اختلال استرس پس از ضایعه PTSD


4522309210_a703f7ed0b_o

عکس: Truthout.org

ترجمه: سام زندی

 اختلال استرس پس از ضایعه یا PTSD متشکل از نشانه هایی است که در اشخاصی دیده می شود که از یک فاجعه طبیعی یا ساخته دست بشر، مانند جنگ، سانحه خطرناک، یا مشاهده مرگ خشونت بارِ دیگران، جان به در برده اند. این نشانه ها در قربانیان شکنجه، تروریسم، تجاوز جنسی، بدرفتاری یا جرایم دیگر نیز مشاهده می شوند. تمامی این اتفاقات، بیرون از دامنه تجربه “طبیعی” انسانی قرار می گیرند و باعث می شوند قربانی، واکنش های تاخیری ویا مزمن ِ اختلال زا بروز دهد، واکنش هایی که ممکن است چنان ناتوان کننده باشند که مانع زندگی روزمره طبیعی شوند.

کسانی که مورد آزار قرار گرفته اند اغلب احساس ها و واکنش های درازمدتی را تجربه می کنند که می تواند باعث رنج فراوانی شود. این اشخاص ممکن است تصاویر گذشته را به یاد بیاورند (فلش بک)، دچار احساس اضطراب ناگهانی شوند، توانایی تمرکز حواس را از دست بدهند یا حس کنند که همه چیز تا اندازه ای موهوم است. این واکنش ها و احساس ها، واکنش هایی نسبتا عادی به یک رخداد یا چند رخداد تکان دهنده اند و”اختلال استرس پس از ضایعه” یا PTSD خوانده می شوند. تخمین زده می شود که حدود بیست درصد از کسانی که رخدادی تکان دهنده، از قبیل تعرض جسمی یا جنسی را تجربه کرده اند، ممکن است دچار PTSD شوند.

شدت PTSD از شخصی به شخص دیگر تفاوت می کند، و ممکن است در حالی که رابطه آزاردهنده هنوز ادامه دارد، یا پس از پایان آن اتفاق بیافتد. ممکن است کوتاه مدت باشد یا سال ها باقی بماند. در هر صورت، توصیه می شود که برای کمک به سازگاری با رخدادهایی که منجر به PTSD  شده اند، و برای بررسی راه های کاهش چنین رخدادهایی یا اثر آنها، از یک مشاور یا درمانگر کمک گرفته شود. افرادی که دچار PTSD هستند نشانه های زیر را تجربه می کنند، گرچه این فهرست با استفاده از منابع مختلفی تهیه شده است و به منزله تجویز پزشکی نیست:

 گرچه همه اشخاصی که آزار را تجربه کرده اند، تمامی نشانه های اختلال تنش زای پس از ضایعه را بروز نمی دهند، بیشتر آنها برخی از این واکنش ها را تجربه می کنند. اگر چند تا از نشانه های بالا را در خودتان تشخیص می دهید، توصیه می شود که به پزشک خودتان مراجعه کنید تا کمک تان کند و حمایت بیشتری از شما کند.

باید توجه داشت که نه تنها شخصی که مستقیما مورد آزار بوده ممکن است دچار PTSD شود، بلکه کودکانی که مادرشان مورد آزار است یا خودشان آزار می بینند هم ممکن است دچار این اختلال شوند.

خبر خوب این است که PTSD الزاما مادام العمر نیست، و در حکم “حبس ابد” نیست. PTSD در بزرگسالان و کودکان می تواند با موفقیت درمان شود، و با حل کردن مسائلی که آزار خانگی به جا گذاشته، به طور طبیعی علائم آن در طول زمان کمتر و کمتر پدیدار خواهد شد.