صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و حقوق  »  هشدار: خانه ممکن است...
دی
۱۷
۱۳۹۲
هشدار: خانه ممکن است برای کودکاتنان امن نباشد
دی ۱۷ ۱۳۹۲
خشونت خانگی و حقوق
۲
, ,
image_pdfimage_print

 3612796226_728d0b8c74_b

عکس:  shallowend

ندا برزگر- وکیل دادگستری

هنگامی که سخن از خشونت خانگی به میان می آید، انواع خشونت علیه زنان به ذهن متبادر می شود. اما واقعیت این است که خشونت خانگی مصادیق متنوع و متعددی دارد که خشونت علیه زنان تنها یکی از آن هاست. یکی از مهم ترین انواع خشونت خانگی که کمتر از آن سخن به میان می آید، آزار جنسی کودکان در محیط خانه و خانواده است. این نوع خشونت دارای ویژگی های خاصی است که کشف آن و درمان آثارش را بسیار پیچیده می نماید.

شاید تصور کنید که امن ترین جا برای کودکتان، خانه و محیط های خانوادگی است. با تاسف بسیار باید عرض کنم که سخت در اشتباهید. کودک شما چه پسر باشد و چه دختر ممکن است بدون آنکه شما متوجّه شوید توسط نزدیک ترین بستگانش مورد آزار و اذیت و حتی تجاوز جنسی قرار گیرد. موارد زیادی از تجاوز محارم به کودکان به خانه امن گزارش می شود اما اذیت آزار جنسی کودک توسط فرزندان هم سن و سال یا بزرگتر فامیل نیز متاسفانه از شیوع زیادی برخوردار است.

علل و عوامل فراوانی ممکن است باعث چنین خشونتی علیه کودکان در خانه باشد. از کنجکاوی های کودکانه گرفته تا عقده های جنسی و مشکلات روانی بسیار پیشرفته و خطرناک. کشف این عوامل مستلزم مشاوره با متخصصین روانشناسی و گاه روانپزشکی است، اما حتی کشف علائم این نوع خشونت هم کاری بسیار سخت و گاه تخصصی است. کودکان در برابر این نوع خشونت عکس العمل های متفاوتی نشان می دهند اما همه آن ها قبح و زشتی عملی را که با آن ها صورت گرفته است را کاملاً درک می کنند، حتی اگر در سنین خردسالی باشند. همین درک زشتی و شرم آور بودن این عمل باعث می شود که کودک از ابراز آن خودداری نماید. در نوجوانان خدشه دار شدن غرور و لکه دار شدن شخصیت نوجوان نیز، دلیل دیگری برای کتمان این خشونت است. به همین دلیل نرخ کشف و گزارش این خشونت بسیار پایین و غیرقابل مقایسه با نرخ واقعی ارتکاب آن است.

اگر نگران خشونت جنسی علیه کودکتان هستید؛

–         از سنین بسیار پایین به او بیاموزید که نواحی خصوصی بدنش کجاست و چه کسانی حق دارند این نواحی را ببینند یا لمس کنند.

–         به کودکتان بیاموزید که کسی حق ندارد او را بدون اینکه دوست داشته باشد بغل نماید یا ببوسد.

–         از کودکتان بخواهید که اگر کسی به نواحی خصوصی بدنش دست زد یا او را در آغوش گرفت یا بوسید بلافاصله به شما اطلاع دهد.

–         نسبت به رفتار اقوام و خویشاوندان خود با فرزندانتان حساس باشید و این حساسیت را به روی همه نیز بیاورید. باید تمام کسانی که با کودک شما در تماس هستند بفهمند و حس نمایند که شما حواستان به کودکتان هست و دائماً از او مراقبت می کنید.

–         هیچ اشکالی ندارد که به صورت جدی و حتی با ترش رویی از دیگران بخواهید که از دست زدن به کودک شما خودداری نمایند. دست نزدن به کودکان دیگران در بسیاری از کشورها یک فرهنگ است و مردم آموخته اند که نه با کودکان دیگران حرف بزنند نه اینکه بدن آن ها را لمس کنند.

–         اگر در خانواده فردی را می شناسید که سابقه انحرافات جنسی دارد، با او قطع رابطه کنید یا رفت و آمد با او را به شدت محدود کنید. حفظ امنیت جسمی و روانی فرزند شما واجب تر از صله رحم است.

–         با افزایش سن کودکتان به او بیاموزید که در قبال تلاش دیگران برای لمس بدنش واکنش مناسب نشان دهد. به او بیاموزید که مسئول دفاع از بدنش است و نباید از هیچ کس در این رابطه بترسد.

–         نسبت به تغییر رفتارهای ناگهانی کودکتان حساس باشید. گوشه گیری، کم اشتهائی، پرخاشگری و بهانه گیری می تواند علائمی از آزار جنسی کودک باشد.

–         اگر کودکتان مورد آزار قرار گرفت، صرف نظر از میزان این آزار به هیچ وجه او را سرزنش نکنید و به او سرکوفت نزنید. این رفتار شما صرفاً باعث ترس بیشتر او از متجاوز و تلاش او برای پنهان کردن سایر اتفاقات از شما می شود.

–         کودکتان را تنها نگذارید. خلوت کودکتان با دیگران را نیز با حفظ “حس” احترام به حریم خصوصی او دائماً بر هم بزنید. کودک شما نباید در مقابل شما حریم خصوصی داشته باشد بلکه کافی است تصور کند که چنین حریمی دارد.

–         هنگامی که در کودکتان علائم کنجکاوی جنسی را ملاحظه می کنید، حتماً با او در این زمینه صحبت کنید و کنجکاوی او را ارضاء نمایید. اگر شما این کار را نکنید، ممکن است او این کنجکاوی را با کسانی در میان بگذارد که به او آسب بزنند. از مشاورین متخصص بخواهید شما را در یافتن نحوه مناسب ارضاء این کنجکاوی راهنمایی نمایند.

قانون چه می گوید؟

قوانین ایران در رابطه با خشونت خانگی و یا خشونت جنسی علیه کودکان بسیار ناکارآمد و نامتناسب با شرایط امروزی جامعه ایران است. بحث از این ناکارآمدی موضوع مقاله ای مستقل است اما می توان از نظر حقوقی و قانونی توصیه های زیر را به قربانیان این خشونت یا والدین آن ها ارائه نمود:

–         اگر شما نوجوانی هستید که این مطلب را می خوانید و در معرض چنین خشونتی قرار دارید، به پدر و مادر خود اطلاع دهید. بی شک گفتن این مطالب به آن ها آسان نخواهد بود اما لازم است و حتماً به شما کمک خواهد کرد. می توانید با سایت خانه امن هم تماس بگیرید و از کارشناسان ما بخواهید که، این موضوع را با والدین شما در میان بگذارند یا به شما برای طرح صحیح آن مشاوره بدهند.

–         اگر والدین شما عامل این خشونت هستند با اشخاصی مانند مدیر مدرسه یا معلم یا روحانی یا وکیل یا پزشکی که به او اعتماد دارید این موضوع را در میان بگذارید. آن ها می توانند به شما در فرار از این خطر کمک نمایند.

–         موضوع تجاوز به کودکان باید حتماً توسط هرکس که از آن مطلع می شود به مقامات قضائی گزارش شود. پدر یا مادر یا هر شخص دیگری که از این اتفاق اطلاع پیدا می کند باید از متجاوز در دادسرا شکایت نماید.

–         شروع پروسه قضائی باید تا حد امکان با شروع درمان آسیب های روانی کودک همزمان باشد. در وهله نخست به فکر ترمیم سلامت روانی کودکتان باشید.

–         لازم نیست کودکتان را با خود به دادسرا ببرید یا از او بخواهید که داستانش را برای همه تعریف کند. شما می توانید از قاضی بخواهید که یک متخصص روانشناسی با فرزندتان صحبت کند و از او شرح حال بگیرد. این شرح حال به جای اظهارات خود کودک در دادگاه قابل استناد است.

–         تمام مراحل این رسیدگی قضائی باید محرمانه باشد. قاضی حق ندارد اقداماتی انجام دهد که به فاش شدن موضوع پرونده و اشخاص درگیر در آن بیانجامد.

–         از قاضی بخواهید که به ملاحظات خاص شما در رابطه با روحیات فرزندتان توجه نماید. از او بخواهید که تمام تحقیقات را از طریق معرفی فرزندتان به روانشناس متخصص انجام دهد و نه از طریق کلانتری.

–         حق دارید علاوه بر درخواست تعقیب و مجازات متجاوز، از دادگاه بخواهید که وی را به پرداخت کلیه هزینه های مربوط به درمان و مشاوره روانشناسی کودکتان محکوم نماید.

–         اگر متخصص روانشناسی تشخیص داد که کودک شما نباید در جلسات دادرسی حاضر شود، از او بخواهید مراتب را گواهی کند. قاضی موظّف به رعایت توصیه های تخصصی در رابطه با سلامت روانی کودک است.

–         حتماً از قاضی بخواهید که از اقدامات تامینی و همچنین مجازات های متمّم نیز در رابطه با متجاوز استفاده نماید. می توانید از قاضی بخواهید که متجاوز را از حضور در منطقه ای معین یا حتی از اقامت در شهر محل اقامت شما منع نماید. اتخاذ تصمیم در این موارد با قاضی است اما درخواست شما همراه با دلایل می تواند نقش مهمی در تمایل قاضی به استفاده از این روش ها داشته باشد.

فراموش نکنید که سایت خانه امن از طریق وکلا و کارشناسان مجرّبش همواره آماده ارائه خدمات رایگان به کسانی است که خانه را برای خود امن نمی بینند.



  1. مریم said on دی ۱۸, ۱۳۹۲

    من واقعاً از این مطلب خیلی چیزها یادگرفتم. واقعاً از شما و بخصوص خانم برزگر که به این خوبی این مطالب را بیان کردند ممنوم چون هم مسائل قانونی رو گفتن هم راه حل های دیگه رو که چی کار باید کنیم. ایشون علاوه بر قانون معلومه که در مسائل دیگه هم مطالعه دارن. از شما خواهش می کنم مطالب اینجوری رو زیاد کنید و وارد کارهای سیاسی هم نشید چون واقعاً مشکلات مردم همین هاست و اگر مردم آموزش ببینن خیلی مسائل دیگه هم حل می شه. همه حرفاتون خوبه اما چند تا مقاله اخیرتون خیلی خوب بودچون روی مشکلات اصلی که کسی راجع بهش حرف نمی زنه صحبت کردید. همه دائم می گن تبعیض و زن ها حقی ندارن. خوب این مسائل دیگه تکراری شده و همه می دونن. باید برای شرایط فعلی راه حل بدید که فعلا چی کار باید بکنیم. این مقاله های آخرتون خیلی در این زمینه خوب بود. از همتون ممنوم.

    • Profile Photo

      KhanehAmn said on دی ۱۹, ۱۳۹۲

      ما هم از توجه شما تشکر می کنیم دوست عزیز
      و از اینکه این مقاله مفید و قابل استفاده واقع شده خوشحالیم
      با تشکر
      خانه امن

Leave a reply

Your email address will not be published.

x


اکتبر، ماهی برای پیشگیری و مبارزه با خشونت خانگی برای همه


«یک ماه برای مبارزه با خشونت خانگی»