صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  آیا قتل‌های ناموسی ت...
دی
۱۷
آیا قتل‌های ناموسی تنها نوعی از خشونت خانگی هستند؟
خشونت خانگی و اجتماع
۱
, , , , , , ,
image_pdfimage_print

32

عکس: Middle east Forum

نوشته: فیلیس چسلر

ترجمه: فرخ نیک‌مرام

در روز ۱۲ فوریه ۲۰۰۹ “موزامی حسن” به پلیس اطلاع داد که سر زنش را بریده است. حسن ۳۰ سال پیش به ایالات متحده مهاجرت کرده بود و پس از دوره کاری موفقی در صنعت بانکداری، شبکه تلویزیونی «بریجز» (پل‌ها) را تاسیس نمود. این شبکه بر اساس آنچه در سایت خود نوشته است تلاش دارد درک بیشتری از فرهنگ‌ها و جوامع مختلف ارائه دهد. دادستانی محلی شهر اِری، “فرانک سدیتای سوم” به «بوفالو نیوز» گفته بود که این بدترین نوع خشونت خانگی است. “خلید قاضی” رئیس «شورای روابط عمومی مسلمانان غرب نیویورک» به «نیویورک پست» گفت که اسلام خشونت خانگی این چنین را مجاز نمی‌داند. گروه‌های حمایت از مسلمانان می‌گویند که اصطلاح «قتل ناموسی» اساسا واژه اشتباهی است که مسلمانان را هدف قرار می‌دهد در حالی که این‌ها موارد خشونت خانگی هستند، مشکلی که هیچ ارتباطی با دین ندارد. اما “فیلیس چسلر” که اخیرا ۵۰ مورد قتل ناموسی در آمریکای شمالی را مورد بررسی قرار داده است با این حرف مخالف است. ( ویرایشگران )

“امینه سعید” ۱۸ ساله و خواهر ۱۷ ساله‌اش “سارا” در سال ۲۰۰۸ در خانه‌ خود در شهر “اروینگ” تگزاس به وسیله پدرشان یاسر به ضرب گلوله به قتل رسیدند. سعید از «غربی شدن» دخترانش ناراضی بود و در ارتکاب قتل از همسرش، مادر دختران نیز کمک دریافت کرده بود. قربانیان قتل‌های ناموسی معمولا دختران نوجوان یا زنان جوان هستند. به عکس خشونت خانگی، تعدادی از اعضای خانواده در ارتکاب قتل ناموسی همکاری دارند.

وقتی شوهری زن خود یا دخترانش را در آمریکای شمالی به قتل می‌رساند، پلیس معمولا این حرکت را به خشونت خانگی نسبت می‌دهد. قتل، قتل است، ربطی به دین ندارد. با این وجود قتل‌های ناموسی با ضرب و شتم همسر یا آزار کودکان متفاوت است. مطالعه ۵۰ مورد گزارش شده نشان می‌دهد که این مسئله با خشونت خانگی تفاوت‌های جدی دارد. ادعای گروه‌های هواداران مسلمانان که «قتل ناموسی هیچ ارتباطی به اسلام ندارد و متفاوت دانستن این مسئله با خشونت خانگی، تبعیض علیه مسلمانان است» درست نیست.

پیش زمینه و انکار

خانواده‌هایی که دست به قتل ناموسی می‌زنند در صورتی که دخترانشان این کارها را انجام دهند آنان را تهدید می‌کنند:  سر، صورت یا بدنشان را نپوشانند یا مانند خدمتکاران خانه آرایش کنند یا لباس‌های غربی بپوشند، دوستانی از دین‌های دیگر بیابند یا دوست پسر پیدا کنند، بخواهند در مدارج بالا تحصیل کنند، ازدواج تعیین شده‌ای را نپذیرند، بخواهند از شوهر خشن خود طلاق بگیرند، بدون تایید والدین ازدواج کنند یا رفتارهایی کنند که بیش از اندازه مستقل به نظر می‌آید، که ممکن است از رانندگی گرفته تا وقت گذراندن یا زندگی کردن دور از خانواده باشد. بنیادگرایان ممکن است از زنانشان انتظار داشته باشند که از پاره‌ای، نه تمامی این موارد خودداری کنند. وقتی دختری بر خلاف اعتقاد خانواده رفتار کرد، یهودیان، مسیحیان یا بودایی‌ها آنان را از خود می‌رانند، ولی نمی‌کشند. با این وجود مسلمانان، و تا حد کمتری هندوها و سیک‌ها، برای ناموس دست به قتل می‌زنند.

«صندوق جمعیت سازمان ملل متحد» تخمین می‌زند که سالانه ۵۰۰۰ زن در جهان قربانی قتل ناموسی توسط خانواده خود هستند. این رقم ممکن است پایین تر از رقم واقعی باشد. “آمیر لطیف ” خبرنگار وبسایت اسلامی «اسلام آنلاین» که در این مورد زیاد می‌نویسد، گزارش داده است که در سال ۲۰۰۷ ایالت پنجاب پاکستان به تنهایی شاهد ۱۲۶۱ مورد قتل ناموسی بوده است. سازمان «اورات» که یک سازمان غیر دولتی پاکستانی با هدف توانمندسازی زنان است تخمین می‌زند که با این روند رشد، تا سال ۲۰۰۸ صدها مورد قتل ناموسی در این کشور صورت می گیرد.( خانه امن: لطفا” به تاریخ مقاله توجه فرمائید.)

مطالعات بر روی قتل‌های ناموسی بسیار اندک هستند، با این وجود چون هدف از این قتل‌ها پاک کردن لکه ننگ از دامان خانواده است و افراد خانواده نمی‌خواهند توجه بیشتری به این ننگ بشود، با محققان همکاری نمی‌کنند. در بسیاری از موارد قتل ناموسی را به کلی منکر می‌شوند و می‌گویند که فرد گم شده یا دست به خودکشی زده است. با این حال جرائم ناموسی بیشتر و بیشتر  توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرده است. پلیس، سیاست مداران و فعالان فمینیست در اروپا و پاره‌ای کشورهای اسلامی شروع به جدی گرفتن این مشکل، به عنوان یک معضل اجتماعی  کرده‌اند.

با این وجود، تمایل برای بررسی قتل‌های ناموسی در بسیاری از سازمان‌های هوادار مسلمانان در آمریکای شمالی به چشم نمی‌خورد. با توجه به گفتگویی که در خاورمیانه به راه افتاده است، انکار این گروه‌ها در آمریکا، که به خوبی نیز منتشر شده است جالب به نظر می‌رسد. سازمان‌های مذهبی اردن بیان کرده‌اند که قتل‌های ناموسی یکی از سنن باز مانده از دوران پیش از اسلام در فرهنگ اعراب بوده است، اما سازمان‌های وابسته به «اخوان‌المسلمین» در اردن با این عقیده مخالفند و بر حفظ ناموس خانواده تاکید دارند.

“یوتام فلدنر” یکی از محققان «موسسه تحقیقات خاورمیانه» می‌گوید که به گفته روانشناسی در غزه، فرهنگ قتل ناموسی به گونه ای است که اگر مرد «شرم را با خون نشوید، یک بزدل است و لیاقت زنده بودن ندارد و کمتر از سایر مردان است». در نتیجه نرمش نظام قضایی اردن در مورد قتل‌های ناموسی نباید موجب تعجب کسی شود. اگرچه قتل ناموسی ممکن است یک سنت دوران بت پرستی پیش از اسلام باشد، تعریف اسلام گرایان از دین اسلام بر سایرین برتری دارد. به گفته “فلدنر”: «پاره‌ای از مفتیان اردنی حتی تا جایی پیش رفته اند که جرایم ناموسی را واجب شرعی برخاسته از ارزش‌های یک مرد در اسلام می‌دانند.»

با همه این‌ها سازمان‌های فعال حقوق مسلمانان در آمریکای شمالی ادعا می‌کنند که قتل‌های ناموسی هیچ ارتباطی با اسلام یا مسلمین ندارند و خشونت خانگی در میان تمامی ادیان وجود دارد و واژه «قتل ناموسی» مسلمانان را علامت دار می‌کند. با وجود آن که رفتار مسلمانان با سایرین متفاوت نیست. مثلا در پاسخ به یک مورد قتل ناموسی که در رسانه‌ها پوشش یافت، سایت SoundVision.com که یک سایت اطلاعات اسلامی است مقاله‌ای نوشت که در آن گفته شده بود در همان ماه سه زن در شیکاگو کشته شده بودند. این زن‌ها سفید، سیاه، اسپانیایی تبار و از خاور دور بوده اند. «اسلام مسئول کشته شدن زنان مسلمان نیست، همانگونه که مسیحیت مسئول کشته شدن سایر زنان نیست.»

در سال ۲۰۰۷ پس از قتل “اقصی پرویز” به دست پدرش در تورنتو، به جرم بی حجابی، “شیلا موساجی” در «مسلمان آمریکایی» (American Muslim) نوشت: «اگرچه این حتما یک مورد خشونت خانگی است، قتل‌های به اصطلاح ناموسی فقط یک مشکل اسلامی نیستند و ناموس نیز اینجا در کار نیست.»

“محمد المصری” از «کنگره اسلامی کانادا» نیز این مسئله را کوچک انگاشت و گفت: «من نمی‌خواهم کسی فکر کند که این مسئله‌ مسلمانان و مهاجران است، این مسئله‌ نوجوانان است.»

به واقع انکار این مسئله بسیار شایع است. در سال ۲۰۰۸ پس از کشته شدن “کندیلا صندل” به دست پدرش در آتلانتا به دلیل این که می‌خواست طلاق بگیرد، “ای جی نیر” نایب رئیس مسائل چند فرهنگی دانشکاه کلمبیا به رسانه‌ها گفت: «بیشتر جوامع آسیای جنوبی در آمریکا روابط بسیار خوبی در خانه دارند. این مسئله در جوامع آسیای جنوبی شایع نیست. مشکل به نظر من خشونت خانگی است که در تمامی جوامع وجود دارد.»

در اکتبر سال ۲۰۰۸ “مصطفی کارول”، مدیر اجرایی شعبه دالاس «شورای روابط آمریکایی اسلامی» (CAIR) با وجود این که “اف بی آی” آن را «قتل ناموسی» نامیده بود، هرگونه رابطه با اسلام را در مورد قتل‌های اتفاق افتاده در دالاس نفی کرد و گفت «تا زمانی که انگیزه در دادگاه مشخص نشود این تنها یک قتل است. ما مسلمانان شوهران غیرتی و حسود نداریم… یا خشونت خانگی  فرهنگ اسلامی نیست.»

اما مطالعات موردی چیز دیگری را نشان می‌دهند.

 خشونت خانگی در برابر قتل ناموسی

 خشونت خانگی در آمریکا مشکلی جدی است. بین ۱۹۸۹ و ۲۰۰۴، تعداد ۲۱۱۲۴ زن به دست زوج خود کشته شده و ۸۹۹۷ مرد قربانی خشونت خانگی شدند. با توجه به این که وزارت دادگستری آمریکا در این پرونده‌ها سن، دین، قومیت و شرایط مهاجرت افراد را ثبت نمی‌کند، نمی‌توان فهمید چه تعداد از این قتل‌ها ناموسی بوده‌اند.

“اونی ویکان”، یک مردم شناس اجتماعی و استاد دانشگاه اوسلو، «قتل ناموسی» را اینگونه تعریف می‌کند: «قتل به خواست خانواده برای بازگرداندن ناموس خود، پس از از بین رفتن آن. قاعده این است که همه چیز از شایعه‌ای شروع می‌شود که یکی از اعضای خانواده دست به رفتاری غیر اخلاقی زده است». اگرچه قتل‌های ناموسی در آمریکا و کانادا اقلیت قتل در خشونت خانگی را تشکیل می‌دهند، یک پدیده‌ کاملا متفاوت هستند. (جدول شماره ۱) مطالعه‌ای در ایالت ماساچوست در سال ۲۰۰۸ یافت که «اگرچه مهاجران ۱۴ درصد کل جمعیت ایالت را تشکیل می‌دهند، مسئول ۲۶ درصد از ۱۸۰ قتل خانگی بین ۱۹۹۷ و ۲۰۰۶ بوده‌اند.»

“لنور واکر” نویسنده «سندرم زن کتک خورده» با این که مهاجران متعصب زنان خود را به شدت زیر نظر می‌گیرند موافق است. او می‌گوید: «با توجه به قوانین سخت، دلیل برای کشتنشان زیاد پیدا می‌شود». “واکر” تفاوت میان رابطه قربانی و قاتل در قتل ناموسی و خشونت خانگی را تایید می‌کند:

در خشونت خانگی که در میان غربیان صورت می‌گیرد زیاد اتفاق نمی‌افتد که برادر خواهرش را بکشد یا پسر عمو دختر عمویش را. و با وجود کودک آزاری و احتمال این که پدر کودک یا نوزادان را به قتل برساند، پدرانی که دختران نوجوان خود را بکشند بسیار کمیاب هستند.

تفاوت‌های دیگری نیز وجود دارند. “واکر” عنوان کرد که احتمال این که مردان غربی پسران کوچک را بکشند بیشتر است تا دختران را. «گاهی زنان با افسردگی پس از زایمان کودکانشان را می‌کشند و مردان نیز ممکن است از طریق “سندروم کودک تکان داده شده” کودک را بکشند». اما او موردی را به یاد نمی‌آورد که برادر، پسر عمو یا سایر اعضای خانواده در ارتکاب قتل به این افراد کمک رسانده باشند. «گاها ممکن است کسی از اعضای خانواده در هنگام قتل در خانه باشد ولی به تجربه من، آن هم بسیار کم اتفاق می‌افتد.»

رسانه‌ها شماری از قتل‌های ناموسی را در ایالات متحده، کانادا و اروپا گزارش کرده‌اند. این گزارشات نشان می‌دهد که این جرم از سوی یک مسلمان بر روی یک مسلمان دیگر اتفاق می‌افتد. (جداول ۲ و ۳) قربانیان معمولا دختران نوجوان یا زنان جوانند. همسران نیز قربانی می‌شوند ولی با آماری کمتر. و به عکس اغلب قتل‌ها طی خشونت خانگی در غرب، این قتل‌ها با برنامه ریزی دقیق انجام می‌گیرند. خانواده ممکن است برای مدتی این دختران و زنان را تهدید کنند که اگر با بی حجابی، سر باز زدن از یک ازدواج تعیین شده یا زیاده از حد غربی شدن؛ ناموس خانواده را به خطر بیاندازند کشته خواهند شد. مهمترین نکته این است که تنها در قتل‌های ناموسی چندین فرد از خانواده و فامیل دست دارند. پدر، مادر، برادر، پسر عمو یا عمه، دایی و عمو و گاها حتی پدربزرگ‌ها دست به قتل می‌زنند، اما مادران و خواهران تنها در قانع کردن آنان نقش دارند. پاره‌ای از مادران ممکن است به صورت فعال در این قتل‌ها مشارکت داشته باشند. مثلا این مادران ممکن است در به دام انداختن دختر تقش بیافرینند. در بعضی موارد رانندگان تاکسی، همسایه‌ها یا اعضای مسجد از فرار دختر مورد هدف جلوگیری می‌کنند، محل اختفای او را به خانواده گزارش می‌دهند و پس از آن برای ایجاد اشکال در تحقیقات پلیس همکاری می‌کنند. برای انجام قتل ممکن است از افراد زیر سن قانونی یا افراد مسن تر استفاده شود که در صورت دستگیری، مدت زندانی آنها کمتر باشد.

خشونت خانگی معمولا تشویق و تایید نمی‌شود، حتی از سوی مرتکبان جرم. در غرب مردانی که زنان خود را کتک می‌زنند طرد می‌شوند. یکی از بزرگترین تفاوت‌های خشونت خانگی و قتل‌های ناموسی در همین جاست. مسلمانانی که قتل ناموسی را انجام می‌دهند یا در آن دست دارند، کار خود را قهرمانانه و یا انجام وضیفه شرعی خود می‌دانند. تحقیقی در زندان‌های ترکیه نشان داده است که از سوی اجتماع هیچ گونه بدنامی‌ متوجه قاتل ناموسی نمی‌شود. با وجود این که «شورای روابط آمریکایی-اسلامی» ادعا می‌کند که هیچ ارتباطی بین اسلام و قتل‌های ناموسی وجود ندارد، همچنان روحانیون بسیاری هستند که تنبیه کردن زنی که فرمانبردار نیست را آموزش می‌دهند. روحانیون اندکی قتل‌های ناموسی را به عنوان عملی غیر اسلامی محکوم می‌کنند. قتل ناموسی کسی را بدنام نمی‌کند.

 تفاوت‌ها میان قتل‌های ناموسی و خشونت خانگی

قتل ناموسی   

  • معمولا از سوی مسلمانان علیه زنان جوان یا دختران مسلمان صورت می‌گیرد.
  • معمولا از سوی پدر بر روی دختران و زنان جوان صورت می‌گیرد. همسران و دختران با سنین بالاتر نیز ممکن است قربانی شوند ولی آمار آن پایین تر است.                
  • با دقت برنامه ریزی شده اند. تهدید به قتل معمولا به عنوان وسیله کنترل استفاده می‌شود.
  • افراد زیادی در خانواده مانند مادر، پدر، برادر، پسر عمو و عمه، عمو و دایی، پدربزرگ یا دیگران در برنامه ریزی و اجرای آن نقش دارند. اگر دختر فرار کند، اقوام به دنبال او می‌گردند تا او را پیدا کنند و بکشند.
  • دلیل این قتل این است که آن زن یا دختر موجب «بی ناموسی» خانواده شده است.
  • دست کم در نیمی از مواقع این قتل ها به صورت وحشیانه انجام می‌گیرند. قربانی ممکن است مورد تجاوز قرار بگیرد، زنده به آتش کشیده شود، سنگسار شود یا زیر کتک بمیرد، گلویش بریده شود، اندامش تکه تکه شود، مورد ضربات متعدد چاقو قرار گیرد، به آهستگی خفه شود و….
  • اقوام و جامعه برای قتل ناموسی ارزش قائل می‌شوند. آنان قاتل را در نام اسلام محکوم نمی‌کنند. معمولا قتل‌های ناموسی به عنوان اعمال قاعده و قانون دیده می‌شوند.
  • قاتل یا قاتلان ابراز پشیمانی نمی‌کنند. بر عکس، خود را قربانی می‌دانند که تلاش کرده اند از خود و خانواده در برابر بی ناموسی دختر دفاع کنند.    

خشونت خانگی

  • مردان با مذاهب مختلف آن را علیه زنان بزرگسال انجام می‌دهند.
  • از سوی یک همسر مرد بر روی یک همسر یا زوج عاطفی صورت می‌گیرد.
  • قتل معمولا بدون برنامه و تصادفی صورت می‌گیرد.
  • قتل به وسیله یک مرد و بودن هیچ همکاری‌ از سوی خانواده صورت می‌گیرد.
  • قاتل مفهومی به عنوان «ناموس» خانواده را مطرح نمی‌کند. دلایل از پختن غذای بد گرفته تا خیانت زن به مرد، تلاش زن برای دفاع از کودکان در برابر خشونت مرد یا شکایت زن به مقامات می‌توانند متفاوت باشند.
  • اگرچه گاها زنان ممکن است زنی زیر کتک کشته شود، در این نوع قتل، قاتل معمولا به ضرب گلوله یا ضربه چاقو زن را به قتل می‌رساند.
  • قاتل به عنوان یک مجرم دیده می‌شود و هیچ کس از او به عنوان یک قهرمان دفاع نمی‌کند. این مردان به عنوان ضد جامعه، بیمار روانی یا فردی شیطانی دیده می‌شوند.
  • گاها این مردان ابراز ندامت و پشیمانی می‌کنند.

 قتل‌های ناموسی در ایالات متحده، موفق یا ناموفق

نام قربانی و سن، سال و مکان، نام و اصلیت مهاجم، انگیزه و روش:

فلسطینا عیسی، ۱۶ ساله – ۱۹۸۹ در سن لوئیس ایالت میزوری – ماریا و زین عیسی، پدر و مادر و با تشویق خواهران / از کرانه‌ باختری رود اردن / مسلمان – «زیاده از حد آمریکایی شده» و سر باز زدن از سفر با پدرش که عضو گروه تروریستی فلسطینی «ابو ندال» به عنوان رد گم کردن. – ۱۳ بار از سوی پدر مورد ضربات چاقو قرار گرفته بود، در حالی که مادر او را روی زمین نگه داشته بود

 مثال دایم، ۲۲ ساله – ۱۹۹۹ در کلیولند ایالت اوهایو – یزن دایم، موسی صالح، پسر عمو‌ها / از کرانه‌ باختری رود اردن / مسلمان – از ازدواج با پسر عمویش سر باز زده بود، به دانشگاه رفته، به دنبال شغل مستقل به عنوان معلم دبستان می‌گشت، با ماشین خودش رانندگی می‌کرد، زیاده از حد مستقل بود و به فرهنگ خود پشت کرده بود. – دو پسر عمو به او شلیک کردند و او با ریختن خون خود در گلویش خفه شد.

 لوبانیه باتیه احمد، ۳۹ ساله – ۱۹۹۹ در سنت کلرزویل ایالت اوهایو – نواز احمد، همسر متارکه کرده / پاکستان / مسلمان – تلاش داشت طلاق بگیرد – گلوی بریده؛ علاوه بر آن گلوی پدر، خواهر و کودک خردسال خواهر او نیز بریده شده بود.

 فرح خان، ۵ ساله – ۱۹۹۹ در تورنتو، کانادا – محمد خان، پدر و کنیز فاطمه، مادر خوانده / مکان نامعلوم / مسلمان – پدر شک کرده بود که کودک از مرد دیگری است – پدر و مادرخوانده گلوی او را بریدند و بدنش را تکه تکه کردند.

 جاویندر «جاسی» کائور، ۲۵ ساله – ۲۰۰۰ در پاکستان – گروهی از مردان استخدام شده توسط مالکیات کائور، مادر و سورجیت سینگ بداشا، دایی / کانادا / پاکستان / سیک – بر خلاف نظر خانواده ثروتمند خود با یک مرد فقیر که ریکشاو (کالسکه‌ای انسان آن را می‌کشد) می‌راند ازدواج کرده بود. – آدمربایی و بریدن گلو

 شهپره سعید، ۳۳ ساله – ۲۰۰۰ در شیکاگو، ایالت ایلینوی – محمد حارون، شوهر / پاکستان / سیک – انگیزه مشخص نیست، اما برای چندین ماه با یکدیگر دعوا می‌کرده‌اند – زنده به آتش کشیده شد.

 مارلین حسن، ۲۹ ساله – ۲۰۰۲ در جرزی سیتی، ایالت نیوجرزی – علیم حسن، شوهر / گویانا (همسر هندو) / مسلمان – همسر از مذهب هندو به اسلام نمی‌گرایید – شوهر که یک مکانیک بود با چاقو زن (و دوقلوهایی که در شکم داشت)، مادر و خواهر زن را زد

 آماندیپ سینگ اتوال، ۱۷ ساله – ۲۰۰۳ در «بریتیش کلمبیا»، کانادا – راجیندر سینگ اتوال، پدر / هندوستان شرقی / سیک – پدر تلاش داشت رابطه دخترش را با دوست غیر سیک خود، تاد مک آیزک پایان دهد. – پدر با ۱۱ ضربه چاقو او را از پا در آورد.

 هتریس پلتک، ۳۹ ساله – ۲۰۰۴ در اسکاتس ویل، ایالت نیویورک – اسماعیل پلتک، شوهر / ترکیه / مسلمان – زن از سوی برادر مرد مورد آزار جنسی قرار گرفته بود – با چاقو زده شده بود و به همراه دخترانش با چکش به قتل رسید

 اقصی پرویز، ۱۶ ساله – ۲۰۰۷ در تورنتو، کانادا – محمد پرویز، پدر و وقاص پرویز، برادر / مکان نامعلوم / مسلمان – نپذیرفتن حجاب – خفه شدگی

 امینه سعید، ۱۷ ساله – ۲۰۰۸ در ایروینگ، ایالت تگزاس – یاسر سعید، پدر به کمک مادر / مصر / مسلمان – والدین از «رفتار غربی» او ناراحت بودند – کشته شده با گلوله

 سارا سعید، ۱۸ ساله – ۲۰۰۸ در ایروینگ، ایالت تگزاس – یاسر سعید، پدر به کمک مادر / مصر / مسلمان – والدین از «رفتار غربی» او ناراحت بودند – کشته شده با گلوله

فوزیه محمد، ۱۹ ساله – ۲۰۰۹ در هنریتا، ایالت نیویورک – وحیدالله محمد، برادر به تشویق مادر / افغانستان / مسلمان – زیاده از حد غربی شده، بی عفت شده و برنامه داشت که در نیویورک به دانشگاه برود – ضربات چاقو

سندیلا کنوال، ۲۵ ساله – ۲۰۰۸ در آتلانتا / ایالت جورجیا – چادری رشید، پدر / پاکستان / مسلمان – پس از ازدواج از طرف والدین تایین شده تلاش داشت که طلاق بگیرد. – خفه شدگی

 در این موارد میانگین سن قربانیان ۲۱٫۵ سال بود و ۱۰ نفر از ۱۴ نفر فرزند قاتل بودند. مهمتر از آن، بیش از نیمی از این قتل‌ها با همکاری بیش از یک عضو خانواده انجام شده بود. بین قتل‌های ناموسی در اروپا و آمریکا تفاوتی وجود ندارد. نه میانگین سن افراد و نه درصد فرزندان دختر که به وسیله‌ی والدین خود به قتل می‌رسند در اروپا با آمریکا تفاوتی ندارد. (جدول ۳)

 قتل‌های ناموسی در اروپا

نام قربانی و سن، سال و مکان، نام و اصلیت مهاجم، انگیزه و روش:

سورجیت اتوال، ۲۷ ساله – ۱۹۹۸، با فریب از انگلستان به هندوستان کشیده شد – باچان اتوال، مادر بزرگ شوهر، یکی از پسرانش و یک نفر از اقوام / هند / سیک – رابطه خارج از ازدواج و برنامه ریزی برای طلاق – به بهانه یک جشن عروسی خانوادگی به هندوستان کشیده شد و در آنجا خفه‌اش کردند

 روخسانا ناز، ۱۹ ساله – ۱۹۹۹ انگلستان – برادر و مادر / پاکستان / مسلمان – از ازدواج برنامه ریزی شده از سوی خانواده سر باز زد در حالی که از دوست پسرش باردار بود. – در حالی که به وسیله‌ی مادر روی زمین نگه داشته شده بود، بوسیله برادر خفه شد.

 فدیم سهیندال، ۳۲ ساله – ۲۰۰۲ در سوئد – پدر و برادر / از کردهای ترکیه / مسلمان – ازدواج برنامه ریزی شده را نپذیرفت، دوست پسر غیر مسلمان داشت و به دنبال تحصیلات عالیه و راه حل قانونی برای مشکلش با پدر و برادرش بود. – ضرب گلوله

 هشو یونس، ۱۶ ساله – ۲۰۰۲ در انگلستان – عبدالله یونس، پدر / عراق / مسلمان – داشتن دوست پسر مسیحی و زیادی غربی شدن – ضربه چاقو و بریدگی گلو

 سحین بن زیان، ۱۷ ساله – ۲۰۰۲ در فرانسه – جمال درار، دوست پسر پیشین و همکلاسان / الجزایر / مسلمان – زیاده از حد غربی شده – تجاوز، شکنجه و زنده به آتش کشیده شدن

 انوش صدیق غلام، ۲۲ ساله – ۲۰۰۲ در نروژ- نصرالدین شمسی، شوهر / افغانستان / مسلمان – به حرف شوهرش گوش نمیداد و طلاق می‌خواست – ضرب گلوله

 ماجا برادریک، ۱۶ ساله – ۲۰۰۳ در هلند – برادر زاده‌ها و سایرین / بوسنی / مسلمان – استفاده از اینترنت برای یافتن دوست پسر- به آتش کشیده شد

 سهجا بی‌بی، ۲۱ ساله – ۲۰۰۳ در انگلستان – رفاقت حسین، پسر عمو / پاکستان / مسلمان – سر باز زدن از ازدواج تایین شده خانواده – ۲۲ ضربه چاقو

 آنیتا گیندها، ۲۲ ساله – ۲۰۰۳ اسکاتلند – اقوام مشکوک به قتل هستند / پاکستان / سیک – ازدواج با فرد غیر سیک – خفه کردن

 شفیلی احمد، ۱۶ ساله – ۲۰۰۳ انگلستان – والدین مشکوک به قتل / پاکستان / مسلمان – مخالفت با ازدواج برنامه ریزی شده از سوی والدین – خفگی

 «گول» ۳۲ ساله – ۲۰۰۴ در هلند – شوهر / افغانستان / مسلمان – می‌خواست طلاق بگیرد – ضرب گلوله

 هتین سوروجو، ۲۳ ساله – ۲۰۰۵ در آلمان – سه برادر / ترکیه / مسلمان – از ازدواج اجباری فرار کرد و روسری سر نمی‌کرد – ضرب گلوله

 رودینا قینامی، ۱۶ ساله – ۲۰۰۵ در آلبانی – پدر / آلبانی / مسلمان – سوار ماشین مرد غریبه شده بود – ضرب گلوله

 بناز محمود، ۲۰ ساله – ۲۰۰۶ در انگلستان – محمود محمود، پدر و آری محمود، عمو / کرد عراقی / مسلمان – با کسی «رابطه» داشت – مورد تجاوز قرار گرفت و خفه شد

 سمیرا نظیر، ۲۵ ساله – ۲۰۰۶ در انگلستان – اظهر نظیر، برادر و پسر عمو / پاکستان / مسلمان – عاشق یک پناهنده افغان شد و از ازدواج برنامه ریزی شده در پاکستان از سوی خانواده سر باز زد – ضرب چاقو و بریدگی گلو

 سازان بجاز عبدالله، ۲۴ ساله – ۲۰۰۶ در آلمان – کاظم محمد، شوهر / عراق / مسلمان – «نا نجیب» رفتار می‌کرد – ضرب چاقو و به آتش کشیده شد

 صبیا رانی، ۱۹ ساله – ۲۰۰۶ در انگلستان – شازاد خان، شوهر و خانواده اش / پاکستان / مسلمان – می‌خواست طلاق بگیرد – زیر کتک کشته شد

 غزاله خان، ۱۸ ساله – ۲۰۰۶ در دانمارک – برادر، پدر و سایر اعضای خانواده / پاکستان / مسلمان – خانواده، شوهر او را تایید نمی‌کردند – ضرب گلوله

 کنیز ریاض، ۳۹ ساله – ۲۰۰۶ در انگلستان – محمد ریاض، شوهر / پاکستان / مسلمان – زیاده از حد غربی شده – قربانی شدن با آتش

 سیره ریاض، ۱۶ ساله – ۲۰۰۶ در انگلستان – محمد ریاض، پدر / پاکستان / مسلمان – زیاده از حد غربی شده بود – قربانی با آتش

 سوفیا ریاض، ۱۵ ساله – ۲۰۰۶ در انگلستان – محمد ریاض، پدر / پاکستان / مسلمان – زیاده از حد غربی شده بود – قربانی با آتش

 آلیشا ریاض، ۱۰ ساله – ۲۰۰۶ در انگلستان – محمد ریاض، پدر / پاکستان / مسلمان – زیاده از حد غربی شده بود – قربانی با آتش

 هانا ریاض، ۳ ساله – ۲۰۰۶ در انگلستان – محمد ریاض، پدر / پاکستان / مسلمان – زیاده از حد غربی شده بود – قربانی با آتش

 حینا سلیم، ۲۱ ساله – ۲۰۰۶ ایتالیا – پدر و برادر شوهر / پاکستان / مسلمان – به سنن پاکستانی احترام نمی‌گذاشت، طلاق گرفته بود و لباس شکم نما می‌پوشید – به ضرب چاقو

 صنعا علی ۱۷ ساله – ۲۰۰۷ در انگلستان – شوهر / پاکستان / مسلمان – انگیزه مشخص نیست ولی بازرسان احتمال انگیزه‌های ناموسی را می‌دهند – به ضرب چاقو

 مرسل عبیدی، ۱۶ ساله – ۲۰۰۸ در آلمان – احمد عبیدی، برادر و پسر عمو / پاکستان / مسلمان – بیش از اندازه آزادی می‌خواست و قدر ارزش‌های اسلامی را نمی‌دانست – به ضرب چاقو

 هم در اروپا و هم در آمریکای شمالی،  بیش از نیمی از موارد، اقوام قتل‌های ناموسی را به وحشیانه‌ترین شکل مانند چندین ضربه چاقو، تجاوز، به آتش کشیدن و زیر پتک خرد کردن انجام می‌دهند. زنان غربی تنها در شرایطی که قاتل چندین نفر را می‌کشد ممکن است با چنین خشونتی رو به رو شوند و در این موارد قاتل عضو خانواده نیست و مقتول غریبه است. با وجود مغالطه گروه‌های اسلامی در آمریکا، تحقیقات کاملا نشان می‌دهند که قتل ناموسی با خشونت خانگی تفاوت اساسی دارد. تمامی قتل‌های ناموسی به دست مسلمانان صورت نمی‌گیرد اما اکثریت قاطع موارد، مربوط به مسلمانان است. ۹۰ درصد قتل‌های ذکر شده در دو جدول بالا به دست مسلمانان صورت گرفته است. به هر حال در تمامی این موارد قاتل مقتول را مجرم به شکستن قوانین دینی می‌داند و بدون پشیمانی دست به این کار می‌زند.

با وجود کوچک بودن موارد در این تحقیقات، به نظر می‌رسد که میزان قتل‌های ناموسی در آمریکا رو به رشد است و این مربوط به مهاجرین نسل اولی می‌شود. مشکلات متفاوت هستند. اما از مهاجرت از کشورهای دارای جمعیت با اکثریت مسلمان ریشه می‌گیرد. مکان‌هایی مانند سرزمین‌های فلسطینی، بخش کرد نشین عراق و ترکیه، کشورهای دارای اکثریت مسلمان در منطقه بالکان، بنگلادش، مصر و افعانستان. پاکستانی‌ها بالاترین شمار را در این مورد دارند و نقطه مشترک بین این موارد دین است، نه فرهنگ.

 برخورد اخلاقیات در فرهنگ‌ها

مشکلی که غرب با آن روبروست پیچیده است. مسلمانان، سیک‌ها و هندو‌ها ناموس و اخلاقیات را مسائلی خانوادگی و گروهی می‌دانند. حقوق مربوط به گروه است، نه فرد. حقوق خانواده، قوم و قبیله بر حقوق بشر فرد برتری دارند.

در این گروه‌ها، متفکرین دلیل را حل شدن مهاجران در فرهنگ غربی می دانند. مثلا اتهام «اسلام هراسی» مانع گفتگوی سیاست گذاران می شود و این سیاست گذاران نمی‌توانند مشکلات میان مهاجران مسلمان را مورد توجه قرار دهند. با این وجود مداخلات قانونی در اروپا که دارای ۲۰ تا ۳۰ میلیون مهاجر مسلمان و فرزندانشان هستند در راه است. این رقم در آمریکا و کانادا تنها حدودا ۴ میلیون است. در نتیجه قتل ناموسی در اروپا بیشتر به چشم می‌خورد تا در آمریکای شمالی. در سال ۲۰۰۴ کشور سوئد اجلاسی در مورد قتل‌های ناموسی برگزار کرد و خواستار واکنش جهانی به این موضوع شد. شرکت کنندگان به این نتیجه رسیدند:

با خشونت زیر پرچم ناموس باید به عنوان مانعی برای حقوق بشر زنان مبارزه شود. ارتباط ناموس و بکارت زنان باید مورد چالش قرار گیرد. هرگز نباید پذیرفت که آداب، سنن و مذهب برای سر باز زدن از تغییر برای کاهش خشونت علیه زنان، از جمله قتل‌های ناموسی به کار گرفته شوند. خشونت علیه زنان باید از زاویه دید «حقوق زنان» مورد بررسی قرار گیرد. در زمینه‌های قانون، اشتغال، تحصیل و حقوق و سلامت جنسی باید گام‌هایی برداشته شود. احترام به حقوق بشر زنان مستقیما با دموکراسی ارتباط دارد. کنوانسیون‌های بین المللی باید در داخل قوانین کشورها نیز تصویب شوند.

از آن زمان کنفرانس‌های منطقه‌ای در فرانسه، انگلستان و آلمان برگزار شده است. پلیس انگلستان شروع به پنهان کردن زن‌ها کرده است، همان گونه که در آمریکا شاهدان ارتکاب جرم را مخفی نگه می‌دارند. قوانین جدید وضع شده است که به پلیس انگلستان اختیارات بیشتری برای حمایت از زنان بریتانیایی می‌دهد. مثلا اگر دختری دزدیده شده و (معمولا در پاکستان) به زور به عقد کسی در آورده شده است، با خواست آن زن پلیس اجازه نجات دادن او و بازگرداندنش به انگلستان را دارد. واحد جدید پلیس برای موارد ازدواج اجباری و برنامه ریزی شده کودکان راه اندازی شده است. جنبش به نام «یک قانون برای همه» اخیرا در بریتانیا برای مخالفت با قوانین شریعت اسلام به راه افتاده است. این جنبش از سوی مریم نمازی که با قتل و سایر جرایم ناموسی مبارزه می‌ کند راه اندازی شده است. او این جنبش را برای توقف استفاده از دادگاه‌های شریعت به راه انداخت، چرا که دادگاه‌های شریعت بر علیه زنان تبعیض قائل می‌شوند. علاوه بر این به مدارس در هلند دستور داده شده است که نسبت به جرایم ناموسی توجه بیشتری نشان دهند. این دستور پس از مطالعه‌ای از سوی «وزارت ادغام [مهاجران]» صادر شد.

پلیس آمریکا در ۴۰ سال اخیر پیشرفت‌های بسیار چشمگیری در زمینه خشونت علیه زنان داشته است. با این وجود هنوز پناهگاهی برای زنان و دختران کتک خورده مسلمان، هندو و سیک که احتمال قتل ناموسی را می‌دهند وجود ندارد. پناهگاه‌های معمولی در زمینه قتل ناموسی و خانواده‌هایی که می توانند با سرپرستی از این زنان و دختران در مقابل خانواده‌شان محافظت کند تخصص ندارند. مخالفان ممکن است با این امر به عنوان «سرکوب فرهنگی» مخالفت کنند، چرا که آن زنان و دختران مجبورند هویت واقعی خود را برای زنده ماندن رها کنند.

نجات دادن زنان بالغ مهاجر دشوارتر است چرا که این زنان معمولا با کسی خارج از دایره‌ نزدیک خانواده‌شان ارتباطی ندارند. این زنان تنها زمانی که دچار جراحاتی می‌شوند که نیاز به درمان دارد با غریبه‌ها تماس می‌گیرند.

آموزش مذهبی نیز ممکن است لازم باشد. بر اساس این گزارشات در ۹۰ درصد قتل‌های ناموسی در غرب، قاتل و قربانی هر دو مسلمانند. قاتلان ممکن است قرآن یا دستورات اسلام را اشتباه تفسیر کنند، یا به عمد و دلایل منفی، یا تنها به دلیل این که عقاید مسلمانان بردار را نمی دانند. در بسیاری از موارد نیز ممکن است فرد سنت‌های منطقه خود را با اسلام پیوند بزند و به این نتیجه برسد.

اینجاست که سازمان‌های کانادایی و آمریکایی مسلمانان می‌توانند نقش بزرگی را ایفا کنند؛ در صورتی که دست از مغالطه بکشند و ریشه مذهبی مشکل را بپذیرند. اکنون زمان آن است که روحانیون بدون هیچ ملاحظه‌ای اعلام کنند که کشتن دختران، زنان، خواهران، دختر عموها و… خلاف اسلام است. شماری از فعالان فمینیست که با زنان مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند می‌گویند که روحانیونی که به حقوق زنان باور دارند به آنان بسیار کمک کرده‌اند. روحانیون باید به صورت علنی قاتلان ناموسی را شناسایی کرده، به آن‌ها اشاره کنند و آبرویشان را ببرند. روحانیونی که حاضر به انجام این کار نیستند باید مورد چالش قرار گیرند.

وقتی مسئله تروریسم مطرح است، پلیس و ماموران قانون باید بدانند کدام گروه یا دسته از مسلمانان را برای همکاری مورد بررسی قرار دهند. بسیاری از سازمان‌هایی که نام حقوق شهروندی بر خود نهاده‌اند مانند «شورای روابط اسلامی و آمریکایی» (CAIR) به سوی برداشت های افراطی اسلام گرایش دارند. گروه‌هایی مانند «کنگره اسلامی آمریکا» و «فروم اسلامی آمریکایی برای دموکراسی» برای برابری و حقوق بشر فعالیت می‌ کنند و با توجه به این که فعالیت‌های آنان عربستان سعودی و سایر سرمایه گذاران را در سایه منفی قرار می‌دهد، معمولا بودجه اندکی دارند. اگر منابع جایگزین برای سرمایه گذاری در این سازمان‌ها وجود داشته باشد، این سازمان‌ها می‌توانند دست به آموزش مسلمانان علیه قاتلان ناموسی بزنند.

مسئولان مهاجرت آمریکا و کانادا نیز باید به این موضوع توجه کنند. آنان باید مهاجران مسلمان یا شهروندان تازه مسلمان را مطلع سازند که کتک زدن زنان و قتل ناموسی اعمال مجرمانه هستند و هم قاتل و هم شرکایش مورد تعقیب قرار می‌گیرند. برابری فرهنگی آن گونه که در انگلستان و هلند برای توجیه استفاده شده است نباید مورد قبول قرار بگیرند. تا زمانی که این گروه‌ها به مغالطه خود ادامه دهند و پلیس و ماموران قانون داستان دروغ آنان را باور کنند، هر روز زنان بیشتر و بیشتری در غرب بر سر «ناموس» به قتل خواهند رسید. این نوع از قتل ممکن است شدت یابد. اگر قوانین غرب مداخله نکنند، خون این زنان روی دستان جامعه خواهد بود.



  1. Anonymous said on دی ۱۹, ۱۳۹۳

    افراط گرایی مذهبی (ناموس پرستی) تنها یکی از عوامل خشونت در مقابل زنان است. وجوه مهم تر البته تابوها، جامعه ی مردسالار، سنت ها و البته افراط گرایی مذهبی ست. قتل ناموسی بیشتر از اینکه مربوط به دین باشد، امری فرهنگی ست.
    علاقه مند هستم بدانم خشونت بی مرز در هند درمقابل زنان را چطور توجیه می کنید!

Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱