صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  شیوه محافظت از کودکا...
مهر
۱۵
شیوه محافظت از کودکان در خانواده‌های دچار خشونت خانگی
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , , ,
image_pdfimage_print

عکس: Lopolo/Bigstock.com

خانه امن:رسالت اصلی خدمات محافظت از کودکان حفظ امنیت، ثبات و رفاه کودکانی است که مورد خشونت و غفلت قرار گرفته‌اند. در پرونده‌های مربوط به خشونت خانگی ، نگرانی فزاینده‌ای وجود دارد که خشونتی که قربانیان متحمل می‌شوند می‌تواند تأثیراتی بسیار نامطلوب بر امنیت فرزندانشان داشته باشد.

خانواده‌هایی که هم دچار بدرفتاری با کودکان و هم دچار خشونت خانگی هستند نیازهایی متعدد دارند که برنامه‌های محافظت از کودکان و مقابله با خشونت خانگی را به تجدیدنظر در خط‌مشی‌ها و شیوه‌های خود و اصلاح آنها مجبور می‌سازند.

اما همواره تلاش‌ برای کمک به خانواده‌هایی که هر دو شکل خشونت را تجربه می‌کنند با چالش‌های مضاعف مواجه می‌شود زیرا هم قربانیان کودک و هم قربانیان بزرگسال در یک خانواده هستند.

قربانیان بزرگسال با چالش تضمین امنیت فرزندان خود مواجه هستند و در عین حال اغلب برای تضمین محافظت از خود در برابر مرتکب خشونت تقلا می‌کنند. بسیاری از مددکاران به واسطه ماهیت مزمن خشونت خانگی، که ممکن است به دلیل وقوع همزمان مسائلی چون اعتیاد به مواد مخدر یا بیماری روانی تشدید شود، دچار یأس و سرخوردگی می‌شوند.

یک چارچوب فلسفی مستحکم که راهنمای اقدامات محافظت از کودک باشد می‌تواند به مددکاران کمک کند تا شیوه‌های ارزیابی و مداخله خود را روی خانواده‌های دچار خشونت خانگی متمرکز کنند.

این فصل با بیان اصول و دستورالعمل‌های عمومی و شرح نتایج مطلوب برای پرونده‌های مربوط به خشونت خانگی آغاز می‌شود. در ادامه خط‌مشی‌ها و ملاحظات خاصی برای اقدامات کمکی ارائه می‌شود.

دستورالعمل‌های عمومی و نتایج مطلوب

دستورالعمل‌ها و رهنمودهای زیر می‌توانند به عنوان شالوده‌ای برای اقدامات محافظت از کودکان در خانواده‌هایی مورد استفاده قرار گیرند که وجود خشونت خانگی در آنها تأیید شده است.

  • امنیت کودکانی که مورد خشونت قرار می‌گیرند اغلب با امنیت قربانیان بزرگسال مرتبط است. با کمک به قربانیان خشونت خانگی جهت تضمین محافظت از آنها، رفاه کودکان نیز افزایش می‌یابد.
  • آن دسته از مرتکبین خشونت خانگی که رفتاری خشونت‌آمیز با همسر خود دارند آسیب‌هایی عاطفی یا روانی را نیز به فرزندانشان وارد می‌کنند، حتی اگر فرزندان متحمل صدمات جسمی یا جنسی نشوند. شناسایی و ارزیابی خشونت خانگی در همه مراحل فرایند محافظت از کودک برای کاهش خطراتی که کودکان را تهدید می‌کند ضروری است. لازم است تأثیرات بالقوه خشونت خانگی بر کودکان فراتر از تأثیراتی تشخیص داده شود که ماهیتی جسمی یا فیزیکی دارند.
  • اگر شرایط خانواده مشخص باشد، و در صورتی که مقتضی تشخیص داده شود، باید با جدیت تلاش شود که سرپرستی فرزندان به والد فاقد رفتار خشونت‌آمیز سپرده شود. باید مداخله‌های حمایتی، غیر اجباری و اختیار دهنده‌ای که امنیت قربانیان و فرزندانشان را افزایش می‌دهد در تلاش‌ها و اقداماتی که با هدف محافظت از کودک انجام می‌گیرد گنجانده شود.
  • به محض اینکه وجود خشونت خانگی تأیید شد باید فقط مرتکبین خشونت را مسئول دانست و در عین حال مداخلاتی را به منظور مقابله با رفتارهای خشونت‌آمیز آنها انجام داد. مددکار اجتماعی باید برای ایجاد نظامی که مرتکبین خشونت را مسئول رفتارهای خشونت‌آمیز خود می‌داند، با برنامه‌های مقابله با خشونت خانگی و سایر ارائه دهندگان خدمات اجتماعی همکاری کند.

دستورالعمل‌های ویژه غربالگری و شناسایی اولیه

شناسایی اولیه خشونت خانگی اولین گام جهت رسیدن به نتایجی مثبت و ایمن برای قربانیان بزرگسال و کودک است.

شناسایی خشونت طی غربالگری اولیه می‌تواند به مددکاران کمک کند ارزیابی‌های جامعی را انجام دهند و به نحوی مؤثر برای رسیدگی به پرونده برنامه‌ریزی کنند.

در مواردی که خشونت خانگی وجود دارد اما شناسایی نشده، ممکن است مددکاران در نهایت به این نتیجه برسند که تلاش‌های خود را روی سایر مسائل جانبی، مثل اعتیاد به مواد مخدر، متمرکز کرده‌اند که اغلب به واسطه خشونت خانگی افشا نشده تشدید میمی شود. قصور در پرداختن به خشونت خانگی در پرونده‌های محافظت از کودک می‌تواند امنیت قربانیان و فرزندان آنها را به مخاطره اندازد. به علاوه، مددکاران باید جهت ارزیابی بهتر آمادگی تغییر هم در قربانی و هم در مرتکب خشونت، «مراحل تغییر» را مد نظر قرار دهند. ماهیت عموماً مزمن خشونت خانگی می‌تواند به مداخله درازمدت سازمان رسیدگی کننده، سپردن سرپرستی فرزندان به والدین رضاعی، و سلب حق سرپرستی والدین منجر شود.

پرسش‌های مربوط به غربالگری و شناسایی خشونت خانگی

ارزیابی خشونت خانگی باید در مورد تک‌تک گزارش‌های کودک‌آزاری و غفلت از کودکان، که توسط سازمان دریافت می‌شود، انجام شود. پرسش‌های غربالگری و شناسایی اولیه معمولاً شامل موارد زیر است:

  • آیا هیچ یک از افراد بزرگسال در منزل از ناحیه همسرشان مورد حمله یا صدمه قرار می‌گیرند؟
  • آیا تا به حال پلیس برای اقدام در خصوص حملات روی داده علیه بزرگسالان یا کودکان به منزل آنها آمده است؟
  • آیا کودکان گفته‌اند که یکی از والدین یا سرپرست‌های آنها قربانی خشونت است یا رفتاری خشونت‌آمیز در خانه دارد؟
  • آیا از اسلحه برای تهید اعضای خانواده استفاده شده است؟ اگر بله، چه نوع اسلحه‌ای و آیا آن اسلحه هنوز در خانه نگهداری می‌شود؟

اگر گزارش دهنده وجود خشونت خانگی را تأیید کند، مسئول غربالگری و شناسایی اولیه خشونت باید با طرح پرسش‌های بیشتر، به ماهیت و شدت خشونت و خطرات احتمالی آن برای کودکان پی ببرد. نمونه‌هایی از پرسش‌های تکمیلی به شرح زیر است:

  • آیا طی یک حمله خشونت‌آمیز، فرزندان مداخله کرده یا از نظر جسمی آسیب دیده‌اند؟
  • آیا مرتکب خشونت فرزندان را مورد خشونت فیزیکی یا جنسی قرار می‌دهد؟
  • خشونت چه تأثیری بر فرزندان دارد؟
  • آیا مرتکب خشونت به قتل یا خودکشی تهدید کرده است؟
  • آیا مرتکب خشونت به سلاح‌های گرم یا خطرناک دسترسی دارد؟
  • آیا والد فاقد رفتار خشونت‌آمیز، قادر به محافظت از فرزندان است؟ اگر بله، چطور؟

مسئول غربالگری و شناسایی اولیه خشونت باید بپرسد که آیا گزارش دهنده از تلاش‌های قربانی برای محافظت از فرزندان آگاه است. جمع‌آوری نظام‌مند اطلاعات اولیه درباره خشونت خانگی به مسئول غربالگری و شناسایی اولیه خشونت این امکان را می‌دهد که تصمیمی درست و آگاهانه را درباره نیاز به ارزیابی بیشتر گزارش اتخاذ کند.

پذیرش یک گزارش برای ارزیابی مستمر

همه گزارش‌های بدرفتاری با کودکان که متضمن خشونت خانگی است را نباید برای تحقیقات رسمی پذیرفت. آن دسته از اتهامات کودک‌آزاری یا غفلت از کودکان که حاکی از تهدیدها یا خطرات جدی برای کودک یا قربانی نیست را باید برای خدمات تخصصی ویژه خشونت خانگی به نهادهای اجتماعی برون سازمانی ارجاع داد.

نهاد‌های مددکاری باید خط‌مشی‌هایی را تدوین کنند که حاوی معیارهایی مشخص برای پذیرش یک گزارش مربوط به خشونت خانگی برای ارزیابی مستمر باشد.

تنوع‌ موجود در قوانین ایالتی و محلی مربوط به رفاه کودک، خط‌مشی‌ها، و شیوه‌ها به معیارهایی متفاوت برای تعیین مواردی منجر می‌شود که در آنها قرار گرفتن کودک در معرض خشونت خانگی مستلزم دخالت مددکاران است. به طور کلی، هنگام تصمیم‌گیری برای پذیرش یک گزارش جهت تحقیقات بیشتر و ارزیابی، می‌توان از معیارهای زیر استفاده کرد.

  • والد یا سرپرست فرزند را مورد خشونت فیزیکی یا جنسی قرار می‌دهد.
  • کودک به صورت فیزیکی در یک حادثه خشونت خانگی دخالت کرده است.
  • کودک به دلیل مداخله در یک حادثه خشونت‌آمیز یا حضور در آن دچار صدمات جسمی شده است.
  • کودک به واسطه خشونت خانگی دچار تأثیرات عاطفی، روانی، یا جسمی شده است.
  • مرتکب خشونت تهدید به قتل یا خودکشی کرده و به سلاح‌های سرد یا گرم دسترسی دارد.
  • خشونت خانگی جدی و مکرر یا خشونت خانگی توأم با سایر عوامل خطر جدی (مثل اعتیاد به مواد مخدر) وجود دارد.

دستورالعمل‌های ویژه ارزیابی خانواده

غربالگری منظم برای شناسایی خشونت خانگی باید در تک‌تک مراحل فرایند محافظت از کودک انجام گیرد. چنانچه یک گزارش کودک‌آزاری برای تحقیقات بیشتر پذیرفته شود اما حاوی اتهاماتی مبنی بر خشونت خانگی نباشد، مددکاران باید به غربالگری جهت شناسایی وجود آن در تمام مدت زندگی آن کودک ادامه دهند.

منبع :بخشی از مجموعه کتابچه های  childwelfare



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱