صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  ختنه زنان در غرب: جن...
بهمن
۱۷
ختنه زنان در غرب: جنایتی خزنده علیه بشریت
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , ,
image_pdfimage_print

13884_618 

عکس: مهرخانه

نوشته فیلیس چزلر

بریتبارت، ۱۹ نوامبر ۲۰۱۴

ترجمه : سام زندی

بیستم نوامبر، یک پزشک مصری به نام رسلان فاضل، برای نخستین بار در تاریخ محکوم می شود، زیرا بیمار سیزده ساله اش موقع عمل جراحی ختنه اندام تناسلی مونث، جان سپرد. پزشک ادعا می کند که بیمارش به پنی سیلین حساسیت داشته است. (آخرین خبر: بر خلاف انتظار، پزشک تبرئه شد.)

این دختر جان سپرد، ولی او احتمالا از جمله اندک افراد خوش شانسی به شمار می آید که یک پزشک واقعی او را در یک درمانگاه ختنه کرده، نه یک ماما یا بزرگِ قبیله که عمل ختنه را روی زمینِ خاکی با یک کارد یا تیغ زنگ زده انجام می دهد.

می دانیم که این عمل وحشتناک در خاورمیانه و آفریقا شایع است. گروهی ادعا می کنند که ختنه زنان به خودی خود، سنتی اسلامی نیست، بلکه سنتی آفریقایی و قبیله ای است. از این رو، ختنه زنان هم در کشورهای مسلمان آفریقا (مصر، سومالی و سودان) و هم در کشورهای آفریقایی مسیحی یا مشرک (پاگان)، و هم در کشورهایی با جمعیتی مرکب از مسیحیان و مسلمانان (نیجریه، سیرالئون، سنگال، زیمبابوه، کنیا) انجام می شود. این عمل همچنین به شکل فزاینده ای در کشور مسلمان اندونزی هم رواج دارد.

اخیرا یک عکاس در “مراسم” ختنه چهار دختر نوجوان کنیایی از قبیله پوتوک حضور داشت. دختران وحشت کرده بودند.

به گزارش یونیسف، ۹۱ درصد از زنان مصری ختنه شده اند. این عمل، از پشتیبانی زنان و نیز مردانی برخوردار است که دختر ختنه نشده را “ناپاک” می دانند و ازدواج با او را غیرممکن می شمارند. بعضی از زنانی که این عمل رویشان انجام شده، خاطراتی شجاعانه و تکان دهنده نوشته اند. از جمله می توان دکتر نوال السعداوی، عیان حرسی علی و ثریا میره را نام برد.

ولی در عین حال می دانیم که این عمل به صورت پنهانی در غرب هم انجام می شود، در میان جوامع مهاجر، به خصوص از همان مناطق خاورمیانه و آفریقا و می دانیم که مقام های غرب نتوانسته اند جلوی آن را بگیرند.

هفته گذشته، یک کارآگاه ارشد پلیس منچستر به نام ونسا جاردین گفت که “با ختنه دختران در انگلستان باید به عنوان نوعی از کودک آزاری برخورد کرد، نه یک موضوع فرهنگی.”

به گفته دیگر، ختنه دختران یک جرم است و باید مورد پیگرد قانونی قرار گیرد. ختنه دختران، موضوعی قبیله ای، قومی، نژادی یا فرهنگی نیست که نیروهای انتظامی غرب به خاطر نزاکت سیاسی، همچنان چشم خود را به روی آن ببندند. جاردین گفت که “موضوع، حفاظت از یک کودک است، ربطی به نژادگرایی ندارد.”

اخیرا سازمان ملی بهداشت بریتانیا “۴۶۷ مورد جدید ختنه دختران را در انگستان” ثبت کرد. نیمی از این دختران در لندن زندگی می کنند. تخمین زده می شود که “تا ۱۷۰ هزار زن و دختر که در بریتانیا زندگی می کنند ممکن است ختنه شده باشند.”

معاهدات بین المللی، ختنه زنان را نقض حقوق بشر دختران و زنان تلقی می کند. بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، یک کارزار جهانی برای پایان دادن به این عمل فجیع طی یک دهه آینده اعلام کرده است.

من تردید دارم که این اتفاق بیافتد. برخی کشورها ختنه زنان را ممنوع کرده اند، از جمله مصر، یک بار در سال ۱۹۵۹ و یک بار دیگر در سال ۲۰۰۸ این ممنوعیت جلوی ختنه زنان را نگرفت.

در سال ۲۰۰۸ یک دختر مصری ۱۲ ساله، هنگام عمل جراحی در یک درمانگاه جان سپرد. همین رخداد – مرگ این دختر – باعث شد مصر دوباره ختنه زنان را ممنوع کند. به بیان دیگر، عذاب مادام العمر و پیامدهای پزشکی منفی که ختنه برای دختران و زنان به دنبال دارد، اهمیت ندارند. این واقعیت که این دختر دیگر هرگز قادر به تجربه هیچ گونه لذت جنسی نخواهد بود، اهمیت ندارد. در حقیقت، هدف از ختنه دختران همین است: تضمین ِاین که احتمالِ آمیزش (سکس) پیش از ازدواج یا خارج از چارچوب ازدواج برای زنان به حداقل برسد، تضمینِ این که پدر، نگران “بی بند و باری” دخترش نباشد، و شوهر دچار این تردید نشود که حاملگی زنش، کار خود اوست، نه مرد دیگری.

زن قرار است زجر بکشد، زجری که مجازات ناچیزی است برای جرم ِ مونث به دنیا آمدن.

اهمیتی ندارد که زن، احتمالا هر بار که ادرار می کند یا آمیزش جنسی دارد، یا بچه به دنیا می آورد – با توجه به جراحت شدیدی که به او وارد آمده – درد بکشد. اهمیتی ندارد که او دچار فیستول شود و از کنترل ادرارش عاجز شود، که بوی “بد” بدهد و به همین سبب، مطرود خانواده اش شود. ظاهرا اهمیتی ندارد که او ممکن است بعدا بر اثر عفونت بمیرد.

اینها، جنایت علیه بشریت است. اگر چنین جنایت هایی در سومالی ، سودان، کنیا، یا مصر اتفاق بیافتد، شاید نتوانیم جلویش را بگیریم. ولی اگر چنین جرایمی در هر کشور غربی اتفاق بیافد، می توانیم و باید جلوی آن را بگیریم، حتا اگر پدر و مادر دختر، او را به کشور زادگاه شان برگردانند که ختنه شود.

چه چیزی می تواند جلوی این عمل را بگیرد؟ متاسفانه به نظر من، قوانین و معاهدات به خودی خود نمی توانند چنین کاری کنند. ولی می توان کار دیگری کرد. والدین و خویشاوندان دختری که ختنه شده، از جمله کسانی که از آن خبر دارند ولی به پلیس اطلاع نمی دهند، در این عمل شریک جرم هستند. چنین افرادی، اگر تبعه کشور غربی نباشند، باید از کشور اخراج شوند، و اگر تبعه باشند باید سال های درازی را در زندان سپری کنند. این کار ممکن است گروه ِ بعدی ِ والدینی را که در غرب زندگی می کنند ولی دلشان هنوز در خاورمیانه و آفریقا جا مانده، به درنگ و تامل وادارد.

 این پیشنهادی ریشه ای است. من این مجازات را برای قتل های ناموسی در غرب هم پیشنهاد می کنم. یک خانواده می تواند به همان اندازه که از داشتن دختری ختنه نشده “شرمسار” باشد، از ختنه کردن دخترانش و مسئول شناخته شدن برای اخراج کل خانواده از کشور غربی هم “شرمسار” شود. انتخاب با خودشان است.

فیلیس چزلر، استاد بازنشسته روان شناسی و مطالعات زنان و مولف پانزده کتاب است، و از اعضای فروم خاورمیانه شیلمن-گینزبرگ.

منبع: Middle East Forum 



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱