صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  اختلال استرس پس از ض...
دی
۲۳
اختلال استرس پس از ضایعه PTSD
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , ,
image_pdfimage_print

4522309210_a703f7ed0b_o

عکس: Truthout.org

ترجمه: سام زندی

 اختلال استرس پس از ضایعه یا PTSD متشکل از نشانه هایی است که در اشخاصی دیده می شود که از یک فاجعه طبیعی یا ساخته دست بشر، مانند جنگ، سانحه خطرناک، یا مشاهده مرگ خشونت بارِ دیگران، جان به در برده اند. این نشانه ها در قربانیان شکنجه، تروریسم، تجاوز جنسی، بدرفتاری یا جرایم دیگر نیز مشاهده می شوند. تمامی این اتفاقات، بیرون از دامنه تجربه “طبیعی” انسانی قرار می گیرند و باعث می شوند قربانی، واکنش های تاخیری ویا مزمن ِ اختلال زا بروز دهد، واکنش هایی که ممکن است چنان ناتوان کننده باشند که مانع زندگی روزمره طبیعی شوند.

کسانی که مورد آزار قرار گرفته اند اغلب احساس ها و واکنش های درازمدتی را تجربه می کنند که می تواند باعث رنج فراوانی شود. این اشخاص ممکن است تصاویر گذشته را به یاد بیاورند (فلش بک)، دچار احساس اضطراب ناگهانی شوند، توانایی تمرکز حواس را از دست بدهند یا حس کنند که همه چیز تا اندازه ای موهوم است. این واکنش ها و احساس ها، واکنش هایی نسبتا عادی به یک رخداد یا چند رخداد تکان دهنده اند و”اختلال استرس پس از ضایعه” یا PTSD خوانده می شوند. تخمین زده می شود که حدود بیست درصد از کسانی که رخدادی تکان دهنده، از قبیل تعرض جسمی یا جنسی را تجربه کرده اند، ممکن است دچار PTSD شوند.

شدت PTSD از شخصی به شخص دیگر تفاوت می کند، و ممکن است در حالی که رابطه آزاردهنده هنوز ادامه دارد، یا پس از پایان آن اتفاق بیافتد. ممکن است کوتاه مدت باشد یا سال ها باقی بماند. در هر صورت، توصیه می شود که برای کمک به سازگاری با رخدادهایی که منجر به PTSD  شده اند، و برای بررسی راه های کاهش چنین رخدادهایی یا اثر آنها، از یک مشاور یا درمانگر کمک گرفته شود. افرادی که دچار PTSD هستند نشانه های زیر را تجربه می کنند، گرچه این فهرست با استفاده از منابع مختلفی تهیه شده است و به منزله تجویز پزشکی نیست:

  • یادآوری تصاویر گذشته (فلش بک). تجربه مجدد یک رخداد تکان دهنده، از قبیل کتک خوردن یا تجاوز جنسی. ولی “فلش بک” ممکن است شامل گفته ها، حرکات یا تعرض هم باشد. عامل “فلش بک” معمولا محرکی است که به طریقی، زمان حال را به گذشته مربوط می کند، مثلا دیدن چاقویی مشابه آن چاقویی که قربانی را با آن تهدید کرده بودند، دیدار مجدد از مکانی که شخص در آن، مورد آزار عاطفی یا کلامی قرار گرفته بوده، و نظایر آن. اگر می بینید که از مکان ها، فعالیت ها، یا اشیای خاصی دوری می کنید، شاید به این دلیل باشد که آنها به شکل محرکی برای آزارتان عمل می کنند. “فلش بک” تنها خاطره یک رخداد نیست، تجربه کردن مجدد آن است، یعنی که بدن شخص، به گونه ای واکنش نشان می دهد که انگار خطر، در زمان حال وجود دارد، نه در گذشته.
  • خواب/کابوس و اختلال خواب. این خواب ها ممکن است به شکل بازآفرینی یک رخداد باشند یا تغییر آن. برخی مبتلایان، شب با حال اضطراب بیدار می شوند یا دچار بی خوابی هستند.
  • کرختی و کند شدگی عاطفی. این واکنش، ابزار بسیار سودمندی برای بقاست که شخص را قادر به ادامه زندگی عادی می کند، به خصوص زمانی که آزار هنوز ادامه داشته باشد. اما زمانی که ضایعه، تنش و خطر واقعی رفع شده باشد، نمی گذارد که شخص با مسائل برخورد کند و به زندگی عادی ادامه دهد.
  • جداافتادن از دیگران. ممکن است شخص، احساس تفاوت کند، انگار که جسم اش در همین دنیاست، ولی عملا در دنیایی موازی زندگی می کند که به آن تعلق ندارد. همچنین، شخص ممکن است حس کند که از نشان دادن واکنش “عادی” به دیگران و تعامل صحیح با آنها عاجز است. شخص ممکن است به طور کلی از معاشرت با دیگران، یا از نگاه کردن به چشم های آنان خودداری کند.
  • عدم واکنش به محیط اطراف. شخص ممکن است تقریبا خود را در خلسه یا “حالت خاموش” حس کند و برای توجه به اطراف، ناچار به تلاش عمدی شود. از آن مهم تر این که شخص ممکن است ارتباط با محیط اطراف را از دست بدهد (انواع مختلفی از این عارضه وجود دارد)، یا کاملا از دنیای بیرون جدا بیافتد یا از واکنش نشان دادن به آن عاجز باشد.
  • ناتوانی از لذت بردن Anhedonia. این عارضه اساسا به معنای ناتوانی از احساس لذت است. شخص، ممکن است بتواند عواملی را که معمولا لذت بخش هستند (بازی یا خنده کودکان، نور آفتاب، آسمان آبی، آواز پرنده ها) ببیند و بشنود، ولی چیزی حس نکند. شخص، خود را خالی از هر احساسی می یابد.
  • کناره جویی از هر چیزی که ممکن است شخص را به یاد آزار بیندازد یا محرک “فلش بک” باشد.
  • فوران ناگهانی ترس یا وحشت. ترس یا وحشت ناگهانی، اغلب بدون هیچ دلیل ظاهری، حساسیت فوق العاده ویا واکنش حادِ از جا پریدن. معنای این حالت تنها این نیست که شخص فقط به آسانی از جا بپرد، بلکه این است که وقتی از جا پرید، واکنش او بسیار شدید خواهد بود. اگر شخص دچار حساسیت فوق العاده باشد، ممکن است دائما در وضعیت “جنگ یا گریز” باشد. برخی از قربانیان، متوجه می شوند که با محو شدن کرختی و کندی احساسی، این نوع واکنش افزایش می یابد.
  • افسردگی و اضطراب. هرچند ممکن است شخص بدون ابتلا به PTSD هم دچار افسردگی ویا اضطراب شود، زمانی که این نشانه ها همراه یکدیگر بروز کنند، بخشی از اختلال را تشکیل می دهند.
  • افکار معطوف به خودکشی. تمایل به آسیب رساندن به خود، یا حتا تمایل به خودکشی. اگر حس می کنید که ممکن است به خودتان صدمه بزنید، لطفا هر چه زودتر کمک بخواهید.

 گرچه همه اشخاصی که آزار را تجربه کرده اند، تمامی نشانه های اختلال تنش زای پس از ضایعه را بروز نمی دهند، بیشتر آنها برخی از این واکنش ها را تجربه می کنند. اگر چند تا از نشانه های بالا را در خودتان تشخیص می دهید، توصیه می شود که به پزشک خودتان مراجعه کنید تا کمک تان کند و حمایت بیشتری از شما کند.

باید توجه داشت که نه تنها شخصی که مستقیما مورد آزار بوده ممکن است دچار PTSD شود، بلکه کودکانی که مادرشان مورد آزار است یا خودشان آزار می بینند هم ممکن است دچار این اختلال شوند.

خبر خوب این است که PTSD الزاما مادام العمر نیست، و در حکم “حبس ابد” نیست. PTSD در بزرگسالان و کودکان می تواند با موفقیت درمان شود، و با حل کردن مسائلی که آزار خانگی به جا گذاشته، به طور طبیعی علائم آن در طول زمان کمتر و کمتر پدیدار خواهد شد.



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱