صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  بدون حمایت قانونی آز...
آبان
۱۳
بدون حمایت قانونی آزار«ستایش‌ها» تمام نمی‌شود
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , ,
634011_714
image_pdfimage_print

ماهرخ غلامحسین‌پور

تصاویر دخترک شکنجه شده ایی به نام «ستایش»، که توسط  ناپدری و مادر معتادش تحت خشونت شدید خانگی قرار گرفته بود، نخستین بار روز سه شنبه چهارم آبانماه در روزنامه شهروند منتشر شد.

تصاویر منتشر شده از ستایش دو سال و ده ماهه در شهر رفسنجان به شدت تکان دهنده و ویرانگر بودند و عکس و گزارش شهروند در کمتر از بیست و چهار ساعت، توسط اغلب رسانه‌های داخلی ایران بازنشر شد و مورد توجه قرار گرفت.

روز یکم آبان ماه یک تلفن ناشناس از سوی یکی از همسایگان خانه ستایش که از گریه های بی امان کودک به ستوه آمده بود، جان این دخترک را از مرگ نجات داد. ماموران اداره بهزیستی رفسنجان او را خزیده زیر یک پتو، ترس خورده و وحشت زده پیدا کردند، کودکی که جسم نحیفش، به علت استعمال شیشه توسط مادر و ناپدری، و احساس جنون و توهم این دو، به وسیله شعف و شادی و هیجان بیمارگونه شان تبدیل شده بود.

بهانه آزار دوباره

کودک معصومی که حتی پای شکسته اش را هم مداوا نکرده بودند و او چه بسا از درد جانکاه استخوان پا، چه شب ها بی تابی و گریه کرده بودو همین گریه ها دستاویزی برای آزار دوباره‌اش بوده است.

اما ستایش فقط یکی از هزاران هزار کودکی است که توسط والدین یا وابستگان معتادشان شکنجه می شوند؛ شکنجه های شدید روانی و فیزیکی .

آنها گاهی تا آستانه مرگ می‌روند و هیچ حمایت موثر قانونی هم پشت سرشان احساس نمی‌کنند چرا که حداکثر مجازات قانونی برای این قبیل کودک آزاری‌ها توسط والدین یا سرپرستان کودک، دو سال حبس است.

حسین احمدی نیاز، وکیل دادگستری، در مورد حداکثر مجازاتی که مراجع قانونی برای سرپرستان ستایش در نظر خواهند گرفت، به شهروند گفته است:  دوسال حبس سنگین‌ترین حکمی است که قاضی می‌تواند برای این دو نفر صادر کند، ولی معضل کودک‌آزاری با این مجازات‌ها حل نمی‌شود.

به گفته‌ این وکیل دادگستری: «مادامی که برخورد با کودک‌آزاری به خواست عمومی تبدیل نشود همچنان این بزه زشت و آزاردهنده در کشور ما رخ می‌دهد و بسیاری از موارد آن از چشم رسانه‌ها دور می‌ماند.»

عکسی که جامعه را تکان داد

صورت، دست ها، سینه و بدن دخترک دو سال و ده ماهه رفسنجانی پر از جای سوختگی، آتش سیگارهای خاموش شده، شکستگی، زخم‌ها و کبودی‌های عمیق ناشی از سوختگی است. به عکس شکم ستایش که خیره می‌شوم به فاصله هر یک سانت یک سانت پوست تنش، سوخته و اثرات ناشی از سوختگی به جای مانده است. حتی تصور این که این کودک در ساعت‌های منتهی به شب چه درد جانکاهی را تاب آورده، رعب به اندام هر انسان طبیعی می‌اندازد.

نیروهای اورژانس اجتماعی وقتی به خانه سرپرستان ستایش مراجعه می‌کنند، زنی که هشت ماهه باردار و معتاد به مواد مخدر صنعتی است در را باز می‌کند، ماموران اداره بهزیستی رفسنجان با دیدن آثار سوختگی و شکستگی بدن کودک وحشت‌زده و غمگین می‌شوند، آنها او را به بیمارستان «علی ابن ابیطالب » شهر رفسنجان منتقل می‌کنند.

با گزارش اورژانس اجتماعی، این بار نیروی انتظامی با حکم و دستور قضایی به خانه والدین کودک مراجعه می کند، فقط مادرش آنجاست و ناپدری که به نظر می‌رسد متهم اصلی کودک آزاری است، هنگام مراجعه نیروی انتظامی از محل وقوع جرم فراری شده است.

اما چند روز بعد ، یعنی بعد از ظهر روز پنجشنبه ششم آبانماه و  بعد از انتقال ستایش به بیمارستان و شروع مداوای این کودک که جای جای تنش از آتش بی‌رحمانه سیگار در امان نمانده بود، ناپدری دخترک که گفته شده هنگام مصرف شیشه از شنیدن ناله‌های این کودک لذت می‌برده و به هیجان می آمده است، توسط نیروی انتظامی در مخفیگاهش  دستگیر می‌شود.

عدم تناسب جرم و مجازات

از یک وکیل دادگستری در مورد تمهیدات قانون در این مورد می پرسم. این که قانون تا چه اندازه می تواند بازدارنده خشونت های خانگی علیه کودکان باشد؟

زهرا روان آرام، وکیل دادگستری ساکن ایران معتقد است که در حوزه کودک‌آزاری مابین جرم انجام شده و مجازاتی که قانون‌گذار برای ارتکاب این جرم در نظر گرفته ، هیچ تناسبی وجود ندارد.

او می‌گوید: «این عدم تناسب ، والدین یا سرپرستان کودک آزار را نسبت به انجام خشونت جری‌تر و شجاع‌تر می‌کند. وقتی قانون و جامعه به عنوان شاکی عمومی کودک آسیب دیده، چندان سخت‌گیری متناسبی با این جرم انجام نمی‌دهد، و حتی حین بازپرسی و رسیدگی به پرونده، فرد خشونت‌گرا را با وثیقه‌های اندک یا کفالت آزاد می کند، زمینه را برای تکرار دوباره این جرم فراهم می‌سازد.»

حد تادیب کجاست؟

بر اساس مفاد ماده ۱۱۷۹ قانون مدنی، والدین می‌توانند کودکشان را در حدود تادیب و برای ادب کردن، تنبیه کنند به حدی که این تنبیه خارج از حد متعارف نباشد.

خانم «روان آرام» در این باره می‌گوید:« چون حد تادیب و تربیت کودک در ذهن بسیاری از والدین فرق می‌کند، و حد متعارف هم تعریف مشخص و معینی ندارد، این قانون دو پهلو و نامشخص زمینه سوء استفاده و اعمال خشونت را برای والدینی که معتاد هستند، مشکلات عصبی یا روحیه پرخاشگری دارند ، فراهم می کند.»

به موجب همین قانون ، اقدامات والدین یا سرپرست کودک آسیب دیده، اگر برای تادیب و یا حفاظت و ادب کودک باشد، گر چه جرم است، اما مشمول مجازات نمی شود.

البته تا پیش از سال ۱۳۸۱ ، اوضاع قوانین حمایتگر کودکان به مراتب بدتر از وضعیت فعلی بود. در آن سال‌ها کودک آزاری نوعی جرم خصوصی تلقی می‌شد و تا زمان اعلام شکایت والدین یا پدر، قانون حق پیگیری ماجرا را نداشت این در حالی است که بر اساس شواهد و تحقیقات موجود، بیشترین آمار کودک‌آزاری توسط والدین و خصوصا پدر اعمال می شود که قانون، او را از شمول مجازاتش خارج کرده است. اما از سال ۱۳۸۱ با تغییراتی که در قوانین مرتبط با کودکان انجام شد، کودک آزاری نوعی جرم عمومی تلقی شد ولی بنا به گفته خانم «روان آرام» با همه این اوصاف« کماکان اگر کودکی توسط پدرش کشته شود، قانون قصاص در مورد او اجرا نمی شود بلکه ماجرا با پرداخت دیه به اتمام می رسد.»

گر چه به گفته  این وکیل دادگستری، ماده دوم قانون حمایت از کودکان تصریح می کند که هر نوع آزار و اذیت یا خشونت علیه کودکان و نوجوانان که موجب صدمه جسمی یا روانی یا اخلاقی آنان شود، ممنوع است. »

از این کارشناس می‌پرسم با همه این اوصاف اگر خشونت والدین علیه کودک به اثبات برسد، قانون می‌تواند آنها را از مجازات مبرا کند؟

او پاسخ می دهد که بر اساس قانون حمایت از کودکان مصوب ۱۳۸۱ اگر تنبیه والدین به شکلی باشد که به کودک آسیب رسانده باشد ، موضوع توسط قاضی مورد رسیدگی قرار خواهد گرفت.

اما به نظر نمی‌رسد که والدین خشونتگرا یا معتاد به مواد مخدر، تنبیه ملایم قانون را جدی بگیرند. دو روز پیش و تنها یک هفته بعد از ماجرای دهشتبار ستایش، حسن شمشادی خبرنگار نشریه «عصر رفسنجان» در صفحه فیسبوکش عکس دخترکی به نام «رقیه» را به اشتراک گذاشت که از بدو تولد و از زمان جنینی معتاد بوده و این روزها در بیمارستان علی بن ابیطالب رفسنجان و همان حوالی اتاق ستایش، برای ترک اعتیاد بستری است، دخترکی که از درد بدنش به خود می پیچد و به جای شادی و شیطنت کودکانه، در انتظار رسیدن مواد مخدر است.



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱