صفحه اصلی  »  تجربه ها و خاطره ها  »  فقر و بیماری، سهم زن...
مهر
۲۴
فقر و بیماری، سهم زنان از سفره های خالی
تجربه ها و خاطره ها
۰
, , , , , ,
image_pdfimage_print

خانه امن:سفره که پهن می شد مادرم آخرین نفر کنار سفره می نشست. پدرم کارمند بانک بود و من ۴ برادر و یک خواهر داشتم . مادری که امروز ۸۶ ساله است و همه عمرش به پخت و پز و رفت و روب گذشت .

تا جایی که یادم است مادرهمیشه آخرین نفری بود که غذا می خورد وسهم اش از مرغ و گوشت کمترین بود.نمی دانم چرا خودش برای پدر بهترین را می کشید و صبر می کرد ببیند پدر با خوردن اولین قاشق غذا لبخند می زند و بعد در غذا خوردن همراه ما می شد .

من هر روز و هر وعده مادرم را نگاه می کردم و زمانی که در ۵۶ سالگی جواب آزمایش اش نشان از پوکی استخوان پیشرفته داشت، تعجب نکردم .

امروز روز جهانی غذاست . ۱۶ اکتبر که همه درباره آن خبر و گزارش می نویسند تا مطلبی درباره آن نوشته باشند ولی سهم مادران از پروتیئن روزانه چیست ؟ فردا ۱۷ اکتبر هم روز جهانی فقر است و زنان و بخصوص مادران چه درصدی از فقر را روی دوش خود حمل می کنند.

در آموزش همگانی تغدیه چه سهمی از آموزش به مادران اختصاص دارد. مادرانی که به دلیل زایمان ، عادت ماهیانه و دوران شیر دهی به مواد مغذی بیشتری نیازمند هستند آنهم در شرایطی که تغذیه نقش موثری در سلامت روانی انسان دارد .

امروز روز جهانی غذاست و سمینارها و کنفرانس های مختلفی در پنج قاره جهان بر پا می شود اما هنوز به دلیل فقر و به دلیل خرده فرهنگ های جاری زنان بیشترین سهم از فقر و سوتغذیه را به خود اختصاص می دهند .

خرده فرهنگ هایی که بخش بزرگی از جامعه را در دوران میان سالی و سالمندی در معرض انواع و اقسام بیماری های ناشی از کمبود ریز مغذی ها قرار می دهد .

آموزش ، رسانه ها ، تبلیغات و بخصوص برنامه ریزی سهم بزرگی در تغییر نگاه به تغذیه مادران دارد و در این میان برنامه ریزی برای مادران و زنان سرپرست خانوار دارای اهمیت بیشتری است . فقر و سو تغذیه ارتباط مستقیمی با هم دارند اما در خانواده هایی که فقیر نیستند و زندگی متوسطی دارند مادران سهم کمتری از پروتیئن را به خود اختصاص می دهند بخصوص در شرایط کنونی ایران که قیمت ماهی و گوشت و مرغ سر به فلک کشیده و هیچ برنامه آموزشی درباره ضرورت توجه به تغذیه مادران وجود ندارد .

اولین بار سازمان ملل در سال ۱۹۴۵ پیشنهاد کرد ۱۶ اکتبر هر سال مطابق با ۲۴ مهر ماه بعنوان روز جهانی غذا بمنظور توجه دادن جهانیان به مسئله مهم غذا انتخاب شود. ولی تصویب این روز بعنوان روز جهانی غذا در نوامبر ۱۹۷۲  توسط دکتر پال رومانی وزیر بهداشت مجارستان که ریاست این کنفرانس را بعهده داشت اعلام شد . سالها از آن روز می گذرد و ایران از اعضا فائو است و این سازمان هر ساله برنامه های متعددی دررابطه با توجه دولت ها به تغذیه مادران و کودکان اعلام می کند ولی برنامه عملی ایران حداقل در ابعاد فرهنگی چیست ؟

بسیاری از فعالان حقوق زنان فقدان برنامه ریزی برای بهبود تغذیه زنان و مادران در خانواده را شکلی از تبعیض تلقی می کنند.

چنانچه فائو در گزارشی اعلام میکند درحالیکه زنان تقریبا نیمی از جمعیت جهان را تشکیل می دهند اما ۶۰درصد آمار مربوط به گرسنگی به زنان تعلق دارد (۱)در حالیکه زنان می توانند نقش بزرگی در مبارزه با گرسنگی بازی کنند اگر جمهوری اسلامی ایران به نقش مشارکت زنان در این امر توجه کند و تمام کوشش خود را برای خانه نشینی زنان و حذف آنان از تصمیم گیری ها به خرج ندهد و در این میان اهمیت توانمند سازی زنان برای ساختن فردایی از بدون  سو تغذیه  دارای اهمیت است .

فائو در گزارش دیگری می نویسد از بین بردن اختلافات جنسیتی از طریق در اختیار گذاشتن منابع بیشتر به زنان ، بخصوص زنان روستایی و کشاورزان زن ، می تواند تعداد گرسنگان دنیا را به ۱۰۰ تا ۱۵۰میلیون نفر کاهش دهد .(۲)  در حالیکه  حدود نیمی از تمام مادران باردار در کشورهای در حال توسعه کم خون هستند و فقر آهن هر ساله موجب مرگ ۱۱۰ هزار مادر هنگام زایمان می شود و مادرانی که دچار سو تغذیه هستند ، نوزادانی با کمبود وزن به دنیا می آورند و هر ساله ۱۷ میلیون نوزاد زیر وزن طبیعی به دنیا می آید . (۳)

در گزارش چدید سازمان نان برای جهان که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد آمده است زنان و دختران بیش ازهمه تحت تاثیر گرسنگی و فقر قرار دارند و این موضوع به دلیل اعمال بیش از حد رفتارهای تبعیض آمیز علیه زنان است . این سازمان با شعار( موفقیت و شکوفایی زنان پایان گرسنگی است ) می نویسد:  تبعیض علیه زنان از دلایل استمرار گرسنگی در کشورهای در حال توسعه  است . برنامه ها و سیاست هایی که موجب شکوفایی و توانمند سازی زنان می شود  منجر به پایان گرسنگی در جهان می شود.

در این گزارش آمده است اگر چه زنان به تغذیه و پرورش کودکان می پردازند ولی حمایت کمتری از سوی خانواده دریافت می کنند.

این نابرابری با هنجارها ، ارزش ها ، عادات ، اعتقادات مذهبی و فوانین ملی تداوم پیدا می کند . (۴)

بنابراین به نظر می رسد ما ایرانیان اعم از زن و مرد و در هر کجایی که کار می کنیم باید با عادات و رسوم و ارزش هایی که به اهمیت زنان به رشد و توسعه ملی پی نبرده اند مقابله کنیم و مستمر و مداوم به اهمیت توانمند سازی زنان در شهر و روستا ، خانه و اجتماع بپردازیم .تعیین  روزهای جهانی  برای مقابله با فقر و گرسنگی و برابری جنسیتی تنها برای مانور دادن و گوی سبقت گرفتن در شعار ها و بکار گرفتن کلمات زیبا نیست . چنین روزهایی برای عمل بیشتر و تصمیم برای مشارکت بیشتر برای بهبود همه اعم از زنان و مردان است .

۲-Women in Agriculture: Closing the Gender Gap for Development, FAO, March 2011

۳-: Progress for Children: A World Fit for Children, UNICEF, 2007



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱