صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  افزایش خشونت خانگی ب...
شهریور
۲۱
۱۳۹۲
افزایش خشونت خانگی بر علیه زنان فلسطینی در غزه
شهریور ۲۱ ۱۳۹۲
خشونت خانگی و اجتماع
۰

image_pdfimage_print

2212048395_bbb0897532

عکس:   FaceMePLS

نویسنده: رشا ابو جلال

خانه امن: غزه- ایبتیسام، زن ۲۷ ساله و اهل شهر بیت هنون Beit Hanoun  واقع در شمال نوار غزه، قبل از مصاحبه اش با خبرگزاری المانیتور Al Monitor چندین شرط گذاشت که از آن جمله استفاده نکردن از اسم واقعی او و پخش نکردن داستانش در میان سازمان های حامی زنان خشونت دیده بود. علی رغم تلاش فراوانی که برای جلب اطمینان و حفظ هویت او شد، اما همچنان در طول مصاحبه از ترس اینکه شوهر و یا فامیلش او را ببینند پشت سرش را نگاه می کرد.

او به دلیل مشتی که شوهرش به او زده بود یک گازپانسمان روی یکی از چشمانش داشت. اما این تنها دلیل او برای قبول صحبت با المانیتور نبود، بلکه می خواست در زندگی خود تغییری ایجاد کند. بنابراین داستان زندگی خود را با جزئیات تعریف کرد، داستانی که پر از خشونت، کتک خوردن، و تهدید به مرگ از جانب همسرش بود.

ایبتیسام تنها زن خشونت دیده غزه نیست. حدود ۳۷ در صد از زنان فلسطینی از جانب شوهرانشان مورد خشونت خانگی قرار می گیرند. طبق تحقیق سال ۲۰۱۲ دفتر مرکزی آمار فلسطین از این ۳۷ درصد، ۵۱ در صد از آنان در غزه زندگی می کنند. ایبتیسام آرام صحبت می کرد تا افراد پیاده در خیابان صدای او را نشنوند.

او می گفت: “شوهرم چون غذایی را که برای او درست کرده بودم دوست نداشت به صورتم مشت زد و چشمم را مجروح کرد. او اغلب مرا بر سر چیزهای جزئی کتک می زند. مدام مورد رفتار ظالمانه او هستم، اما نمی توانم کسی را برای درد دل کردن پیدا کنم”.

علی رغم صدای گرفته و لرزانش، چشم سالمش همچنان خشک بود گویی که به سنگ تبدیل شده بود. او سعی می کرد آرام باشد و به صحبت ادامه داد: “هیچ کس به من اهمیتی نمی دهد و همین باعث شده که آزار و اذیت های فیزیکی و خشونت گفتاری شوهرم نسبت به من روز به روز افزایش پیدا کنند. او حتی به خواهر ها و مادرش اجازه می دهد تا بر سر اختلافات خانوادگی مرا کتک بزنند”.

زن جوان توضیح داد که دو چیز همیشه مانع او شده تا در مورد مظلومیتش صحبت کند: اول، خانوده او که برای گفته هایش اهمیتی قائل نیودند و دوم، ترس از تهدیدهای شوهرش به  کشتن او اگر زبان باز کند. او حتی در مورد چشمش به دکتر گفته بود که از نردبان افتاده است.

ایبتیسام تهدیدهای شوهرش را جدی می گرفت. او واقعه ای که در تاریخ ۱۶ جولای اتفاق افتاده بود به یاد آورد که مردی زن ۶۲ ساله اش را در شهری به نام قرارا Qarara  واقع در جنوب غزه و شمال یونس خان Khan Yunis  با ضربه های چاقو به قتل رساند.

این تنها شوهران نیستند که به زنان خشونت می کنند. پرونده هایی نیز وجود دارند که حاکی از خشونت اعضا خانواده شوهر به زنان هستند. به عنوان مثال در ۲۵ ماه می، دختر ۲۶ ساله ای به نام نوال کدیه Nawal Qdeih  اهل شهر خزا  Khazaa  واقع در جنوب یونس خان که ۶ ماهه باردار بود، توسط مادر شوهر و خواهر های او با ضربه های چاقو بر سر و پشتش مورد حمله قرار گرفته بود و سپس او را خفه کرده بودند. آنها هم نوال و هم فرزند درون شکمش را کشتند.

مرکز دموکراسی و حل بحران فلسطین بیش از ۴۰۰ مورد از این چنین خشونت ها بر علیه را زنان ثبت کرده است. این آمار شامل ۱۶ مورد قتل طی یک سال گذشته در فلسطین است. آمار مذکور در نشست روز ۲۷ آگوست این مرکز اعلام شد. نام این نشست  “نقش رسانه ها در افشای موارد قتل زنان” بود.

این خشونت ها و حملات به دلیل سکوت زنان رو به افزایش هستند. حدود ۶۶ درصد از زنان خشونت دیده ترجیح می دهند که سکوت کنند، در حالی که ۳۷٫۷ در صد از آنان از دست شوهرانشان فرار می کنند و به خانواده های خود باز می گردند. بر اساس گزارش دفتر آمار فلسطین تنها ۰٫۷ در صد از آنان به مراکز حمایت از زنان مراجعه می کنند.

آمال سیام، مدیر مرکز رسیدگی به امور زنان به این گزارش اضافه می کند: “با توجه به طبیعت پدر سالارانه و سنت گرای جامعه، زنان خشونت دیده راه های محدودی برای بیان نیازها و مشکلاتشان دارند. مردم به دلیل سنت و دلایل فرهنگی دیگر، با زنانی که شوهرانشان را به خشونت متهم می کنند مخالفت و بد رفتاری می کنند و اتهامات آنها را بی احترامی و غیر قابل قبول می پندارند”.

سیام در مصاحبه ای با المانیتور توضیح داد که این دیدگاه جامعه، آسیب پذیری زنان را نسبت به خشونت های جسمی و دیگر انواع خشونت افزایش می دهد. او همچنین گفته است که از آغاز سال ۲۰۱۲، دفتر حقوقی “مرکز دموکراسی و حل بحران”، ۱۰۰ مورد دریافت کرده است و توانسته است به حدود نیمی از این موارد رسیدگی کند. طی این ۵۰ موردی که به آنها رسیدگی شده است، زنان توانسته اند برای دفاع از حق و حقوق خود در دادگاه های مربوطه و مناسب پرونده شکایت تشکیل دهند. برخی از این شکایات مربوط به موضوعات اخلاقی، هزینه های طلاق و ارث و میراث بوده اند.

گزارش دفتر آمار فلسطین نشان می دهد که زنان فلسطینی مورد انواع گوناگونی از خشونت قرار می گیرند، ۷۶٫۴ درصد از زنان گزان Gazan  مورد خشونت روحی-روانی، ۳۴٫۸ درصد مورد خشونت فیزیکی، ۷۸٫۹ درصد مورد خشونت اجتماعی و ۸۸٫۳ در صد از آنها مورد خشونت اقتصادی قرار می گیرند.

سیام تصریح می کند که هر زنی باید حق دادخواهی از هر نوع خشونتی که به او شده است را داشته باشد، اما او همچنین گفته است که تنها تعداد بسیار اندکی از زنان راجع به این خشونت ها صحبت می کنند و موارد را با پلیس در میان می گذارند و تشکیل پرونده شکایت علیه شوهرانشان می دهند. از آنجا که جامعه شکایت زنان از شوهرانشان را بی شرمی می داند، زنان از شکایت کردن و گرفتن حق خود کناره گیری می کنند. بنابراین جامعه باید مردانی را که به زنان خود آسیب می رسانند مسئول بداند.

 سیام از روی احتیاط در صحبت هایش نامی از مسئولیت پلیس در رسیدگی به چنین مواردی نمی آورد و به طور کل جامعه را مخاطب قرار می دهد.

سخنران پلیس غزه، ایوب ابو شعر، گفته است: “پلیس در صورت مشاهده گزارش و شواهد پزشکی می تواند طبق قانون به شکایت زن آسیب دیده و کتک خورده رسیدگی می کند. در شرایطی که هیچگونه آسیب فیزیکی صورت نگرفته است، پرونده شکایت به بخش ارتباطات پلیس فرستاده می شود تا در آنجا با میانجی گری، مشکل زن و شوهر را حل و از طلاق جلوگیری کنند.

ابو شعر در مصاحبه با المانیتور گفته است: “ما نمی خواهیم که زوج ها از هم جدا شوند، به همین دلیل همیشه قبل از تشکیل پرونده شکایت به دنبال راه حل دوستانه هستیم. اما چنانچه زن بر تشکیل پرونده پافشاری کند، شکایت او را ثبت ، حکم جلب قانونی خشونت گر را صادر، و از او بازجویی می کنیم و سپس طبق قانون او را به دفتر بازجوی کل ارجاع می دهیم”.

ابو شعر اضافه می کند که پلیس از انتشار آمار زنانی که علیه شوهران خود پرونده تشکیل داده اند و مورد خشونت قرار گرفته اند خودداری می کند، تا مبادا زنان دیگر نیز به شکایت و دادخواهی ترغیب شوند زیرا که در فلسطین شکایت زن از شوهر از نظر اجتماعی غیر قابل قبول است.

مترجم: مهتاب صمیمی

منبع:  http://goo.gl/Nb0ki5



Leave a reply

Your email address will not be published.