صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  خشونت‌های جسمی کودکا...
دی
۱۲
خشونت‌های جسمی کودکان و واکنش اولیای مدارس
خشونت خانگی و اجتماع
۰

image_pdfimage_print

4019730373_403f8145c9_n

 عکس:   kjerstinschroeder

 فیروزه رمضان زاده – روزنامه نگار

خشونت‌های جسمی چیست و چه ناهنجاری‌های روحی بردانش آموزان برجای می‌گذارد؟ هنگامی که معلمان در مدارس، از وجود این مشکل  در یک دانش آموز باخبر شدند چه باید بکنند؟ چگونه بروز این مشکل را برای او احتمال بدهند؟ علل و عوامل این ناهنجاری چیست؟

برپایه مفاد پیمان نامه های منع خشونت علیه کودک و حقوق کودک ، خشونت عبارت از همه اشکال فیزیکی و روحی شامل سوء استفاده و غفلت کردن، تحقیر، استثمار و بهره‌کشی جنسی از کودک.

کمیته وابسته به حقوق کودک، هرگونه مجازاتی که در آن نیروی فیزیکی به کار رفته و سبب درد و ناراحتی شود را خشونت تلقی و آن را منع کرده است.

بیشتر این موارد شامل ضربه زدن با دست یا شلاق، چوب، کمربند، کفش، قاشق‌های چوبی و غیره، لگد زدن، تکان دادن سخت یا پرتاب کردن کودکان، وارد ساختن خراش، گرفتن گاز، کشیدن مو یا گوش، زدن بوکس، وادار کردن کودکان به موقعیت‌های ناراحت کننده، سوزاندن تن و دست یا مجبور کردن به خوردن یا ریختن چیزی در دهان و وادار کردن آنان به فرو بردن مواد آزاردهنده نظیر ادویه‌جات تلخ یا مایعات گرم و… است. Tackling violence in schools

پژوهشها نشان می‌دهند که بیشتر از ۹۰ درصد کودک آزاری‌ها در ایران در محیط خانه روی می‌دهند. از این رو در بیشتر موارد، مددکاران اجتماعی تنها در صورت بحرانی‌شدن وضعیت کودک اجازه دخالت دارند.

خبرگزاری فارس، مهرماه سال جاری به نقل ازملیحه کدیور با اشاره به اینکه متأسفانه با توجه به فرهنگ مردم، موارد کودک آزاری اگر هم باشد اغلب به بیمارستان ارجاع داده نمی‌شود، نوشته بود: «خانواده‌ها می‌ترسند انگشت‌نما شوند و متأسفانه حتی در حاشیه شهر و مناطق محروم والدین خشونت را حق خود می‌دانند.»

آمارهای رسمی خبر می‌دهند که شیوع کودک آزاری در ایران ۲۵ تا ۳۵ درصد است. برپایه آمارهای سازمان بهزیستی ایران، در سال ۱۳۹۰، از ۹۹هزار و نهصد تماس گرفته ‌شده با اورژانس اجتماعی، ۸۶۱۸ مورد مربوط به کودک آزاریبوده ‌است.

همچنین در شش‌ماهه‌ نخست سال گذشته، ۷۶ درصد یعنی ۲۱۰۲ مورد از تماس‌های تلفنی با اورژانس اجتماعی استان تهران، مربوط به کودک آزاری بوده است.

در همین زمان یاد شده، در استان فارس ۱۱۰۵مورد، در خراسان رضوی ۱۱۰۰ و در استان اصفهان ۷۰۰ مورد کودک آزاریگزارش شده است.

تجاوز جنسی، شدید‌ترین نوع کودک‌آزاری

نتایج پژوهشی که بر روی ۵۸۵ کودک کار خیابانی در گروه سنی ۶ تا ۱۸ سال صورت گرفته، نشان می‌دهد که بیش از ۵۰ درصد آن‌ها از سوی اعضای خانواده یا صاحبان کار خود مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته‌اند. خبر گزاری دانشجویان ایران (ایسنا) آخرین روزهای تیرماه سال جاری از تجاوز جنسی به یک کودک از قول یک متخصص روانپزشکی کودکان خبر داد و آن را شدید‌ترین نوع کودک‌آزاری عنوان کرد.

سازمان بهزیستی، در سال ۱۳۹۰، از ۸۶۱۸ مورد کودک آزاری۸/۴۹ درصد جسمی، ۳/۳۱ درصد غفلت، ۵/۱۲ درصد روحی، و ۷/۲ درصد جنسی اعلام کرده‌ است.

همچنین برپایه پژوهش انجام شده در یک پایان ‌نامه‌ دانشجوی دانشگاه علوم‌ پزشکی گناباد که در سال ۱۳۸۲ انجام شده ۷۸ درصد از کودک‌آزاری‌ها،جنبه های جنسی داشته‌اند.

تجاوز به عنف یا هرگونه روابط جنسی خارج از نظارت خانواده و تایید شرع و عرف در بین دانش آموزان موجب بروز تنش و ناهنجاری می‌شود.

این روابط عموماٌ ناخواسته همراه با زور، تطمیع، تهدید و در برخی موارد همراه یا پس از مصرف مواد است.

افت تحصیلی ناگهانی، بروز حالات اضطراب یا نگرانی‌ها و ترس‌های مبهم، بروز هیجان‌هایی نظیر فرار از خانه (به ویژه در مورد زنای با محارم)، خشم و حالت‌های منگی و گیجی، شکایت‌های جسمی نظیر دل درد و دردهای دستگاه تناسلی، افسردگی و تمایل به خودزنی یا خودکشی، گوشه گیری و تمایل به انزوا به صورت ناگهانی و غیر عادی از مهم‌ترین نشانه‌های عمومی بروز تجاوزهای جنسی به دانش آموزان است.

خشونت‌های جسمی و جنسی برای کودکان و نوجوانان معمولاً در خانواده‌های دارای والدین معتاد یا الکلیک به ویژه پدر و کشمکش و درگیری در خانواده رخ می‌دهد.

وجود طلاق، ناپدری یا نامادری و فقر و خلا عاطفی در خانواده نیز از دیگر عوامل بروز خشونت‌های جنسی و جسمی در کودکان به شمار می‌رود.

مریم موسوی، آموزگار یکی از مدارس دولتی در منطقه ۱۲ تهران به خانه امن می‌گوید: «برنامه ریزی‌هایی برای ارائه آموزش‌های جرات آموزی به ویژه نه گفتن و حفظ کودک و نوجوان در شرایط پرخطر، افزایش میزان صمیمیت وعلایق مشترک و افزایش ارتباط‌های عاطفی بین افراد خانواده از سوی کادر آموزشی مدارس، همچنین ارایه مشاوره‌های تخصصی و کمک به کودکان و نوجوانان آسیب دیده تا حدی می‌تواند هیجانات و احساس‌های ناخوشایند و منفی این گونه خشونت‌ها را کم رنگ کند.»

این آموزگار، فرستادن دانش آموزان آسیب دیده به افراد و مراکز تخصصی نظیر روان‌شناس، پزشک متخصص و روانپزشک را امری لازم و ضروری دانسته و می‌افزاید: «متاسفانه در قانون هم حد و چارچوب تنبیه برای والدین مشخص نشده و هیچ پدرومادری به خاطر تنبیه فرزندانشان مورد شماتت و پیگرد قانونی قرار نمی‌گیرند.»

هرچند مجلس ایران در سال ۸۱، قانون حمایت از کودکان و نوجوانان را تصویب کرده اما هنوز مجازات شفاف و بازدارنده‌ای درقوانین ایران، در زمینه کودک‌آزاری، آسیب‌رسانی جسمی و روحی، ممانعت کودکان از تحصیل یا واداشتنشان به کار وجود ندارد.

ماده پنج قانون حمایت از کودکان و نوجوانان چندان روشن و عملی نیست، چراکه کودک‌آزاری را از جرایم عمومی دانسته که نیازی به شاکی خصوصی ندارد.

مفاد این ماده و ماده هفت قانون یادشده نیز مربوط به حد اختیار والدین و مسئولان نگهداری اطفال نسبت به تنبیه کودک به شرطی است که از «حد تنبیه متعارف» فرا‌تر نرود در حالی که منظور قانونگزار از «تنبیه متعارف» مشخص نشده است.

اما چه چیزی خارج از مدرسه در انتظار این کودکان است؟ جز خانه، در مدرسه افسردگی، در خود فرو رفتن و خمودگی.

آن‌ها در یک شب با یک آزار بدنی سخت، تجربه‌ تلخی به دست می‌آورند، بدون این‌که دانش مقابله با آن را داشته باشند.

حضور این کودکان در مدارس ایران، امروز به یک پدیده عادی و روزمره تبدیل شده و ظاهراً کمتر کسی را به تعجب وا می‌دارند.

این کودکان، خیلی سریع در صف بازماندگان از تحصیل می‌ایستند و یا در مقطع دبیرستان اغلب با مواد مخدر آشنا می‌شوند.

حال، با وجود این همه پند و اندرز در مذهب و فرهنگ کشورمان نسبت به مهربانی با کودکان آیا این پند واندرز‌ها در جهت احترام به حقوق کودکان، رشد شخصیت  و جلوگیری از تنبیه و آزار آنان به کار رفته است؟

 منابع:

http://www.ilna.ir/news/news.cfm?id=109118

http://www.radiozamaneh.com/48847#.UsI9lvRDuAU

http://goo.gl/uUr17U

http://goo.gl/keBYZ0

http://www.vrn-avini.ir/shownews.php?idnews=60179 



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱