صفحه اصلی  »  تجربه ها و خاطره ها  »  جلب توجه به حقوق کود...
خرداد
۱۴
جلب توجه به حقوق کودکان در مالی
تجربه ها و خاطره ها
۰
, , , , , ,
image_pdfimage_print

ترجمه فرخ نیک‌مرام

یک کارگاه عکاسی در شهر باماکو به جوانان این امکان را می‌دهد که از طریق لنز دوربین عکاسی، دنیای خود را مورد مکاشفه قرار دهند و در عین حال نوری بتابانند بر روی مسائلی که بر زندگیشان تاثیر دارد.

1

 “توضیح عکس: پسری ۱۴ ساله در تعمیرگاهی در باماکوی مالی قطعات خودرو را جوش می‌دهد. عکس از شرکت کننده در کارگاه، گازو کیاسو دیارا.”

در شهر باماکوی کشور مالی اول دسامبر ۲۰۱۴ است. عنوان «کنوانسیون حقوق کودکان» ممکن است به نظر خیلی خشک و رسمی بیاید، ولی برای هشت کودک و جوانان بین ۱۳ تا ۱۹ سالی که گرد میز غرق گفتگو هستند بسیار پر معناست. معنایش هر روز زندگی آنهاست.

مربی که می‌خواهد بحث گرم شود می‌پرسد: «معنای حق چیست؟» این مربی سکو کیتای ۲۴ ساله است که خود در کودکی به تعمیرکاری خودرو گمارده شده بود و اکنون دبیر «سازمان کارگران کودک و جوان» است. او با حمایت یونیسف این کودکان و جوانان را برای یک کارگاه عکاسی به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد کنوانسیون گرد هم آورده است.

دختر ۱۷ ساله‌ای که برای یک رنگرزی نخ کار می‌کند می گوید: «حق چیزی است که شما اجازه دارید آن را انجام دهید.»

کوچک‌ترین پسر شرکت کننده که ۱۱ سال دارد و قبلا کودک خیابانی بود و امروز دانش‌آموز است می‌گوید: «نه، بیشتر از این است. حق یعنی چیزی که از کودکان در برابر بزرگترهایی که از آنان می‌خواهند کار غلط انجام دهند دفاع می‌کند.

2

 “توضیح عکس: گازو کیاسو دیارا، ۱۴ ساله توانست مثال‌های زیادی از کودکانی پیدا کند که در آهنگری‌های پشت بازار مدینا، در باماکو به کارهای بسیار سنگین مشغولند.”

هر یک از این شرکت‌کنندگان با گذشته دشوارشان و فعالیت‌های سازمان به ماهیت «حق» پی برده‌اند. گازو کیاسو دیارای ۱۴ ساله، سال گذشته پس از درگیری با پدرو مادرش از خانه فرار کرد.

پدر او خیاط و مادرش دلال بازار است. سازمان به نفع او میانجی‌گری کرد و او حالا در خانه دوستی در همان محله باماکو که والدینش زندگی می کنند زندگی می کند. او در کنار خواندن حسابداری به صورت پاره وقت در یک دانشگاه حرفه‌ای، به عنوان شاگرد قصاب کار می‌کند.

شرایط افراطی

گازو با اشتیاق یکی از دوربین‌های کارگاه را به امانت می‌گیرد و به کوچه می‌زند. او دقیقا می‌داند که از چه زاویه‌ای می‌خواهد به مسئله نزدیک شود.

گازو می‌گوید: «بیشتر کودکان در مالی کار می‌کنند. این مسئله اینجا جا افتاده است. اما به نظر من گماردن کودکان به کارهای فیزیکی سنگین اشتباه است. من می‌خواهم نمونه‌های این کار را پیدا کنم و عکس بگیرم.»

در مرکز شهر، بازار مدینا او از این کوچه به آن پس کوچه می‌رود تا به جایی برسد که در آن انواع فلز را می‌کوبند، خم می‌کنند و شکل می‌دهند. کارگران با لباس‌های رنگارنگ در گرما و سر و صدای بسیار افراطی در حال کارند.

3

 “توضیح عکس: ویو کویلبالی ۶ ساله در کارگاه پدرش که پشت بازار مدیناست تکه‌های آهن را می‌برد یا چکش‌کاری می‌کند. گازو می‌گوید: «حق انتخاب با این بچه نیست»”

طولی نمی‌کشد که گازو سوژه اولش را پیدا می‌کند.

گازو توضیح می‌دهد: «این ویو کولیبالی است و شش سال دارد. او به مدرسه می‌رود ولی هر وقت که زمان آزاد داشته باشد پدرش او را به این کارگاه می‌آورد تا با این دستان کوچک تکه‌های آهن را چکش‌کاری کند. این شرایط کاری، بخصوص صدای بسیار بلند برای کودکان ضرر دارد. ولی او چاره‌ای ندارد چون این‌جا کارگاه پدرش است.» بعد، گازو از ویو در زاویه‌های مختلف برای اولین بار در زندگیش عکس می‌گیرد. ویو برای اولین بار تصویر خودش را در صفحه دوربین دیجیتال می‌بیند و با ذوق و شوق لبخند می‌زند.

به تمام دنیا نشان دهید

همینطور که گازو با دوربینش در بازار راه می‌رود، با مقاومت رو به رو می‌شود. «من خواستم از یک پسر بچه که قوطی آلومینیومی درست می‌کرد عکس بگیرم. ۱۱ سالش بیشتر نبود. رئیسش به من گفت ،می‌خواهم از این عکس‌ها پول در بیاورم و اجازه نداد از کودک عکس بگیرم. این بسیار ناعادلانه است.»

4

 “توضیح عکس: هاراندین دیکو، یک عکاس حرفه‌ای، عکس‌های گرفته شده از سوی سازمان کارگران کودک و جوان مالی را ادیت می‌کند.”

گازو می‌گوید:«ما همه اینجا جمع شده‌ایم که به جهانیان نشان دهیم که کودکان در کشور مالی با چه وضع و مشکلاتی رو به رو هستند. اما رئیس نمی‌فهمد»

هاراندین دیکو، یک عکاس حرفه‌ای، آماده است برای ادیت عکس‌های گرفته شده. ۱۵ عکس برتر در «مرکز کنفرانس بین المللی باماکو» برای سالگرد کنوانسیون به نمایش در آمدند.

آقای دیکو می‌گوید: به جوانان درباره عکاسی راهنمایی‌هایی کرده است ولی مراقب بوده است که راهنمایی‌هایش به هیچ عنوان بر نگاه کودکان نسبت به مشکلات و سوژه‌ها تاثیری نگذارد. او می‌گوید: «ما درباره کنوانسیون توضیح می‌دهیم و بعد کودکان را رها می‌کنیم تا افکار خودشان را از راه عکاسی بیان کنند. تمرکز آنان بسیار خام و صادقانه است. به عنوان یک عکاس حرفه‌ای، من از این روند بسیار آموخته‌ام.»

کشیدن خط قرمز

آقای کیتا از این کارگاه استقبال می‌کند و آن را موقعیتی برای روشن کردن واقعیت مربوط به کودکان در مالی می‌داند. از نظر او، کار کردن کودکان از سنن قدیمی این جامعه است پس کار کردن بر روی این مشکل باید با آگاه سازی همراه باشد.

5

 “توضیح عکس: یک کودک هشت ساله در بازار مدینا با دستگاه بادبزن مکانیکی کار می‌کند.”

آقای کیتا که سازمانش با کار کردن کودکان مبارزه می‌کند و در مواقع ممکن به مدرسه یا کلاس فنی رفتن کودکان را تسهیل می‌ کند توضیح می‌دهد که: «کار کردن کودکان در بافت فرهنگی اجتماع مالی وجود دارد و از حرفه پدر به پسر و مادر به دختر می‌رسد. کار کردن بخشی از روابط اجتماعی ماست.»

او می‌گوید: «این کارگاه به ما کمک می‌کند که نشان دهیم یک خط قرمز باید جایی کشیده شود. بچه‌ها نباید از مدرسه بیرون کشیده شده، به کار گمارده شوند. سن قانونی برای کار ۱۵ سال است و باید به قانون احترام گذاشت. کودکان نباید مجبور به انجام کارهایی شوند که به صورت بدنی و یا روحی به آنان صدمه می‌زند.»

او می افزاید: «این کارگاه برای کودکان شرکت کننده بسیار اهمیت دارد و کمک یونیسف به ما این امکان را داده است که به صورت سازمان یافته با مسئولانی که در این کشور تصمیم گیرنده هستند در ارتباط باشیم.»

منبع:دفتر یونیسف در مالی



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱