صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و حقوق  »  همه در برابرقانون حم...
مرداد
۲۵
همه در برابرقانون حمایت از کودکان و نوجوانان مسئولند
خشونت خانگی و حقوق
۰

image_pdfimage_print

1167985_10151776708364336_2048642024_n

نوشته: شیما قوشه، وکیل دادگستری

خانه امن: مبحث خشونت علیه کودکان، سال هاست که اذهان بخش وسیعی از جامعه را به خود مشغول داشته است؛ وکلا، روانشناسان، روان پزشکان، مددکاران اجتماعی، فعالین مدنی و غیره مدت هاست در جهت رفع این معضل اجتماعی تمام همّ و غم خود را گذاشته اند و همین تلاش ها موجب تصویب ” قانون حمایت از کودکان و نوجوانان” در تاریخ  ۸۱/۹/۲۵ شد که در تاریخ ۸۱/۱۰/۱۱ به تصویب شورای نگهبان رسید و پس از آن اجرایی شد؛ قانونی که هرچند به صورت نیم بند به این مشکل پرداخته است اما متاسفانه مورد غفلت قرار گرفته و بعضاً همین فعالان از وجود آن بی اطلاعند؛ به همین سبب در این نوشتار لازم می دانم به برخی از موارد آن در ادامه اشاره کنم.

مهمترین موضوع این قانون این است که تمام افراد زیر هجده سال را مورد حمایت قرار داده و تفاوتی بین دختر و پسر قائل نشده است. مورد دوم این که تمامی اشکال خشونت اعم از جسمانی، روانی و اخلاقی که سلامت جسم و روان کودک و نوجوان را به مخاطره می اندازد ممنوع اعلام شده و برای ارتکاب هر عملی که ” کودک آزاری” محسوب شود مجازات در نظر گرفته شده است و از طرف دیگر کودک آزاری را جزو جرایم عمومی دانسته، با این توضیح که در این مورد نیاز به شکایت شاکی خصوصی نیست و هر شخصی که از این موضوع مطلع شود می تواند آن را به مراجع ذی صلاح اعلام کند. دلیل این امر هم مشخص است و آن حمایت همه جانبه از بزه دیدگان است و احتمالاً یکی دیگر از دلایل آن این است که در اغلب موارد آزار و اذیت کودکان یا توسط اعضای خانواده انجام می پذیرد و یا توسط نزدیکان وی و با توجه به وضعیت فرهنگی ایران، معمولاً ترس از آبرو موجب مسکوت ماندن این موضوع شده است، زیرا اگر چنین نمی بود با توجه به اینکه ممکن است افراد آسیب دیده به سن بلوغ نرسیده باشند، در آن صورت صرفاً می بایست شکایت توسط ولی وی انجام گیرد و در صورتی که خود پدر مرتکب جرم باشد، بحث شکایت و پیگیری حقوقی آن نیز منتفی می نمود.

نکته حائز اهمیت این قانون این است که قانون گذار نه تنها این جرم را عمومی اعلام کرده بلکه در ماده ۶ این قانون برخی افراد که به مناسبت شغل خود از موضوع کودک آزاری مطلع می شوند را مکلف به اعلام جرم به مقامات صالح قضایی دانسته است و در غیر این صورت برای آنان نیز مجازات در نظر گرفته شده است. بنابراین به عنوان مثال اگر یک پزشک در مواجهه با کودک آزاری، مراتب را اعلام ننماید به حبس تا شش ماه و یا جزای نقدی تا پنج میلیون ریال
محکوم می گردد.

لذا پس از تلاش های زیاد و به نتیجه رساندن” کودک آزاری” به عنوان جرم خاص، فعالین فوق همچنان وظیفه ترویج و فرهنگ سازی در خصوص اعلام جرم توسط اشخاص مسوول را دارا هستند و نمی بایست این تلقی ایجاد شود که با تصویب این قانون رسالت خود را به انجام رسانده اند و موضوع فراموش گردد.



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱