صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  کابوس مادری در سودان...
بهمن
۱۰
کابوس مادری در سودان جنوبی
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , ,
image_pdfimage_print

bor

شرح عکس: اردوگاه حفاظت از غیر نظامیان در بور، سودان جنوبی

عکس ها: UNICEF”

نویسنده: 

۱۸ دسامبر ۲۰۱۴

ترجمه: سام زندی

یک عصر تاریک ماه آوریل در اردوگاه حفاظت از غیر نظامیان در بور، در استان جونگلی بود که آلیس، مادر ۲۵ ساله سه کودک، به دلیل درگیری هایی که از دسامبر گذشته در سودان جنوبی از سر گرفته شده نگران بود.

آلیس می گوید: “می توانستم تنش و ترس را حس کنم. همان روز، شایعاتی پیچیده بود که حمله ای در پیش است اما هیچ کس نمی دانست چه کسی و چه زمانی قرار است حمله کند. درست وقتی داشتم کوچکترین بچه ام را می خواباندم، صدای تیراندازی در هوا پر شد. دو بچه بزرگترم، ترسان به طرف من دویدند.”

آلیس نیز مانند بسیاری از مادران جوان در سودان جنوبی، قبل از این هم رنجی توصیف نشدنی کشیده بود. در ماه دسامبر، وقتی جنگ به بور رسید، او و سه فرزندش گریخته بودند. فاجعه زمانی اتفاق افتاد که خانواده او، خود را به نزدیک ترین مقر سازمان ملل رساند ودختر پنج ساله اش گلوله خورد.

آلیس با چشمان اشک بار به یاد می آورد: “یادم است که دیدم روی زمین افتاد. در جا مرد.”

“یکی از بدترین لحظه های زندگی ام بود – بچه بی جانم را آنجا رها کردم، در حالی که می دانستم تشییع جنازه آبرومندی نخواهد داشت – ولی ناچار بودم به سوی ایمنی فرار کنم و مطمئن شوم که بچه های دیگرم در امان هستند.”

با شوکِ از دست دادن تنها دخترش، آلیس که از شوهر و اقوامش جدا افتاده بود، با دو پسر کوچکش در جستجوی مکان امنی به مقر سازمان ملل رفت.

mwawish-and-his-mother

شرح عکس: ماویش و مادرش آلیس

ولی روز ۱۷ آوریل بار دیگر اوضاع عوض شد، زمانی که گروهی از جوانان مسلح به این محل حمله کردند و ۴۶ نفر، از جمله ۱۵ کودک، را کشتند و حدود ۲۰۰ نفر را زخمی کردند.

آلیس می گوید: “صدای جیغ های بلندی می شنیدم، و مردهای جوان در حال تیراندازی به داخل اردوگاه می آمدند. بیشتر آنها اسلحه و قمه داشتند. حالت چشم های آنها وحشتناک بود. مصمم بودند که ماموریتشان را انجام دهند.

آلیس و فرزندانش به مکان امنی فرار کردند، ولی در سراسیمگیِ آن لحظه، آلیس دست ِ پسر دو ساله اش ماویش را رها کرد. وقتی به جستجوی او رفت، زن دیگری گفت که پسربچه را دیده که با بدن خون آلود روی زمین افتاده است. آلیس می گوید: “وقتی این خبر را شنیدم شروع کردم به جیغ کشیدن. درمانده و نومید بودم. چطور ممکن بود یک بچه دیگرم را در جنگی که هیچ از آن نمی دانستم از دست بدهم؟”

چند ساعت بعد، وقتی حمله تمام شد، صلح بانان سازمان ملل که دراردوگاه به دنبال ِ کسانی که زنده مانده بودند می گشتند، پسر کوچکی را پیدا کردند که مجروح ولی زنده، لابلای اجساد قربانیان پنهان شده بود. او را به دفتر یونیسف در یک اردوگاه رساندند و به الیزابت موتهاما، مامور محافظت از کودکان در یونیسف تحویل دادند.

الیزابت به یاد می آورد: “یادم می آید که سرباز به من گفت که این بچه را بین جسدها پیدا کردم و نمی دانستم او را کجا ببرم، برای همین فکر کردم یونیسف برایش بهترین جاست.”

الیزابت تنها موقعی متوجه شد که بچه به شدت زخمی شده، که حس کرد پوست اش خیس است. “پای راست بچه، زخم عمیقی برداشته بود ولی گریه نمی کرد، احتمالا چون هنوز دچار شوک بود. سریع او را به درمانگاه سازمان ملل رساندم. دکتر ها توصیه کردند برای درمان بیشتر، به جوبا منتقل شود.”

mawish-during-his-stay-at-ccc

شرح عکس: ماویش در هنگام اقام در “مرکز امن کودکان جنگ زده”

الیزابت پسربچه را سوار هواپیما کرد تا به جوبا، پایتخت کشور برساند. در یک درمانگاه سازمان ملل، زخم قمه روی پای راست او، سوء تغذیه و کم خونی اش را درمان کردند. از آنجا که نمی دانستند والدین او زنده اند یا نه، او را به “مرکز امن کودکان جنگ زده” که مورد حمایت یونیسف است بردند، در حالی که جستجو برای یافتن پدر و مادر او ادامه داشت.”

هم زمان، یونیسف و سازمان همکارش “نیروی صلح غیرخشونت آمیز”، در اردوگاه به دنبال خانواده او می گشتند. وقتی آلیس گم شدن بچه اش را گزارش کرد، به سرعت مشخص شد که پسربچه تحت درمان در جوبا، ماویش است.

آلیس می گوید: “وقتی یونیسف تایید کرد که ماویش در جوبا، زنده و تحت درمان است، خیلی ذوق کردم. دلم می خواست هر چه زودتر او راببینم.”

التیام زخم ماویش شش هفته طول کشید، و آلیس طاقت نداشت که فرزندش را ببیند. آلیس لبخند زنان، در حالی که ماویش را تکان می دهد تا خوابش ببرد، می گوید: “خیلی خوشحال بودم که بعد از آن همه مدت، پسرم را می بینم. خیال می کردم مرده، و همه دارند فریبم می دهند. آن روز یکی از بهترین روزهای زندگی من بود.”

با حمایت دولت ژاپن، یونیسف می کوشد کودکان رها شده و جدا افتاده را شناسایی و از آنها محافظت و مراقبت کند، در حالی که جستجو به دنبال خانواده آنها ادامه دارد. بیش از ۶۸۰۰ کودک جداافتاده از خانواده در جریان خشونت هایی که دوازده ماه است سودان جنوبی را در بر گرفته، شناسایی شده اند. تا امروز، ۵۸۳ تن از این کودکان نزد خانواده هاشان برگشته اند.

منبع: یونیسف



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱