صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  شهامت مبارزه با خشون...
تیر
۴
شهامت مبارزه با خشونت خانگی
خشونت خانگی و اجتماع
۰

image_pdfimage_print

Catherine WilsonIPS 2

نویسنده: کاترین ویلسون

 آکی، جزیره های سولومون – ۳۰ می ۲۰۱۳

خانه امن: سلینا یکی از ساکنین اجتماع کوچکی در مالایتا، پر جمعیت ترین استان جزیره های سولومون با وحشت شاهد مردی بود که در وسط جاده جلوی خانه او لباس های زنش را پاره می کرد، او را کتک می زد و با ضربه های چاقو او را زخمی می کرد. سلینا (اسم مستعار) که وقایعی را که در اوائل این ماه اتفاق افتاده بود تعریف می کرد به خبر گزاری  IPS گفت: “آن مرد مدام به زنش می گفت که بلند شود و او را دنبال کند و اگر زمین می خورد او را لگد می زد. شوهر آن زن جلوی مردم قسم خورد که بر طبق Kastom (سیستم ارزش های سنتی در جزیره های سولومون) هیچ کس حق ندارد به زنش دست بزند و یا از او دفاع کند. با اینکه مردمی که در اطراف آنها جمع شده بودند تمایلی به مداخله نداشتند اما سلینا هراسی نداشت. او ادامه داد: “من نیز قربانی خشونت خانگی بوده ام و درد او را می فهمیدم. احساس می کردم که باید دنبال آن زن بروم و او را نجات دهم”. سلینا آن دو را دنبال کرد و زمانی که مرد برای خرید سیگار او را مدت کوتاهی تنها گذاشت، سلینا به نجات او شتافت. آن زن با فرار و تعقیب شوهر در تاریکی، سلینا بالاخره توانست قبل از اطلاع دادن به پلیس و در خواست کمک درمانی برای آن زن، قربانی را در خانه ای در آن اطراف مخفی کند.

شوهر دستگیر و زندانی شد. در کشورهای غربی اقیانوس آرام که شامل ۹۰۰ جزیره می شوند که در شمال شرقی استرالیا و شرق پاپوا نیو گینه قرار دارند روزانه داستان های زیادی از خشونت و تجاوز علیه زنان شنیده می شود. نا برابری جنسی ریشه دار در این مناطق باعث شده است که یکی از بالاترین آمار خشونت خانگی در دنیا را داشته باشند. این آمار نشان می دهد که حدود ۶۴% زنان بین ۱۵ تا ۴۹ سال از جانب شرکای زندگیشان مورد خشونت قرار گرفته اند.

اما در استان مالیتا، هونیارا در ۱۰۰ کیلومتری شرق پایتخت، زنان برای مبارزه با این معضل و نجات قربانیان دست به اقداماتی زده اند.

در سال ۲۰۱۱ شورای زنان مالایتا،  وزارت صلح و اتحاد ملی را مجبور کرد که برنامه آموزشی در مورد خشونت خانگی برای زنان این استان که جمعیتی حدود ۱۴۰ هزار نفر دارد ارائه دهد.

سخنران شورا به خبر گزاری IPS گفت از آنجا که ۸۰% جمعیت در مناطق روستایی زندگی می کنند که فاقد خدمات و زیر ساخت های کافی هستند، حمایت و آموزش عموم زنان ضروری است. مخصوصا” که تنها مرکز پناه برای زنان نجات یافته “مرکز نگهداری مسیحی” است که کیلومتر ها تا هونیارا فاصله دارد.

این برنامه آموزشی استراتژی هایی طراحی کرده است که شامل ضرورت مداخله در صورت مشاهده خشونت خانگی، اطلاع به پلیس در اسرع وقت، کمک به امنیت زنان و همکاری با مسئولان اجرائی قانون برای دیدار از اجتماعات در معرض خشونت و شرکت دادن مردم در بحث های مربوط به خشونت خانگی به عنوان یک جرم هستند.

با اینکه کمتر از نیمی از ۵۰۰ عضو شورا و  ۳۰ نفر از اعضا گروه تا کنون برنامه آموزشی اطلاع رسانی را به پایان رسانده اند، تنها زنانی چون سلینا اثر مثبت این آموزش ها را عملی و به اثبات رسانده اند.

او گفت: “که این کارگاه های آموزشی زندگی من را دگرگون کردند. دید من به کل نسبت به خشونت خانگی عوض شد و برای اولین بار در زندگی فهمیدم که می توانم برای حل این مشکل قدمی بر دارم”. ننگ قربانی خشونت های جنسی بودن همراه با ترس از مجازات توسط خویشاوندان مرد، نجات یافته گان زن را وادار به سکوت کرده است. اما شهامت سلینا نه تنها مورد تحسین واقع شد بلکه به زنان جامعه فشار آورد تا این وقایع را به رسانه های بیشتری گزارش دهند.

نا برابری ریشه دار

حامیان حقوق زنان می  گویند که مدت زیادی طول می کشد تا بتوان رفتار و طرز برخورد هایی که موجب بوجود آمدن این فضای خشونت آمیز شده اند را تغییر داد.

در تحقیقی که در سال ۲۰۰۸ در مورد سلامت و امنیت خانواده صورت گرفت، بسیاری از مردان از نا برابری جنسیتی به عنوان یک نورم سخن می گفتند به طوری که ۷۳% از زنان و مردان مشخص کردند که چنانچه زن نتواند وظایف سنتی خود را که کار در خانه و خدمت به خانواده است انجام دهد خشونت قابل قبول است.

علی رغم حضور زنان در دانشگاه ها و داشتن تحصیلات و مشاغل رسمی، عقیده آنها بر اینکه بهترین محیط برای آنها خانه و کار در خانه است  همچنان به قوت خود باقی مانده است.

زنان کارهای سخت بدنی چون جمع کردن هیزم، آب آوردن و کار در مزارع کشاورزی را انجام می دهند و هرگز نقشی در تصمیم گیری ها ندارند و در حال حاضر تنها یک نماینده مجلس زن در کشور وجود دارد.

جدیدترین تحقیق علمی بخش آموزش بزرگسالان دفتر آسیایی جنوب اقیانوس آرام در سال  ۲۰۰۷صورت گرفته است که حاکی از اختلاف شدید سطوح تحصیلاتی است. برای مثال ۵۳٫۸% از پاسخگویان زن بین ۱۵ تا ۱۹ سال که به سؤالات پرسشنامه پاسخ داده بودند هرگز به مدرسه نرفته، که این آمار در مورد مردان ۳۷٫۶% است.  بطور کلی بر خلاف ۲۱% از مردان که سواد دارند، این آمار برای زنان تنها ۱۴% است.

در حال حاضر در این کشور خشونت خانگی همه گیر شده است به گونه ای که بر اساس گزارش هنیارا – مرکز حمایت خانواده – روزانه ۶ مورد آن ثبت می شود.

“تحمل صفر” در برابر خشونت

دولت اخیراً سیاست های ملی برای از میان برداشتن خشونت علیه زنان و نا برابری جنسیتی و توسعه زنان اتخاذ کرده است که هر دو به پیشرفت سیاسی، اجتماعی و اقتصادی زنان کمک می کنند.

هفت سال پیش آغاز سیاست “تحمل صفر” در مورد خشونت خانگی توسط نیروی پلیس بود که از تلاش زنان برای بر قراری عدالت حمایت می کرد.

پلیسی در مرکز شهر استانی آکی به خبرگزاری IPS می گوید: “زمانی که شخصی موردی از خشونت خانگی را گزارش می دهد، ما سریعاً مورد را پیگیری و خشونت گر را بازداشت می کنیم”.

“حتی اگر متعاقباً قربانی شکایتش را پس بگیرد، آن مورد همچنان باید به دادگاه فرستاده شود تا قاضی در مورد آن حکم و مجازات تصمیم بگیرد”.

قبل از اجرای این سیاست در سال ۲۰۰۵ تنها یک مورد خشونت خانگی در مالایتا گزارش شده بود اما این آمار در سال ۲۰۱۰ به ۱۸ مورد و در سال گذشته تا ۱۲ مورد افزایش پیدا کرد که اکثراً شامل صدمات بدنی شدید و جراحت های غیر قانونی هستند.

متخصصان، آمار تقریبی از موارد گزارش نشده دارند که نشان از فشارهای شدید روی قربانیان از جانب اعضا خانواده بخصوص خانواده همسر است که ساکت بمانند.

سلینا تأکید می کند: “ما دیگر نمی توانیم بی تفاوت باشیم و بگوییم که خشونت خانگی به ما ربطی ندارد و مسئله ما نیست. ما باید برای متوقف کردن این خشونت ها سریعاً اقدام کنیم”.    

 مترجم: مهتاب صمیمی

منبع: http://goo.gl/oujvs

 



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱