صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  خشونت‌گران، خشونت را...
مهر
۱۷
خشونت‌گران، خشونت را انکار می‌کنند
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , ,
image_pdfimage_print

عکس:shock/Bigstock.com

خانه امن:صحبت کردن درباره رفتارهای خشونت‌آمیز با هیچ کس آسان نیست. بنابراین، مصاحبه با متهمین به ارتکاب خشونت می‌تواند موجب ناراحتی یا عصبی شدن برخی از مددکارن شود، و این امر می‌تواند پرهیز از پیشداوری را مشکل سازد.

مرتکبین خشونت از حیث الگوها و سطوح رفتار خشونت‌آمیز با یکدیگر تفاوت دارند.

جمع‌آوری اطلاعات قبل از مصاحبه می‌تواند به مددکاران کمک کند که از اقدامات پیشگیرانه امنیتی که باید مد نظر قرار دهند آگاه باشند. برخی از مرتکبین خشونت سعی می‌کنند با تظاهر به اشتیاق و همکاری با مددکار، از افشای حقایق اجتناب کنند و از میزان دخالت مددکار در امور خانوادگی خود بکاهند.

با این وجود، به منظور ارزیابی دقیق صدماتی که متوجه فرزندان و قربانیان خشونت خانوادگی است، لازم است ارزیابی دقیقی در خصوص میزان خطرناک بودن متهم به ارتکاب خشونت و نیز خطراتی که رفتار وی برای اعضای خانواده دارد انجام بگیرد.

در ذیل، توصیه‌هایی برای کمک به مددکاران جهت ارزیابی متهمین به ارتکاب خشونت ارائه شده است.

برای امنیت مددکار برنامه‌ریزی کنید

به صورت ایده‌آل، مددکاران باید ارزیابی را در یک مکان عمومی مثل دفتر سازمان یا محل کار متهم به ارتکاب خشونت انجام دهند. مصاحبه با متهم به ارتکاب خشونت در خارج از منزل وی از میزان راحتی او و احتمال توسل وی به موضع‌گیری، فریب‌کاری یا رفتارهای تهدیدآمیز می‌کاهد.مثل همیشه، مددکاران باید یکی از همکاران یا سرپرست خود را از محل انجام مصاحبه و زمان بازگشت خود مطلع کند.

چنانچه اطلاعات اولیه حاکی از آن باشد که متهم به ارتکاب خشونت فوق‌العاده خطرناک است، مددکاران باید درخواست کنند که یکی از همکاران یا پلیس آنها را همراهی کند. همچنین، شاید بد نباشد که از همسر متهم به ارتکاب خشونت درباره بهترین رویکرد برای مصاحبه با او پرس و جو شود.

از گزارش‌های شخص ثالث استفاده کنید

 مرتکبین خشونت معمولاً رفتارهای خشونت‌آمیز خود را انکار می‌کنند یا آنها را کم اهمیت جلوه می‌دهند و یا قربانی را مقصر قلمداد می‌کنند.

بنابراین، استفاده از گزارش‌های شخص ثالث، مثل سوابق جنایی، پیشینه موجود در اداره پلیس، احکام تأمینی و بازدارنده مدنی، سوابق بیمارستانی، یا اطلاعات قبلی می‌تواند در خصوص طرح اتهامات خشونت خانوادگی و مقابله با تلاش‌های متهم به ارتکاب خشونت برای شانه خالی کردن از مسئولیت رفتارهای خشونت‌آمیز قبلی، به مددکاران کمک کند.

مددکاران هرگز نباید متهم به ارتکاب خشونت را با اطلاعاتی مواجه سازند که توسط قربانی ارائه شده است.این کار می‌تواند امنیت قربانی را به مخاطره اندازد زیرا ممکن است متهم به ارتکاب خشونت درصدد تلافی برآید.

لازم است به خاطر داشته باشیم که خشونت‌های خانوادگی قبلی ثابت نمی‌کند که الزاماً در موقعیت مورد ارزیابی فعلی نیز خشونت روی داده است.به همین ترتیب، فقدان پیشینه جنایی نیز ثابت نمی‌کند که فرد رفتاری خشونت‌آمیز ندارد زیرا مرتکبینی هستند که هرگز به خاطر خشونت خانوادگی یا سایر جرایم دستگیر، متهم یا محکوم نشده‌اند.

اگر اطلاعات تکمیلی موجود نباشد، مددکاران باید به متهم به ارتکاب خشونت اطلاع دهند که پرس و جو درباره خشونت خانگی جزو روال عادی محافظت از کودک است.

روی میزان مسئولیت‌پذیری او تمرکز کنید

مددکاران نباید سعی کنند از متهم به ارتکاب خشونت “اعتراف” بگیرند یا درباره اتهامات خشونت خانگی “مجادله” کنند.این کار می‌تواند به پایان یافتن ناگهانی مصاحبه ختم شود، و مددکار قادر نخواهد بود اطلاعات مهم و حساس را درباره رفتار خشونت‌آمیز متهم به ارتکاب خشونت کسب کند.مددکاران می‌توانند با ارائه اطلاعات، پرس و جو درباره الگوها و تاکتیک‎‌های خشونت و گوش دادن به پاسخ‌های متهم به ارتکاب خشونت مؤثرتر عمل کنند.

دریافت دیدگاه متهم به ارتکاب خشونت، همراه با اطلاعات موجود در نامه ارجاع کودک‌آزاری، گزارش‌های شخص ثالث و مصاحبه‌های انجام شده با قربانی و فرزندان موجب خواهد شد مددکاران ارزیابی آگاهانه‌ای را انجام دهند. برخی از مرتکبین خشونت به رفتار خشونت‌آمیز خود اعتراف می‌کنند، و این امر معمولاً احتمال همکاری آنها در تلاش‌های برنامه‌ریزی برای امنیت قربانی را افزایش می‌دهد.

متهم به ارتکاب خشونت را محترمانه و سازمان یافته مورد ارزیابی قرار دهید

 مصاحبه باید به نحوی غیر تهدیدآمیز و غیر مواجهه‌آمیز و با طرح سؤالاتی عمومی درباره رابطه زناشویی متهم به ارتکاب خشونت آغاز شود. لازم است طی ارزیابی با احترام با وی برخورد شود و از رفتار با او به عنوان یک “آدم بد” یا دروغگو اجتناب شود. برخورد احترا‌م‌آمیز می‌تواند موضع تدافعی متهم به ارتکاب خشونت را کاهش دهد و او را به ارائه اطلاعات مورد نیاز تشویق کند.

شاید بهتر باشد ارزیابی با جمله‌ای بسیار ملایم آغاز شود، مثل “باید درباره خانواده‌تان با شما صحبت کنم؛ همه فرصتی پیدا می‌کنند تا درباره آنچه در خانواده‌شان می‌گذرد حرف بزنند.”

 به علاوه، مددکاران باید اهداف و شیوه ارزیابی را به وضوح بیان کنند. این کار به مددکاران کمک خواهد کرد که مصاحبه را به نحو مطلوب و در چارچوب اهداف مورد نظر پیش ببرند و نیز به صورت تلویحی به متهم به ارتکاب خشونت بفهمانند که مددکار مسئول این روند است و از تهدید یا ارعاب بیمی ندارد. اگر گزارش کودک‌آزاری حاوی اتهاماتی مبنی بر خشونت خانگی باشد یا اگر مددکاران اطلاعاتی را از اشخاص ثالث دریافت کرده باشند، باید مصاحبه را با ارائه آن اطلاعات و درخواست از متهم به ارتکاب خشونت برای طرح دیدگاه خود راجع به رویدادها آغاز کنند.

منبع :بخشی از مجموعه کتابچه های  childwelfare



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱