صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  نشانه‌های خشونت جنسی...
اردیبهشت
۴
نشانه‌های خشونت جنسی در کودکان و چگونگی برخورد با کودک
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , ,
scared and alone, young homeless Asian child who is at high risk of being bullied, trafficked and abused
image_pdfimage_print

Photo: obey leesin/Bigstock.com

شیدا اشرفی

در سال ۲۰۱۲، صندوق کودکان ملل متحد اعلام کرد که بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده از ۱۹۰ کشور در جهان، ۱۲۰ میلیون دختر مورد تجاوز و یا آزار جنسی قرار گرفته‌اند. بر اساس این گزارش، یونیسف نتیجه‌گیری کرد که کودکان در سراسر دنیا، در معرض خشونت‌های جنسی، روانی و بدنی قرار دارند.

خشونت جنسی چیست؟

در تعریف خشونت جنسی علیه کودکان لازم است بدانیم که تجاوز و یا ارتباط جنسی با کودک، تنها نوع این خشونت نیست.

تماس جنسی با اندام کودک و یا لمس کردن اندام جنسی توسط یک بزرگسال، تشویق کودک برای رفتارهای جنسی خودارضایی، انجام فعالیت‌های جنسی در مقابل کودک و یا استفاده از کودک برای پورنوگرافی از انواع خشونت جنسی علیه کودکان به شمار می‌روند. لازم است بدانیم که در جریان رشد، کودکان به طور طبیعی در مورد بدنشان کنجکاو می‌شوند که این مسئله ارتباطی به آزار جنسی و یا نا‌بهنجاری جنسی ندارد و صرفا یک جریان طبیعی است.

آزار جنسی کودک در سنینی اتفاق می‌افتد که کودک به رشد کافی برای تشخیص و درک مسائل جنسی نرسیده است و قادر به انتخاب و یا رضایت آگاهانه نیست. در عین حال بدن آن‌ها از نظر فیزیکی آمادگی برقرار کردن ارتباط جنسی را ندارد. به این ترتیب هر نوع ارتباط جنسی با کودک، خشونت جنسی علیه آن‌ها است.

معمولا کودکان توسط یک بزرگسال و یا کودک بزرگ‌تر مورد خشونت قرار می‌گیرند. این افراد از هر طبقه اجتماعی، فرهنگ و یا میزان تحصیلات، زن یا مرد، مسن یا نوجوان، ممکن است به کودک آزار برسانند. البته تعداد مردان معمولا بیش‌تر از زنان است و در طبقات اقتصادی پایین جامعه احتمال این اتفاق بالا‌تر است. این افراد، رفتاری کاملا عادی دارند و لزوما دارای رفتارهای نابهنجار و بیمارگونه نیستند. متاسفانه در بیش‌تر خشونت‌های جنسی علیه کودکان، کودک فرد خشونت‌طلب را می‌شناسد و به آن‌ها اطمینان دارد. پدر و مادر یا سرپرست کودک نیز احتمال دارد او را مورد آزار قرار دهند. کودکانی که سایر کودکان هم سن و یا کوچک‌تر از خودشان را آزار می‌دهند، به احتمال زیاد خودشان مورد خشونت جنسی قرار گرفته‌اند. کودکان معمولا در محیط‌هایی مورد خشونت جنسی قرار می‌گیرند که محل امنی برای آن‌ها به حساب می‌آید مانند خانه یا مدرسه.

کودکان کم‌سن و همچنین کودکانی که دارای معلولیت هستند بیش‌تر مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند، زیرا توانایی و قدرت بیان ندارند و یا متوجه این مسائل نمی‌شوند. به طور کلی اکثر کودکان در مقابل این رفتار‌ها سکوت می‌کنند. دلیل این سکوت علاوه بر سن کم می‌تواند عدم آگاهی، تهدید و یا ترس از تحقیر، سرزنش و تنبیه باشد.

پیامدهای آزار و خشونت جنسی

 اکثر کودکان بعد از این اتفاق دچار ترس، نگرانی و اضطراب شدید می‌شوند. آن‌ها همچنین بی‌خوابی، کابوس و اختلالات مرتبط با خواب از جمله در خواب راه رفتن و یا شب‌ادراری را تجربه خواهند کرد. کودکان ممکن است منزوی شوند. افسردگی به خصوص بین دختران بسیار شایع است. پسر‌ها ممکن است دچار اختلالات ارتباطی از جمله دروغ گفتن، دزدی و حمله به دیگران شوند. پرخاش‌گری در نوجوانانی که مورد تهدید و آزار جسمی هم قرار گرفته‌اند، بیش‌تر قابل مشاهده است. هر چقدر سن کودک زمانی که مورد خشونت جنسی قرار گرفته است به سنین نوجوانی نزدیک‌تر باشد، حس شرمندگی و گناه وکاهش عزت‌نفس شدید‌تر خواهد بود. اختلال خوردن، عدم تمرکز، فراموشی، در رویا فرو رفتن، نقاشی‌های سیاه کشیدن، ناتوانی در دوست‌یابی و دوستان خیالی داشتن از دیگر نشانه‌های آزار جنسی است.

همه این موارد با توجه به جنسیت و سن می‌توانند متفاوت باشند. اما به طور کلی پسرهایی که مورد خشونت جنسی قرار گرفته‌اند، در بزرگسالی بیش‌تر اختلالات ارتباطی که با آسیب رساندن به دیگران همراه است را نشان می‌دهند. تحقیقات نشان داده‌اند پسرانی که مورد خشونت جنسی قرار گرفته‌اند، در بزرگسالی، پسران خردسال را مورد تجاوز و آزار جنسی قرار داده‌اند. دختر‌ها معمولا خشم خود را مخفی و سرکوب می‌کنند و در بزرگسالی از اندوه بیش‌تری زجر می‌کشند و در ارتباط زناشویی نیز ناتوان هستند. معولا کودکانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند، رفتارهای زودرس جنسی خواهند داشت.

در عین حال برخی کودکان هیچ رفتار خاصی از خود نشان نمی‌دهند و تشخیص این مسئله که مورد خشونت جنسی قرار گرفته‌اند، بسیار دشوار خواهد بود.

نقش والدین و راه‌های پیشگیری

بهتر است والدین تلاش کنند که از بروز آزار و خشونت جنسی نسبت به فرزندانشان جلوگیری کنند. آن‌ها در جریان پیش‌گیری از خشونت جنسی لازم است به کودکان خود آموزش‌های لازم را از‌‌ همان سنین کودکی، بدهند. والدین باید نام اندام‌های جنسی کودک را به وی آموزش دهند،‌‌ همان طور که نام سایر اندام‌ها را یاد می‌دهند. روان‌شناسان معتقدند که کودک تا سن ۵ سالگی باید آگاه باشد که برخی اندام‌ها حریم خصوصی هستند. کودک پس از شناخت حریم خصوصی بدن، باید آگاه باشد که هیج کس اجازه ندارد به آن‌ها دست بزند. کودکان باید «نه» گفتن را یاد بگیرند و مطلع باشند که می‌توانند درباره بدنشان تصمیم بیگرند و در مقابل اجبار دیگران، مقاومت کنند. در عین حال باید به آن‌ها آموزش داد که اجازه دارند درباره حریم خصوصیشان با والدین صحبت کنند و هیچ رازی را از والدین خود مخفی نگه ندارند. این‌که کودک به والدین خود اطمینان داشه باشد و بتواند در مورد هر مسئله‌ای بدون ترس و نگرانی صحبت کند، آموزشی است که والدین مسئول آن هستند. هر چقدر والدین نسبت به مسائل جنسی کم‌ِتر با کودک صحبت کنند و به وی آموزش‌های لازم را ندهند، امکان مکالمه درباره این مسائل کم‌تر می‌شود و اگر کودک مورد خشونت و آزار جنسی قرار گیرد، کم‌تر احتمال دارد که با والدین خود در این باره صحبت کند.

والدین همچنین نباید کودکان را در مکان‌های خلوت تنها بگذارند. در سنین کم آن‌ها را برای خرید نفرستند و حتما در کنار کودک باشند. هرگز آن‌ها را در مکان‌هایی که نمی‌شناسند و یا با افرادی که به خوبی نمی‌شناسند، تنها نگذارند و اگر کودک پرستار دارد هیچ وقت تنها نباشند. اگر والدین در منزل نیستند سعی کنند از دوربین برای کنترل وضعیت خانه استفاده کنند.

اما اگر کودکی مورد خشونت جنسی قرار گرفت و والدین خود را از این مسئله آگاه کرد، نقش والدین چیست؟

والدین نیز باید آموزش‌های لازم را دیده باشند و آگاه باشند با کودک یا نوجوان مورد خشونت جنسی قرار گرفته چگونه برخورد کنند. زیرا که تجربه کودکان بر اساس برخورد خانواده با این مسئله می‌تواند کاملا متفاوت باشد. خانواده‌ها باید بعد از آگاهی از این مسئله، از کودک خود بیشتر حمایت کرده و او را مورد محبت و لطف بیش‌تری قرار بدهند. کودک را قضاوت نکنند و در حل اختلالات و مشکلات ناشی از آزار جنسی به کودک کمک ‌کنند. کودکانی که در این خانواده‌ها باشند، آسیب کم‌تری می‌بینند، و احتمالا در بزرگسالی اختلالات شخصیتی و روانی کمتری خواهند داشت.

در مقابل کودکانی که از طرف خانواده با خشم، سرزنش، عدم حمایت، قضاوت و یا طرد از خانواده روبه‌رو می‌شوند، خشم و عصبانیت بیش‌تری خواهند داشت که در ‌‌نهایت به خشم و نفرت از جامعه منجر شده و اختلالات رفتاری و روانی در آن‌ها را افزایش می‌دهد.

کودکی که مورد آزار جنسی قرار گرفته است باید مورد حمایت خانواده باشد و خانواده باید او را متوجه کنند که وی مسئول این آزار نبوده و نباید از دست خود خشمگین باشد. در عین حال بعد از آگاهی از این موضوع حتما کودک از نظر جسمی و روانی آزمایش شود و از مشاور یا روان‌پزشک کمک گرفته و در صورت لزوم از روش دارودرمانی برای بهبود وضعیت کودک، کمک بگیرند.

منابع:



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱