صفحه اصلی  »  تجربه ها و خاطره ها  »  تجاوز به زنان در ارد...
خرداد
۱۵
تجاوز به زنان در اردوگاه های پناهندگی
تجربه ها و خاطره ها
۰
, , , , , , ,
image_pdfimage_print

عکس: DVIDSHUB

مژگان میراشرافی – مددکار اجتماعی

«در زمان جنگ داخلی در کشور سیرالئون؛ خدیجه زمانیکه تلاش می کند همراه خانواده اش از روستا فرار کند.قربانی تجاوز گروهی می شود .آن زمان او ده ساله بود.خدیجه در همان ۱۰ سالگی شاهد بریده شدن پستان مادرش توسط مرد متجاوز و قتل او بوده است.او بعد از فرار به همراه پدرش ، بارها در یکی از اردوگاه های پناهندگی در کشور همسایه گینه مورد تجاوز مردان هموطن ساکن در اردوگاه قرار می گیرد.

خدیجه که حالا به ایالات متحده آمریکا منقل شده، می گوید:بسیاری از زنان و دختران جوان نجات یافته از جنگ داخلی در کشورش در اردوگاه های پناهندگی نیز برای زنده ماندن و نمردن تقلا می کنند.

خدیجه حدود ۶ سال است که به کشوری امن رسیده است و با اینکه در یکی از خانه های امن اسکان یافته ولی همواره با ترس و دلهره به زندگی خود به همراه دو کودک خردسالش ادامه می دهد.

خدیجه ، به سبب قرار گرفتن در خشونت های جنگی و تجاوز جنسی از اختلال استرس پس از حادثه (PTSD) رنج می برد.

خواب و قرار ندارد، حمله های اضطرابی و خلق پایین گاهی تا مدتها او را خانه نشین می کند و به تازگی علاوه بر گوش به زنگی و کابوس های شبانه از قتل و تجاوز دچار توهمات دیداری و شنیداری(Visual and Auditory hallucination ) شده است.

خدیجه، به سبب دست و پنجه نرم کردن با اختلال استرس پس از حادثه ؛ از اختلال در حافظه نیز رنج می برد و مانند بسیاری از قربانیان جنگ و تجاوز قادر به خاطر سپردن اطلاعات جدید و یادگیری زبان کشوری به تازگی شهروند آن شده است نیست.

 خدیجه بعد از اسکان گرفتن در یکی از خانه های امن توسط اداره رفاه و خدمات اجتماعی ایالت ماساچوست در آمریکا، تحت درمان روانپزشکی و خدمات روانشناسی و اجتماعی قرار گرفته و به تازگی بعد از گذشت ۶ سال درمان مداوم از ارتقاء عملکرد روزانه اش و داشتن خوابی بهتر و عمیق تر گزارش می کند. او میگوید : از ۱۰ سالگی دیگر هرگز احساس امنیت و شادی را تجربه نکرده است.»

حکایت زندگی خدیجه یکی از صدها هزار داستان مشابه زندگی زنانی است که قربانی جنگ های داخلی و تجاوز بوده اند. زنان پناهنده بیش از هر جمعیت دیگری از زنان در سراسر دنیا در معرض خطر تجاوزو خشونت های جنسی قرار دارند. زنان پناهنده نجات یافته، همه داستانهایی شبیه به هم دارند، مردانی از جبهه دشمن  و یا گروه های داخلی دزدان که به دلیل هرج و مرج، به زنان حمله می کنند، با کتک و تحقیر به آنان تجاوز می کنند، قسمتهایی از بدن زنان و دختران نوجوان را مثله می کنند و در نهایت آنها را درهم شکسته و خونین رها می کنند.

هرزن پناهنده در هر سنی ممکن است مورد تجاوز واقع شود. گاهی مردانی که برای مراقبت از زنان و دختران پناهنده به کار گمارده می شوند ، خود به زنان تجاوز می کنند.

داستان رنج زنان پناهنده تنها در صحنه جنگ و گریز از آن به اتمام نمی رسد. بسیاری از آنان بعد از اسکان در اردوگاه های پناهندگی که باید مکانی امن باشد، در معرض انواع آزارهای جسمی و جنسی و حتی اشکالی از خشونت خانگی قرار می گیرند. اکثر زنان  و دختران پناهنده در اردوگاه های پناهندگی به علت وابستگی بیشتر اقتصادی به مردان خانواده ، نداشتن مشارکت در درآمد و یا نداشتن سرپرست مراقب در معرض انواع آزارهای جسمی، جنسی و روانی قرار می گیرند.

مطابق نتایج منتشر شده توسط سازمان بهداشت جهانی ، بیشتر زنان پناهنده و قربانی خشونت های جنسی در معرض خطر بالایی از ابتلا به بیماری های عفونی و مقاربتی ، ویروس اچ ای وی، ضربه و ترمای شدید به اندام تولید مثل ، حاملگی های ناخواسته و سقط جنین ناایمن هستند.

علاوه برآن ، اکثرا سالهای طولانی حتی بعد از رسیدن به مکان امن از اثرات روانی ـ اجتماعی خشونت های جنسی مانند « اختلال استرس پس از حادثه، اختلالات اضطرابی،خشم، افسردگی ،  بیزاری از آمیزش جنسی، ترس از برقراری رابطه جنسی و از دست دادن عملکرد روزانه اجتماعی و احساس درماندگی » رنج بسیار می برند.

« خدیجه می گوید تنها دوست واقعی اش صدایی است که با او صحبت می کند. او می داند که این صدا در واقعیت وجود ندارد اما این صدا ، تنها چیزیست که او در زندگی برای خودش دارد. او می گوید این صدا گاهی از او می خواهد که به زندگی اش پایان دهد اما او به صدا گفته است که کودکانش تنها خواهند ماند.»

در بسیاری از موارد، نجات یافتگان از جنگ و خشونت های جنسیتی، به دلیل افسردگی و خلق غمگین دارای افکار منفی  بیشتر در معرض خودکشی و آسیب به خود هستند و در مواردی دچار توهمات شنیداری و یا دیداری می شوند که با ارائه خدمات و درمان مسئولانه  و به موقع روانپزشکی و روانشناسی قابل پیشگیری و کنترل است.

در بسیاری از چارچوب های خدمات اجتماعی ، درمان و ارائه حمایت های مشاوره ای و اجتماعی  به زنان و کودکان قربانی خشونت های جنسی شامل موارد زیر است:

ـ اطمینان به دسترسی فرد نجات یافته به یک مشاور متخصص در حوزه تروما و ضربه های روانی . مشاوری که حداقل فرد نیازمند بتواند هفته ای یک ساعت با او دیدار کند.

ـ وجود فرد آشنا با فرهنگ و زبان شخص نجات یافته به عنوان رابط فرهنگی در تیم درمانی به منظور حصول اطمینان از آنکه گام های درمانی پیشنهادی از نظر فرهنگی قابل قبول است.

ـ اطمینان به حصول همکاری بین رشته ای و گروهی میان متخصصین درگیر در امر درمان، مانند روانپزشک، مشاور و مددکار اجتماعی همچنین پزشک  داخلی معالج شخص نجات یافته.

ـ اطمینان به وجود همکاری میان اعضای جامعه و رهبران دینی شخص نجات یافته به منظور تسهیل در درمان و آموزش مهارت های رفتاری در مواجه با قربانی تجاوز جنسی. روحانیون و رهبران مذهبی می توانند نقش موثری در جهت متوقف ساختن نگرش های منفی نسبت به قربانی در خانواده و جامعه محلی و همچنین سرزنش و احساس گناه ناشی از تجاوز جنسی در فرد قربانی، داشته باشند.

ـ ایجاد روند امید به آینده  و توانمندسازی شخص نجات یافته در جریان درمان و کمک به فرد نجات یافته مانند تشویق فرد به عضویت در گروه های خودیار محلی یا جلسات والدین در مدرسه و یا سایر گروه های زنان موجود در جامعه محلی به منظور درهم شکستن انزوای اجتماعی قربانی تجاوزجنسی.

 زنان و دختران پناهنده در تمامی مدت آوارگی، فرار و اسکان در اردوگاه ها از نقض حقوق بشر رنج می برند و ساختارهای اجتماعی از بین رفته و مشکلات فراوانی را از جمله خشونت های جنسی فرا روی زنان پناهنده قرار می دهد . بسیاری از زنان و دختران  آواره از جنگ به مانند خدیجه  قربانی تکرار تاریخی تجاوز به زنان در مخاصمات داخلی و در حین جنگ هستند و به قول بیان عزیزی[۱] استاد حقوق بین الملل دانشگاه کردستان عراق ‘’ هنوز بدن زنان ادامه میدان جنگ است.’’

منابع :بیدار زنی، بدن رها شده زن در میدان جنگ (بخش دوم) ،بیان عزیزی

The Irony of Refuge: Gender Based Violence against Female Refugees in Africa, Liz Miller

The Psychological Consequences of Sexual Trauma , Nicole P. Yuan,Mary P.Kross,Mirto Stone

The National Child Traumatic Stress Network



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱