفه‌لو، وکیل خانه امن

پرسش: سلام! من ۳۵ سال دارم و صاحب یک دختر ۷ ساله و یک پسر سه ساله هستم. متاسفانه شوهر من رفتارهای نامتعادلی دارد. بعضی وقت‌ها به شدت عصبانی و خشمگین می‌شود و بعضی وقت‌ها بسیار مهربان می‌شود. شوهرم وقتی که عصبانی می‌شود کنترل خود را از دست می‌دهد. یا وسایل خانه را می‌شکند و یا به من و بچه‌ها حمله ور می‌شود. رفته رفته هم این مشکلش شدیدتر می‌شود.

یک بار با اصرار زیاد به دکتر مراجعه کردیم گفت که باید تحت درمان قرار گیرد اما شوهرم قبول نمی‌کند. چندین بار به بچه‌ها حمله کرده و آنها را کتک زده است. چند هفته قبل عصبانی شد و دفتر نقاشی دخترم را پاره کرد. دخترم چند ساعت گریه می‌کرد.  بعد از این کارها هم  به شدت پشیمان می‌شود. من نگران خودم نیستم بلکه نگران بچه‌ها هستم. همیشه می‌ترسم اتفاقی بیافتد و آسیبی به بچه‌هایم برسد.

واقعیتش من اوایل از شوهرم به دلیل رفتارش متنفر بودم و فکر می کردم باید جدا شوم اما متوجه شدم که این رفتار شوهرم اختیاری نیست بنابراین نمی‌خواهم از او جدا شوم اما فکر می‌کنم باید محل زندگی خودم و بچه‌ها را جدا کنم. چند وقت پیش این مساله را مطرح کردم اما موافقت نکرد و گفت که اجازه نمی‌دهد بچه ها را ببرم. گفت که می‌رود و شکایت می‌کند. می خواستم بدانم آیا من می‌توانم خانه را ترک کنم؟ آیا می‌توانم بچه ها را جای دیگری ببرم؟ آیا می‌توانم حضانت بچه‌ها را بگیرم؟ لطفا راهنمایی کنید. خیلی نگران بچه ها هستم.

وکیل خانه امن: سلام خانم محترم. بر اساس قانون مدنی ایران زن باید در منزلی سکونت داشته باشد که شوهر تعیین می‌کند اما در بعضی موادر زن می‌تواند خانه مشترک را ترک کند. یکی از این موارد خوف ورود ضرر بدنی است. از آنجا که شوهر شما بر رفتار خود کنترل نداشته و چندین بار شما و بچه ها را مورد ضرب و شتم قرار داده می‌توانید خانه را ترک کرده و در محل دیگری ساکن شوید.

در این زمینه ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی مقرر کرده است که: «اگر بودن زن با شوهر در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد زن می‌تواند مسکن علی حده اختیار کند و در صورت ثبوت مظنه ضرر مزبور محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است نفقه بر عهده شوهر خواهد بود.» همانطور که می‌بینید قانون این اختیار را به زنانی که مورد خشونت قرار می‌گیرند داده است اما توجه کنید که اگر شوهرتان به دادگاه رفته و الزام به تمکین بخواهد این شما هستید که باید اثبات کنید رفتارهای شوهرتان نامتعادل است.

[درباره پیچ و تاپ‌های قانونی تمکین بیشتر بخوانید: الزام به تمکین و خشونت خانگی، قانون چه می‌گوید؟  ]

پرسش: در مورد بچه ها چطور؟ هدف اصلی من دور کردن بچه‌ها است. آیا می‌توانم بچه‌ها را جای دیگری ببرم؟

وکیل خانه امن: ولی قهری فرزندان پدرشان است، بنابراین برای اینکه فرزندان را جای دیگر ببرید لازم است توجیهی وجود داشته باشد. قانون مدنی ایران در برخی موارد پیش بینی کرده است که در صورت عدم مواظبت والدین یا ضرب و جرح توسط پدر و مادر دادگاه می‌تواند برای مصلحت طفل هر تصمیمی را که لازم بداند اتخاذ کند. [چگونه می شود ولی قهری را عزل کرد؟]

طبق ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی ایران: « هر گاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر یا مادری که طفل تحت حضانت اوست, صحت جسمانی و یا ترتیب اخلاقی طفل در معرض خطر باشد, محکمه می‌تواند به تقاضای اقربای طفل یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد, محکمه می تواند به تقاضای اقربای طفل و یا به تقاضای قیم او یا به تقاضای رئیس حوزه قضائی هر تصمیمی را که برای حضانت طفل مقتضی بداند, اتخاذ کند. موارد ذیل از مصادیق عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی هر یک از والدین است :.. ۳ – ابتلا به بیماریهای روانی با تشخیص پزشکی قانونی… ۵- تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف.»

همانطور که مشاهده می‌کنید در صورت بیماری روانی والدین یا ضرب و جرح مداوم، دادگاه می‌تواند صلاحیت والدین برای نگهداری از طفل را سلب کند. در این گونه موارد تصمیم‌گیری با دادگاه است. اگر بتوانید رفتارهای شوهرتان را در دادگاه اثبات کنید و در خطر بودن بچه‌ها را به دادگاه بقبولانید، به احتمال بسیار دادگاه حکم به جدا کردن محل زندگی کودکان می‌دهد.

توجه داشته باشید که بهترین روش توافق با همسرتان است. در صورتی که نتوانید توافق کنید باید رفتارهای نامتعارف و خشن همسرتان را اثبات کنید و این موضوع به هر حال مشکلات خاص خود را دارد.

آبان
۷
روایت زندگی یک زن که قربانی اسیدپاشی برادران همسرش شد
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
Image processed by CodeCarvings Piczard ### FREE Community Edition ### on 2016-10-27 05:15:36Z | http://piczard.com | http://codecarvings.com
image_pdfimage_print

.نمی‌شود لحظه‌ای فراموش کرد چه بلایی سر من و خانواده‌ام آورده‌اند | دولت‌ها به ما کمک نکرده‌اند

زیور پروین،‌ قربانی اسیدپاشی می‌گوید: «کینه‌ای نیستم؛ اما توی دلم احساسی دارم که فراموش نمی‌شود، اگر حکم عادلانه‌ای صادر می‌شد شاید آرام می‌گرفتم.»

روزها می‌گذرد اما ثانیه‌های تلخی که سال ۱۳۹۰ برای زیور پروین تجربه شد، از حافظه‌اش پاک نمی‌شود. زیور، زن جوانی است که سال ۱۳۹۰ در ایلام به همراه دختر ۱۸ ساله‌اش، توسط دو برادر همسرش، مورد حمله اسیدپاشی قرار گرفت. دختر زیور، یثری نام داشت که تنها ۱۸ روز پس از اسیدپاشی جانش را از دست داد. اما خاطره‌ یثری هنوز که هنوز است با زیور همراه است. حتی حالا که چشم‌هایش نابینا شده، عکس‌های او را همراه دارد و به دیگران نشان می‌دهد: «این دخترم بود؛ یثری».

زیور حالا بینایی‌اش را از دست داده، دخترش را از دست داده، شنوایی‌اش کاهش پیدا کرده و آثار اسید به شدت روی صورتش باقی مانده‌اند. با همه اینها، او هنوز امیدوار است. پسرهایش را دارد و می‌گوید به خاطر آنها هم که شده، زندگی را با تمام قدرت و توانی که دارد ادامه می‌دهد، چون اگر ادامه ندهد، چه کار کند؟

گفت‌وگوی خبرآنلاین را با این قربانی اسیدپاشی که دل پردردی از حمایت نشدن دارد بخوانید؛

چه شد که قربانی اسیدپاشی شدید؟

بعد از آن که همسرم فوت کرد به اصرار خانواده‌اش به منزل برادرشوهر کوچکم رفتم تا در یکی از اتاق‌های خانه او زندگی کنیم. می‌گفتند بعد از مرگ شوهرم نباید تنها بمانم. حتی تهدیدم می‌کردند که یا فرزندانم را از من می‌گیرند یا مجبورم که به عقد برادرشوهر بزرگ متأهل درآیم. برادر شوهر بزرگم مدام به ما سر می‌زد و از من خواستگاری می کرد و من هر بار به او جواب منفی می دادم تا این که یک شب با صدای جیغ دخترم از خواب بیدار شدم و سوزش شدیدی را احساس کردم و فهمیدم چه بلایی سرمان آمده است و آنها با اسید، انتقام جواب منفی خواستگاری را از ما گرفته‌اند.



 بعد از این اتفاق تلخ، چطور با خاطره آن کنار می‌آیید؟

به خوبی آن روزها را به یاد دارم. اصلا نمی‌شود لحظه‌ای فراموش کرد که چه بلایی به سر من و خانواده‌ام آورده‌اند. خیلی‌ها ابراز همدردی می‌کنند اما تجربه ناخوشایند این اتفاق چیزی نیست که بتوان به راحتی آن را درک کرد. مثل این است که از بلندی به پایین پرت شده باشی. بیدار شوی و ببینی داری می‌سوزی. ما هم چشم داشتیم، سلامتی داشتیم، مثل مردم عادی در حال زندگی بودیم که این بلا سرمان آمد. من در جریان اسیدپاشی، علاوه بر این که نابینا شدم، دخترم را از دست دادم. اما دو فرزند دیگر هم دارم که باید به خاطر آنها به زندگی ادامه بدهم. ما مسئولیت‌هایی داریم که نمی‌توانیم از آنها فرار کنیم. به هر حال زندگی بالا و پایین‌هایی دارد که هرقدر هم سخت باشد، چاره‌ای جز پذیرش آنها نداریم.

پرونده قضایی به کجا رسیده است؟

کینه‌ای نیستم اما توی دلم احساسی دارم که از بین نمی‌رود. من فکر می‌کنم کسانی که این کار را انجام می‌دهند بویی از انسانیت نبرده‌اند. کسی که ذره‌ای اخلاق و انسانیت داشته باشد، حتی در اوج عصبانیت این کار را نمی‌کند. من و خانواده‌ام بیگناه بودیم که این بلا سرمان آمد. حالا هم چیزی که می‌خواهم این است که به درستی مجازات شوند. این نیست که دوست داشته باشم اعدام شوند اما حداقل به مجازات کاری که کرده‌اند برسند. بر اساس حکمی که صادر شده، برادرشوهر بزرگترم به اعدام و ١۵‌سال زندان و دیه محکوم شده و برادرشوهر کوچکتر که مرا به این روز انداخته، تنها ١٠‌ سال زندانی می‌شود. این منصفانه نیست. من با خشونت مخالفم اما این که کسی که مرا به این روز انداخته تنها به چند سال زندان محکوم شود اصلا عادلانه نیست. چرا او نباید قصاص شود؟ چرا نباید بداند من در چه تاریکی‌ای زندگی می‌کنم؟ قانون باید بیشتر از اینها حامی افرادی باشد که مورد اسیدپاشی قرار می‌گیرند. برای بهبود سلامتی‌مان که کاری انجام نشد، دست‌کم برای احقاق حق ما درست اقدام شود. اگر حکم عادلانه‌ای صادر شود شاید کمی آرام بگیریم نه این که ببینیم همه چشمشان را بر وضعیت سخت ما بسته‌اند.

دولت یا نهادهای مختلف از شما حمایت درمانی انجام ندادند؟

ما به خیلی مراکز مراجعه کردیم ولی هیچ نتیجه‌ای نگرفتیم. دولت هم کمک خاصی به ما نکرده. نمی‌دانم مگر چند مورد اسیدپاشی در کشور رخ می‌دهد که مسئولان نمی‌خواهند هزینه‌های درمانی آن را متقبل شوند؟ انواع جراحی و داروها بسیار سخت برایمان تامین می‌شود. در هر بار عمل جراحی، میلیون‌ها تومان هزینه صرف می‌شود. همین الان من برای جراحی چشم به ۱۵۰ میلیون احتیاج دارم که به آلمان بروم و شاید کمی بینایی یکی از چشم‌هایم را به دست بیاورم اما چطور باید این مبلغ را تامین کنم؟ هیچکس نیست که بگوید شما چطور زندگی‌تان را تامین می‌کنید. به جز کمی کمک مردمی که به دستم رسید، آن هم خیلی جزیی دیگر هیچ حمایتی از من صورت نگرفت. کمتر کسی می‌تواند درد و رنج ما را درک کند، درد ما یک روز و دو روز نیست و تا پایان عمر همراهمان است. هیچ مسئولی به دیدنم نیامد و هیچ‌کس به من کمک نکرد. تا الان هم خودم هرجور بوده زندگی‌ام را جمع و جور کرده‌ام. ولی همیشه در سکوت بوده‌ام و کسی از من حمایت نکرده است. اما کمک مالی مقطعی هیچ فایده‌ای برای ما ندارد. نمی‌شود به این کمک‌ها دل خوش کرد چون یک روز هست و یک روز دیگر نیست. ما احتیاج داریم یک فکر اساسی برای کمک به قربانیان اسیدپاشی انجام شود.

انجمن حمایت از قربانیان اسیدپاشی در حال شکل‌گیری است. چقدر امیدوارید این انجمن موثر باشد؟

این کار خیلی دیر در ایران در حال انجام شدن است. هیچکس نبود به ما کمک کند اما حالا خود قربانیان دست به کار شده‌اند و با چند متخصص و حامی، قرار است این انجمن شکل بگیرد. امیدوارم این انجمن بتواند مفید و موثر باشد و نتیجه بگیرد. اینطور که من شنیده‌ام، در کشورهای دیگر هم حمایت‌هایی از طریق انجمن‌ها از افرادی که در وضعیت مشابه ما هستند انجام می‌شود که در روحیه دادن به قربانیان اسیدپاشی بسیار موثر است. معتقدم ما قربانیان اسیدپاشی باید در کنار هم باشیم و با کمک به همدیگر، کسانی را که دست به چنین کارهایی زده‌اند شرمنده و ناامید کنیم.

شما روزهای سختی را پشت سر گذاشته‌اید و حالا در نمایشگاهی شرکت کرده‌اید که شامل آثار هنری قربانیان اسیدپاشی است. با مردم حرف می‌زنید و از مشکلاتتان می‌گویید، درواقع روزهای انزوا را پشت سر گذاشته‌اید. حرفی برای دیگر قربانیان اسیدپاشی دارید؟

من با دیدن معصومه که چند‌سال پیش توسط پدرشوهرش مورد حمله اسیدی قرار گرفت و چشمانش را از دست داد، کمی روحیه گرفتم و معتقدم باید این پیام امید را به دیگران هم برسانیم. به تمام کسانی که این اتفاق برایشان افتاده، به تمام کسانی که به هر دلیلی ناامید هستند یا بیماری صعب‌العلاج دارند می‌گویم جز با مرگ، زندگی پایانی ندارد. تا وقتی زنده‌ایم باید با سختی‌ها مبارزه کنیم و تسلیم نشویم.

منبع: فهیمه حسن‌میری – خبرآنلاین

آبان
۷
تدوین لایحه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت
این سو و آن سو خبر
۰
,
1110822_578
image_pdfimage_print

معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده با اشاره به ضرورت تدوین برنامه‌های شبکه ای در راستای حل مشکلان زنان در عرصه‌های مختلف از تدوین اطلس وضعیت زنان کشور خبر داد.

شهیندخت مولاوردی در نشست تخصصی بانوان نخبه و فعال استان یزد با اشاره به ضرورت تغییر فرهنگ عمومی جامعه در حوزه زنان، اظهار کرد: زمینه‌سازی برای ایجاد اشتغال پایدار از جمله برنامه‌های در دستور کار دولت است.

وی ایجاد زمینه برای سرمایه گذاری‌های داخلی و خارجی را از دیگر اولویت‌های دولت یازدهم دانست و گفت: مشارکت عمومی اقشار مختلف جامعه نقش مهمی در دستیابی دولت به اهداف کلان اقتصادی و اجتماعی ایفا می‌کند.

مولاوردی با بیان این که اطلس وضعیت زنان در کشور تدوین شده است، اظهار کرد: در راستای تدوین این اطلس، نشستهای منطقه‌ای زنان با هدف ترویج همکاری‌های شبکه‌ای در هشت منطقه کشور برگزار شده است. دوره اجرای برنامه ترویج همکاری شبکه‌ای در سه سطح دولت با دولت، دولت با سمن‌ها و سمن‌ها با سمن‌ها برنامه‌ریزی و اجرایی شده است.

وی با اشاره به شورای اجتماعی کشور اظهار کرد: ۱۷ کارگروه در زیرمجموعه شورای اجتماعی کشور راه‌اندازی شده است که بررسی راهکارهای کاهش آسیب های اجتماعی در دستور کار خود قرار داده‌اند.

مولاوردی پیش بینی  کاهش ۲۵ درصدی آسیب‌های اجتماعی در برنامه ششم توسعه را از جمله برنامه های دولت در حوزه آسیب های اجتماعی کشوربرشمرد  و گفت: دستیابی به دستاورهای پایدار در این حوزه مستلزم همکاری شبکه‌ای تمام دستگاه‌های اجرایی و نظارتی است.

معاون رئیس جمهوردر امور زنان و خانواده در بخش دیگری از سخنان خود در مورد لوایح دولت درحوزه زنان تصریح کرد: کاهش ساعت کار زنان دارای شرایط خاص از جمله اقدامات انجام شده در حوزه زنان و رفع مشکلات آنان در حوزه اقتصادی است.

تدوین لایحه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت  و بسته جامع حمایتی زنان شاغل

وی لایحه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت را از دیگر اقدامات در دستور کار معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهور دانست و خاطرنشان کرد: بحث اشتغال زنان از جمله دغدغه های دولت است.هدف اصلی فعالیت دولت در حوزه اشتغال زنان، ارتقای توانمندی و افزایش نرخ مشارکت زنان در عرصه اقتصادی است.

مولاوردی ادامه داد: حدود پنج گزارش سیاستی در مورد بازار کار و بخش غیر رسمی اقتصاد از سوی معاونت امور زنان ریاست جمهوری آماده شده است که برای بررسی و تعیین راهکارهای مناسب حمایتی به مسئولان ارشد نظام ارائه می شود.

معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده تدوین بسته جامع حمایتی زنان شاغل را از دیگر اقدامات در دستور کار دولت دانست و گفت: تدوین سند توان‌افزایی و سند حمایت اجتماعی زنان با هدف تدوین چارچوب حمایتی از حقوق زنان از دیگر اقدامات در دستور کار است.

مولاوردی در پایان خاطرنشان کرد: ایجاد حساسیت و جلب توجه در مورد آسیب‌ها و معضلات مربوط به زنان از جمله برنامه های معاونت امور زنان و خانواده نهاد ریاست جمهوری در دولت یازدهم است.

معاون امور زنان و خانواده رئیس جمهور در اختتامیه هشتمین همایش ملی انجمن جمعیت شناسی کشور نیز در سخنانی، با بیان این که تدوین سند سیاستی اجرایی اشتغال زنان در دست اقدام است، گفت: ایجاد مراکز کاریابی ویژه زنان، نقش مهمی در افزایش مشارکت اقتصادی زنان در جامعه ایفا می کند.

معاون امور زنان و خانواده رئیس جمهور اظهار کرد: لازمه تبدیل وضعیت فعلی به فرصت اقتصادی، این است که ما فرصت های اجتماعی و فرهنگی را فراهم کنیم، مدیریت مناسب از جمله ضرورت های فرصت فعلی در راستای استفاده بهینه از تحولات جمعیتی است.

مشارکت اقتصادی زنان ایرانی پایین ترین نرخ مشارکت زنان در جهان

وی مشارکت اقتصادی زنان ایرانی را پایین ترین نرخ مشارکت زنان در جهان دانست و بیان کرد: طبق گزارش های به دست آمده در بحث شکاف جنسیتی کشورهای جهان، رتبه ایران از ۱۴۴کشور ۱۳۹ گزارش شده است.

مولاوردی با بیان این که طبق قانون جهانی، ۱۸ اقتصاد وجود دارد که همسران می توانند مانع از اشتغال همسران خود شوند، اظهار کرد: در دو سال گذشته در ۶۵ کشور ۹۲ مورد اصلاحی در مورد مشارکت اقتصادی زنان انجام شده است.

معاون امور زنان و خانواده رئیس جمهور در بخش دیگری از سخنان خود در مورد بحث اشتغال در محور زنان کارگر در مشاغل سخت گفت: در جامعه روستایی همواره زنان کارگران روزانه و بدون مزد تلقی می شوند که عمدتا در قالب زنان خانه‌دار معرفی می شوند.

مولاوردی با اشاره به ضرورت تدوین و ابلاغ قانون منع عقد قرارداد موقت، ادامه داد: عقد قراردادهای موقت، امنیت شغلی را از بین برده و اخراج کارگران را بسیار راحت کرده است

اقتصاد غیر رسمی در حال زنانه شدن است

وی تصریح کرد: مطالعات متعدد نشان می دهد که زن بودن امکان به کارگیری زنان در بخش اقتصادهای غیر رسمی راافزایش داده به شکلی که در حال حاضر اقتصاد غیر رسمی در حال زنانه شدن است.

معاون رئیس جمهور افزود: ایجاد مراکز کاریابی ویژه زنان با انگیزه برخورداری معافیت مالیاتی به مدت مشخص نقش مهمی در افزایش مشارکت زنان در عرصه های اقتصادی ایفا می کند.

معاون رئیس جمهور تدوین سند سیاستی اجرایی اشتغال زنان با جامعه هدف زنان سرپرست خانوار و دختران فارغ التحصیل را از جمله اقدامات در دستور کار معاونت امور زنان و خانواده رئیس جمهور دانست.

مولاوردی در پایان با بیان این که هدف از تدوین سند سیاستی اجرایی اشتغال زنان، افزایش مشارکت اقتصادی زنان در جامعه بوده، خاطرنشان کرد: ایجاد زمینه افزایش مشارکت اقتصادی زنان از جمله دغدغه های جدی دولت در حوزه زنان است.

منبع: ایسنا

آبان
۶
بررسی قوانین موجود در رفع خشونت خانگی در استانداری تهران
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
photo:  R_Tavani/bigstockphoto.com
image_pdfimage_print
photo:  R_Tavani/bigstockphoto.com
نشست جلب حمایت نمایندگان مجلس در رفع خشونت خانگی با محوریت بررسی وضعیت فعلی خشونت در جامعه و قوانین موجود در این زمینه و ارایه راهکارهایی برای کاهش آن برگزار شد.
به نقل از پایگاه اطلاع رسانی وزارت کشور، فرهمندپور مشاور وزیر کشور در امور زنان و خانواده در این نشست با بیان اینکه برای جلوگیری از خشونت خانگی باید به سمت اقدامات پیشگیرانه در ابعاد سیاسی، برنامه ریزی و قانونگذاری حرکت کنیم گفت: سرمایه گذاری برای رفع آسیب ها در شرایطی که برای اقدامات پیشگیرانه و بازدارنده برنامه ریزی نشده است، نتایجی به دنبال ندارد.
وی با تاکید برتوجه به پیشگیری نرم در اقدامات تصریح کرد: افراد باید به سطح بالایی از خودآگاهی، قدرت، اعتماد به نفس و مهارت های شخصی و فکری دست یابند تا قبل از به کار آمدن قوانین، خودشان مانع اعمال خشونت به خود شوند.
جلسه ترویج و جلب حمایت نمایندگان مجلس در جهت رفع خشونت خانگی با ارایه راهکارهای قانونی به همت دفتر امور بانوان و خانواده استانداری تهران ،با همکاری انجمن سلامت خانواده ایران و با حضور فهیمه فرهمند پور مشاور امور زنان و خانواده وزارت کشور، ثریا شارقی مدیرکل دفتر امور بانوان و خانواده استانداری تهران، سیاوش شهریور مدیرکل دفتر امور اجتماعی استانداری و جمعی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی و جمعی از صاحبنظران و اساتید حوزه اجتماعی در استانداری تهران برگزار شد.
منبع: مهرخانه
آبان
۶
کمیته «رفع خشونت خانگی» در استانداری تهران
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
9f68ca9b-f12a-4e26-9dea-67f562b1a1b1_mw1024_mh1024_s
image_pdfimage_print
یکی از مباحثی که در جلسه مطرح شد این بود که نمایندگان موظف شوند این لوایح را پیگیری کنند اما کار این کمیته به‌صورت مستمر خواهد بود و آسیب‌های این حوزه را رصد و سعی می‌کند با توجه به نیازی که در این زمینه وجود دارد، نظریه‌پردازی، تصمیم‌‌سازی و تصمیم‌گیری کند.
مدیرکل اجتماعی استانداری تهران گفت: ما به طرف تشکیل کمیته‌ای حرکت می‌کنیم که این کمیته بتواند برنامه‌های تشکل‌ها و افراد حقیقی و حقوقی استان تهران را اخذ کند و دیدگاه‌ها را به بحث کارشناسی بگذارد و خروجی آن را به‌عنوان یک بحث تکمیلی و پخته برای تصمیم‌سازی به نمایندگان ابلاغ کند.

سیاوش شهریور؛ مدیرکل امور اجتماعی استانداری تهران ، در رابطه با نشست «جلب حمایت نمایندگان مجلس در رفع خشونت خانگی» که امروز در استانداری برگزار شد اظهار داشت: با توجه به این‌که غالب نمایندگان استان تهران نمایندگانی هستند که دغدغه حقوق مردم و به‌ویژه حقوق زنان را دارند و خودشان را در طیف روشنفکر جامعه می‌دانند، استانداری تهران هم در حوزه اجتماعی تصمیم دارد هم‌فکری و پیمان مشترکی با این نمایندگان داشته باشد تا بتواند در زمینه خشونت علیه زنان که اسلام به شدت با آن مخالف است، قوانین بهتری تصویب کنند یا اگر قوانین نیاز به اصلاح دارد، این کار را انجام دهند. از سوی دیگر، با نمایندگان رایزنی انجام می‌دهیم تا بتوانند برای پیشگیری از امر خشونت علیه زنان اعتبار بگیرند.

او در ادامه گفت: این جلسه با حضور ۵ تن از نمایندگان زن و مرد شهر تهران، NGOهایی مانند انجمن سلامت خانواده ایران و نمایندگان وکلا برگزار شد و این افراد مباحث خود را طرح کردند. ما به طرف تشکیل کمیته‌ای حرکت می‌کنیم که این کمیته بتواند برنامه‌های تشکل‌ها و افراد حقیقی و حقوقی استان تهران را اخذ کند و دیدگاه‌ها را به بحث کارشناسی بگذارد و خروجی آن را به‌عنوان یک بحث تکمیلی و پخته برای تصمیم‌سازی به نمایندگان ابلاغ کند.

مدیرکل امور اجتماعی استانداری تهران در رابطه با نسبت طرح استانداری در زمینه رفع خشونت خانگی با سند امنیت زنان و کودکان در روابط اجتماعی و لایحه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت که مدت‌هاست در کمیسیون اجتماعی دولت مانده‌ است، اظهار داشت: یکی از مباحثی که در جلسه مطرح شد این بود که نمایندگان موظف شوند این لوایح را پیگیری کنند اما کار این کمیته به‌صورت مستمر خواهد بود و آسیب‌های این حوزه را رصد و سعی می‌کند با توجه به نیازی که در این زمینه وجود دارد، نظریه‌پردازی، تصمیم‌‌سازی و تصمیم‌گیری کند.

به گزارش مهرخانه، گفتنی است، جلسه ترویج و جلب حمایت نمایندگان مجلس در جهت رفع خشونت خانگی با ارایه راه‌کارهای قانونی به همت دفتر امور بانوان و خانواده استانداری تهران، با همکاری انجمن سلامت خانواده ایران و با حضور فهیمه فرهمندپور مشاور امور زنان و خانواده وزارت کشور، ثریا شارقی مدیرکل دفتر امور بانوان و خانواده استانداری تهران، سیاوش شهریور مدیرکل دفتر امور اجتماعی استانداری و جمعی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی و جمعی از صاحبنظران و اساتید حوزه اجتماعی صبح امروز در استانداری تهران برگزار شد.

منبع: مهرخانه
آبان
۶
دو و نیم میلیون زن سرپرست خانوار
این سو و آن سو خبر
۰
, ,
2812_549
image_pdfimage_print

دکتر حسن موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاران اجتماعی در گفت‌وگو با برنامه «نیم‌نگاه» گروه خانواده رادیو سلامت علت افزایش تعداد زنان سرپرست خانوار را طلاق، فوت همسر و تصادفات عنوان کرد و گفت: ما با این واقعیت مواجهیم که طبق آخرین سرشماری، تعداد زنان سرپرست خانوار به دو میلیون و ۵۵۳ هزار نفر رسیده، در حالی که این آمار در پنج سال گذشته، حدود یک میلیون و ۶۰۰ هزار نفر بوده است، بنابراین با توجه به افزایش تعداد زنان سرپرست خانوار لازم است نگاه ویژه‌تری به آنان داشته باشیم .

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی گفت: یکی از مهم‌ترین اقدامات برای زنان سرپرست خانوار خوداشتغال، توانمندسازی آنان از بعد اقتصادی است، اما حمایت‌هایی که دولت براساس قوانین بودجه سالانه، از زنان سرپرست خانوار دارد به‌قدری ناچیز است که بسیاری از آنها مجبورند کار کنند.

او با بیان این‌که لازم است دولت متناسب با نیاز منطقه سکونت زنان سرپرست خانوار و متناسب با مشاغل مورد نیاز جامعه، مهارت‌های شغلی را به آنها آموزش دهد، افزود: به‌طور مثال در کشور هندوستان که با آمار بالای زنان سرپرست خانوار مواجه است، دولت این کشور بر حسب نیاز جامعه، یک‌سری آموزش‌های فنی را به زنان سرپرست خانوار ارائه می‌دهد، سپس محصولات آنان را به کارخانجات و سایر صنایع می‌فروشد که از این طریق، وابستگی زنان سرپرست خانوار به دولت کاهش می‌یابد.

موسوی درخصوص حمایت از زنان سرپرست خانوار خوداشتغال، اعطای تسهیلات ارزان‌قیمت به آنان و فراهم آوردن شرایط ورود این زنان به چرخه اقتصادی را مطرح کرد و گفت: حمایت از بازاریابی تولیدات اقتصادی زنان سرپرست خانوار از اهمیت زیادی برخوردار است که متاسفانه سیستم‌های حمایتی ما نتوانسته‌اند به این مولفه ورود کنند.

او با بیان این‌که فقدان مهارت آموزش و نداشتن مهارت کسب و کار در زنان سرپرست خانوار آنان را به سمت دستفروشی که نیازی به مهارت ندارد سوق می‌دهد، افزود: به‌دلیل آن‌که دستفروشی در تعریف مشاغل قرار نگرفته است در نتیجه زنان سرپرست خانوار، مشمول هیچ نوع حمایتی نخواهند شد و اگر هم حمایتی از آنان صورت بگیرد این حمایت‌ها صرفا به واسطه ارتباط فردی است.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ادامه داد: از آنجایی که نظام مشخص و تعریف شده‌ای درخصوص تعریف دستفروشی در فهرست مشاغل نداریم، زنانی که مبادرت به کار دستفروشی می‌کنند، از بیمه اجتماعی نیز محرومند.

موسوی درباره تاثیر حمایت خویشاوندی از زنان سرپرست خانوار و پیشگیری از گرایش آنان به دستفروشی خاطرنشان کرد: به نظر می‌رسد هنوز مسئولیت اجتماعی در جامعه ایرانی جای خود را باز نکرده است، با وجود آن‌که در زندگی اجتماعی افراد زیادی در کنارمان هستند، اما بشدت فردگراییم. در چنین فضایی، با نبود حمایت خویشاوندی از زنان سرپرست خانوار آنها به سمت دستفروشی و مشاغل مغایر میل درونی خود کشیده می‌شوند، در حالی که چتر حمایت خویشاوندی می‌تواند زنان را از لحاظ اقتصادی به استقلال برساند. رئیس انجمن مددکاران اجتماعی با اشاره به این‌که خیابان محیط امنی به لحاظ اجتماعی و روانی برای زنان نیست و این مساله در کوتاه‌مدت مشکلاتی را برای زنان به وجود می‌آورد تاکید کرد: باید نظامی اجتماعی طراحی شود که قادر به توانمندسازی زنان سرپرست خانوار خوداشتغال باشد، چرا که حمایت‌های اندک و حداقلی از زنان سرپرست خانوار دستفروش و جلوگیری از درآمد مشروع آنان، می‌تواند مشکلات دیگری را برای آنان به وجود آورد.

منبع: سلامت‌نیوز 

آبان
۶
برابری زن و مرد ۱۷۰ سال دیگر طول می‌کشد
این سو و آن سو خبر
۰

Photo: Greg Brave/bigstockphoto.com
image_pdfimage_print

Photo: Greg Brave/bigstockphoto.com

مجمع جهانی اقتصاد در گزارش ۲۰۱۶ خود روند پیشرفت برابری زنان و مردان در جهان را کند توصیف کرد. در رتبه‌بندی این گزارش ایران در بین ۱۴۴ کشور در رده ۱۳۹ قرار دارد.

مجمع جهانی اقتصاد در گزارش تازه خود می‌گوید دستیابی به برابری زن و مرد در جهان بیش از آن‌چه گمان می‌رفت طولانی خواهد شد.

کارشناسان مجمع جهانی اقتصاد چهارشنبه ۲۶ اکتبر / ۵ آبان در تازه‌ترین گزارش خود در این‌باره گفته‌اند برابری زن و مرد تا ۱۷۰ سال دیگر طول خواهد کشید.

سال گذشته این مدت زمان، ۱۱۷ سال عنوان شده بود.

مجمع جهانی اقتصاد هر سال بخت زنان جهان در برابر مردان را مورد تحقیق قرار می‌‌دهد. گزارش امسال ۱۴۴ کشور جهان را پوشش می‌دهد. این پژوهش در چهار زمینه‌ صورت می‌گیرد: سلامت و امید به زندگی، آموزش، مشارکت در مشاغل سیاسی، درآمد و شرکت در مدیریت.

مجمع جهانی اقتصاد می‌گوید مطالعات بیش از یک دهه نشان می‌دهند که عملی ساختن تمام پتانسیل زنان به‌عنوان نیمی از بشریت، به کندی پیش می‌رود.

در رتبه‌بندی گزارش مجمع جهانی اقتصاد در زمینه برابری زن و مرد، ایران در میان کشورهای انتهای جدول است و در بین ۱۴۴ کشور در رتبه ۱۳۹ قرار دارد.

پس از ایران تنها شش کشور چاد، عربستان سعودی، سوریه، پاکستان و یمن در انتهای جدول قرار دارند.

در ابتدای جدول رتبه‌بندی به‌ترتیب نام کشورهای ایسلند، فنلاند، نروژ و سوئد دیده می‌شود.

در این جدول آلمان در رتبه ۱۳، هلند ۱۶، فرانسه ۱۷، و بریتانیا در رتبه ۲۰ قرار دارند. آمریکا و روسیه به‌ترتیب در رده‌های ۴۵ و ۷۵ قرار دارند.

منبع: خبرنامه گویا