صفحه اصلی  »  تجربه ها و خاطره ها  »  سالمندان بیشترین نرخ...
مرداد
۳
سالمندان بیشترین نرخ خود-دیگرکشی را دارند
تجربه ها و خاطره ها
۰
, , , , , ,
image_pdfimage_print

عکس:Kamyar Adl

نوشته‌ استفانی آکین (Stephanie Akin)

خانه امن :مرد همسرش را در حالی‌ که خواب بود با تبر می‌کشد و بعد خودکشی می‌کند. این زن و شوهر ساکن محله‌ «اِلم‌وود پارک» (Elmwood Park)، تنها زوج سالمند شهرستان برگن نبودند که در سال‌های اخیر در یک خود‌-دیگر‌کشی خشونت‌آمیز کشته شدند.

در ماه سپتامبر، یک مرد ۸۵ ساله‌ اهل «هَسبراک هایتس» (Hasbrouck Heights) که به پلیس گفته بود دیگر نمی‌خواهد زنده بماند، زنش، بهترین دوستش و خودش را با شلیک گلوله به قتل رساند.

در سال ۲۰۱۲، یک مرد ۸۲ ساله، پیش از کشتن خود، همسر ۷۹ ساله‌اش را با شلیک گلوله به پشت سرش در خانه‌شان در شهر ماوا به قتل رساند.

متخصصان محلی و ملی در زمینه‌ خشونت خانگی و سالمندان اذعان داشتند در حالی که تحقیقات بر روی قربانی‌های جوان‌تر متمرکز است، چنین خشونت‌هایی عمدتاً در میان سالمندان رخ می‌دهد.

طبق گزارش پلیس ایالتی نیوجرسی درمورد خشونت خانگی، در سال ۲۰۱۲، تقریباً ۵ درصد از قربانی‌های خشونت خانگی در نیوجرسی ( ۲۹۰۰ مورد از  موارد گزارش‌‌شده) افراد ۶۰ سال به بالا بودند.

اما آنها قربانیان ۱۸ درصد از قتل‌های خانگی بودند،یعنی ۷ مورد از هر ۳۸ مورد.

همچنین، جمعیت سالمند اغلب محروم از خدماتی هستند که به زنان آسیب‌دیده ارائه می‌شود، و در تحقیقات درمورد خشونت خانگی نادیده گرفته‌ می‌شوند.

اِلِین مِیِرسون، مدیر اجرای مرکز امید و امنیت در شهرستان برگن (که قبلاً «به خواهرانمان پناه دهید» نام داشت) گفت: «در شهرستان برگن، در کمتر از ۱۲ ماه، دو مورد (قتل خانگی شامل زوج‌های سالمند) داشتیم، بنابراین واضح است که این یک معضل است.»

وی گفت: «سوال این است که وقتی بسیاری از آنها خانه‌نشین هستند، چطور می‌توانیم به آن‌ها دست یابیم و به آنها در ارتباط با برنامه‌ریزی امنیت آموزش دهیم؟ این یک چالش است، و درست نیست که آنها مجبور باشند زندگی کردن در چنین خانه‌های پرخشونتی را تحمل کنند.»

اغلب، معضلات خاص کهولت همچون بیماری و تنهایی باعث می‌شوند انگیزه‌های قتل‌های خانگی درمورد سالمندان مبهم و ناشناخته بماند.

این مساله در هر یک ار سه مورد اخیر در شهرستان برگن مشهود بود؛ احتمالاً هیچ وقت انگیزه‌ واقعی هیچ یک از آنها پیدا نخواهد شد.

“آنجلو تالیگنانی”، در “هسبراک هایتس”، از خود نشانه‌های افسردگی نشان داده، و همسرش، “آنتونیت”، متحمل صدمات ناشی از زمین افتادن شده بود. در آن زمان پلیس می‌گفت آنها باور داشتند که “تالیگنانی” قصد کشتن کسی جز خودش را نداشت و احتمالاً قصد داشته هنگام ملاقات بهترین دوست ۸۴ ساله‌اش، “آنتونی جنتیل بزرگ”، اسلحه‌ای تهیه کند تا با آن خودش را بکشد. اما در عوض، “تالیگنانی” به “جنتیل” شلیک کرد، و سپس به خانه برگشت و همسرش را که روی تخت دراز کشیده بود با شلیک گلوله کشت و بعد تفنگ را به سمت خود گرفت و خودکشی کرد.

“هَری اِلیس”، در “ماوا”، به بیماری پارکینسون مبتلا بود. به دخترش تلفن زد و گفت: «همین الآن مادرت را کشتم و الآن هم می‌خواهم خودم را بکشم.» خیلی زود اجسادشان پیدا شد. جسد زن جلوی مانیتور رایانه بود که احتمالاً پیش از آنکه شوهرش به پشت سرش شلیک کند، مشغول کار بود. اما مدرکی پیدا نشد که نشان دهد “باربارا اِلیس” با «خودکشی توافقی» موافقت کرده باشد.

همچنین، پلیس گفت: زوج ساکن “الم‌وود پارک”، “مایکل”و “رسالیا جاسکین”، سابقه‌ «خشونت خانگی» داشتند. اعضای خانواده گفتند که مایکل، در سن ۱۰۰ سالگی، مبتلا به زوال عقل بود، اما مقامات انگیزه‌ای برای این خود-دیگر‌کشی نیافتند.

مایکل همسر خود را درحالی که خواب بود با تبر به قتل رساند، سپس با استفاده از چاقو خودش را در حمام خانه‌شان کشت.

بانی برندل، مدیر سازمان ملی بدرفتاری در اواخر زندگی (National Clearinghouse on Abuse in Later Life) واقع در ویسکانسین، می‌گوید:بسیاری از این موارد به عنوان قتل‌های مرتبط با خشونت خانگی ثبت نمی‌شوند، چون – معمولاً به غلط – چنین فرض می‌شود که از روی دلسوزی بوده است.

برندل گفت: «در بسیاری از این موارد، وقتی مردم پیرتر می‌شوند، نام آن را بیشتر قتل از روی ترحم می‌گذارند؛ وقتی یکی یا هر دوی آنها بیمارند، آنها چنان یکدیگر را دوست دارند که می‌خواهند با هم بروند.»

وی ادامه داد:«متاسفانه، اغلب به اشتباه به عنوان رابطه‌ای عاشقانه و بزرگ توصیف می‌شود در حالیکه دقیقاً عکس آن صادق است.»

برندل گفت قضیه‌ قتل از روی ترحم، باعث بی‌اهمیت جلوه دادن عقیده‌ رایج قدرت و کنترل می‌شود که دهه‌ها است در اغلب مواقع اتفاق می‌افتد.

بسیاری از قربانیان سالمند زن خشونت خانگی، خشونتی را که در معرض آن قرار می‌گیرند گزارش نمی‌کنند، زیرا جایی را ندارند که برای کمک به آن روی آورند. در بسیاری از ایالت‌ها تا دهه‌ ۱۹۷۰، خشونت خانگی جرم محسوب نمی‌شد، و قانون فدرال خشونت علیه زنان تا قبل از سال ۱۹۹۴ تصویب نشده بود.

مسائل روانشناختی نیز منجر به چنین رویدادهایی می‌شوند. به گفته‌ کارشناسان، زوج‌های سالمند معمولاً چنین باور دارند که  ازدواج، فارغ از هزینه‌هایش، یک نهاد است. با پیر شدن، مردم منزوی‌تر می‌شوند، که این پتانسیل خشونت را افزایش می‌دهد و بسیاری از قربانی‌های سالمند از کسانی که با آنان بدرفتاری می‌کنند مراقبت هم می‌کنند، چون خانه‌نشین هستند.

کارن روبرتو، مدیر مرکز پیرشناسی در موسسه‌ ویرجینیاتک و نویسنده‌ چندین مقاله در زمینه‌ خشونت خانگی در میان سالمندان، می‌گوید: «زنان مسن، اغلب از عذاب وجدان ترک فرد خشونت‌گری حرف می‌زنند که در شرایط سلامتی بدی به سر می‌برد.»

چنین اعداد و ارقامی، بازگوکننده‌ تحقیق “دونا کوهن” هستند. کوهن استاد روانپزشکی و علوم رفتاری گروه کهنسالی و سلامت روانی در دانشگاه فلوریدای جنوبی است، که نزد سنای آمریکا در ارتباط با این موضوع شهادت داده است. وی ‌یافت که سالمندان بیشترین نرخ خود-دیگرکشی را دارند.

جین شیواس، مدیر اجرایی ائتلاف نیوجرسی برای زنان آسیب‌دیده، می‌گوید: «این می‌تواند حاکی از کمبود منابع برای افراد مسن جامعه‌ ما باشد.»

اما مطالعات ملی در زمینه‌ خشونت خانگی اغلب سالمندان را نادیده می‌گیرند، و بر افراد زیر ۵۰ سال تمرکز دارند. تحقیقات درباره‌ خشونت علیه افراد مسن، عموماً روی فرزندان آنها و دیگر مراقبانشان که با آنها بدرفتاری می‌کنند متمرکز است.

روبرتو می‌گوید: «بزرگسالان مسن، مخصوصاً در این شرایط، دیده نمی‌شوند. فکر می‌کنم که در آینده صرفاً به دلیل پیر شدن جمعیت، شاهد تعداد بیشتری از این موارد باشیم. چطور با این مساله برخورد کنیم؟ دیگر نمی‌توانیم بیش از این، آن را پنهان کنیم.»



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱