صفحه اصلی  »  2015 October
image_pdfimage_print
آبان
۸
۳۰ تا ۴۰ درصد زوج های ایرانی مشکلات جنسی دارند
این سو و آن سو خبر
۰
image_pdfimage_print

ایجاد مراکز خدمات سلامت جنسی،قدمی نو در نظام بهداشت و درمان کشور است، گامی است که می تواند بنیان خانواده، این نهاد مقدس را مستحکم تر کند و سطح سلامت جامعه را بالا ببرد. حالا قرار است تا پایان پاییز امسال ۱۲ مرکز ارائه این خدمات در استان های مختلف شروع به کار کنند.

سلامت جنسی از آن مسائلی است که در بسیاری از جوامع شرقی سخن گفتن از آن نوعی شرم فرهنگی به همراه دارد، سخن گفتن از خصوصی ترین روابط انسانی و زناشویی، البته تغییر نگاه و اصلاحات فرهنگی می طلبد اما تا کی باید منتظر ماند تا «فرهنگ سازی» صورت بگیرد تا خانواده ها،جوانان، مردان، زنان و مسئولان آماده شوند و از مسئله ای که می رود تا بنیان کانون مقدس خانواده را بکند؛ سخن بگویید.

یکی باید گام اول را بردارد، یکی باید سنگ اول را بگذارد، حالا یکی قدم اول را برداشته است، «ایجاد کلینیک سلامت جنسی در کشور»؛ جایی که اسرار مگو، در خلوت محرم اسرار بازگو می شود، در صندوقچه اطمینان می ماند و می رود تا فردایی بهتر و زندگی شادتری را رقم زند. کانون خانواده گرمتر شود و آمارهای نگران کننده طلاق کمتر.
محمدرضا نوروزی، اورولوژیست و عضو هیئت مدیره انجمن باروری و ناباوری ایران می گوید:
بحث مسائل جنسی از جمله مسائل مغفول در جامعه ماست که تاکنون مراجع قانونی برای پاسخگویی به این نیاز اقدام کافی انجام نداده اند و به همین علت بیشتر شبکه های اجتماعی و ماهواره ای در این عرصه وارد شده اند و تبلیغات سوء و القائات نادرستی را منتقل کرده اند.

این کارشناس سلامت جنسی می افزاید: ضعف اطلاع رسانی در حوزه سلامت جنسی باعث شده که آگاهی مردم و خانواده ها نسبت به این مسئله اندک باشد بنابراین اطلاع رسانی در این زمینه یک ضرورت مهم اجتماعی است.
نوروزی اضافه می کند: مسائل جنسی مجموعه ای از مسائل فیزیولوژیک،ارگانیک و روحی- روانی است که البته مسائل اجتماعی و حتی اقتصادی نیز بر آن تاثیرگذار است و مجموعه ای که بتواند تمام این مسائل را پوشش دهند، تاکنون در کشور نبوده است.
این متخصص سلامت جنسی درباره شیوع اختلالات جنسی به خبرنگار ایرنا می گوید: برخی آمارها نشان می دهد که ۳۰ تا ۴۰ درصد زوج ها به نوعی با مشکلات جنسی مواجه هستند از مشکلات انزال در مردان و سردمزاجی در زنان گرفته تا نبود آموزش رفتار جنسی مناسب،مسائل روحی و روانی هم در بروز این مشکلات موثر است و البته این مسائل خود عامل بروز مشکلات روحی و روانی در افراد است.

نوروزی ادامه می دهد: این آمارها گر چه دقیق نیستند اما بیانگر این هستند که مشکلات جنسی به هر حال جزو اختلالات شایع جامعه است و باید فکری برای آن کرد. باید مراکز مجاز، قانونی و هدایت شده برای رفع این نیاز افراد ایجاد شود تا القائات کاذب از مسیرهای غیر قانونی صورت نگیرد.

این ارولوژیست می گوید: القائات کاذب و بسیاری از داروها و وسایلی که در شبکه های غیر مجاز تبلیغ و عرضه می شوند، در دراز مدت روی مسائل جنسی و باروری افراد تاثیر مخرب دارند و بر میزان مشکلات می افزایند.

محمد اسماعیل مطلق، رئیس مرکز سلامت خانواده و جمعیت وزارت بهداشت نیز می گوید: آمارهای وزارت بهداشت نشان می دهد، ۳۰ درصد ازدواج ها در ۵ سال اول به طلاق منجر می شود. مهمترین علت این پدیده مشکلات جنسی بین زوجین است و برای رفع این مسئله ایجاد کلینیک های زناشویی و سلامت جنسی در دستور کار وزارت بهداشت قرار گرفته است.
اولین کلینیک سلامت جنسی تابستان ۹۴ در مجمع درمانی هلال احمر در تهران افتتاح شد و این گام اولی بود که در وزارت بهداشت هم الگو قرار گرفت و قرار شد، دانشگاههای علوم پزشکی نیز این مسیر را ادامه دهند.

امیر مدیر، اورولوژیست و مدیر اولین کلینیک سلامت جنسی کشور، می گوید: زنگ خطر افزایش مشکلات جنسی در خانواده ها به صدا درآمده و اگر امروز به سلامت جنسی زوج ها توجه نکنیم، فردا با بحران بزرگی مواجه خواهیم شد.
وی ادامه داد: گرچه عده ای، علل طلاق را مشکلات اقتصادی عنوان می کنند اما بارها شاهد بوده ایم که زوج های فقیر با داشتن روابط زناشویی مناسب، زندگی مطلوبی را در کنار یکدیگر سپری می کنند اما زوج هایی که از نظر مالی فقیر نیستند، با مشکلات جدی و طلاق مواجه می شوند.
مدیر تاکید می کند که نباید نگاه ساده انگارانه به مسئله سلامت جنسی داشت و باید این مسئله را از ابعاد مختلف جسمی، روانی، اجتماعی و فرهنگی بررسی کنیم.
محمد اسلامی، معاون مرکز سلامت خانواده و جمعیت وزارت بهداشت می گوید: اختلال جنسی مشکل یک بعدی نیست بنابراین برای درمان آن نیز به تخصص های مختلفی نیاز داریم که باید در یک مرکز و کلینیک سلامت جنسی حضور داشته باشند.
وی می افزاید: وزارت بهداشت بعد از بررسی این مسئله به این نتیجه رسید که در یک کلینیک سلامت جنسی باید ۸ نوع تخصص شامل متخصص زنان، اورولوژیست، روانشناس، روانپزشک، متخصص عفونی، مت

خصص سلامت باروری، یک روحانی آشنا به مسائل خانواده و یک کارشناس حقوق آشنا به مسائل خانواده حضور داشته باشد.
اسلامی اضافه می کند: برنامه وزارت بهداشت این است که امسال و تا پایان فصل پاییز ۱۲ کلینیک سلامت جنسی در ۱۲ دانشگاه علوم پزشکی شامل استانهای تهران، خوزستان،البرز، کرمان، خراسان رضوی، سیستان و بلوچستان،قم و فارس ایجاد کند.
وی گفت: این برنامه آزمایشی وزارت بهداست، ممکن است خدمات ۸ نوع متخصص رشته های مختلف جامع نباشد که در این صورت بعد از بازنگری در سال آینده این مراکز در تمام استانهای کشور گسترش پیدا می کنند، البته همین امسال هم اگر استان دیگری علاقه مند بود و تخصص های لازم را داشت، امکان ایجاد کلینیک سلامت جنسی را در آن استان فراهم می کنیم.
وی می گوید: قرار نیست ساختمان جدیدی برای کلینیک سلامت جنسی ایجاد کنیم و تابلوی مشخصی داشته باشد چون افراد زیادی از مراجعان این مراکز تمایل ندارند، کسی آنها را هنگام مراجعه به کلینیک جنسی ببیند.
اسلامی درباره هزینه و تعرفه خدمات درمان اختلال جنسی می گوید: به طور قطع مدت زمانی که یک روانپزشک، متخصص زنان یا ارولوژیست برای یک مراجعه کننده در کلینیک سلامت جنسی مراجعه می کند بیشتر از یک بیمار عادی است، بنابراین باید تعرفه خدمات او بیشتر از تعرفه معمولی باشد.
وی اضافه می کند: هنوز برآورد دقیقی از تعرفه این خدمات نداریم. اکنون با توجه به اعتبارات در اختیار وزارت بهداشت، این هزینه ها را جبران می کنیم اما برای اینکه این اعتبارات پایدار باشد، اواخر سال با جمع بندی خدمات، تعرفه خدمات درمان اختلال جنسی محاسبه می شود تا زیر پوشش بیمه قرار بگیرد و دائمی شود.
اسلامی می گوید: اکنون برآورد دقیقی از تعرفه این خدمات و حتی تعداد مراجعان نداریم اما مطمئن هستیم تعداد مراجعه کنندگان به کلینیک های سلامت جنسی و زناشویی عدد قابل توجهی خواهد بود.
وی از ارائه آمارهای متناقض و نامعتبر از میزان تاثیر اختلالات جنسی بر طلاق انتقاد و اضافه می کند: آمارهای مختلفی که در این مورد بیان می شود قابل اتکا نیستند، وزارت بهداشت هم آمار دقیقی ندارد فقط شنیدم که سازمان ثبت احوال اعلام کرد که ۲۰ درصد طلاق ها به خاطر مشکلات جنسی رخ می دهد.
حالا گام اول برای توجه به سلامت جنسی برداشته است، پنجره ای جدید برای سلامت جامعه و تقویت بنیان خانواده ها باز شده است، اما زمان گذشته است و گامهای بعدی را باید تندتر برداشت.
منبع: ایرنا

آبان
۸
مادری روی دختر خود اسید پاشید
این سو و آن سو خبر
۰
image_pdfimage_print

رئیس کل دادگستری استان کرمان گفت: اختلافات خانوادگی علت وقوع اسیدپاشی اخیر در شهرستان رفسنجان بوده است.

به گزارش روز جمعه روابط عمومی دادگستری استان کرمان یدالله موحد افزود: بر اساس تحقیقات به عمل آمده مشخص شد که این اسیدپاشی به دلیل اختلافات خانوادگی به وقوع پیوسته و مادری با پاشیدن اسید بر روی سینه دختر خود اقدام به این کار کرده است.
وی بیان کرد: فردی که مورد اسیدپاشی قرار گرفته اکنون در بیمارستان تحت درمان است.رئیس کل دادگستری کرمان گفت: هنوز شکایتی در خصوص این اسیدپاشی به مراجع قضایی اعلام نشده اما دادسرا در حال پیگیری موضوع است.
به گزارش ایرنا، زنی ۳۰ ساله چند روز قبل به دلیل سوختگی ناشی از اسید به بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) رفسنجان مراجعه و سپس برای درمان تخصصی به کرمان اعزام شد.

آبان
۸
پناهگاه زیرزمینی برای کمک به زنان تحت خشونت
تجربه ها و خاطره ها
۰
, , , , , , ,
image_pdfimage_print

عکس:The U.S. Army

نوشته‌ آنا بادکِن (Anna Badkhen)

خانه امن: در یک خیابان تخریب‌شده با گلوله در مرکز بغداد، جایی که تفنگداران ایالات متحده آمریکا در آوریل ۲۰۰۳ در سقوط مشهور مجسمه‌ صدام حسین نقش داشتند، یک ورودی نه چندان جالب توجه بین مغازه‌ای با کرکره‌ فولادی و یک غرفه‌ شیرینی‌فروشی کهنه و قدیمی، به پله‌های بتنی شیب‌دار منتهی می‌شود.

لوله‌های زنگ‌زده‌ آب از روی پله‌ بالایی که تا حدی تاریک است، می‌گذرد و باعث سکندری خوردن کسانی می‌شود که برای بار اول به آنجا می‌آیند.

طبقه‌ دوم به راه‌رویی تاریک و خالی منتهی می‌شود. زنان با چادر عربی با عجله و در سکوت از روی کاشی‌هایی می‌گذرند که خراب شده و از جای خود درآمده‌اند. این زنان به سرعت با عبور از یک درب چوبی در سمت راست ناپدید می‌شوند.

آپارتمان دوخوابه‌ کهنه در پشت این ورودی بی‌تکلف، نقطه‌ تلاقی مهمی است که فعالان در عراق و حامیان آمریکایی‌شان آن را راه‌آهن زیرزمینی می‌نامند. این راه‌آهن، در واقع یک شبکه‌ کوچک و مخفی از چندین پناهگاه است که اکثراً در بغداد واقع شده‌اند و به قربانیان بی‌شمار اما نادیده‌گرفته‌شده در جنگ عراق پناه می‌دهند: زنانی که به آنها تجاوز شده، کتک خورده‌اند یا مجبور به روسپی‌گری شده‌اند، و زنانی که به خاطر تجاوزی که به آنها شده، متهم به بی‌آبرو کردن خانواده‌ خود شده‌اند و به همین دلیل از سوی خویشاوندانشان طرد یا حتی تهدید به مرگ شده‌اند. این پناهگاه‌ها برای زنانی است که برای دریافت کمک جایی برای رفتن ندارند. گروهی متشکل از ۳۵ فعال عراقی که خود را سازمان آزادی زنان عراق (OWFI) می‌نامند، علی‌رغم این که مرتب تهدید‌ به مرگ می‌شوند و دولت نیز حمایتی از آنها نمی‌کند، این پناهگاه‌ها را اداره می‌کنند؛ پناهگاه‌هایی که روزنه‌ امید برای جامعه‌ مدنی هستند.

یانار محمد، سازمان‌دهنده‌ متولد بغداد که معمار بود و سپس فمینیست شد؛ رئیس OWFI و همچنین MADRE که یک گروه بین‌المللی حقوق زنان واقع در نیویورک است، راه‌آهن زیرزمینی را در سال ۲۰۰۴ تأسیس کردند.

اینجا تنها پناهگاه قربانیان خشونت جنسی و خشونت خانگی بیرون از منطقه‌ نیمه‌مختار کردستان در شمال عراق به شمار می‌رود که در آن دولت محلی و سازمان‌های غیردولتی چندین پناهگاه را اداره می‌کنند.

علاوه بر ارائه‌ پناهگاهی موقت، این شبکه به زنان کمک می‌کند تا در مکان‌هایی مستقر شوند که فرد متجاوز یا پرخاشگر نتواند به راحتی آنها را پیدا کند. به گفته‌ مدیر سیاست‌گذاری و ارتباطات MADRE، ییفات ساسکایند، این راه‌آهن از زمان آغاز به کارش به هزاران زن کمک کرده است.

چندین زن به ترکیه انتقال یافتند و حداقل دو تن از آنان اکنون در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کنند. اما بیشتر زنان نجات‌یافته در عراق مانده‌اند.

رژیم صدام حسین مخالفین سیاسی را تحت پیگرد قانونی قرار می‌داد اما به زنان حقوق شخصی و آزادی‌هایی را داده بود و حمله‌ جنسی و فیزیکی به زنان به ندرت رخ می‌داد. اما وقتی بعد از حمله‌ آمریکا، خشونت کشور را فرا گرفت، زنان به گفته‌ دالال جمعه، یکی از اعضای OWFI به “راحت‌ترین هدف ممکن” تبدیل شدند.

خشونت علیه زنان اکنون شایع است و نظام قانونی جدید عراق تقریباً هیچ گونه رسیدگی‌ای به این مسأله نمی‌کند. سازمان عفو بین‌الملل در ماه مارس گزارش کرد، خشونت جنسی “به ندرت گزارش می‌شود” و در کنار دیگر جرائم علیه زنان و دختران، خشونت جنسی نیز بدون این که مجازاتی در انتظار مجرم باشد، اعمال می‌شود.

در پناهگاه مرکز شهر، یک دختر نوجوان که مادرش در تلاشی ناموفق سعی کرد او را به یک فاحشه‌خانه در سوریه بفروشد (به گزارش گروه‌های یاری‌رسان بین‌المللی و وزارت خارجه‌ آمریکا، قاچاق جنسی از زمان حمله‌ آمریکا رونق پیدا کرده است)، اکنون روی یک کاناپه‌ کهنه نشسته و در حال تماشای تلویزیون است.

در کنار او، یک زن بیوه نشسته که به اتهام قتل شوهرش چهار ساعت در بازداشتگاه مانده بود (شوهری که در همان موقع در کشور دیگری بود).

اتهام در نهایت رد شد اما خویشاوندانش او را به بی‌آبرو کردن خانواده متهم کردند و تهدید کردند که او را خواهند کشت. روی زمین در کنار یک پنجره‌ شکسته که قسمت‌های شکسته‌اش با تکه‌های چوب پوشانده شده بود، دختر ۱۴ ساله‌ آن زن در حال لاک زدن انگشتان دستش به رنگ بنفش براق بود. او نیز خود را از پدربزرگ و مادربزرگش پنهان می‌کند، زیرا با توطئه‌چینی می‌خواستند در حالی که مادرش در بازداشتگاه بود، او را شوهر دهند. دختر دیگری که ۱۶ سال سن داشت، در حال بازی با گوشی خود بود. والدینش در ۱۲ سالگی او را به ازدواج مرد مسنی درآوردند که خیلی زود او را ترک کرد. چندین زن دیگر نیز در اتاق رفت و آمد داشتند.

این آپارتمان ارزان‌قیمت تنها چیزی است که سازمان، قدرت تهیه‌اش را داشت؛ یانار محمد به من گفت که اداره‌ پناهگاهی در این حد و اندازه، ۶۰ هزاردلار در سال خرج دارد.

این خرج شامل اجاره، برقراری امنیت، پول آب و برق و گاز، غذا و لباس برای زنانی است که در آنجا می‌مانند. این مکان کهنه و نه چندان تمیز، بی‌نام و نشان است و این امید را به همراه دارد که بالاخره این زنان در جایی امن هستند.

کارکنان پناهگاه بر این باورند که ماهیت بی‌تکلف پناهگاه که توجه کسی را به خود جلب نمی‌کند، باعث می‌شود که از شبه نظامیان مذهبی در امان بماند؛ شبه نظامیانی که به گزارش سازمان عفو بین‌الملل، مرتب طرفداران حقوق زنان را هدف می‌گیرند.

محمد ایمیل‌های حاوی تهدید به مرگ دریافت کرده است؛ او یک پیستول گلاک در کیف چرمی خود گذاشته و با خود حمل می‌کند، هرچند قبول دارد که تیرانداز ماهری نیست. مکان پناهگاه‌ها از شوهران و مردان خشمگین خانواده‌های گسترده، پنهان نگه داشته می‌شوند.

این پنهان‌کاری کارساز بوده است: سلما جابو، مشاور جلال طالبانی، رئیس جمهور عراق در امور زنان به من اطمینان داد که بیرون از کردستان “هیچ پناهگاهی برای دخترانی که به آنها تجاوز شده وجود ندارد.” با این که راه‌آهن از سال ۲۰۰۴ آغاز به کار کرده است، من و عکاس خبرنگار، میمی چاکارُوا اولین گزارشگرانی بودیم که اجازه‌ ورود به یکی از این پناهگاه‌ها را پیدا کردیم. برای احتیاط، دالال جمعه، ما را بعد از تاریکی به آنجا برد. ما روسری و چادر عربی سر کردیم و سعی کردیم به چشم نیاییم. مترجم زن عراقی ما اجازه‌ ورود پیدا نکرد.

زنان از راه اطلاع رسانی کلامی و فصلنامه‌ OWFI از پناهگاه اطلاع می‌یابند. تنها کسانی که از مکان آن باخبرند، زنانی هستند که آنجا را اداره می‌کنند و نیز نگهبانان امنیتی مرد که کاملاً گزینش شده‌اند و به اسلحه دستی مسلح هستند.

یکی از این نگهبانان با همسر جوان خود که کارمند OWFI است در پناهگاه زندگی می‌کند. تا جایی که به صاحبخانه مربوط می‌شود، این زوج آپارتمان را اجاره کرده‌اند و زنان دیگر نیز خویشاوندانشان هستند که برای دیدن آنها آمده‌اند. برای احتیاط، این سازمان برای مکانی که در حالت عادی ۱۵۰ دلار می‌ارزد، ماهیانه ۳۵۰ دلار پرداخت می‌کند. به گفته‌ جمعه، “این حق‌السکوت است”.

در کمال تعجب، OWFI تلاش نمی‌کند تا مقر و دفتر رسمی خود را در بغداد پنهان کند. در ماه مارس، دروازه‌ سفید آهنی با حصار امنیتی سیم خاردار آن، با دو پوستر روشن مزین شده بود که زنی را نشان می‌داد که از پشت میله‌های زندان فریاد می‌زد و روی آن نوشته شده بود: “صدای خود را به همگان برسانید و برای آزادی و برابری زنان بجنگید.”

سمیرا که از ترس از دست دادن جانش از ما خواست اسم واقعی‌اش فاش نشود، بعد از تحمل سه ماه خشونت جنسی روازنه به دست کارفرما و بردارش، به راه‌آهن زیرزمینی پناه آورد. در دفتر OWFI، سمیرا می‌تواند با یک روان‌پرستار صحبت کند که زنان را در ملاقات با پزشکان و متخصصین زن همراهی می‌کند. او می‌تواند نحوه‌ استفاده از رایانه را یاد بگیرد؛ مهارتی که در حالت ایده‌آل به او کمک می‌کند تا کاری پیدا کند که با آن به تنهایی از پس زندگی بربیاید. فعالان درباره‌ آینده‌ یک زن در زمان جنگ عراق واقع‌بین هستند. جمعه می‌گوید: “چه خوب می‌شود که اگر کسی بخواهد با او ازدواج کند.”

هم اکنون، سمیرا اکثر شب‌ها مشغول تمیز کردن پناهگاه است: پناهگاهی امن که شانس او برای آینده‌ای بدون خشونت است.

سمیرا می‌گوید: “اگر این پناهگاه نبود، یک فاحشه می‌شدم. الآن حس می‌کنم یک خانواده در کنارم است.”

آبان
۸
عسر و حرج زن در ازدواج موقت 
پرسش و پاسخ قانونی
۱
, , , , , , , , , , , ,
image_pdfimage_print

عکس:Megadeth’s Girl

موسی برزین خلیفه لو – وکیل خانه امن

پرسشگر: با سلام. خانم ۴۰ ساله ای هستم.۶ ماه پیش با مردی آشنا شدم و به صورت موقت با وی ازدواج کردم. یعنی با صیغه موقت برای ۵ سال. قرار گذاشتیم که پس از ۵ سال اگر از همدیگر راضی بودیم ازدواج دائم بکنیم. در یک مرکزی صیغه خواندیم و ازدواجمان را ثبت کردیم. پس از اینکه به خانه آن مرد رفتم و چند هفته ای گذشت، متوجه شدم که ایشان بسیار عصبانی است. وی با من بدرفتاری میکرد و در ارتباط زناشویی چیزهایی از من می خواست که مایل به انجام آن نبودم. به هر حال به این نتیجه رسیدم که نمی توانم با وی ادامه دهم. به او گفتم که جدا شویم اما او مخالفت کرد. می گوید که راضی نیست جدا شود و باید ۵ سال بگذرد. من خانه این مرد را ترک کردم. از جایی شنیدم که در ازدواج موقت نمی توان به دادگاه مراجعه کرد و طلاق خواست بلکه باید مرد از ادامه ازدواج صرف نظر کند. خواهش می کنم در این مورد من را راهنمایی کنید. چه کار باید بکنم؟

وکیل خانه امن: سلام  بر شما. مقررات مربوط به ازدواج موقت با ازدواج دایم متفاوت است. در ازدواج موقت طلاق وجود ندارد اما انحلال نکاح ممکن است. در ازدواج موقت در مقابل مالی که مرد می دهد زن برای مدت معینی به عقد او در می آید. مرد هر وقت بخواهد می تواند با بذل مدت باقی مانده، ازدواج موقت را به پایان برساند. اما وضعیت شما این چنین نیست. یعنی مردی که با او ازدواج کرده اید حاضر به بذل مدت باقی مانده و انحلال نکاح نیست. آیا در عقد نکاح شرط شده است که شما از طرف شوهر می توانید بذل مدت کنید؟

پرسشگر: خیر. چنین شرطی نشده است.

وکیل خانه امن: با این وجود تنها راهی که پیش روی شماست این است که یا بدون زندگی در کنار مرد منتظر شوید ۵ سال به پایان برسد که این امر ممکن است مشکلاتی را پیش آورد  و یا به دادگاه مراجعه کنید.

پرسشگر: نمی توانم صبر کنم. می خواهم تکلیفم روشن شود. آیا می توانم به دادگاه بروم؟

وکیل خانه امن: در قانون مدنی ایران آمده است که هر موقع وضعیتی در زندگی پیش آید که برای زن ادامه زندگی غیر ممکن باشد زن می تواند برای جدایی به دادگاه مراجعه کند و تقاضای طلاق کند. این امر عسر و حرج زن گفته می شود. اما طلاق بر مبنای عسر و حرج در ازدواج دایم است. با این وجود عده ای هم معتقدند که وضعیت عسر و حرج در ازدواج موقت برای زن نیز می تواند سبب جدایی باشد و زن نیز حق مراجعه به دادگاه را دارد. بنابراین بهتر است شما به دادگاه خانواده رفته و دادخواست الزام به بذل مدت و یا انحلال عقد نکاح دهید. یعنی چون ازدواج شما موقت است، اگر شما اثبات کنید که شوهرتان با شما رفتار بدی داشته است به طوری که امکان ادامه زندگی مشترک را نداشته اید، دادگاه شوهرتان را ملزم خواهد کرد که مدت باقی مانده را بذل کند و اگر این امر ممکن نشد خود دادگاه حکم به انحلال عقد خواهد داد. البته توجه کنید که رویه واحدی در این زمینه وجود ندارد. یعنی چون در این مورد قانون صراحتا تعیین تکلیف نکرده است، قضات ممکن است تصمیمات مختلفی بگیرند. در این مورد یک نظر مشورتی از اداره حقوقی قوه قضاییه وجود دارد که برای شما مفید است. بر اساس این نظریه مشورتی شما می توانید از طریق دادگاه برای جدایی اقدام کنید. اما پیشنهاد می کنم با شوهرتان در این مورد صحبت کنید و وی را قانع به بذل مدت کنید زیرا اقدام قضایی وقت بسیاری از شما خواهد گرفت. ضمن اینکه باید شما اثبات کنید که شوهرتان رفتار بدی با شما داشته است و این کار چندان آسانی نخواهد بود.

متن این نظریه این چنین است:

نظریه مشورتی عسر و حرج در ازدواج موقت

سؤال: طبق ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی، در ازدواج دائم چنانچه با عسر و حرج روبه‌رو شود دادگاه می‌تواند پس از اثبات آن حکم به طلاق زوجه صادر نماید آیا در عقد موقت نیز برای زوجه این امکان وجود دارد؟

نظریه شماره ۴۱۴۰/۷ مورخ ۲۷/۲/۱۳۶۴

«در ازدواج موقت نیز در صورت احراز عسر و حرج می‌توان از ملاک ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی استفاده کرد.»

سؤال: طبق ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی، در ازدواج دائم چنانچه با عسر و حرج روبه‌رو شود دادگاه می‌تواند پس از اثبات آن حکم به طلاق زوجه صادر نماید آیا در عقد موقت نیز برای زوجه این امکان وجود دارد؟

نظریه اداره کل حقوقی قوه قضائیه

هرچند تحقق عسر و حرج در مورد ازدواج‌های موقت مشکل و غالباً غیرمتصور است زیرا که در غالب موارد در ازدواج‌های موقت، زوجه تا حدودی از آزادی بیشتری برخوردار بوده و حقوق و تکالیفی که در ازدواج دائم برعهده زن هست در ازدواج موقت نیست و یا خیلی کمتر است ولی در عین حال چنانچه در مواردی زوجه با عسر و حرج (حرجی بودن ادامه زوجیت) روبه‌رو شود و این موضوع بر دادگاه ثابت شود در این صورت دادگاه می‌تواند از ملاک ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی تنفیح مناط کرده و حکم به اجبار زوج به بذل بقیه مدت متعه و در صورت میسر نشدن این امر حکم به انحلال زوجیت و قطع بقیه مدت نکاح موقت صادر کند.

آبان
۸
خود تخریبی یا خشونت علیه خود
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , , , ,
image_pdfimage_print

عکس:Martin Cooper

دکتر نسرین ادیب راد – مشاوره و روان درمان

خود تخریبی یعنی آسیب رسانی داوطلبانه به خود. گاهی اوقات انسانها کارهایی می کنند که به خود آسیب می رسانند.در افرادی که این اختلال وجود دارد به دلیل عدم توانایی در کنترل و مدیریت خود، رفتار خود تخریبانه به صورت الگوی غالب دیده می شود. شدید ترین حالت خود تخریبی، خودکشی است ولی رفتار خود تخریبانه و خشونت علیه خود بسیار گسترده تر از خودکشی است.

به طوری که می تواند طیف وسیعی از  رفتارهای خود ایثار گرانه بیش از حد، تحمل رنج و آسیب، عدم مراقبت کردن و غفلت از خود شروع شده  تا بریدن و صدمه جسمی به خود را در بربگیرد.

یکی از زمینه های مهم خود تخریبی، تنفر از خود است. نفرت از خود نشانگر رفتارهای ناکارآمد در مورد رابطه فرد با زندگی ست.افراد متنفر از خود تصور می کنند یک چیز بد و سمی در زندگی و وجود آنها قرار دارد و دایم تلاش می کنند این چیز بد و نفرت انگیز را در وجود خود کنترل کنند.

آنها برای کنترل این بخش از وجود خود ممکن است شرایط سوء استفاده یا صدمه ای را متحمل شوند که می تواند به تجربه دوران کودکی آنها برگردد.

این افراد تصور می کنند حتما نقصی دارند که این بلاها بر سرشان می آید یا مستحق چنین رفتارهایی هستند. با این فرض گاهی فرد ممکن است خودش را در شرایطی قرار دهد که متحمل رنج و عذاب شود. نام های دیگرخود تخریبی، خود شکنی، انکار خود، یا خود نابودی است. در این افراد رفتارهای خودتخریبگرانه برای سرکوبی بخشهای بد شخصیتشان به کار گرفته می شود.

انواع رفتارهای خود تخریبی

برای این که یک رفتار را خود تخریبانه بدانیم لازم نیست که حتما تخریب فیزیکی یا آسیب رسانی جدی رخ دهد. هر نوع به زحمت انداختن خود برای دیگران، اجازه دادن و تحمل بد رفتاری دیگران، عدم توجه به خود و به مهلکه انداختن خود می تواند جزو رفتارهای خود تخریبانه باشد. گسترده ترین رفتار خود تخریبانه عبارت است از اختلالات خوردن،  اعتیاد به الکل و مواد مخدرو نیز اعتیاد به قمار.

هر نوع خرابکاری علیه خود و یا رفتاری که به طور مستمر منجر به سقوط و شکست خود می شود از دیگر رفتارهای خود تخریبی است

خود آزاری به طور شگفت آوری در بین جوانان در سرتاسر جهان شایع است همچنین در بین بزرگسالان داری اختلالات شخصیت مرزی این رفتار بسیار دیده می شود شخصیتهای مرزی با نوسانات خلق شدید، رفتارهای تکانشی، خود تخریبی، تفکر خودکشی و مشکلات ارتباطی شناسایی می شوند. افرادی که رفتار خود تخریبی و صدمه زنی به خود دارند ۷۵ برابر بیشتر دست به خودکشی می زنند.

دو نوع چرخه رفتار خود تخریبی

– الگوی اول با استرس شدید شروع می شود به دنبال آن فرد احساس غرقه شدن در شرایط غیر قابل کنترل دارد. احساس می کند نمی تواند با شرایط سازگار شود. بسیار حساس شده و حس خود تخریبی اش نشانه می رود سپس دست به خود نوعی تخریبی می زند و سپس احساس تخلیه و یا رها شدن از درد دارد.

– در حالت دوم فرد احساس طرد و نا امیدی دارد. به دنبال این احساس از دیگران جدا می شود سپس دچار احساس بی تفاوتی، گم شدگی عدم وصل و عدم ارتباط با واقعیت پیدا می کند به دنبال آن حس خود تخریبی اش نشانه می رود و سپس با دردی که به خود می دهد با واقعیت متصل می شود. در این زمان احساس زنده بودن و سپس قدرت عمل پیدا می کند.

صدمه زنی به خود یا خشونت علیه خود یک راه ابتدایی برای مقابله با بیحسی عاطفی است. بی حسی عاطفی در این افراد به قدری غیر قابل تحمل است که تحمیل رنج جسمی و فیزیکی باعث می شود که زندگی قابل تحملتر شود.

وقتی فرد از نظر فیزکی درد می کشد دردی که قابل دیدن و لمس کردن است، درد بیحسی عاطفی که به مراتب غیر قابل تحمل تر است را فراموش می کند و به دنیای حس بر می گردد. از طریق درد کشیدن این افراد با نوازش منفی “بودن” خود را به رسمیت می شناسند. “من درد می کشم پس من وجود دارم”.

این مطلب ادامه دارد…

آبان
۷
چین به سه دهه سیاست «تک‌ فرزندی» پایان داد
این سو و آن سو خبر
۰
image_pdfimage_print

عکس:T Chu/ flickr

حزب کمونیست چین روز پنجشنبه هفتم آبان اعلام کرد که از این پس به زوج‌های این کشور اجازه خواهد داد که دو فرزند داشته باشند و پس از سه دهه به سیاست تک فرزندی پایان خواهد داد.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، این تصمیم به معنای پایان دادن به یکی از سیاست‌های مداخله جویانه حزب حاکم در زندگی خانوادگی مردم چین است که طی سال‌های اخیر به مرور تا حدی تعدیل شده بود.

سیاست تک فرزندی با توجه به ترجیح سنتی خانواده‌ها به داشتن فرزند پسر باعث عدم تعادل فاحش در تعداد زنان و مردان شده و اجرای سختگیرانه آن در مواردی به سقط جنین اجباری منجر می‌شد.

در بخشی از بیانیه حزب کمونیست چین که توسط خبرگزاری دولتی این کشور منتشر شده است، گفته می‌شود که دادن اجازه به خانواده‌ها برای داشتن دو فرزند با هدف «بهبود تعادل در رشد جمعیت» و مقابله با پیر شدن جمعیت کشور اتخاذ شده است.

خبرگزاری شین هوا افزود که این مقررات قبل از اجرا باید توسط دستگاه قانونگذاری کشور تصویب شود که در حقیقت جنبه فرمالیته دارد. اما زمان تصویب و اجرای این مقررات جدید را اعلام نکرد.

این اقدام ممکن است باعث افزایش نرخ تولد نشود چون به اعتقاد برخی از کارشناسان حتی بدون سختگیری در اجرای سیاست تک فرزندی، در سال‌های اخیر میزان باروری در چین به شدت کاهش یافته است.

نرمش در سیاست تک فرزندی در موارد گذشته باعث نشد که نرخ زاد و ولد افزایش چندانی پیدا کند و بسیاری از زوج‌های جوان در چین طرفدار خانواده‌های کم جمعیت هستند.

اما از نگاه برخی از مردم چین تغییر این سیاست نشانه‌ای از احترام حزب و دولت حاکم به اختیار و تصمیم مردم است.

بیانیه حزب کمونیست چین پس از پایان نشست مربوط به توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور در دهه آینده منتشر شد. در سال‌های اخیر معمولا این جلسات بدون اتخاذ تصمیم‌های مهم به کار خود پایان می‌داد. توجه اصلی آنها به مسائل اقتصادی کشور بود و بعید به نظر می‌رسید که در مورد سیاست تک فرزندی تصمیم مهمی اتخاذ کند.

چین با جمعیتی بالغ بر ۱.۴ میلیارد نفر پر جمعیت‌ترین کشور جهان است که در سال ۱۹۷۹ سیاست تک فرزندی را ابتدا به عنوان یک روش موقت برای کنترل جمعیت و کاستن از رشد تقاضا برای آب و سایر منابع به اجرا گذاشت. مدت کوتاهی پس از اجرای آن به خانواده‌های ساکن مناطق روستایی اجازه داده شد در صورتی‌که فرزند اول آنها دختر باشد صاحب فرزند دوم شوند. اقلیت‌های قومی نیز از این مقررات مستثنی بودند.

خانواده‌هایی که ترجیح می‌دادند حتما فرزند پسر داشته باشند در موارد زیادی جنین دختر را سقط می‌کردند و این باعث شد تعداد پسرانی که در دهه‌های اخیر متولد شده‌اند از دختران بسیار بیشتر باشد. به این خاطر بخشی از مردان نمی‌توانند همسری پیدا کنند و گفته می‌شود که تحت تاثیر این وضعیت زنانی از خارج از کشور با هدف ازدواج با مردان چینی به این کشور قاچاق می‌شوند.

خانواده‌هایی که مقررات تک فرزندی را نقض می‌کردند متناسب با درآمدشان جریمه نقدی می‌شدند. تعدادی از خانواده‌های روستایی بخشی از اموال و حتی دام‌های خود را به خاطر پرداخت این جریمه از دست دادند.

حزب کمونیست چین در نوامبر سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که اگر یکی از والدین خود تک فرزند باشد آن زوج اجازه خواهد داشت صاحب دو فرزند شود. این اولین مورد مهم از تعدیل در سیاست تک فرزندی پس از سه دهه بود. براساس تصمیم روز پنجشنبه تمام موانع دیگر برای داشتن دو فرزند لغو خواهند شد.

دولت چین مدعی است اجرای سیاست تک فرزندی از حدود ۴۰۰ میلیون تولد و افزایش جمعیت جلوگیری کرده و با کاستن از فشار به منابع کشور توانسته است که تعداد زیادی از خانواده‌ها را از فقر نجات دهد. اما بسیاری از کارشناسان جمعیت معتقدند که حتی بدون اجرای این سیاست همزمان با توسعه اقتصادی و افزایش سطح تحصیل و آموزش خود به خود از نرخ رشد جمعیت چین کاسته می‌شد.

علاوه بر این، تنزل شدید و ناگهانی در نرخ رشد جمعیت طی سه دهه اخیر باعث شده که سن متوسط جمعیت افزایش یافته و کارشناسان جمعیت پیش بینی می‌کنند که با توجه به کاهش جمعیت کارگران جوان تامین هزینه و نیازهای سالمندان و نسل بازنشسته به زودی برای چین به یک معضل بزرگ بدل خواهد شد.

منبع: رادیو فردا 

آبان
۷
استفاده امن از اینترنت برای قربانیان خشونت خانگی
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , , , ,
image_pdfimage_print

عکس:ra2studio/Bigstock.com

خانه امن: صحبت کردن درباره خشونت خانگی، به ویژه هنگامی که از خشونت خانگی جان سالم به در برده اید، شهامت می خواهد. بعضی اوقات ممکن است برایتان راحت تر باشد که درباره این موضوع با دیگران، دوست، یکی از اعضای خانواده، وکیل، یا هر فردی دیگری  از طریق تلفن یا ایمیل صحبت کنید.

اگر در رابطه خشونت آمیزی به سر می برید، اقداماتی وجود دارد که می توانید انجام دهید تا اطمینان حاصل کنید که وقتی از طریق تلفن یا ایمیل ارتباط برقرار می کنید، یا در اینترنت به دنبال منابعی درباره خشونت خانگی هستید، برای شما امن و بی خطر است.

استفاده امن و بی خطر از اینترنت

جستجوی محرمانه

به صورت پیش فرض، هر مرورگر اینترنتی که از آن استفاده می کنید دو چیز را، حتی پس از آنکه کامپیوترتان را خاموش کنید، ذخیره و نگهداری خواهد کرد:

  • وب سایت هایی که آنها را بازدید کردید
  • تمام جستجوهایی که انجام داده اید

 هر مرورگر، حتی آنهایی که در تلفن یا تبلت هستند، گزینه ای برای جستجوی محرمانه (private browsing) دارند تا این داده ها هرگز ذخیره نشوند. اگر می خواهید نحوه استفاده از اینترنت خود را از فرد پرخاشگر یا هرکسی که به کامپیوتر، تلفن، یا تبلت شما دسترسی دارد دور نگه دارید، به شما اکیداً توصیه می کنیم از جستجوی محرمانه استفاده کنید.

پاک کردن تاریخچه مرورگرتان (Browser History)

اگر سراغ وب سایت هایی رفتید و یا جستجوهایی انجام دادید و از مرورگر محرمانه استفاده نکردید، می توانید تاریخچه خود را پاک کنید تا این اطلاعات در دسترس دیگران قرار نگیرد.اگر به دنبال وکیل یا خدمات دیگری هستید و نمی خواهید شریک پرخاشگر شما چیزی بفهمد، به شما اکیداً توصیه می کنیم تاریخچه مرورگر خود را پاک کنید.

دیگر گزینه ها

اگر انجام این کارهای مرتبط با فناوری برایتان راحت نیست، یا اصلا کار با کامپیوتر برایتان آسان نیست، گزینه های دیگری نیز هست که احتمال «جاسوسی کردن» فرد پرخاشگر را درمورد استفاده شما از اینترنت کاهش می دهد.

  • از کامپیوتر در کافی نت استفاده کنید
  • از کامپیوتر، تلفن، یا تبلت دوستی مورد اعتماد یا عضوی از خانواده تان استفاده کنید.در مورد این گزینه ها، باید آگاه باشید که تاریخچه وب سایت ها  و جستجوی شما ممکن است کماکان در دستگاهی که از آن استفاده می کنید ذخیره شود.

اگر وب سایت، آدرس ایمیل، شماره تلفن، یا اطلاعاتی دیگری وجود دارد که به آن ها نیاز دارید، قبل از آنکه آن اطلاعات را از تاریخچه مرورگر یا ایمیل خود پاک کنید، آن ها را در جایی امن یادداشت و نگهداری کنید.

استفاده امن و بی خطر از ایمیل

تغییر رمز عبورها یا پسوردها

یکی از بهترین راه ها برای اینکه اطمینان داشته باشید فقط خودتان به ایمیلتان دسترسی دارید  این است که به طور مرتب رمز عبورهای خود را تغییر دهید.

هنگامی که این کار را انجام می دهید، حتماً رمز عبوری را انتخاب کنید که حدس زدنش برای دیگران آسان نباشد. برای مثال، از روز تولد یا نام فرزندتان استفاده نکنید. وب سایت هایی وجود دارند که می توانند برای ایمیل یا دیگر حسابهایتان رمز عبورهای امن ایجاد کنند. مانند:https://identitysafe.norton.com/password-generator/

ذخیره کردن رمز عبورهای را غیرفعال کنید

تقریباً تمامی ارائه دهندگان ایمیل و همچنین بسیاری از وب‌سایت ها  گزینه ای دارند که وقتی وارد آن می شوید رمز عبور شما را به خاطر می سپارد تا هر بار که می خواهید وارد ایمیل خود شوید نیازی به وارد کردن رمز عبور نداشته باشید. اگرچه این کار باعث می‌شود که سریع تر

به ایمیل خود دسترسی داشته باشید، اما اگر این گزینه فعال باشد، هر کسی که به کامپیوتر شما دسترسی داشته باشد می تواند ایمیل شما را باز کند. حواستان باشد که روی این گزینه ها  (remember me on this computer) یا (save this password) کلیک نکنید.

ایمیلی جدید ایجاد کنید

اگر می خواهید به وکیل یا شخص دیگری درباره خشونت خانگی که با آن مواجه هستید و تجربه می کنید ایمیل بزنید، شاید بهتر باشد یک آدرس ایمیل جدید ایجاد کنید. این کار خیلی مفید خواهد بود اگر می خواهید اطلاعات شما  گمنام بماند یا هنگامی که آدرس ایمیلتان شامل اسمتان یا دیگر اطلاعاتی است که هویت شما را مشخص می کند.

به درستی ایمیل ها را پاک کنید

چه از ایمیل فعلی خود استفاده می کنید و چه ایمیل جدیدی درست کرده اید، بهتر است ایمیل هایی که درباره وضعیت خود به وکیل یا اعضای خانواده خود فرستاده اید یا از آن ها ایمیل دریافت کرده اید را ثبت نکرده باشید. بنابراین، حواستان باشد که حتماً ایمیل ها را به درستی پاک کنید.

در مورد هر ایمیلی که می فرستید، یک کپی از آن در پوشه «موارد ارسالی» (Sent) یا «صندوق خروجی»  (Outbox) ایجاد می شود.

برای اینکه آن ایمیل را پس از ارسال برای همیشه پاک کنید، باید پوشه «صندوق خروجی» یا «موارد ارسالی» را باز کنید، پیغام هایی را که قصد پاک کردنشان را دارید انتخاب کنید و سپس گزینه «حذف کردن» (delete) را انتخاب کنید.

باید به این موضوع توجه داشته باشید که صرفاً چون ایمیلی را پاک کرده اید به این معنا نیست که آن ایمیل برای همیشه پاک شده است.

آخرین گام این است که پوشه «موارد حذف شده» (Deleted) یا «سطل زباله» (trash) را باز کنید، آن پیغام یا پیغام ها را انتخاب کنید، و سپس روی گزینه حذف کردن کلیک کنید. این گام آخر برای اینکه ایمیلی را که در صندوق ورودی (inbox) دریافت و پاک می کنید برای همیشه حذف شود، الزامی است.

آبان
۷
محرم: نمایش خشونت در مقابل چشم کودکان
تجربه ها و خاطره ها
۰
, , , , , , , , ,
image_pdfimage_print

نعیمه دوستدار

«چهار ساله بودم که یک سال محرم برای دیدن فامیل و شرکت در مراسم عزاداری به یکی از شهرهای شمال کشور رفتیم. خانه مادر بزرگم در محله‌ای بود که یکی از حسینیه‌های مشهور در آن قرار داشت. فضای میدانگاه جلوی حسینه محل رفت و آمد دسته‌های مختلف عزاداران بود و چون عمویم در همان میدانچه مغازه داشت، من و دخترعمه‌ام را همراه چند تا از بچه‌های فامیل به پشت بام مغازه عمو بردند تا مراسم را از آن بالا ببینیم. ظهر عاشورا در میدان جای سوزن انداختن نبود. گروه‌های مختلف مردان با بالاتنه برهنه می‌آمدند که سینه‌هایشان از اثر ضربات سرخ و خونین بود. از کتف زنجیرزنان خون می‌ریخت و آخر سر هم گروهی آمدند که میخ‌های خیلی بزرگی را بر کتف و شانه‌های خود کوبیده بودند و خون از سوراخ‌های میخ جاری بود. من و دخترعمه‌ام بهت‌زده به این مراسم عجیب نگاه می‌کردیم و گمان‌ بزرگ‌ترهایمان هم این بود که ما را به کارناوالی جذاب آورده‌اند.»

عزاداری محرم در ایران هرچند تنها مراسم مذهبی نیست، اما بی‌شک فراگیرترین آنهاست تا جایی که گروه‌های مختلف اجتماعی و سنی بدون محدودیت در آن شرکت می‌کنند و بچه‌ها، از نوزاد تا نوجوان همراه خانواده‌هایشان در آن حضور دارند. با این حال نه تنها نظارتی بر شیوه حضور کودکان در این مراسم وجود ندارد، بلکه از کودکان در این برنامه‌ها استفاده ابزاری و ایدئولوژیک می‌شود.

خشونت عریان در هیاتهای مذهبی

فضای عمومی بسیاری از برنامه‌ها و مراسمی که به مناسبت ماه محرم در ایران برگزار می‌شود، ترکیبی است از شیوه‌های مختلف عزاداری. از روضه‌خوانی و گریه و داد و فریاد گرفته تا اجرای مراسمی مانند قمه زنی، بلندکردن نیزه‌های خون آلود و سرهای بریده، بریدن سر گوسفندان و نحر کردن شتر، نواختن زنجیر بر کتف‌های عریان و سینه‌زنی. برای شرکت در هیچ کدام از این برنامه‌ها محدودیت سنی وجود ندارد و با وجود اینکه رهبر ایران و برخی دیگر از مراجع تقلید اجرای مراسمی مانند قمه زنی را خرافی و ممنوع اعلام کرده‌اند، این برنامه‌ها همچنان در مناطق مختلف ایران در ابعاد مختلف اجرا می‌شود.

از آنجا که مراسم محرم یک مراسم جمعی است، کودکانی که همراه خانواده‌ها به این مراسم می‌روند چاره‌ای جز مشارکت در آنها ندارند. کودکان ساعت‌ها در فضاهایی که صدای بلندگو در آنها بلند است و از بلندگوها صدای ناله و گریه پخش می‌شود حضور دارند و تا نیمه‌های شب بدون استراحت و امکان خواب در این فضاها باقی می‌مانند.

علاوه بر این، در حالی که مداحان و سخنرانان بدون توجه به سن شرکت‌کنندگان بی‌پرده به توصیف صحنه‌‌های دلخراش و خشن می‌پردازند، فضای عزاداری و گریه گاه بر روح و روان کودکان اثر می‌گذارد و آنها نیز مجبور به گریه می‌شوند.

عارفه ۳۵ ساله درباره خاطرات کودکی‌اش از مراسم محرم می‌گوید: “خیلی بازی می‌کردیم با بچه‌های فامیل و همسایه. جنبه سرگرمی داشت برایمان. اما راستش تا قبل از نوجوانی من خودم اصلا به روضه‌ها گوش نمی‌کردم. سیزده ساله بودم و همراه مادرم در یک مجلس روضه زنانه نشسته بودیم. روضه‌خوان از گوشواره‌های دخترکی می‌گفت که آن را از گوشش کشیده بودند و پاره شده بود، از حلق بریده کودکی شش ماهه می‌گفت و از پاشیدن خون آن کودک به آسمان. نشسته بودم و آن تصاویر جلوی چشمم رژه می‌رفتند. زنی کمی‌ آن طرف‌تر غش کرده بود. دختر هفت‌هشت ساله‌اش وحشت‌زده نگاهش می‌کرد. چراغ را خاموش کرده بودند و توی آن تاریکی من فقط نگاه دختربچه‌ها را می‌دیدم که به چادر مادرهایشان چسبیده بودند و نمی‌دانم چه شد که ناگهان از زور فشار زدم زیر گریه. زنی بهم گفت التماس دعا.»

مهدی به قرل خودش بچه هیاتی است و از وقتی یادش می‌آید همراه پدرش توی هیات‌ها بوده: «اول کمی عزاداری می کردند و بعد می‌گفتند چراغ‌ها را خاموش کنید تا مردها لخت شوند. سینه‌ می‌زدند تا جایی که تن‌شان کبود می‌شد، کبودی تن‌شان یک جوری کلاس و نشانه مومن بودن بود. وقتی بچه بودم ساعت‌ها توی خانه روی تنم می‌کوبیدم تا کبود شود. می‌خواستم مثل آنها باشم. الان هم همین است با این که قمه زنی ممنوع است مردها می‌روند توی حیات پشتی هیات و قمه می‌زنند. بعد با پیشانی خونی می‌آیند توی جمع. بچه‌ها هم هستند و می‌بینند.»

کودکان، ابزار اشک گرفتن از مردم

استفاده ابزاری از کودکان برای تبلیغ بیشتر ایدئولوژی شیعه، نمونه دیگری از اعمال خشونت نسبت به کودکان در مراسم محرم و برنامه‌های مشابه آن است. پوشاندن لباس مشکی، پوشاندن لباس‌های مخصوص و بستن سربند و شرکت دادن آنها در برنامه‌هایی مانند مراسم شیرخوارگان حسینی و بالای دست گرفتن و بلند کردن آنها در میانه مراسم و در میان داد و فریاد و ناله عزاداران که به خصوص و در مورد نوزادان انجام می‌شود، به نوعی درگیر کردن کودکان در یک مراسم کاملا مذهبی و استفاده تبلیغی از آنهاست آن هم در حالی که این کودکان از درک آنچه در اطراف‌شان می گذرد عاجزند و اراده و اختیاری درباره این اتفاقات ندارند.

ابوالفضل که جوان ۲۵ ساله‌ ساکن اصفهان است می‌گوید: «تا نوزاد بودم لباس علی‌اصغر را به من می‌پوشاندند، بعدها باید لباس عبدالله پسر امام حسن را می‌پوشیدم. مرا شبیه بچه‌های اسیر می‌کردند و بزرگ‌ترها با دیدنم اشک می‌ریختند یا به لباس‌هایم دست می‌کشیدند و دعا می‌کردند، در این حالت اصلا راحت نبودم، معذب می‌شدم و دلم می‌خواست هرچه زودتر مراسم تمام شود. راستش اسمم را هم دوست ندارم چون مادرم مرا نذر امام حسین کرده و من همیشه حس می‌کنم خودم به تنهایی هویتی ندارم. البته از وقتی بالغ شدم، دیگر در مراسم محرم شرکت نمی‌کنم.»

در فیلم‌هایی که از مراسم محرم در ایران منتشر می‌شود، می‌توان کودکانی را دید که مداحان از آنها برای شبیه سازی کودکان حاضر در عاشورا استفاده می‌کنند و در تاریکی مراسم آنها را بلند می‌کنند و به جمعیت نشان می‌دهند. همچنین کودکان را برای تبرک شدن بر سر دست می‌گیرند تا روحانی و مداح آنها را لمس کنند. برخی از کودکان که بیمار هستند ممکن است به دلیل نذری که پدر یا مادر کرده‌اند مجبور شوند در مراسم به حاضران خدمات بدهند؛ مثلا از آنها برای کارهای آشپزخانه، شستن ظرف یا چای دادن استفاده می‌شود و در عین حال فشار روانی و جسمی اضافه‌ای علاوه بر رنج بیماری بر آنها تحمیل می‌شود.

تشویق کودکان به مداحی و روضه‌خواین برای بزرگسالان به دلیل جذابیتی که صدای کودکان و مهارت آنها در خواندن برای افراد بزرگسال دارد، یکی دیگر از شیوه‌های استفاده‌ ابزاری از کودکان در مراسم مذهبی است.

نفوذ مذهب و فرهنگ خشونت در میان خانواده‌های ایرانی تا آنجاست که به نظر نمی‌رسد تعداد زیادی از آنها به تاثیرات این نوع مراسم بر روح و روان کودکان توجه کنند. صحنه‌های خشن به شکل عمومی در رسانه‌ها به نمایش در می‌آید و مراسم اعدام در اماکن عمومی برگزار می‌شود و مرزهای خشونت نسبت به کودکان نامشخص و مبهم است. شاید به همین دلیل است که مجبوبه، مادر دو کودک ۱۰ ساله و شش ماهه، وقتی درباره اینکه چقدر شرکت در این برنامه‌ها برای کودکانش مناسب است می‌گوید: «بچه‌ها باید کم کم با آموزه‌های مذهبی آشنا شوند. ما خودمان توی همین روضه‌ها بزرگ شده‌ایم. نمی‌دانم… اما من تا حالا به این موضوع فکر نکرده‌ام که ممکن است تحمل این برنامه‌ها برای بچه‌ها زیادی خشن و سخت باشد.»

آبان
۷
تفاوت آثار حقوقی ازدواج دائم و موقت برای زنان
خشونت خانگی و حقوق
۰
, , , , , , , , , ,
image_pdfimage_print

سحربیت مشعل – وکیل

نکاح در حقوق ایران دو گونه است :نکاح دائم  و نکاح منقطع که آن را نکاح موقت ،صیغه ویا متعه نیز میگویند.

درازدواج منقطع زن ومرد بدون نیاز به عاقد، شهود ویا ثبت آن ،با توافق بر مهریه برای مدت زمان معین اقدام به تزویج خود می کنند.ذکر مدت و مهریه از شرایط اساسی این عقد است.ماهیت ازدواج منقطع یا متعه نوعی بهره مندی واستمتاع جنسی است.

امروزه در ایران با توجه به میزان جمعیت جوانان ،وضعیت اقتصادی نامناسب ،ترس از دست دادن حق حضانت فرزندان برای برخی از زنان در صورت ازدواج مجدد وهزاران موارد دیگر باعث شده تا بدلیل سهولت  واز همه مهمتر عدم ثبت رسمی آن شاهد بالا رفتن آمار اینگونه ازدواجها باشیم .

علیرغم مشروعیت ازدواج منقطع وحمایت آن از سوی فقهای شیعه وترغیب وتشویق از جانب دولت اما به دو دلیل عمده مقبولیت اجتماعی ندارد .

اول اینکه بخشی از جامعه بدلیل عدم ثبات وامکان تکرارطرفین به ازدواج منقطع با اشخاص دیگر وهمچنین به لحاظ پرداخت مبلغی تحت عنوان مهراز سوی شوهر به زوجه ،دید مردم  نسبت به این زنان بسیار بد وعمل آنها را نوعی *روسپی گری مشروع* به حساب می آورند.

دوم اینکه طیف وسیعی از مردم به لحاظ آگاهی ازحمایت بیشتر قانون ازازدواج دائم نسبت به حقوق وتکالیف زوج ،زوجه وفرزندان وبرخلاف آن که در ازدواج منقطع مخصوصا زنان وگاها فرزندان حاصل ازاین ازدواج امتیازات وحمایت کمتری برخوردارند وبا معنای واقعی ازدواج که تشکیل خانواده است منافات دارد لذا ترویج این نوع ازدواج درجامعه را پسندیده نمی بینند.

با بررسی مواد قانون مدنی در باب نکاح آثارحقوقی ناشی ازازدواج موقت ودائم را میبینیم که در واقع تفاوت وتمایز ازدواج دائم با منقطع را بشرح ذیل منعکس میکند:

۱)ماده۱۰۷۵ قانون مدنی اعلام میدارد (نکاح وقتی منقطع است که برای مدت معینی واقع شده باشد) پس شرط صحت عقد لزوم ذکر مدت است .

۲)ماده ۱۰۹۵ قانونی مدنی صراحتا اعلام کرده که (در نکاح منقطع عدم مهردر عقد موجب بطلان است ) در اینجا  تعیین مهر از شرایط اساسی نکاح منقطع است وعدم ذکر آن در عقد موجب بطلان آن میشود برخلاف آن که در نکاح دائم عدم وجود مهر یا ذکر نشدن آن جایز است .

زن پس از جاری شدن عقد مالک مهر میشود ومواردی چون فوت زن در زمان ازدواج ،عدم نزدیکی شوهر با وی تا اتمام مدت عقد وبخشیدن مدت زمان عقد از طرف شوهر مهر را ساقط نمی کند.

۳) قانونگذاردر ماده ۱۱۱۳ قانون مدنی اعلام کرده که(در عقد انقطاع ،زن حق نفقه ندارد مگر اینکه شرط شده یا آن که عقد مبنی بر ان شده باشد) نتیجتا شوهر الزامی به دادن نفقه ندارد مگر اینکه در عقد شرط شده ویا بر بر اساس آن منعقد شده .

نکته قابل توجه این است که همانطور زن جهت دریافت نفقه درعقد دائم منوط به تمکین شوهراست در عقد منقطع نیز تمکین زوجه شرط دریافت نفقه خواهد بود وچنانچه زوجه تمکین نکند مستحق نفقه نخواهد بود.

۴) ازمتن ماده ۹۴۰ قانون مدنی که اعلام کرده (زوجین که زوجیت آنها دائمی بوده وممنوع از ارث نباشند از یکدیگر ارث میبرند) چنین استنباط میشود که در نکاح منقطع زوجین از هم ارث نمیبرند.

۵) درنکاح منقطع احکام وتشریفات طلاق جاری نمیشود وجدایی زن وشوهربا فوت یکی از زوجین ،فسخ نکاح،بذل مدت از طرف شوهر وانقضای مدت معین شده منحل میشود.تنها راهی که به زن اختیار انحلال ازدواج موقت را میدهد زمانی است که  شرط ضمن عقد کرده ویا وکالتنامه مبنی بر داشتن حق بذل مدت از سوی شوهر را دارا باشد.

لازم بذکر است درنکاح دائم چنانچه شوهر سه بارمتوالی زوجه را طلاق دهد برای رجوع به زوجه نیازبه (محلل) دارد یعنی مردی باید با آن زن ازدواج کرده ونزدیکی صورت گیرد وپس ازفسخ/طلاق/فوت مرد، درآن صورت شوهرسابق میتواند با زوجه خود مجددا ازدواج  کند(ماده ۱۰۵۷قانون مدنی )ودر شرایطی خاص ممکن است زوجه بر شوهر اول حرام ابدی شود اما در نکاح منقطع بعد ازهرجدایی (پایان مدت یا بذل مدت )شوهر میتواند با آن زن مجددا ازدواج کند ومحدودیتی از این حیث ندارد.

۶)وضعیت عده در ازدواج منقطع با دائم متفاوت است .طبق ماده ۱۱۵۲ (عده‌ی فسخ نکاح و بذل مدت و انقضای آن در مورد نکاح منقطع دو طهر*دو عادت ماهانه* است مگر این که زن با اقتضای سن عادت زنانگی نبیند که در این صورت ۴۵ روز است) وبرای زنان باردارتا زمان وضع حمل است.

همچنین زنان یائسه وزنی که با همسر خود نزدیکی نداشته باشد نیازی به نگاه داشتن عده بذل مدت /فسخ نکاح /انقضائ مدت را ندارد.

اما در نکاح دائم عده طلاق و فسخ نکاح سه طهر *سه عادت ماهانه* است مگر اینکه زن باقتضای سن ،عادت زنانگی نبیند که در اینصورت سه ماه است.اما عده وفات چه در نکاح دائم ومنقطع چهار ماه وده روز است .

نکته حائز اهمیت در خصوص فرزندان حاصل از ازدواج منقطع این است که به پدر ملحق میشوند یعنی فرزندان مشروع پدر شناخته میشوند وحقوقی همانند فرزندان حاصل از ازدواج دائم دارند وپدر موظف به پرداخت نفقه است وفرزندان از پدرخود ارث میبرند .

لیکن مساله اینجاست که با توجه به اینکه بسیاری از زوجین  ثبت محضری نشدند یا جاری شدن صیغه توسط آنها صورت گرفته در صورت فوت ،مفقود شدن وانکارشوهر ، باراثبات نسب فرزندان بر دوش زوجه خواهد بود که کاری است شاق ودر مواردی اثباتش غیر ممکن خواهد بود وبه تبع آن حقوق فرزندان تضییع خواهد شد لذا برقانوگذاراست  تا تدابیری بیاندیشد تا با الزام به ثبت محضری وارایه راهکارهای مناسب برای حمایت قانونی ازاین زنان وفرزندان حاصل از این ازدواج را تضمین کند.

آبان
۷
مردان علیه خشونت، چرا و چگونه؟
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , , , ,
image_pdfimage_print

محسن فرشیدی

در طول تاریخ، مردان به شکل‌های مختلف زنان را مورد انواع خشونت‌ها قرار داده‌اند. این خشونت‌ها با وجود تفاوت‌ در شکل‌های ظاهری، اما به یک دلیل عمده شکل گرفته‌اند و آن سلطه‌ مردان بر زنان یا همان مردسالاری بوده است. جنایاتی از جمله زنده به گور کردن، سوزاندن و یا به دریا انداختن تنها نمونه‌هایی از آن‌ها هستند.

در کشورهای توسعه یافته و پیشرفته‌ امروز، برخی از این خشونت‌ها تا دو-سه قرن گذشته نیز رایج بوده است. فارغ از موقعیت جغرافیایی یا دلیلی که باعث چنین اعمالی شده‌اند، همگی آن‌ها در یک موضوع اشتراک داشته‌اند؛ عاملیت مردان

مردسالاری

سلطه‌ مردان بر زنان به شکل‌های مختلف را مردسالاری می‌گویند. زنان در جوامع مردسالار نه تنها از فرصت‌های برابر اجتماعی و اقتصادی برخوردار نمی‌شوند که به شکل‌های مختلف مورد انواع خشونت‌ها قرار می‌گیرند. بسیاری از قوانین، فرهنگ‌ها و سنت‌ها در طول تاریخ نسل به نسل ادامه پیدا کرده‌اند.

هر چند شکل بسیاری از آن‌ها دچار دگرگونی‌های زیادی شده‌ است، اما بسیاری از آن‌ها در ماهیت، ساختار خود را حفظ کرده‌اند.

زنان در چنین جوامعی کمتر فرصت حضور در عرصه‌های تاثیرگذار اجتماعی و سیاسی را پیدا می‌کنند و به این دلیل فرصت توانمندسازی خود را در یک بازده زمانی طولانی مدت که قابلیت انتقال به زنان نسل‌های آینده را نیز داشته باشد به دست نمی‌آورند.

در طول تاریخ عموما این مردان بوده‌اند که قوانین کشورها را نوشته‌‌اند و یا اینکه قضاوت و حکم صادر کرده‌ و در ادامه سنت‌ها و عرف‌ها را زمینه سازی کرده‌اند.

به عنوان نمونه قانون اساسی کشور فرانسه سال ۱۹۵۸، قانون اساسی آلمان ۱۹۴۹ و قانون اساسی آمریکا در سال ۱۷۸۹ نوشته شده‌اند. دیگر کشورها هم وضعیتی مشابه دارند. در چنین سال‌هایی در اکثر کشورها زنان امکان مشارکت در نوشتار قوانین را نداشته و حتی از حق رای نیز برخوردار نبوده‌اند.

هرچند تا به امروز اصلاحیه‌هایی بر روی این قوانین صورت گرفته است، اما  با این وجود در بخش‌هایی از قوانین کشورها هنوز مردسالاری وجود دارد.

دنیایی که امروز در آن زندگی می‌کنیم با گذشته تفاوت‌های زیادی کرده است. یکی از این تفاوت‌ها حضور گسترده و موثر زنان در جامعه است. موضوعی که تا یک قرن گذشته بسیار محدود و یک امر غیر معمول حساب می‌شده است. امروزه ضرورت حضور تمامی افراد یک جامعه برای توسعه و پیشرفت یک کشور بر کسی پوشیده نیست. حذف هر کدام از گروه‌های انسانی به دلیل جنس، جنسیت و یا گرایش جنسی آن‌ها در واقع محروم کردن دیگر افراد جامعه نیز از استعداد‌ها و توانایی‌های یک عضو خود است که این موضوع می‌تواند مستقیم یا غیر مستقیم روی تمامی افراد جامعه تاثیر بگذارد. هر انسانی باید فرصت حضور موثر در اجتماع و رشد شخصیت و استعداد‌های خود را داشته باشد و دولت‌ها این مسئولیت را بعهده دارند تا زمینه‌های آن را فراهم سازند.

در دنیای امروز این موضوع یکی از اصل‌های مهم حقوق بشر محسوب می‌شود. هر مانعی در جهت جلوگیری از آن، چه از سوی اعضای خانواده باشد یا دیگران، نوعی از تبعیض جنسیتی و شکلی از خشونت است. با این وجود در برخی کشورها از جمله ایران قوانین رایج، زنان را صرفا به دلیل جنس آن‌ها، از بسیاری از فرصت‌های اقتصادی و حضور در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی محروم کرده است.

رابطه میان پیشرفت جامعه و حضور گسترده زنان در اجتماع

مردان به عنوان وارثان انسان‌هایی که در طول تاریخ از عاملین اصلی خشونت علیه زنان بوده‌اند باید تلاش بیشتری در دنیای امروز برای رفع هر گونه خشونت یا تبعیض بر مبنای جنسیت صورت دهند.

اضافه بر آن و همزمان با پیشرفت علوم اجتماعی در قرن بیست و یکم، این واقعیت که توسعه و پیشرفت یک کشور زمانی به دست می‌آید که از تمامی ظرفیت‌ها و گروه‌های انسانی آن استفاده شود بر کسی پوشیده نیست.

مردان به عنوان نیمی از جامعه که در پیشرفت یک کشور سهم دارند باید در برداشته شدن موانع حضور زنان در عرصه‌های مختلف سیاسی و اقتصادی و اجتماعی پیشرو باشند.

این موضوع هم از منظر فردی و هم عمومی بر آن‌ها  تاثیرات مثبت فراوانی خواهد داشت. هرگونه تبعیض جنسیتی جدا از اینکه حقوق انسانی یک فرد را لگدمال می‌کند، یک جامعه را نیز از استعدادهای  خود محروم می‌کند و این موضوع روی تمامی شهروندان از جمله مردان  تاثیرات منفی خود را می‌گذارد.

ضرورت تاکید مردان بر شروط ضمن عقد و قوانین برابر

بنابر آمارهای موجود، بیشترین خشونت‌ها در خانه و از سوی مردان صورت می‌گیرد. خشونتی که در خانه انجام می‌شود به دلیل اینکه در یک محیط بسته و به دور از چشم دیگران و اضافه بر آن به دلایل متعدد فرهنگی از سوی فرد آزار دیده عمومی نمی‌شود دارای پیچیدگی‌های زیادی است که رسیدگی به وضعیت آزارگر و آزاردیده را مشکل‌تر می‌کند.

هر چند بسیاری از این خشونت‌ها مخفی می‌مانند، اما تاثیرات مخرب آن در زندگی هر کدام از اعضای خانواده به شکل‌های مختلف آشکار می‌شود. هر چقدر خشونت در یک خانواده بیشتر باشد، امنیت روانی، آسایش و کیفیت مطلوب آن زندگی نیز کمتر خواهد شد. زمانی یک زندگی مشترک می‌تواند با کیفیت و دوام داشته باشد که زوجین احساس برابری نسبت به هم داشته باشند، بدین معنا که وابستگی کامل اقتصادی یا دیگر وابستگی‌ها وجود نداشته باشد.

مردان زمانی معنی واقعی عشق را خواهند چشید که همسر قدرتمند و مستقلی داشته باشند. در چنین رابطه‌ای است که انتظارات به حداقل می‌رسد و عوامل خشونت ورزیدن از بین می‌رود.

اگر چه در قوانین فعلی ایران تبعیض‌های پرشماری علیه زنان وجود دارد، اما مردان با تاکید بر شروط ضمن عقد و همچنین فراهم سازی دیگر ملزومات یک زندگی برابر می‌توانند شرایطی را رقم بزنند که هم احترام وعلاقه‌ خود به یک زندگی بدون خشونت و در شرایط برابر را اثبات کرده و هم در نهایت خود نیز از اثرات این آسایش و امنیت روانی در خانه سود ببرند.

رابطه‌ جنسی بهتر در یک زندگی برابرتر

رابطه‌ جنسی یکی از دلایل اصلی شکل گیری یک رابطه کوتاه یا بلندمدت است. هر چند شکل‌های گوناگون و متفاوتی از روابط جنسیِ میان انسان‌ها وجود دارد، اما همگی آن‌ها در برخی موارد مشترکات و ملزوماتی دارند که از مهمترین این ملزومات رضایت کامل فرد یا افرادِ در یک رابطه است. هر انسانی تمایل به یک رابطه‌ جنسی بهتر و با کیفیت‌تری را دارد. امروزه برای این منظور وسایل، فیلم‌ها و کتب آموزشی فراوانی وجود دارند. اما قبل از آن، یک رابطه‌ جنسی مطلوب به چند عامل اصلی دیگر نیز احتیاج دارد که آمادگی جسمی و عوامل روحی و روانی از مهم‌ترین آن‌ها هستند.

در رابطه‌ای که شکل‌های مختلف خشونت در آن وجود داشته باشد، فرد آزارگر و قربانی نمی‌توانند چنین رابطه‌ای را در دراز مدت داشته باشند. مردان به عنوان عاملین اصلی خشونت، قبل از هر راهکاری برای دستیابی به یک رابطه‌ جنسی با کیفیت‌تر، باید تلاش خود را در جهت رفع قوانین تبعیض‌آمیز علیه شریک زندگی خود انجام داده و در جهت رفع موانع حضور زنان در اجتماع به سهم خود تلاش بیشتری صورت دهند.

وقتی مجموعه این عوامل را در کنار هم قرار می‌دهیم آن آرامش و امنیت روانی در دسترس‌تر می‌شود و چشم‌انداز یک زندگی با کیفیت، بادوام و همراه با  رابطه‌ جنسی مطلوب تری قابل تصور خواهد بود.

عدم موفقیت مردان آزارگر در اجتماع

مردانی که دست به اقدامات خشونت آمیز در محیط خانه می‌زنند، جدای از مشکلاتی که برای شریک زندگی خود ایجاد می‌کنند، برای خود نیز مشکلات متعددی را درست می‌کنند.

چنین مردانی حتی اگر در کشورهای مردسالار از سوی مقامات قضایی محکوم نشوند، اثرات ناشی از این اقدامات بر روح و روان آن‌ها تاثیرات مخربی به جا می‌گذارد.

اضافه بر آن فرزندانی که شاهد چنین خشونت‌هایی هستند نیز به نوعی متحمل خشونت می‌شوند. فرصت پیشرفت چنین مردانی در اجتماع و مشاغل به دلیل پایین آمدن کارایی آن‌ها در اثر مشکلات روانی متعدد پایین آمده و جسم آن‌ها نیز به شدت آسیب می‌بیند.

واقعیت این است که عموم مردانی که در خانه مرتکب خشونت می‌شوند و سعی در مخفی کردن آن می‌کنند، دچار بیماری‌های روحی و روانی فراوانی می‌شود که قابل مخفی کردن نیستند و تاثیرات مخرب آن  در شغل و موقعیت اجتماعی آن‌ها نمایان خواهد شد.

کاهش خشونت‌ها، با مشارکت مردان در کمپین‌های اجتماعی

یکی از روش‌های موثر در کاهش خشونت‌ها، حضور گسترده مردان در کمپین‌های اجتماعی و با محوریت مقابله با خشونت علیه زنان است.

این نوع کارزارها آگاهی فردی مردان نسبت به مقوله‌ خشونت را بالاتر خواهد برد و آن‌ها را به شبکه‌های فعالین برابری طلب وصل می‌کند و از طریق این شبکه‌ها ضمن اینکه در جهت رفع خشونت تلاش می‌کنند، خود نیز با احساس مسئولیت در زندگی شخصی خود دست به اقدام خشونت آمیز نخواهند زد.

همچنین هر چه بیشتر شدن این کارزارها، دیگر مردان را نیز تشویق به حضور در آن‌ها خواهد کرد. در سال‌های گذشته و در وسعت جهانی کمپین مختلفی از سوی مردان در مقابله با خشونت شکل گرفته است.

یکی از شناخته‌ شده ترین آن‌ها، کمپین روبان سفید است. این کمپین در پی خشونت‌های گسترده علیه زنان در سال ۱۹۸۹ از سوی مردان در کانادا شکل گرفت و بعد از مدت زمانی کوتاه به پنجاه کشور دیگر نیز گسترش پیدا کرد.

مردانی که در این کمپین شرکت کردند سکوت در مقابل خشونت را به نوعی تایید خشونت می‌دانستند و دیگران را تشویق به محکوم کردن خشونت علیه زنان در هر محیط و شرایطی می‌کردند.

از این دست کارزارها امروزه در بسیاری از کشورها وجود دارند و مردان با مشارکت گسترده خود می‌تواند این پیام را به دیگر مردان آزارگر وهمچنین زنان جامعه برسانند که خشونت را تایید نمی‌کنند و معتقد به یک زندگی برابر در چهارچوب‌های انسانی هستند.

واقعیت این است فردی که آزارگر است، این بیماری در او چند روزه درمان نمی‌شود. اگر مردی به این آگاهی برسد که دیگر نباید دست به اعمال خشونت‌آمیز بزند باید روند درمان خود را شروع کند.

بسیاری از مردان آزارگر بعد از بروز خشونت پشیمان شده و قول به عدم تکرار آن داده‌اند. اما بدون روش‌های درمانی روانی و همچنین قوانین سخت‌گیرانه این چرخه خشونت بعد از چند روز آغاز و تکرار می‌شود.

ایجاد مراکز درمانی و مشاوره به مردان آزارگر، توانمندی زنان، وجود قوانین سفت و سخت علیه آزارگران و بالا بردن سطح آگاهی و آموز‌ش‌های اجتماعی می‌توانند به کاهش خشونت‌های خانگی کمک کنند.

در انتها باید تاکید کرد که مردان نیز به مانند زنان تمایل به زندگی در خانه‌ای دارند که رفاه و آسایش داشته باشد و در جامعه‌ای با امنیت جسمی، روانی و شغلی زندگی کنند.

با نگاهی به کشورهای توسعه یافته جهان می‌توان نتیجه گرفت که چنین آمال‌هایی تنها زمانی به دست خواهند آمد که زنان به عنوان نیمی از جامعه، در شرایطی برابر و همپای مردان در در تمامی عرصه‌های اجتماع  حضوری گسترده داشته باشند و مردان در جهت حذف تبعیض‌های جنسیتی و کاهش انواع خشونت‌ها تلاش‌های موثر و مستمرتری از خود نشان دهند.