صندوق جمعیت سازمان ملل متحد و بسته آموزشی برای زنان خشونت دیده


2557288150_32139a7796

عکس:   garryknight

مترجم: مینا فخرآور

برنامه ریزی در زمینه خشونت علیه زنان در هند، به دلیل وسعت، تنوع و سیستم حكومتی غیر متمركز(حكومت محلی) پیچیده است. در چنین فضایی یافتن راهی در سطح ملی که بتواند یک رویکرد جامع و چند جانبه را در مبارزه علیه خشونت علیه زنان تسهیل کند بسیار تعیین کننده و حائز اهمیت است. این رویکرد می تواند بر اساس تعهداتی که در سطح ملی وجود دارد تنظیم شود بخش بهداشت می تواند نقطه اغازی برای چنین رویکردی باشد.

همکاران داخلی، كه از طرف صندوق جمعیت سازمان ملل متحد حمایت می شوند، به منظور نشان دادن عکس العملی یکسان در مقابل خشونت علیه زنان با تمركز ویژه براستفاده از نظام بهداشت و سلامت به عنوان نقطه شروع، فعالتشان را آغاز نمودند. از موفقیت های به دست آمده از این اقدامات، می توان به افزایش حساسیتِ سیستم بهداشت و سلامت، سیستم ارجاعِ ، بالا بردن ظرفیت های زنان برای تصمیم گیری، خدمات حرفه ای برای مشاوره درمانی، ایجاد حمایت اجتماعی وسیع تر كه منجر به این طرح های ابتكاری شود که دولت های استانی در فاز ٢ برنامه تولید مثل و سلامت كودك آنرا پذیرفته بودند. این اقدامات قرار است با حمایت دولت ادامه پیدا كنند، حمایتی که از طریق منابعِ صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، از طریق حمایت مستقیم  برای تامین بودجه ملی دچار مشکل شده اند و بودجه لازم برای طرح های خاص در سطح استان/ منطقه اختصاص داده نشده بود.

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد،در سطح سیاست گذاری، با كمیسیون ملی حقوق بشر، كمیسیون ملی برای زنان و دیگر نهاد های دولتی همكاری كرده است تا سیاستِ گفتگو در مسائل جنسیتی كه شاملِ حقوق باروری، توانمندسازی زنان و رهایی شان از خشونت می شود را ترویج كنند. وزارت بهداشت و رفاهِ خانواده با حمایت صندوق جمعیت سازمان ملل متحد ،در توسعه یك استراتژی حمایت ملّی برای پایان بخشیدنِ به عمل از بین بردن دختران قبل از تولّد تاثیر گذار بوده اند.

موسسه ملی بهداشت و رفاه خانواده برای اطلاع کادر درمانی، برنامه آموزشی خدمات بهداشتی در خصوص مسائل جنسیتی در بخش سلامت باروری و بهداشت نوجوانان ارائه نمود.  كمیسیون ملّی برای زنان با همكاری صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، بسته آموزشی در خصوص خشونت علیه زنان تهیه كردند كه شامل یك كتابچه راهنما برای پزشکان سیستم بهداشت و درمان عمومی ، کتابچه راهنما برای آموزش پزشکان و یك پوستر ضد خشونت بود. همراه با این بسته آموزشی جمعیت سازمان ملل متحد، آموزش حساسّیت سازی در قبال خشونت علیه زنان را برای کادر درمانی به عنوان مسئله بهداشت عمومی و به عنوان بخشی از آموزش باروری و سلامت كودك در نظر گرفت. این عمل آنهارا قادر به درک بهتر اثرات خشونت بر سلامت زنان، شناسایی و جلوگیری از سوء رفتار و تجاوز و كمك به نجات یافتگان می سازد. از طریق برنامه های آزمایشی، پرتکلی درزمینه رسیدگی به نجات یافته گان خشونت همچنین  برای بخش های بیمارستانی كه مراجعان اورژانسی قربانی خشونت پذیرش می كنند، تهیه کرده است/

بیمارستان ها به عنوان اولین خط واكنش

در بیشتر اوقات زنانِ خشونت دیده پس از اینكه جراحت سطحی شان به زخمی عمیق تبدیل شد به پلیس مراجعه می كنند. ولی در عین حال، شكستگی استخوان، ضرب دیدگی، سوختگی و یا سایر علائم خشونت مبتنی بر جنسیت از جمله ناتوانی و حاملگی های پر خطر می توانند زنان را به بیمارستان ها و اماكن پزشكی بكشانند. به گون های متفاوتیمی توانند مراکز شناسایی و رسیدگی به زنان یا قربانیان خشونت باشند . استفاده از بیمارستانها برای این شكل از خشونت خیلی كم یا ناموفق بوده است بیشتر به این خاطر كه بیماران برای معالجه” حوادث” به بیمارستان ها مراجعه می کنند و نه برای جراحات و یا صدمات ناشی از خشونت.

برنامه های بیمارستان ها برای قربانیان خشونت بسیار مفید هستند به این جهت كه برای قربانیان، درخواست مراقبت پزشكی خجالت كمتری دارد تا پیگیری قانونی و مراجعه به پلیس زیرا زنانی كه مورد آزار بدنی یا روانی قرار گرفته اند، بیشتر ترجیح می دهند به بیمارستان مراجعه کنند. در بسیاری از مناطق مثل راجستانRajistan، رفت و آمد زنان محدود است. مراجعه به بیمارستان از رفتن به پلیس یا مركز مشاوره های رایگان راحت ترو بیشتر در دسترس است.

برای هر مركز مشاوره خانواده، اتاقی در بیمارستان تعیین شده است امّا محل دقیق این اتاق، بسته به هر منطقه تفاوت دارد. بطور مثال در اَلوار Alwar  مركزی در “بیمارستان زنانzenan” یا همان بیمارستان فقط برای زنان در نظر گرفته شده است. در كارااولی karauli فضای مشاوره در دپارتمان زنان و زایمان قرار گرفته است.

رویكرد كلّی این است زنانی كه مورد خشونت هستند شناسایی شوند واز بیمارستان ها به عنوان نقطه آغازی برای دریافت خدمات استفاده کنند. بدین منظور مكانیسم های خاصی برای ارتباطات  در این زمینه بین مراكز مشاوره و بخش های مختلف بیمارستانی ایجاد شده است.

منبع: (صفحه 18) http://goo.gl/AZyFrc