صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و حقوق  »  خشونت در بستر؛ با دس...
بهمن
۱۱
۱۳۹۲
خشونت در بستر؛ با دست می نوازی، با زبان می گزی!
بهمن ۱۱ ۱۳۹۲
خشونت خانگی و حقوق
۱۶
,
image_pdfimage_print

6202508183_17d49ff5a8_b

عکس:  josewolff

نسرین گلشنی- روزنامه نگار

۳۶ ساله است. خدا بیامرز دکتر را می شناختم. انسان خیلی شریفی بود. حیف که سرطان امانش نداد. ۴ سال طول کشید تا مریم توانست مرد دیگری را در زندگی اش بپذیرد. آرش پسر موفقی است. وقتی عاشق مریم شد می دانست که شوهر سابقش او را با یک دختر زیبا و باهوش تنها گذاشته است. ماندانا عروسکی است که آرش او را مانند دخترش دوست دارد. با اینکه وقتی ۹ ساله بود آرش وارد زندگی او و مادرش شد اما الان خیلی وقت است که او را “بابا” صدا می کند. بعد از اینکه مانی هم زبان باز کرد، زبان ماندانا هم به بابا گفتن بیشتر می چرخد.

اما مریم طلاق می خواهد! می پرسم چرا؟

–          دیگه نمی تونم تحملش کنم.

–          دست بزن داره؟

–          نه؛ اصلاً.

–          مشکل مالی؟

–          نه.

–          اعتیاد؟

–          نه.

–          رفیق بازه؟

–          اصلاً.

–          نکنه دخترتون رو دوست نداره؟

–          کاش دوست نداشت!

–          یعنی دوستش داره؟

–          مثل دختر خودش.

–          پس چی؟

–          کاری می کنه که نمی تونم تحملّش کنم. دیوونم کرده!

–          چه کاری؟

–          موقع رابطه همش اسم زن دیگری رو میاره! به اون فکر می کنه! حرفای زشت بهش می زنه!

–          یعنی به دخترتون زبونم لال چشم داره؟

–          نه؛ اصلاً. فقط همون موقع. توی اتاق خواب. بعدش هیچی.

مهشید در دانشگاه با حسین آشنا شد. حسین پسری مذهبی و سر به زیر بود. هنوز هم هست. مهشید اولین و تنها زنی است که با او رابطه خصوصی دارد. پسر دومشان هم چند ماه پیش به دنیا آمد. مهشید افسرده است. معمولاً زن ها بعد از زایمان ممکن است کمی افسرده شوند. اما افسردگی مهشید دلیل دیگری دارد. حسین او را در بستر می گزد. با زبانی که چون نیشی تمام وجود مهشید را پر از زهر می کند. به او می گویم که در یک فضای خصوصی شاید به زبان آوردن برخی کلمات اشکالی نداشته باشد.

–          من مشکلم برخی کلمات نیست!

–          نکنه بهت توهین می کنه؟ فحش می ده؟

–          کاش به خودم توهین می کرد!

–          پس به کی توهین می کنه؟

–          به خواهرم؛ به مادرم؛ به خاله کوچیکم.

–          مگه با اونا مشکلی داره؟

–          نه.

–          پس چی؟

–          موقع رابطه فقط از اون ها حرف می زنه؛ و من سکوت می کنم!

مریم و مهشید نمونه هایی از هزاران زنی هستند که قربانی خشونت کلامی شوهرانشان در بستر می شوند. مردانی که با دست می نوازند و با زبان می گزند! پارادوکسی دیوانه کننده برای زنان که شاید آن را هرگز با کسی مطرح نکنند.

از ندا برزگر در رابطه با گزینه های احتمالی چنین زنانی پرسیدم. این وکیل دادگستری معتقد است که چنین خشونتی علیه زنان از نقاط کور قوانین خانواده در ایران است. او معتقد است:

“واقعاً راه حل قانونی قابل قبولی برای این مشکل وجود ندارد. اساساً نظام حقوقی ما پا به پای تحولات جامعه حرکت نمی کند. در بحث حقوق خانواده این مشکل به شدّت احساس می شود. قانونگذار تصوّر می کند که مسائل خانواده ها همواره ثابت است و لازم به چاره اندیشی برای مسائل جدیدتر نیست. این دیدگاه در واقع دیدگاه سنّت گرایان است که دنیا را یک مجموعه ثابت از پیش خلق شده می بینند و فکر می کنند هیچ چیز جدیدی به این دنیا اضافه نمی شود. در حالی که اینطور نیست. البته شاید آنگونه که پست مدرن ها و برساخته گرایان می گویند هم نباشد اما، به هر حال شکی نیست که خانواده ها امروزه با مشکلاتی مواجه هستند که در زمان تدوین قانون مدنی ما در ۸ دهه پیشتر، وجود نداشته است”.

به نظر برزگر این نوع خشونت در جامعه ایران در حال افزایش است. او که وکالت پرونده های خانوادگی زیادی را بر عهده داشته، می گوید:

” من هر روز با زنان بیشتری مواجه می شوم که از این نوع خاص خشونت شکایت دارند. یک علّتش می تواند این باشد که زنان جرات بیشتری در ابراز مشکلاتشان پیدا کرده اند. اما شیوع این گونه رفتارها بین زوجین به نظر من نگران کننده است. این گونه رفتارها تبعاتی دارد که به شدّت بنیان خانواده ها را سست می کند.”

به نظر این حقوقدان زن ها باید یاد بگیرند که بدون کمک قانون هم خانواده خود را نجات دهند. وی معتقد است:

” یک بار ما می گوئیم که وضع مطلوب چیست و باید قوانین چگونه باشد؟ در این حالت شکی نیست که قانونگذار باید به فکر زیر و رو کردن نگرش خود به خانواده باشد و حتماً ما نیازمند اصلاحات عمیق در این زمینه هستیم. اما یک بار صحبت ما بر سر این است که در شرایط فعلی چه کار کنیم؟ یعنی تا زمانی که قانونگذار چاره ای بیاندیشد ما خودمان چه کاری باید انجام دهیم؟ یک بخش قضیه فشار جامعه مدنی به قانونگذار از طریق آگاه سازی جامعه و بالابردن سطح مطالبات مردم از حکومت است. اما یک بخش مهم دیگر هم این است که به قربانیان احتمالی بیاموزیم که چگونه فعلاً خودشان و خانواده هایشان را نجات دهند! زنان ما باید یاد بگیرند که در این شرایط چه ابزارهایی دارند و چگونه می توانند از آن برای حفظ زندگی و خانواده خود استفاده نمایند.”

برزگر در رابطه با ابزارهای موجود برای زنان در زمینه مقابله با این خشونت می گوید:

” راه حل اوّل استفاده از مشاوره تخصصی خانوادگی است. علّت این رفتارها باید شناسایی شود. گاهی نیاز به درمان تحت نظر روانپزشک است. گاهی هم با آموختن چند مهارت ساده می توان رفتار فرد را اصلاح کرد. متاسفانه فرهنگ استفاده از مشاوره تخصصی روانشناسی در ایران به هیچ وجه توسعه پیدا نکرده است. بسیاری از افراد به وکیل راحت تر مراجعه می کنند تا به روانشناس. یعنی راه حل قانونی برایشان راحت تر است. در حالی که به نظر من باید برعکس باشد. از نظر قانونی هم قانون زوجین را موظّف به حسن رفتار با یکدیگر نموده است. اگر سوءرفتار شوهر برای زن غیرقابل تحمّل باشد، زن می تواند به عنوان عسر و حرج از دادگاه تقاضای طلاق کند. اما اثبات موضوع از نظر قانونی بسیار مشکل است. این رفتارها در خصوصی ترین لحظات زندگی افراد اتفاق می افتد و معمولاً نمی توان ادلّه اثباتی قانع کننده ای برای آن یافت. البته قضات دادگاه خانواده می توانند شوهر را برای اخذ نظریه کارشناسی روانپزشکی یا روانشناسی به پزشکی قانونی یا کارشناسان روانشناسی معرفی نمایند و به هر حال راه اثبات این دعوا بسته نیست. اما دعوای مشکلی است و احتمال به نتیجه نرسیدنش زیاد است.”

به نظر برزگر در این شرایط نقش وکلای دادگستری برجسته تر می شود. او می گوید:

” به نظر من کانون های وکلا باید با مراکز تخصصی مشاوره خانواده و روانشناسی همکاری گسترده ای را آغاز کنند. باید وکلا آموزش ببینند. کارآموزان وکالت بخصوص باید حتماً چند جلسه را هم در مراکز مشاوره خانوادگی بگذرانند. سخنرانی های تخصصی در این زمینه باید در کانون های وکلا ترتیب داده شود. هم برای کارآموزان هم برای وکلاء. وکلاء جوان ما باید بیاموزند که چگونه از نابودی خانواده ها جلوگیری نمایند. با اینکه می گویند در ایران زن حق طلاق ندارد اما همکاران من و کسانی که اطلاعات حقوقی دارند می دانند که طلاق یک زن را گرفتن خیلی هم سخت نیست. با ابزارهای مختلفی می شود مرد را برای طلاق تحت فشار قرار داد. اما این تمام هنر یک وکیل نیست. وکیل باید مصلحت موکّل را رعایت کند. در بسیاری از موارد مصلحت موکّل در طلاق نیست.”

برزگر می افزاید: ” همه مسئولیت داریم برای حفظ خانواده بکوشیم. زنان و مردانمان را حفظ کنیم. من از امروز به بعد در کلاس هایم در دانشگاه حتماً در این زمینه صحبت می کنم. به دانشجویانم نسبت به این خطر هشدار می دهم. اگر یک دبیر هم این مطلب را می خواند باید شاگردانش را آگاه کند. یک روحانی هم اگر این مطلب را می خواند باید در سخنرانی هایش مخاطبانش را آگاه کند.”

به نظر برزگر: ” شکستن سکوت مهم ترین ابزاری است که زنان قربانی این خشونت در اختیار دارند. قربانیان نباید سکوت کنند. اگر خانمی با چنین مشکلی روبرو است باید صدایش را بلند کند. خوشبختانه سایت هایی مثل خانه امن هستند که قربانیان خشونت می توانند با مخفی بودن هویتشان تجاربشان را در میان بگذارند و راه حل بگیرند. مردی که چنین رفتاری می کند باید بفهمد که این خشونت یک موضوع خصوصی نیست که همسرش موظف باشد آن را فاش نکند. هیچ خشونتی حتی در بستر هم خصوصی نیست. اگر مردان احساس کنند که خشونت با زن از چهاردیواری خانه بیرون می رود حتماً خانه های امن تری برای زنانشان فراهم می کنند”.



  1. مهشید said on بهمن ۱۱, ۱۳۹۲

    با سلام
    از خانه امن به خاطر پرداختن به موضوعات بسیار مهمی که جایی هم مطرح نمی شوند خیلی ممنونم. این مساله ای که در این گزارش به آن اشاره کرده اید مشکل خیلی از خانم ها است. متاسفانه به دلایل مختلف آن را مطرح هم نمی کنند اما مشکل خیلی ها است.

  2. ماندانا said on بهمن ۱۱, ۱۳۹۲

    امیدوارم که مردانی که متاسفانه تعدادشان کم نیست و این رفتار را انجام می دهند بخوانند و حتماً برای درمان خوذ اقدام کنند. این نوع خشونت واقعاً غیرقابل تحمل است. هیچ فرقی با کتک زدن همسر ندارد. به همان اندازه زجرآور و تحقیر کننده است و اثرات روحی آن شاید عمیق تر هم باشد. ممنون از توجهتون به مشکلاتی که کمتر رسانه ای می شود.

  3. محسن said on بهمن ۱۲, ۱۳۹۲

    با درود
    اگر در رابطه با تاثیر شکستن سکوت در کنترل و کاهش خشونت خانگی توضیح بیشتری بدید سپاسگزار می شوم. و اینکه گفتید خشونت در بستر یک موضوع خصوصی نیست و زن لازم نیست آن را مخفی نگه دارد.

  4. آلی said on بهمن ۱۲, ۱۳۹۲

    قابل توجه خانمهایی که این مشکل را دارند: شما در آن زمان حرفهای محبت آمیز و محرّک و صریح جنسی بزنید، مشکل حل می شود.

  5. تصدقت said on بهمن ۱۲, ۱۳۹۲

    جوری نوشته‌اند که گویی این پدیده‌ای است بسیار شناخته شده. پس چرا من تا حالا بعد از هشتاد و هشت سال که از عمر پربار و برکتم می‌گذرد چنین چیزی نشنیده‌ام؟ کاش به طور واضح می‌گفتند آن مرد در مورد چه چیزی حرف می‌زند. البته احتیاج نیست واژگان را تکرار کنند. آیا آن مرد در حالی که با زنش همبستر است قربان و صدقه‌ی زنی دیگر می‌رود؟ آیا به زنهای دیگر فحش رکیک می‌دهد؟ اگر این مرد به آن زنها فحش می‌دهد، آیا در همان حال نسبت به آنان نفرت نشان می‌دهد یا تمایل به ارتباط جنسی با آنان؟

    • فریده said on بهمن ۱۴, ۱۳۹۲

      این مشکل خیلی از زنهاست من خیلی خوشحالم که این موضوع این جا مطرح شد. منظور حرف های محرک جنسی در مورد رابطه جنسی با افراد مونث فامیل عمدتا فامیل نزدیک زن است.

  6. فریده موسوی said on بهمن ۱۲, ۱۳۹۲

    محسن گرامی به نظر من خشونت هایی اتفاق می افتد که جسمی نیست . بدن کبود نمی شود اما رفتارها به گونه ای است که خشونت است . به طور مثال در زمان رابطه جنسی که نهایت ارتباط روجی و جسمی دو فرد است یکی از طرفین نام افراد دیگر را ببرد و از تصویر سازی جنسی خودش هم برای طرف مقابل تعریف کند . در چنین شرایطی یک مرد چه کار میکند ؟ معمولا زنها سکوت میکنند . درحالیکه باید با همسر خود حرف بزنند و به آنها بگویند که این رفتار آزار دهنده است .

  7. علی said on بهمن ۱۳, ۱۳۹۲

    خانم گلشنی شما چرا همش چیزای چندش آور می نویسید؟ اون از او مقاله زنان چاق که حال آدم رو بد می کرد این از این مقاله که می گید طرف به زنش موقع سکس فحش می ده. به ما چه که طرف موقع سکس به زنش چی می گه. شما این همه بدبختی و تبعیض رو ول کردی رفتید در بستر ببینی زن و مرد چی می گن؟ واقعاً که شما فمینیست های اسلامی فکرتون فقط دنبال توجیه فرهنگ مردسالار اسلامه. متاسفم براتون.

    • فریده said on بهمن ۱۴, ۱۳۹۲

      آقای علی به این موضوع از زاویه دیگر نگاه کنید در رابطه جنسی بین زن و مرد همانطور که خود شما هم میدانید آمادگی روانی پیش زمینه آمادگی جسمانی محسوب میشود. اگر مرد یا زنی از لحاظ روانی در وضعیت مناسبی نباشد از لحاظ فیزیکی رابطه مطلوبی شکل نمیگیرد. من نمیدانم مجاز هستم در این صفحه بی پرواتر حرف بزنم یا نه. این موضوع در نهایت باعث بی میلی جنسی در زنان میشود که خود زمینه ساز مشکلات رابطه ای بین زن و مرد میشود. من خیلی از شما ممنونم که این بحث را باز کردید و امیدوارم بدون سانسور بیشتر به این موضوع بپردازید

  8. هما داودی said on بهمن ۱۳, ۱۳۹۲

    با سلام و احترام
    من به عنوان یکی از وکلای مشغول به کار در ایران از نظرات و پیشنهادات مطرح شده در این گزارش کاملاً استقبال می نمایم. متاسفانه هرچه گشتم نتوانستم خانم برزگر را از طریق کانون وکلای مرکز پیدا کنم. از سایت خانه امن استدعا دارم چنانچه ممکن است شهر محل کار این همکار خوش فکر و باسوادمان را مرقوم بفرمایند تا بتوانیم ایشان را پیدا کنیم و از وجودشان استفاده کنیم. البته برخی دوستان گفتند که شاید ایشان به اسم مستعار می نویسند که اگر اینطور است به ایشان عرض می نمایم که خانم دکتر حیف است شما با اسم اصلی خود مطالبتان را بیان نمی کنید. جالب است که سایت خانه امن در آن سوی مرزها این همکار ما را زودتر از خود ما کشف کرده اند. از تلاش همگی دست اندرکاران این سایت کمال قدردانی را دارم.

  9. ماندانا said on بهمن ۱۳, ۱۳۹۲

    با سلام
    آیا برای مجموعه خانه امن امکان دارد که کارشناسانش در ایران را برای تشکیل کلاس های آموزشی در اختیار سازمان های مردم نهاد قرار دهد؟ من در دو منطقه تهران در سطح کانون های مساجد برای آگاه سازی بانوان فعالیت دارم ولی متاسفانه با کمبود کارشناس مواجه هستیم. تا کنون با کمبود کسانی مواجه بودیم که دیدگاه های متعادل داشته باشند و بدون تخریب یا فضاسازی صرفاً به آموزش بپردازند. من از خانم برزگر خواهش می کنم اگر ممکنه مشخصات تماسشون رو برای من ارسال کنن تا اگر مایل هستند باهاشون هماهنگی کنیم که بانوان رو آموزش بدن. مقاله قبلی ایشون راجع به مسائل مستهجن در بین اعضای کانون ها توزیع شد و بسیار مفید بود. حداقل ٣٠٠ خانم در دو منطقه تهران با همین مقاله آموزش دیدن که هر کدوم حتماً مسائل رو در خانواده هاشون مطرح می کنن. امیدوارم فضای موجود در این سایت حفظ بشه و راهی برای همکاری بوجود بیاید.

  10. رها said on بهمن ۱۴, ۱۳۹۲

    با درود
    در صورت امکان در رابطه با این قسمت توضیح بیشتری بدهید چون برای جالب است که بدانم این مسائل روی قانونگذاری چه تاثیری دارد:
    ((این دیدگاه در واقع دیدگاه سنّت گرایان است که دنیا را یک مجموعه ثابت از پیش خلق شده می بینند و فکر می کنند هیچ چیز جدیدی به این دنیا اضافه نمی شود. در حالی که اینطور نیست. البته شاید آنگونه که پست مدرن ها و برساخته گرایان می گویند هم نباشد))

  11. فریده said on بهمن ۱۵, ۱۳۹۲

    من این مطلب را چند بار خواندم . متوجه شدم که نویسنده به دلیل تابوهای موجود خیلی درباره چگونگی خشونت در بستر استفاده نکرده است اما به هر حال در روابط زناشویی هر عملی یا سخنی که فرد روبرو را تحقیر کند یا به نوعی تحت فشار قرار دهد خشونت محسوب میشود . یک زن و شوهر می بایست با توجه به شناختی که از یکدیگر دارند از چنین خشونتی پرهیز کنند . فرقی نمیکند زن نسبت به مرد یا مرد نسبت به زن . البته در چنین شرایطی که نویسنده درباره ان می نویسد معمولا زنها چون به دنبال رضایت همسر هستند . چون می ترسند که مرد به زنان دیگری متمایل شود سکوت میکنند و درباره این موضوع صحبت نمیکنند . اتفاقا من هم موافق آموزش هر چه بیشتر هستم . آموزش می تواند روابط زوجین را اصلاح کند و فضای دور از خشونتی برای آنها ایجاد کند . من هم معتقدم که چنین اموزش های در سازمان های مردم نهاد باید ایجاد شود و کاش خانه امن در این زمینه پیش قدم میشد .
    با تشکر از خانه امن

  12. ندا برزگر said on بهمن ۱۵, ۱۳۹۲

    با سلام
    از تمام دوستانی که محبت کردند و مطلبی را خواندند که بنده هم در آن اظهار نظر نموده ام، نهایت تشکر را دارم. نظرات مختلف به شرط رعایت چهارچوب متعارف ادب و احترام برای اینجانب محترم و قابل استفاده است. به دلیل مشغله کاری چند وقتی سعادت خدمت به هموطنان در سایت خانه امن را نخواهم داشت اما در آینده حتماً با تغییر شرایط ان شاالله باز هم مطالبم را با شما به اشتراک خواهم گذاشت.
    رهاجان در مورد سوال شما هم باید عرض کنم که این بحث خیلی مفصل است و شاید محل طرح آن اینجا نباشد اما چشم حتماً مطلبی در این زمینه تهیه خواهم کرد و نظرم را در این رابطه به طور مبسوط توضیح خواهم داد.
    از خانم فریده هم به خاطر چندین بار مطالعه این مطلب ممنونم.
    از تمام دوستانی که در این مدت به مطالب من توجه داشتند بی نهایت سپاسگزارم.

  13. رها said on بهمن ۱۶, ۱۳۹۲

    می شه خانه امن توضیح بدن که خانم برزگر چرا دیگه نمی خوان بنویسن؟ اگر کسی توهینی در کامنت ها کرده من ازشون می خوام که دلگیر نشن. به هر حال بین صدها نفری که مطالب ارزشمند شما رو می خونن یکی دو نفر هم اینجور پیدا میشه. اگر مشکل چیز دیگه ای هم هست لطفاً اعلام کنید. از خانه امن خواهش می کنیم که تا حد امکان تلاش کنن که خانم برزگر مطالبشون رو ادامه بدن. تازه داشتن جا باز می کردن.

    • Profile Photo

      KhanehAmn said on بهمن ۱۷, ۱۳۹۲

      رهای گرامی
      خانم ندا برزگر همواره محبت داشتند و داوطلبانه برای خانه امن مقاله می نوشتند و خوشبختانه در جای دیگری مشغول شده اند که نسبت به آن شغل دارای مسئولیت هستند و وقت کافی برای همکاری با ما را ندارند البته ما همواره از مقالات ایشان استقبال می کنیم.
      تلاش ما در خانه امن انعکاس نظرات مختلف و تضارب آرا در زمینه پیشگیری و کنترل خشونت خانگی و داشتن خانه های امن و به دور از خشونت است در انتظار همیاری دوستان هستیم

Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱