صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  خشونت جنسی و اچ آی و...
دی
۲۴
خشونت جنسی و اچ آی وی
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , ,
image_pdfimage_print

3211232658_a8db32e40a_z

عکس: The Factionist – ethical appa

راهنمایی تخصصی برای سازمان‌های خدمات دهنده به قربانیان

مترجم: فرخ نیک‌مرام

رابطه میان خشونت جنسی و ویروس اچ آی وی

خشونت جنسی و ویروس اچ آی وی که غالبا با یکدیگر ارتباط نیز دارند، دو مورد جدی از خطرات متوجه عموم در سرا سر جهان هستند و هیچ منطقه، نژاد، قومیت، طبقه اجتماعی، گرایش جنسی، سن، مذهب و میزان ناتوانی یا توانایی از این دو در امان نیست. خشونت جنسی احتمال این که قربانی دچار بیماری‌های مقاربتی، از جمله اچ آی وی شود را افزایش می‌دهد. تاثیرات کوتاه مدت و بلند مدت هر دو مورد می‌تواند برای قربانی فلج کننده باشد. لکه ننگی که از سوی اجتماع بر هر دو زده می‌شود می‌تواند فرد را گوشه‌گیر کرده، از گرفتن کمک‌های لازم باز دارد. با توجه به وجود تبعیض، گوشه‌گیر شدن و عدم وجود خدماتی که از نظر اجتماعی حساسیت لازم را دارا هستند، موانع را برای بسیاری از گروه‌ها بزرگتر می‌کند. از آن جمله؛ اقلیت‌های نژادی، همجنس‌گرایان و دگرباشان جنسی، کارگران جنسی، فقرا، معلولین و قربانیان قاچاق جنسی و تجاوز از سوی همسر یا زوج عاطفی.

هم خشونت جنسی و هم اچ آی وی / ایدز در سرکوب اجتماعی ریشه دارند. نابرابری جنسیتی، فقر، مردسالاری و پدرسالاری، در غیاب حمایت‌های مناسب قانونی، خدمات و ثبات اجتماعی عوامل مشترک در هر دو مشکل هستند. (جوکس و سن گارسیا در سال ۲۰۰۲ و «برنامه ایدز سازمان ملل متحد» در سال ۲۰۰۴).

زنان، اقلیت‌های نژادی و ساکنان مناطق فقیر و در حال توسعه به شکل بیشتری با این مشکل رو به رو هستند. از دلایل این امر می‌توان به نابرابری‌های جنسیتی، نژادی، اجتماعی و اقتصادی که تمامی مناطق دنیا از آن رنج می‌برند اشاره نمود. («برنامه ایدز سازمان ملل متحد» در سال ۲۰۰۴). این راهنما اطلاعات زیر را ارائه می‌کند؛ میزان شیوع خشونت جنسی و اچ آی وی، روش‌های آزمایش و درمان گوناگون برای اچ آی وی، ترس‌های مبتلایان به اچ آی وی، آزمایش مهاجمان جنسی و گام‌های لازم برای متخصصان در این رشته‌ها برای بر آوردن بهتر نیازهای قربانیان خشونت جنسی.

تعریف خشونت جنسی

«خشونت جنسی، هر گونه عمل جنسی‌ بر خلاف ارده فرد مقابل را شامل می‌شود.» (مرکز کنترل بیماری‌های ایالات متحده، ۲۰۰۶). «خشونت جنسی ممکن است کلامی، فیزیکی یا روانی باشد. چنین خشونتی ممکن است شامل عمل کامل جنسی یا اقدام به آن باشد. آزار جنسی با تماس بدنی و بدون آن، که ممکن است شامل دید زدن، نشان دادن بدن، تصاویر جنسی، آزار جنسی یا تهدید به خشونت جنسی باشند نیز انجام می‌گیرد. (مرکز کنترل بیماری‌ها(ایالات متحده)، ۲۰۰۶).

شیوع خشونت جنسی

با توجه به این که میزان زیادی از خشونت جنسی هرگز گزارش نمی‌شود و مطالعات موجود دارای محدودیت‌های زیادی هستند، آمار موجود درباره میزان شیوع خشونت جنسی با یکدیگر تفاوت دارند. با این وجود، بر اساس مطالعات موجود، خشونت جنسی میلیون‌ها نفر را همه ساله در سر تا سر دنیا قربانی خود می‌کند. در سطح جهانی حدود ۲۰ درصد از زنان گونه‌ای از آزار جنسی در دوران کودکی خود را گزارش می‌دهند (رونیان، ۲۰۰۲). در ایالات متحده از هر چهار دختر یک نفر و از هر شش پسر یک نفر تا تولد ۱۸ سالگی خود مورد آزار قرار می‌گیرند (فینکلهور، ۱۹۹۰). در سطح جهانی یک چهارم زنان ممکن است از سوی زوج عاطفی خود دچار خشونت جنسی شوند (جوکس، سن و گارسیا مورنو، ص ۱۵۷، سال ۲۰۰۲).

تعریف اچ آی وی

اچ آی وی یک عفونت ویروسی است که احتمال دارد از راه ارتباط جنسی یا ردو بدل کردن سوزن و سرنگ (معمولا برای مصرف مواد مخدر) با فرد آلوده منتقل شود (مرکز کنترل بیماری‌های ایالات متحده، ۲۰۰۷). زنان باردار آلوده به این ویروس ممکن است در دوران بارداری، تولد و شیردهی کودک خود را نیز آلوده کنند (مرکز کنترل بیماری‌های ایالات متحده، ۲۰۰۷). اچ آی وی از طریق این مایعات در بدن انسان منتقل می‌شود؛ خون، ترشحات آلت تناسلی در زنان و مردان و شیر مادر (مرکز کنترل بیماری‌های ایالات متحده، ۲۰۰۷). بعضی از افراد ناقل ویروس اچ آی وی به بیماری ایدز مبتلا می‌شوند. ایدز تضعیف سیستم دفاعی فرد از طریق کاهش گلبول‌های سفید خون است (سازمان ملی بهداشت، ۲۰۰۵). کاهش این گلبول‌ها توان بدن برای مبارزه با عفونت‌ها را پایین می‌آورد و هر نوع عفونت را کشنده یا سرطان زا می کند (سازمان ملی بهداشت، ۲۰۰۵). اگرچه راه‌هایی برای کنترل این بیماری و ویروس وجود دارد، هنوز واکسن یا درمانی برای آنان یافت نشده است (سازمان ملی بهداشت، ۲۰۰۵).

شیوع اچ آی وی/ایدز در ایالات متحده

بر اساس آمارهای «مرکز کنترل بیماری‌ها» در ایالات متحده، در سال ۲۰۰۳ بین ۱۰۳۹۰۰۰ تا ۱۱۸۵۰۰۰ نفر آلوده به اچ آی وی یا بیماری ایدز در آمریکا زندگی می‌کردند (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶). بر اساس آمارهای سال ۲۰۰۵ این مرکز، افراد ۴۰ تا ۴۴ ساله بیشترین آمار را در میان افراد آلوده دارند (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۵). اکثریت افراد آلوده (۴۷%) سیاهپوست، ۳۴ درصد سفید، ۱۷ درصد افراد با ریشه اسپانیایی (آمریکای لاتین) و کمتر از ۱ درصد را سرخپوستان، ساکنان آلاسکا و هاوایی و افراد با ریشه در خاور دور تشکیل می‌دهند. (مرکز کنترل بیماری، ۲۰۰۵). ۷۳ درصد افراد آلوده را مردان تشکیل می دهند که از طریق رابطه جنسی با سایر مردان (۶۱%)، استعمال وریدی مواد مخدر (۱۸%)، رابطه جنسی با زنان (۱۳%) و رابطه با سایر مردان به همراه استفاده وریدی از مواد مخدر (۷%) آلوده شده اند. (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۵). ۳۷ درصد افراد آلوده را زنان تشکیل می‌دهند که ۷۲ درصدشان از طریق رابطه جنسی با مردان و ۲۶ درصد از طریق استعمال وریدی مواد مخدر آلوده می‌شوند. (مرکز کترل بیماری‌ها، ۲۰۰۵).

۳۷ درصد افراد آلوده را زنان تشکیل می‌دهند که ۷۲ درصد آنها از طریق رابطه جنسی با مردان و ۲۶ درصد از طریق استعمال وریدی مواد مخدر آلوده می‌شوند.

(مرکز کترل بیماری‌ها، ۲۰۰۵)

اچ آی وی در میان کارگران جنسی و قربانیان قاچاق انسان

با وجود این که اندازه گیری و مستندسازی تاثیرات اچ آی وی و ایدز بر روی کارگران جنسی و قربانیان قاچاق انسان برای سوء استفاده جنسی بسیار دشوار است، تحقیقات موجود نشان می‌دهد که این گروه از افراد شدیدا مورد خشونت جنسی قرار دارند. این گروه از افراد همچنین به دلیل عدم دسترسی به کاندوم و ناتوانی در مقابل مشتریانشان توان مراقبت از خود را از بیماری‌های مقاربتی، از جمله ایدز را از دست می‌دهند.

مطالعه‌ای بر روی ۵۰ زن که به جرایم مربوط به روسپیگری در بوستون زندانی بودند نشان از رواج زیاد خشونت جنسی داشت. (نورتون – هاوک، ۲۰۰۲)

۴۶ در صد از این زنان مورد خشونت فیزیکی و ۴۲ درصد مورد خشونت جنسی قرار گرفته بودند. خشونت جنسی و فیزیکی موجود که از سوی مشتریان و فروشندگان این زنان بر آنها وارد می‌شود و مصرف وریدی مواد مخدر (۵۶ درصد از این زنان از مواد مخدر وریدی استفاده کرده بودند) این زنان را در خطر بسیار شدید آلوده شدن به اچ آی وی قرار می‌دهد. (نورتون – هاوک ، ۲۰۰۲)

هفتاد درصد از این زنان عنوان کردند که به شدت از آلوده شدن به بیماری‌های مقاربتی مانند اچ آی وی ترس دارند. کارگران جنسی گاها هیچ راهی برای مراقبت از خود در برابر بیماری‌های مقاربتی ندارند. از میان زنانی که در بوستون مورد تحقیق قرار گرفتند ۱۶ درصد آلوده به ایدز بودند و ۴۸ درصد هر شش ماه یک بار آزمایش می‌دادند. (نورتون – هاوک ، ۲۰۰۲)

قربانیان قاچاق انسان برای بازار جنسی به صورت روزانه با میزان بسیار زیادی از خشونت جنسی و فیزیکی رو به رو هستند. این مسئله آنان را مستعد آلوده شدن به بیماری‌های مقاربتی و ویروس اچ آی وی می کند.

اچ آی وی / ایدز در میان مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند

در آمریکا اچ آی وی به صورت بسیار گسترده تری مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند را آلوده می‌کند. بر اساس آمار مرکز کنترل بیماری‌ها، در سال ۲۰۰۳، دو سوم موارد آلودگی به ویروس ایدز در میان این دسته بوده است. البته قابل توجه است که تنها ۵ تا ۷ درصد مردان در ایالات متحده خود را این گونه معرفی می کنند (مرکز کنترل بیمای‌ها، ۲۰۰۶). با این که شیوع اچ آی وی در میان این مردان در دهه های ۸۰ و ۹۰ میلادی کاهش داشت، تحقیقات جدید نشان از افزایش این آمار دارد. (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶)

اچ آی وی / ایدز در میان زنانی که با زنان دیگر رابطه جنسی دارند

تحقیقات مربوط به این ویروس بر روی زنانی که با زنان دیگر رابطه جنسی دارند بسیار محدود بوده است. با این که احتمال آلوده شدن در این روابط کمتر است، اچ آی وی همچنان ممکن است از راه ترشحات واژنی و گردنی و همچنین خونریزی در هنگام قاعدگی انتقال یابد. علاوه بر این، این دسته از زنان در صورت مصرف وریدی مواد مخدر، ایجاد رابطه جنسی با مردان دو جنس گرا و مردان دوجنس گرایی که مواد مخدر وریدی استفاده می‌کنند یا ایجاد رابطه جنسی مقعدی می‌توانند با خطر آلودگی رو به رو باشند. (شورای مسائل علمی، ۱۹۹۶)

اچ آی وی در میان زنان و دختران

در ایالات متحده آلودگی به اچ آی وی و بیماری ایدز یکی از بحران‌های رو به رشد در زمینه سلامت زنان و دختران به حساب می‌آیند. بین سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳ آمار ایدز در میان زنان ۱۵ درصد و در میان مردان تنها ۱ درصد افزایش داشته است (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۳). زنان بخش بزرگی از موارد جدید اچ آی وی و ایدز را تشکیل می‌دهند. ۵۰ درصد موارد جدید اچ آی وی و ایدز در سال ۲۰۰۳ در میان دختران ۱۳ تا ۱۹ ساله گزارش شده است (بنیاد خانواده هنری کیسر، ۲۰۰۶). رابطه جنسی دگرجنس گرایانه (با مردان) و تزریق مواد مخدر به ترتیب نخستین و دومین دلایل آلودگی در میان زنان هستند (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶).

این بیماری به صورت غیرمتناسبی، زنان رنگین پوست را آلوده می کند. در سال ۲۰۰۲، در ایالات متحده، آلودگی اچ آی وی مهمترین عامل مرگ در میان زنان سیاهپوست بین ۲۵ تا ۳۴ سال بود (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶). در سال ۲۰۰۴ زنان سیاهپوست در حالی که تنها ۱۳ درصد جمعیت زنان در ایالات متحده را تشکیل می‌دهند، ۶۷ درصد مبتلایان زن در این کشور را تشکیل دادند (بنیاد خانواده هنری کیسر).

در سال ۲۰۰۲، در ایالات متحده، آلودگی اچ آی وی مهمترین عامل مرگ در میان زنان سیاهپوست بین ۲۵ تا ۳۴ سال بود.

(مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶)

اچ آی وی/ ایدز در میان رنگین پوستان در ایالات متحده

اگر چه این آلودگی کلیه جمعیت را تهدید می‌کند، افراد رنگین پوست (غیر سفیدپوست) بیشتر در معرض آن قرار دارند. در مقایسه با سایر گروه‌های نژادی و قومی، سیاهپوستان بیشترین میزان اچ آی وی و ایدز را در میان خود دارند (مرکر کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶). تنها ۱۲٫۳ درصد از جمعیت ایالات متحده سیاهپوست هستند اما این گروه نیمی از کل موارد آلودگی به اچ آی وی را تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۰۲ این آلودگی یکی از چهار عامل اصلی مرگ در میان مردان و زنان سیاهپوست بین ۲۵ تا ۵۴ بود. این عامل، عامل شماره یک مرگ در میان زنان سیاهپوست بین ۲۵ تا ۳۴ سال بود (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶).

جمعیت اسپانیایی تبار (آمریکای لاتین) در درجه دوم در میان اقوام و نژاد‌ها قرار دارند. این گروه حدودا ۱۴ درصد از جمعیت ایالات متحده را تشکیل می‌دهند، اما از ابتدای این اپیدمی، همواره ۱۸ درصد از آمار آلودگی در میان این گروه بوده است. امروزه، این گروه ۲۰ درصد از مبتلایان جدید به این بیماری را تشکیل می‌دهند (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶).

اگر چه این آلودگی کلیه جمعیت را تهدید می‌کند، افراد رنگین پوست (غیر سفیدپوست) بیشتر در معرض آن قرار دارند.

(مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶)

شیوع اچ آی وی/ ایدز در سرتا سر جهان

اکثریت مبتلایان و افراد آلوده در جهان مردان هستند. با این وجود خطر روز به روز بیشتر زنان و دختران را تهدید می کند. شمار مبتلایان مونث این بیماری از ۱۶٫۵ میلیون در سال ۲۰۰۳ به ۱۷٫۵ میلیون در سال ۲۰۰۵ افزایش یافت (برنامه ایدز سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی، ۲۰۰۵). «معمولا زنان کم در آمد و بی در آمد در خطر آلودگی قرار دارند. نابرابری‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و امنیت انسانی دلایل وخامت این موضوع در میان زنان و دختران بوده اند» (برنامه ایدز سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی، ۲۰۰۵).

در سر تا سر جهان زنان و دختران از طریق روابط جنسی با مردان در خطر آلودگی به این ویروس قرار دارند (برنامه ایدز سازمان ملل، ۲۰۰۴). «شواهد نشان می‌دهند که آزارهای گوناگون، من جمله آزار جنسی از سوی زوج‌های عاطفی و افراد ناآشنا احتمال آلوده شدن زنان و دختران را بالا می‌برد (برنامه ایدز سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی، ۲۰۰۵).

در سر تا سر جهان زنان اختیار بدن و رفتار جنسی خود را ندارند و به همین دلیل قادر به مراقبت از خود در برابر بیماری‌های این چنینی نیستند (سازمان بهداشت جهانی، ۲۰۰۰). زوج‌های آنان معمولا سنین بالاتری دارند و آلوده به ویروس هستند، این احتمال آلوده شدن زنان و دختران را افزایش می‌دهد. زنان و دختران معمولا از دستری به اطلاعات و وسایل بهداشت جنسی مانند کاندوم دور نگه داشته می‌شوند. حتی زمانی که دسترسی به کاندوم وجود دارد این زنان و دختران به دلیل نابرابری قدرت در این جوامع پدر سالار و خشونت جنسی توان متقاعد کردن مردان به استفاده از آن را ندارند.

تصویر کلی اچ آی وی / ایدز در جهان

  • در سال ۲۰۰۵، چهل میلیون نفر آلوده به اچ آی وی و مبتلا به ایدز در جهان وجود داشت (برنامه ایدز سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی، ۲۰۰۵).
  • ۵۰ درصد این افراد مرد، ۴۵ درصد زن و ۵ درصد کودک بوده‌اند (برنامه ایدز سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی، ۲۰۰۵).
  • در سال ۲۰۰۵ پنج میلیون مورد جدید آلودگی به اچ آی وی شناسایی شدند (برنامه ایدز سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی، ۲۰۰۵).
  • از ۳٫۱ میلیون مرگ مربوط به ایدز، ۵۷۰۰۰۰ مورد کودک بودند (برنامه ایدز سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی، ۲۰۰۵).
  • در میان سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵، تمامی مناطق دنیا بجز مناطق کارائیب شاهد افزایش آمار آلودگی بودند (برنامه ایدز سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی، ۲۰۰۵).
  • با وجود عدم افزایش در آمار، مناطق کارائیب پس از بخش جنوبی سحرای بزرگ آفریقا مقام دوم را در شیوع این آلودگی داشت (برنامه ایدز سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی، ۲۰۰۵).

عوامل خطر در مورد آلودگی به اچ آی وی در صورت تجاوز جنسی

عوامل آلودگی به صورت فردی و در سطح خانواده و اجتماع بروز می‌کنند. عوامل خطر شامل این مواردند: فقر، بی‌ثباتی اجتماعی، از هم پاشیدگی خانواده، آلودگی به سایر عفونت‌های مقاربتی، پایین بودن مقام اجتماعی و سیاسی زنان، خشونت جنسی، عدم تعهد به کاهش خشونت جنسی و اچ آی وی در میان بزرگان و رهبران و نقل و انتقال افراد، به خصوص به عنوان کارگران مهاجر (برنامه ایدز سازمان ملل، ۲۰۰۴). به گفته «مرکز کنترل بیماری‌ها» این موارد در سطح فردی موجب کاهش موفقیت در جلوگیری از آلوده شدن زنان سیاهپوست می‌شود؛ سن پایین، عدم شناسایی خطر در زوج، نابرابری جنسیتی در ارتباط با مردان، ضربه پذیرتر بودن زنان از طریق رابطه از طریق واژن، بیماری‌های مقاربتی، اعتیاد به مواد مخدر و مقام اجتماعی-اقتصادی پایین در میان این افراد (اتحاد ملی مدیران ایدز دولتی و قلمروی، ۲۰۰۶).

مدارک نشان می‌دهند که اچ آی وی نیز مانند سایر بیماری‌های مقاربتی از طریق تجاوز جنسی انتقال پیدا می‌کند. با این وجود، باور بر این است که آلودگی از طریق تجاوز کمتر اتفاق می‌افتد (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶). مرکز کنترل بیماری‌ها احتمال آلودگی در رابطه جنسی با توافق طرفین از طریق واژن را ۰٫۱ تا ۰٫۲ درصد می‌داند، رابطه مقعدی از این گونه احتمال آلودگی را به ۰٫۵ تا ۳ درصد می‌رساند. ممکن است احتمال آلودگی در تجاوز جنسی، با توجه به جراحاتی که قربانی متحمل می‌شود بیشتر باشد. این موضوع به خصوص درباره کودکان صدق می‌کند که ممکن است بارها مورد تجاوز قرار گیرند و حتی دچار جراحاتی در واژن یا مقعد شوند (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶).

این موارد در هنگام تجاوز از سوی فرد ناقل ویروس، احتمال انتقال آن به قربانی را افزایش می‌دهد (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۵):

  • گاز گرفتن
  • تعدد متجاوزان
  • دخول واژینایل یا مقعدی
  • ضربه یا جراحت در مقعد یا واژن
  • وجود اسپرم یا مایعات جنسی در اطراف واژن یا مقعد
  • استفاده متجاوز از مواد مخدر وریدی

آزمایش اچ آی وی

آزمایش موثر برای تشخیص اچ آی وی نیازمند یک سری آزمایش خون در یک دوره زمانی است. «مرکز کنترل بیماری‌ها» پیشنهاد می‌کند که افرادی که در زندگی عادی خود و نه در زندگی حرفه‌ای (مانند پزشکان و…) احتمال آلوده بودن خود به اچ آی وی را می‌دهند نخست مورد آزمایش قرار گیرند و آزمایش بین ۴ تا ۶ ماه بعد و سپس بعد از شش ماه دوباره تکرار شود (مرکز کنترل بیماری‌ها ، ۲۰۰۵). این مرکز همچنین پیشنهاد می کند (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶):

  • آزمایش تمامی بیماران در این مورد، من جمله زنان باردار، مگر در مواردی که خود فرد اجازه آن را ندهد.
  • آزمایش دست کم سالانه افرادی که در خطر آلودگی قرار دارند.
  • عدم لزوم اجازه نامه مجزا برای تست اچ آی وی. ارائه مجوز کلی برای درمان از سوی بیمار خود به خود شامل تست اچ آی وی نیز می‌شود.
  • مشاوره اجباری برای جلوگیری از آلودگی نباید بخشی از آزمایش باشد.

این مرکز پیشنهاد می‌کند که قربانیان حملات جنسی در همان مرحله اول مورد آزمایش اچ آی وی قرار گیرند و این آزمایش ۶ هفته، ۳ ماه و ۶ ماه بعد نیز تکرار شود؛ بخصوص در مواردی که در آزمایش نخست، پس از تجاوز، ویروس در آزمایش یافته نشود ولی احتمال وجود آن همچنان وجود داشته باشد (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۶).

این مرکز همچنین پیشنهاد می‌کند که درمانگران در مورد فواید و محدودیت‌های داروهای پیش‌گیری از ایدز با قربانیان گفتگو کنند و در صورت امکان برای مصرف ۳ تا ۷ روز به آنها این داروها را بدهند و وقت مجددی برای گفتگو مشخص کنند. علاوه بر این مرکز کنترل بیماری‌ها پیشنهاد می‌کند که تصمیم گیری در مورد آزمایش این قربانیان به صورت مورد به مورد انجام گیرد و درمانگران با تجربه تلاش نمایند که ضربه روحی بیشتری به قربانی وارد نشود. (مرکز کنترل بیماری، ۲۰۰۶).

آزمایش پادتن اچ آی وی چیست؟

بر اساس اطلاعات «منابع ملی آزمایش اچ آی وی» یکی از سازمان های زیر شاخه مرکز کنترل بیماری‌ها در ایالات متحده؛ زمانی که ویروس اچ آی وی وارد بدن می‌شود، به گروه خاصی از گلبول‌های سفید به نام «سلول‌های لنفوسیت تی چهار» یا «سلول‌های سی دی ۴» (سلول‌های کمک کننده) حمله می‌کنند. سیستم دفاعی بدن در آن زمان برای مقابله با این عفونت پادتن‌هایی را تولید می‌کند. با این که این پادتن‌ها توان مبارزه با اچ آی وی را ندارند، وجودشان در خون نشان دهنده‌ وجود اچ آی وی در بدن است. آزمایش‌های تشخیصی برای اچ آی وی به دنبال این پادتن‌ها می‌گردند، نه خود ویروس (منابع ملی آزمایش اچ آی وی، ۲۰۰۶).

تست «ای آی آِی (روش آنزیم ایمنی)» و تست «الیزا (روش متصل به آنزیم)» معمولا برای تشخیص آلودگی به اچ آی وی استفاده می‌شوند (منابع ملی آزمایش اچ آی وی، ۲۰۰۶). اگر در هر یک از این دو آزمایش، واکنشی دیده شد، همان خون گرفته شده دوباره آزمایش خواهند شد. اگر برای دومین بار نیز واکنشی دیده شد، از طریق یک «بلات غربی» نتیجه تایید می‌شود. «بلات غربی» آزمایشی دقیق تر است که می‌تواند پادتن‌های مختلف را از پادتن‌های مخصوص اچ آی وی تفکیک کند و نتایج مثبت غلط را شناسایی کند. در صورتی که نتیجه هر سه آزمایش مثبت بود، فرد «اچ آی وی مثبت» دانسته خواهد شد (منابع ملی آزمایش اچ آی وی، ۲۰۰۶).

زودترین زمانی که فرد می‌تواند آزمایش بدهد چه زمانی است؟

پادتن‌ها معمولا ۳ ماه پس از آلودگی در مدت ۲۰ روز قابل ردیابی هستند، اما در موارد نادر ممکن است شش تا دوازده ماه طول بکشد (منابع ملی آزمایش اچ آی وی، ۲۰۰۶).

بسیار مهم است که فعالان و درمانگران قربانیان خشونت جنسی را از تمامی انواع تست آگاه کنند.

انواع آزمایش اچ آی وی

اشکال مختلفی از آزمایش تشخیص اچ آی وی از طریق پادتن وجود دارد. از جمله‌ آزمایش ناشناس (بدون ارائه هویت)، محرمانه، خانگی و فوری. درمانگران باید تمامی این آزمایش‌ها را برای قربانیان توضیح دهند. علاوه بر این، فعالان اجتماعی باید با درمانگران از نزدیک همکاری کنند تا قربانیان پیش از آزمایش، در ضمن آن و پس از آن از حمایت، مشاوره و منابع آموزشی برخوردار باشند. برای اطلاعات بیشتر در زمینه آزمایش اچ آی وی با سازمان‌های بهداشتی ایالتی، «منابع ملی آزمایش اچ آی وی» (www.hivtest.org) یا بخش اطلاعات مرکز کنترل بیماری‌ها تماس بگیرید که خط تلفنی آن در طول ۲۴ ساعت ۳۶۵ روز سال پاسخگوی سوالات است. تلفن‌ها: ۱-۸۰۰-CDC-INFO و ۱-۸۸۸-۲۳۲-۶۳۴۸ ( خانه امن: لازم به ذکر است این شماره تلفن های تماس برای کسانی که در ایالات متحده امریکا هستند قابل استفاده خواهد بود.)

آزمایش ناشناس اچ آی وی برای انجام تست از مراجعان درخواست ارائه نام یا اطلاعات شخصی نمی‌کنند. از این رو پس از انجام آزمایش، شخص اختیار کامل دارد که به خواست خود اطلاعات را با سازمان‌ها (مانند ادارات بهداشت ایالتی) یا افراد (مانند متخصصان یا زوج‌های کنونی و پیشین) در میان بگذارد یا خیر.

آزمایش محرمانه اچ آی وی برای کسانی که انتظار دارند اطلاعاتشان محرمانه بماند وجود دارد. اما لازم به ذکر است که در این گونه آزمایش، نتایج زیر نام فرد نگهداری می‌شوند و ممکن است در موارد بخصوص در اختیار درمانگران یا ادارات بهداشت قرار بگیرد. نتیجه این آزمایش‌ها ممکن است ضمیمه پیشینه پزشکی فرد شود.

آزمایش اچ آی وی خانگی؛ تا به حال «اداره خوراک و داروی فردال» تنها یک گونه از این نوع آزمایش به نام «دسترسی خانگی» (Home Access) را تایید کرده است. این جعبه آزمایش در بیشتر داروخانه‌ها موجود است (منابع ملی آزمایش اچ آی وی، ۲۰۰۶). برای استفاده از « Home Access » فرد لازم است که قطرات خون خود را بر روی یک برگه بریزد و آن را به آزمایشگاه دارای پروانه بفرستد (منابع ملی آزمایش اچ آی وی، ۲۰۰۶). به هر فرد، برای پیگیری شماره شناسایی داده می‌شود و برای استفاده کنندگان این محصول در طول آزمایش مشاوره نیز ارائه می‌گردد.

آزمایش فوری اچ آی وی می‌تواند ظرف ۲۰ دقیقه نتیجه آزمایش را مشخص کند. آزمایش‌های دیگر بین یک تا دو هفته زمان لازم دارند. دقت این آزمایش کمتر از سایرین نیست. هم ‌اکنون چهار مرکز آزمایش فوری اچ آی وی مجاز در ایالات متحده در حال فعالیت هستند. دسترسی به این خدمات ممکن است در بخش‌هایی از کشور آسان تر باشد تا سایر نقاط (منابع ملی آزمایش اچ آی وی، ۲۰۰۶).

معالجات پیشگیرانه

یکی از معالجات پیشگیرانه اچ آی وی «ان پی ای پی» نام دارد که مخفف «معالجه پیشگیرانه تماس غیر حرفه‌ای است». این یک دوره معالجه «ضد ویروس‌های پس‌گرد» است که تلاش می‌کند از جذب ویروس پس از تماس احتمالی جلوگیری کند. مرکز کنترل بیماری‌ها این معالجه را برای «کسانی که ظرف ۷۲ ساعت از تماس غیر حرفه‌ای با خون، ترشحات آلت تناسلی یا محصولات خونی فرد آلوده به ویروس، زمانی که احتمال آلودگی برای فرد ثالث بالاست» پیشنهاد می‌کند (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۵).

این معالجه معمولا ترکیب دو یا سه داروی ضد ویروس است که بلافاصله پس از تماس تجویز و مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای افرادی که اچ آی وی مثبت هستند معالجات دیگری نیز وجود دارد. (برای اطلاعات بیشتر با مرکز کنترل بیماری‌های ایالات متحده تماس حاصل کنید.)

مرکز کنترل بیماری‌ها هیچ گونه پیشنهادی، موافق یا مخالف، برای معالجه «ان پی ای پی» ظرف ۷۲ ساعت پس از تماس با فردی که معلوم نیست آلوده به اچ آی وی باشد یا خیر ندارد (مرکز کنترل بیماری‌ها، ۲۰۰۵). در این موارد پیشنهاد می‌شود که درمانگران به صورت فرد به فرد نیاز به معالجه یا آزمایش را مورد بررسی قرار دهند. این مرکز معالجه «ان پی ای پی» را پس از ۷۲ ساعت از زمان تماس یا برای افرادی که به صورت مداوم با خطر آلودگی سر و کار دارند، مانند معتادان تزریقی یا افرادی که بدون محافظت با بیماران شناخته شده رابطه جنسی برقرار می کنند، پیشنهاد نمی‌کند.

فواید آزمایش و معالجات پیشگیرانه برای قربانیان خشونت جنسی

آزمایش اچ آی وی قدم بسیار مهمی برای معالجه یا پیشگیری عفونت اچ آی وی است. پاره‌ای تحقیقات آزمایشگاهی بر روی انسان‌ها و حیوانات نشان داده است که معالجه «ان پی ای پی» در بازده زمانی  ۷۲ ساعت پس از تماس غیر حرفه‌ای با ویروس می‌تواند از آلودگی جلوگیری نماید. در همان بازده زمانی ۷۲ ساعت، هر چه زودتر این معالجه صورت گیرد شانس فرد برای جلوگیری از عفونت اچ آی وی بیشتر خواهد بود.

قربانیان خشونت جنسی لازم است بلافاصله به دنبال آزمایش و معالجه باشند، اگر چه پاسخ مثبت در این مقطع به این معناست که آلودگی به اچ آی وی پیشتر از این ایجاد شده است. مراکزی برای آزمایش ناشناس یا محرمانه در سر تا سر کشور وجود دارد که فعالان اجتماعی باید آنان را به قربانیان معرفی کنند. (برای اطلاعات بیشتر در مورد این منابع به بخش انواع آزمایش‌های اچ آی وی مراجعه کنید).

نگرانی‌های احتمالی در زمینه‌ معالجه و آزمایش برای قربانیان خشونت جنسی

برای بعضی از قربانیان انجام دادن آزمایش اچ آی وی در هنگام بررسی‌های پزشکی قانونی در مورد تجاوز ممکن است ضربه روحی وارده را تشدید کند. خبر آلوده شدن به اچ آی وی در کنار فشار روانی حاصل از تجاوز، ممکن است برای فرد غیر قابل تحمل باشد. به همین دلیل فرد باید از مشاوره، اطلاعات و حمایت لازم در هنگام تصمیم گیری برای انجام آزمایش اچ آی وی برخوردار باشد. نظر به این که آزمایش تشخیص اچ آی وی پادتن‌هایی را می‌یابد که تا سه هقته تولیدشان طول می‌کشد، نتیجه مثبت آزمایش تنها به این دلیل است که فرد پیش از تجاوز اخیر آلوده به اچ آی وی بوده است.

برخی قربانیان ممکن است بخواهند آزمایش را پس از ۲۴ ساعت یا ۴۸ ساعت انجام دهند تا بتوانند در این بازه زمانی تصمیم مناسب و آگاهانه بگیرند. در نهایت تنها تصمیم «صحیح»، تصمیمی است که قربانی پس از دریافت مشاوره و اطلاعات کامل به آن می‌رسد.

برای بعضی از قربانیان انجام دادن آزمایش اچ آی وی در هنگام بررسی‌های پزشکی قانونی در مورد تجاوز ممکن است ضربه روحی وارده را تشدید کند.      

دلایل عقب انداختن یا نپذیرفتن آزمایش اچ آی وی از سوی قربانیان خشونت جنسی

  • آزمایش بلافاصله پس از تجاوز می‌تواند فشار روحی را افزایش دهد
  • ممکن است در اورژانس، مشاوره و اطلاعات کافی برای قربانی موجود نباشد. در نتیجه ممکن است قربانی اطلاعات و حمایت لازم برای دادن اجازه آزمایش را نداشته باشد.
  • قربانیان تجاوز که قربانی خشونت خانگی یا قاچاق انسان نیز هستند ممکن است از آزمایش سر باز بزنند، مبادا از سوی متجاوزان مورد حمله قرار بگیرند.
  • مهاجران غیرقانونی ممکن است از ترس فرستاده شدن به کشورشان و یا به دلیل عدم اعتماد به بنیادهای اجتماعی اجازه آزمایش را ندهند.
  • ممکن است مشاوره به اندازه کافی با فرهنگ قربانی نزدیکی نداشته باشد و قربانی نتواند نگرانی‌های خود را با مشاور درمیان بگذارد.
  • مگر در مورد آزمایش‌های ناشناس، آزمایش اچ آی وی ۱۰۰ درصد محرمانه نیست. نتایج مثبت قربانیان را در طول مدت طولانی دنبال خواهند کرد. نتایج معمولا بین درمانگران پخش می‌شود. ممکن است به دلیل قانونی نتایج آزمایش به ادارات بهداشت ارائه شوند. نتایج آزمایش‌ها وارد پیشینه پزشکی قربانی شده و در نتیجه این اطلاعات ممکن است در دادگاه استفاده شود.
  • استفاده از بیمه برای آزمایش اچ آی وی ممکن است برچسب «پر خطر» را برای قربانی به همراه داشته باشد و در نتیجه هزینه بیمه وی بالا برود. این همچنین می‌تواند روند گرفتن بیمه جدید را نیز پیچیده کند. اگر اچ آی وی به عنوان بیماری پیش از خرید بیمه شناخته شود، بیمه آنها به شدت محدود خواهد شد و خدمات زیادی را زیر پوشش نخواهد گرفت.
  • هزینه معالجات پیشگیرانه بسیار زیاد است. حتی اگر ایالات برنامه‌ای برای پس دادن هزینه داشته باشند، فرد باید نخست از جیب خود هزینه را بپردازد و بعد ایالت مبلغ هزینه را به او باز خواهد گرداند. پرداخت فوری ۱۰۰۰ دلار برای بسیاری از قربانیان غیر ممکن است.
  • کارکنان تمامی اورژانس‌ها تعلیمات مناسب برای مشاوره اچ آی وی را ندیده اند.
  • با این که شماری از تحقیقات نشان می‌دهد که «ان پی ای پی» برای کسانی که در محل کار، آلوده شده اند نیز موثر است، تحقیقات برای میزان بازده آن همچنان در حال انجام است.

ترس قربانی از آلودگی به اچ آی وی

اگر چه احتمال انتقال اچ آی وی در یک مورد تجاوز کم است، احتمال همچنان وجود دارد. به همین دلیل قربانی تجاوز ممکن است در هنگام تجاوز یا پس از آن نگران آلودگی باشد. خشونت جنسی نه تنها افراد را در خطر عفونت اچ آی وی قرار می‌دهد، که می‌تواند عفونت موجود به اچ آی وی را نیز شدت بخشد. قربانی که خود اچ آی وی مثبت باشد ممکن است در معرض عفونت‌های متعدد مانند انواع مختلف خود اچ آی وی قرار بگیرد. چنین وقایعی ممکن است به شدت بر روی معالجه بیمار و نتیجه آن تاثیر گذار باشد.

میزان ترس از آلودگی معمولا به ارتباط قربانی با فرد متجاوز برمی‌گردد. بر اساس یک مطالعه، ترس زنان از آلودگی به اچ آی وی از متجاوز ناشناخته بیشتر است تا متجاوزی که آنان با وی آشنایی دارند. (رزنیک، ۲۰۰۲). اگرچه این مطالعه مربوط به زنان می‌شد، مردان مورد تجاوز قرار گرفته نیز از چنین ترس‌هایی رنج می‌برند.

آزمایش افراد متجاوز

قوانین ایالات مختلف در مورد آزمایش گرفتن از متجاوزان جنسی متفاوت است و گفتگو در این مورد همچنان ادامه دارد. این گفتگو شامل حقوق محفوظ متجاوز از سوی قانون اساسی، اشکالات غیر قابل پیش بینی آزمایش متجاوز بر قربانی، سلامت عمومی و حقوق بشر می‌شود.

منابع زیر اطلاعات بیشتری را در مورد آزمایش اچ آی وی برای متجاوزین و حقوق قربانیان جرایم جنسی ارائه می‌دهند:

تست اچ آی وی و جرایم جنسی: خلاصه‌ای از قوانین ایالتی، ۲۰۰۵

این جدول حقوق قربانیان در مورد آزمایش اچ آی وی بر روی متجاوزین و قربانیان در ایالات متحده و منطقه واشنگتن (پایتخت آمریکا) و قلمروهای ایالات متحده توضیح می‌دهد. این جدول را می‌توان از «مرکز ملی منابع خشونت جنسی» تهیه نمود.

کتاب منبع حقوق قربانی، چاپ ۱۹۹۶

این کتاب مرجع اطلاعاتی مربوط به حقوق قربانی، من جمله جدولی از قوانین مربوط به قربانیان (تا سال ۱۹۹۵) از تمامی ایالات ارائه می‌ کند. این منبع را می‌توان از «مرکز ملی قربانیان جرم» دریافت کرد.

چگونه خدمات دهندگان می‌توانند به قربانیان یاری برسانند

خدمات دهندگان به قربانیان می‌توانند با کاهش ترس قربانی از آلودگی به اچ آی وی و تصمیمات آگاهانه برای آزمایش و معالجه به قربانیان کمک های فراوانی کنند. توجه به نکات زیر به خدمات دهندگان کمک می کند که نیازهای قربانیان خشونت جنسی را بهتر برآورده کنند:

  • در مورد اچ آی وی، تجاوز جنسی و منابع موجود مطلع باشید.
  • ارتباط میان تجاوز و اچ آی وی و سرکوب‌های اجتماعی را به صورت روز به روز درک کنید.
  • انواع مختلف آزمایش موجود در جامعه خود را بشناسید. به قربانیان اطلاعات دقیق بدهید و به آنان در تصمیم گیری یاری دهید.
  • بدون قضاوت گوش کنید و هیچ چیزی را فرض نکنید.
  • قربانیان را شناسایی کرده، به سازمان‌های شناخته شده و معتبر مراجعه دهید. آنها را به سوی منابعی راهنمایی کنید که بتوانند به آنان اطلاعات بیشتر و حمایت در زمینه خشونت جنسی و اچ آی وی بدهند.
  • آگاهی و درک بهتری از مسئولیت‌های اخلاقی و قانونی خود در زمینه رازداری در موارد خشونت جنسی و اچ آی وی به دست بیاورید.
  • راه‌هایی را بیابید تا هرچه بهتر مسائل مربوط به اچ آی وی و خشونت جنسی را، بخصوص در جوامع کوچک، خصوصی نگهدارید.
  • در زمان‌های مناسب با قربانی در مورد آلودگی به اچ آی وی، خطرات اچ آی وی، کاهش خطرات، آزمایش اچ آی وی و معالجه آن صحبت کنید.
  • فراموش نکنید که آزمایش اچ آی وی فقط قطعه‌ای از زنجیره خدمات و حمایت‌های لازم برای قربانیان است.
  • با درمانگران حرفه‌ای گفتگو کنید تا سیاست‌ها و منابعی بسازید که نسبت به قربانی حساس تر باشند، مثلا سیاست‌ها و منابع بهتر برای مشاوره پیش از آزمایش.
  • با متخصصان پزشکی و سایر متخصصان آموزش‌های متقابل انجام دهید تا اطلاعات و مهارت‌های اجتماع در مورد خشونت جنسی و اچ آی وی افزایش یابد.
  • پا به پای تغییر سیاست‌های ایالت در مورد آزمایش اچ آی وی و گزینه‌های معالجه آن حرکت کنید و ببینید که این سیاست‌ها چه تاثیری بر روی قربانیان می‌گذارند.



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱