صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  زنانی كه شخصیت شان د...
اردیبهشت
۳۱
۱۳۹۲
زنانی که شخصیت شان دچار اختلال است، تسلیم خشونت می شوند
اردیبهشت ۳۱ ۱۳۹۲
خشونت خانگی و اجتماع
۰
image_pdfimage_print

n00063064-b

عکس:  وب سایت سیاست روز

زخم های «مختار مای» ده سال است که ترمیم شده است. او قربانی خشونت در روستایی در پاکستان است که ریش سفیدانش حکم دادند اگر برادر خردسال مختار مای گاهی نزدیک زنان قبیله می گردد، برای ادب کردنش باید به مختار تجاوز کرد!

زخم های این تجاوز جنسی گروهی، از سال ۲۰۰۲ تا به حال از اندام مختار مای پاک شده، اما زخم عمیق روحی اش از او یک زن مبارز پاکستانی ساخته که علیه تمام خشونت گران که زنان و دختران را زیر پاهایشان له می کنند، قد راست می کند.

زخم صورت و بدن رانیا الباز، زنی که بی هیچ دلیل موجهی زیر مشت و لگد شوهر، چهره اش تا حد له شدن به زمین مالیده شد نیز با گذشت زمان التیام گرفته، اما به جوش آمدن غرور یک زن سعودی پس از سال ها تحمل خشونت که تابوی حرف زدن از لگدمال شدن جسم و روح زنان عرب را شکست، مقدمه ای شد تا دنیا بداند در پستوی خانه مردم خاورمیانه، این خشونت است که قامت زنان را خمیده می کند.

 قربانیان خشونت همه جا لابه لای مردمی از هر رنگ و زبان و نژاد و ملیت زندگی می کنند؛ در حالی که فقط زنده اند و کم رنگ و کم رنگترشدن غرورشان را می بینند، آن هم در شرایطی که سیستم ریشه دار مردسالاری آخرین نای آنها برای اعتراض را هم می گیرد.

گزارشهای سازمان عفو بین الملل از خشونت در محیط خانواده همیشه تکان دهنده است. این سازمان تاکید دارد خشونت خانگی در اروپا به حدی است که بیش از ابتلا به سرطان و تصادفات جاده ای، مرگ یا معلولیت جسمانی زنان ۱۶ تا ۴۴ ساله را رقم می زند. این گزارش ها تطابق زیادی با آمار رسمی برخی کشورهای اروپایی دارد مثل آمار دولتی بریتانیا که نشان میدهد ۲۵ درصد زنان این سرزمین یعنی یک نفر از هر چهار نفر در طول عمرشان خشونت خانگی را تجربه کرده اند و به طور میانگین هفته ای دو زن در این گوشه از جهان توسط مردی که با او زندگی می کند یا می کرده، کشته می شود.

به گفته مقامات بریتانیا، ۱۷ درصد از جرایم گزارش شده و یک چهارم جرایم خشونت آمیز نیز با خشونت خانگی مرتبط است؛ در حالی که تخمین زده می شود کمتر از ۳۵ درصد از خشونت های خانگی به پلیس گزارش می شود.

این آمارهای تکان دهنده شاید برای بریتانیا امتیازی منفی از لحاظ حقوق بشری باشد، اما جرات آماردهی در این کشور آن هم در مساله ای بحث برانگیز چون خشونت علیه زنان، برگ برنده این کشور در مقایسه با کشورهایی است که خشونت در آنها ریشه های عمیق و تاریخی دارد، اما نبود آمار به سرپوشی برای خشونت های مخفیانه تبدیل شده است.

تقریبا در خاورمیانه آماری از خشونت های خانگی وجود ندارد، در آفریقا، آمریکای لاتین و مرکزی هم همینطور، اما نبود آمار به معنی نبود خشونت نیست چون گزارش شاهدان عینی و گواهی قربانیان خشونت که گه گاه دستشان به رسانه های بین المللی برای افشاگری میرسد، ثابت می کند که مراتب خشونت در این مناطق، شدیدتر و ادامه دارتر از آنی است که به نظر می رسد.

از اندونزی خبر می رسد که چون زن را مسئول حیثیت خانواده می دانند، پس هر اقدامی از سوی او می تواند به بردن آبروی خانواده تعبیر شود و زمینه را برای رفتارهای خشن با او آماده کند. در فرهنگ اندونزی که البته خشونت خانگی علیه زنان را موضوعی خانوادگی می داند، معمولا به زن به عنوان یک قربانی نگاه نمی شود، بلکه او کسی است که حتی اگر مورد ظلم نیز واقع شده در ابتدا باید پاکی و ناپاکی اش اثبات شود.

در پاکستان اما خشونت علیه زنان و دختران در ظاهر، کاری پلید به حساب می آید اما سرنوشت مختار مای و آن زن اهل کراچی که مادر ۹ فرزند بود و در اکتبر ۲۰۰۴، روزنامه ها درباره اش گزارش دادند که از شدت ضربات تازیانه به سختی مجروح شده، آزادی خشونت در این کشور را اثبات می کند. این زن یک بار از برادر همسرش به بهانه بی احترامی به همسرش کتک خورده بود و آخرین بار از همسر خود به این بهانه که غذای او را بموقع آماده نکرده است.

اخبار رسیده از مصر نیز تکان دهنده است. در این کشور تمام اشکال خشونت از جسمی و روانی گرفته تا خشونت جنسی علیه زنان اعمال می شود و خشونت جسمانی علیه زنان خانه دار نه فقط از طرف شوهر، بلکه اغلب از سوی پدر و برادر نیز مرسوم است. حتما برای همین است که زنان این کشور که هنوز قید و بندهای سنت را به دست و پا دارند، برای نجات یافتن از خشم و خشونت پدر و برادر، تن به ازدواج های زودهنگام می دهند و به شوهری پناه می برند که او نیز با این طرز تفکر مستبدانه بزرگ شده و قصد اداره خانواده با خشونت را دارد.

در واقع اسامی کشورها متفاوت است، اما خشونتی که در لایه های زیرین و پنهان آن علیه زنان و دختران خانواده اعمال می شود، شباهت زیادی با هم دارد. به عبارت دیگر، این زنان هستند که حتی وقتی نقش قربانی را بازی می کنند، باید سکوت کنند و دم نزنند تا آبروی خانواده حفظ شود و غرور مردی که به گمانش جریحه دار شده، تسکین بگیرد. در بسیاری از نقاط دنیا، زنان این وضع را پذیرفته اند و چون راهی برای خلاصی از خشونت ندارند به انواع تحقیرهای جسمی و روانی تن می دهند که این ظلم پذیری خودش چرخه معیوبی را می سازد تا مردان با تکیه بر تلاش برای حفظ حیثیت و آبروی خانواده، کوچکترین رفتار اعضای خانه را تحت کنترل بگیرند و دامنه آن را از تمام مرزهای زندگی شخصی آنها نیز فراتر ببرند.

خشونت مسکوت

البته تغییر فرهنگ، بالا رفتن شأن و جایگاه اجتماعی زنان و افزایش سطح سواد و آگاهی آنها در کشورمان تا حد زیادی از قابلیت خشونت پذیری زنان ایرانی کاسته، اما با این حال هنوز هم دادگاه ها و پزشکی قانونی، حکایت تلخ زنان و کودکان خشونت دیده در چارچوب خانواده را روایت می کنند.

دکتر شکوه نوابی نژاد، مادر علم مشاوره در ایران خودش گواه زندهای بر تداوم این سبک از خشونت علیه زنان در خانواده هاست. او که خشونت در خانه را مساوی با زندگی در محیطی رعب آور و ناامن و عاملی برای ازبین رفتن تدریجی اعتماد به نفس و عزت نفس زنان می داند، به «جام جم» می گوید: فرمان پذیری زن ازمرد آن هم به خاطر ترس و وحشت از خشونت بالفعل یا بالقوه او، فضای ناامنی می سازد که تمام اعضای خانواده را تحت تاثیر قرار میدهد.

این روانشناس که خشونت جسمی را عمل ایجاد اضطراب و افسردگی در زنان کتک خورده می داند، البته اثر مخرب خشونت های روانی را کمتر از خشونت های فیزیکی نمی داند و می گوید: تحقیر، مسخره کردن، قابل ندانستن و مرد را جنس برتر و زن را جنی فرودست شمردن، خشونت هایی است که شدیدتر از خشونت های جسمی است، چون با این روش ها زن قربانی شکنجه های روانی می شود با این تفاوت که آثار شکنجه جسمی قابل رویت است، ولی آثار شکنجه روانی را نمی توان مشاهده کرد و این فرد قربانی ای است که کسی از عمق زخم های درونی اش باخبر نیست.

ویژگی های زن های کتک خورده

حتی در خشن ترین فرهنگ ها، تمام زنان و دختران قربانی خشونت خانگی نمی شوند، چون همه آنها حاضر نیستند زخم های فیزیکی و روانی حاصل از خشونت را تحمل کنند و به زنی کتک خورده تبدیل شوند. این مساله در مباحث روانشناسی کاملا تایید شده است تا آنجا که شکوه نوابی نژاد از زنانی حرف می زند که به خاطر ویژگی های خاص شخصیتی و شیوه بزرگ شدنشان حاضر به پذیرش خشونت در خانه هستند.

او می گوید: زنان کتک خورده از نظر شخصیتی کسانی هستند که عزت نفس پایینی دارند و چون برای خودشان کرامت، عزت و مقام و جایگاه قائل نیستند، خیلی زود در معرض خشونت قرار می گیرند. این زنان افسرده نیز هستند و به خاطر اینکه عزت نفس هم ندارند، وارد یک سیکل معیوب می شوند یعنی از طریق خشونت جسمی یا روانی تحقیر می شوند و بعد از تحقیرشدن دوباره عزت نفس شان پایین می آید و افسردگی شان تشدید می شود و بار دیگر مورد خشونت قرار می گیرند.

معجون قانون و فرهنگ سازی

زنانی که شخصیت شان دچار اختلال است، تسلیم خشونت می شوند و مردانی که اختلال رفتار و شخصیت دارند، خشونت را اعمال می کنند؛ این یک اصل پذیرفته شده میان روانشناسان است؛ همانی که آنها را برای درمان این زنان و مردان مُصر می کند. اما خشونت گران خانگی رغبتی برای درمان ندارند چون هم حاضر نیستند انگ بیماری روانی را بپذیرند و هم بر این عقیده اند که اگر زنان موجبات خشمگین شدن شان را فراهم نکنند، آنها هرگز به خشونت رو نمی آورند.

البته روانشناسی چون نوابی نژاد توسل به خشونت با این استدلال را فقط توجیهی بی ارزش میداند، چون اعتقاد راسخ دارد که هیچ انسان سالم و نرمالی حاضر نمی شود از طریق خشونت به خواسته هایش برسد.

مادر مشاوره ایران البته سرچشمه این مشکلات را نشات گرفته از نقص های دیگری در اجتماع می داند و به تندی از قوانینی که به ظاهر قرار است از خانواده حمایت کند، اما مفهومش چیزی جز از بین بردن امنیت و آرامش خانواده نیست، انتقاد می کند. او میگوید: ما نیازمند قانون حمایت از خانواده به معنای واقعی اش هستیم تا همه اعضای خانواده و نه فقط مردها را دربربگیرد، چون اگر قانونی فقط به مردها توجه کند و زن و فرزند را نادیده بگیرد، مسلما سبب بروز خشونت میشود. ما نیازمند اصلاح فرهنگ نیز هستیم تا نگرش قدیمی و کهنه مردسالاری از بین برود و همگان بیاموزند که زن و مرد هیچ برتری ای نسبت به یکدیگر ندارند مگر آنان که تقوایشان بیشتر است.

 نوشته:   مریم  خباز / جام جم

منبع: http://sara.jamejamonline.ir/print?n=952338850809903758



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱