صفحه اصلی  »  این سو و آن سو خبر  »  حتی در تحقیق و پژوهش...
خرداد
۱۳
حتی در تحقیق و پژوهش ” زن هراسی” داشتیم
این سو و آن سو خبر
۰
image_pdfimage_print

بد نیست که اجازه داده شود درباره زنان هم صحبت و تحقیق شود، آمار ارائه شود، مسایل شان آشکار شود، طرح شود و مشکلات شان به رسمیت شناخته شود. چون مخاطراتی در جامعه داریم که عمدتاً زنان را نشانه می روند و جامعه زنان را تهدید می کند.

به گزارش خبرآنلاین؛ شیرین احمدنیا جامعه شناس در میزگردی با موضوع «آیا آسیب های اجتماعی زنانه شده است» با بیان این مطلب گفت: ما در جریان تحقیق و پژوهش، مدت زیادی با حساسیت نسبت به واژه های “زن” و “زنان” مواجه بودیم. گویی نوعی “زن هراسی” وجود داشته است. زمانی که در اینترنت هم واژه زنان را جست و جو می کردید برخی سایت ها دسترس ناپذیر می شدند. الان انگار برخی محدودیت ها دارد جبران می شود.

او ادامه داد:  اگر قرار باشد مشکلات چاره جویی شود باید ابتدا شناسایی شود و معضلات به رسمیت شناخته شود. تحولات اجتماعی و فرهنگی در تغییر شرایط زندگی زنان و مردان در جامعه نقش دارند. به عنوان مثال، امروزه زنان با سطوح تحصیلات بالاتری تمایل به حضور فعال اقتصادی و اجتماعی دارند، اما با موانع فرهنگی روبرو می شوند و به همان نسبت امکان ورود به بازار کار پیدا نمی کنند، و بیکاری زنان دو برابر مردان است و در عمل تبعات منفی چون افسردگی، سرخوردگی و استرس برای ایشان به بار می آید.

احمدنیا در مورد اینکه آیا می توان تجرد قطعی را یکی از آسیب های در حوزه زنان دانست، گفت: تجرد قطعی فی نفسه آسیب نیست در مورد مردان هم وجود دارد ولی ارزش های اجتماعی و فرهنگی ما با تاکید بر ازدواج افراد را سوق می دهد به سمت این که تلاش کنند از این شرایط خارج شوند به عبارتی اگر کسی در شرایط ازدواج قرار نگیرد در تصور عمومی در شرایط نامطلوب تلقی می شود و فشار روانی ایجاد می شود وگرنه ممکن است افراد آگاهانه تجرد را انتخاب کرده باشند، و چه بسا برای پرهیز از درگیر شدن با شرایط ازدواج تحمیلی و نامناسب تن به ازدواج نداده باشند. بنابر این برخی دخترها ترجیح می دهند تا موقعیت ازدواج مناسب برایشان فراهم نشده است این کار را انجام ندهند بنابر این این عمل فی نفسه عمل بدی نیست نا مطلوب نیست عاقلانه تر است نسبت به این که تحت فشارهای اجتماعی تن به ازدواج های اجباری بدهند.

او ادامه داد: حالا جالب است در کشور ما راه حل های جالبی برای خروج افراد از شرایط و مشکلاتِ تجرد قطعی مطرح شده است. مثلا اخیرا صحبت از این می شود که دختران بالای ۳۵سال بتوانند کودکانی را به فرزندی قبول کنند این نوعی پیشرفت به حساب می آید. پاسخ مثبتی است به شرایط نوین زندگی اجتماعی و به رسمیت شناختن تشکل های خانوادگی جدید، که این فرد ممکن است به هر دلیلی یا نخواسته یا نتوانسته شرایط تاهل را اختیار کند اما با استفاده از این امکان، می تواند از موهبت مادری بی نصیب نباشد. به نظر من این راه حل روشنفکرانه و مترقی است.

احمدنیا مسیر زنانه شدن آسیب ها را هم به نقص آموزشی و هم کم کاری خوانده ها ربط می دهد: مسلما همه اینها سهم دارند اما اینکه هر کدام چه نسبتی دارند باید مبتنی بر پژوهش باشد. خانواده ها سهم دارند ولی از یک طرف می توان به شکل گیری خانواده ها توجه کرد ما خانواده های پایداری نداریم. ما روز به روز به سمت خانواده هایی رفتیم که سابقه ازدواجشان کوتاه تر و به طلاق منتهی شده است و اگر بخواهد نظارت روی فرزندان باشد کمتر شده است. انقدر مشغله کاری والدین زیاد شده است. پدران دچار شیفت های کاری متعدد شدند و نظارت خانوادگی روی فرزندان محدودتر شده است. هرکدام موضوعی است که می توان مطالعه کرد. نوع ارتباطمان ارتباط بین همسران و والدین و فرزندان دچار اختلال شده است. آن ارتباط سالم و نظارتی که باید باشد شاهد نیستیم. اوقات فراغت خانوادگی کم شده است. هر کدام به صورت جدا به تفریح می پردازند. این شکاف نسلی افزایش پیدا کرده و تشدید شده است. ارزش های مشترکی وجود ندارد. همه اینها مجموعه ای هست که خواهی نخواهی نقش پررنگ خانواده را در نظارت اجتماعی تضعیف کرده است.



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱