صفحه اصلی  »  این سو و آن سو خبر  »  شعارهای خانوادگی شهر...
آذر
۲۸
۱۳۹۳
شعارهای خانوادگی شهرداری نشان از خشونت دارد
آذر ۲۸ ۱۳۹۳
این سو و آن سو خبر
۰
image_pdfimage_print

14501_584

از دولت قبل لایحه‌ها و موادی به ما به ارث رسید که آنها را در شش ماه بررسی کردیم و هر بخشی که دیدیم می‌تواند عملی شود، داخل برنامه‌های خود قرار دادیم. از طرف مجلس به ما فشارهایی آورده می‌شود. وقتی موضوع اسیدپاشی در مجلس مطرح شد یکی از زنان مجلس باید در نطق پیش از دستور خود می‌گفت زنان ما امنیت ندارند. امسال در قانون امر به معروف و نهی از منکر مواردی آمده که برخلاف حقوق بشر است، اما نمایندگان زن مدافع آن بودند.

به گزارش مهرخانه، با توجه به رسالت خود جهت اطلاع‌رسانی جامع اقدامات و فعالیت‌های صورت‌گرفته در حوزه زنان، مبادرت به پوشش همایش‌ها، جلسات، نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های گوناگون که توسط طیف‌های فکری و سیاسی مختلف برگزار می‌شود، می‌کند. بدیهی است این اقدام صرفاً جهت اطلاع‌رسانی به علاقه‌مندان حوزه زنان صورت گرفته و لزوماً بیانگر دیدگاه‌های مهرخانه نیست.

چهارمین نشست مدنی «حق بر شهر» با عنوان «فضاهای شهری و خشونت ساختاری علیه زنان» با حضور اشرف گرامی‌زادگان؛ معاون حقوقی معاونت امور و زنان و خانواده ریاست جمهوری، شهلا اعزازی؛ جامعه‌شناس و نیکزاد زنگنه؛ فعال حقوق زنان، در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد.

به گزارش خبرنگار مهرخانه، اعزازی با بیان این که ۱۵ سال پیش اولین تحقیقات درباره خشونت خانگی علیه زنان در ایران صورت گرفته است، اظهار داشت: در این تحقیقات بیشتر به دنبال ویژگی‌های فردی زنان و مردان مانند فقر، بیکاری و … بودند که در این زمینه نیز نتایج متعددی به دست آمد. در آن دوره مقاله‌ای نوشتم با این موضوع که نباید تنها به روابط زنان و مردان داخل خانه توجه کرد. اگر ساختار جامعه به‌گونه‌ای باشد که در نهادهای سلسله‌مراتبی عده‌ای که بالا هستند از توانمندی سایر افراد جلوگیری کنند، این ساختار مولد خشونت است.

وی در ادامه گفت: نگاه من در آن مقاله به قوانین خانواده بود که اگر قوانین فردی را مجاز به اعمال خشونت کنند، متغیرهای دیگر نقش حاشیه‌ای دارند. ساختار اجتماعی اگر بر اساس خشونت شکل گیرد، باعث افزایش خشونت در خانواده و جامعه می‌شود.

این فعال زنان خاطرنشان کرد: در همان دوران تحقیقاتی هم در فضاهای عمومی انجام گرفت؛ مانند خیره نگاه کردن مردان به زنان یا گفتن کلماتی که باعث ناراحتی زنان در مکان‌های عمومی می‌شود. امروزه خشونت‌ها در فضاهای عمومی شهری ابعاد زیادی دارند. تغییرات زیادی در جامعه ایران اتفاق افتاده‌اند که این تغییرات در مورد زنان بسیار بیشتر بوده است، اما زنان هنوز با مشکلات زیادی برای حضور فعال در عرصه‌های مختلف مواجه هستند.

اوج تغییرات در حوزه زنان ورود آنها به دانشگاه بود

اعزازی بیان داشت: اوج تغییرات در حوزه زنان، ورود آنها به دانشگاه بود که شصت درصد ورودی‌ها به دانشگاه‌ها را تشکیل دادند. اکنون زنان در فضاهای شهری که برای مردان ساخته شده است، حضور فعال دارند. این تغییرات موجب تحول در خانواده شد؛ به این صورت که دختران دیر ازدواج می‌کنند، بچه نمی‌خواهند، کار برایشان مهم است و به محض این که ناراحتی پیش می‌آید، طلاق می‌گیرند. به عبارت دیگر، اکنون فردیت اهمیت یافته و دولت‌ها باید با روش‌های درست با این مسئله برخورد کنند.

مردسالاری در خانواده‌ها کاهش یافته است

وی ضمن بیان این مطلب که مردسالاری در خانواده‌ها کاهش یافته است و مردان قدرت ۵۰ سال پیش خود را ندارند، گفت: این تغییرات، مورد قبول جامعه سنتی واقع نشد و در این زمینه کارهایی انجام دادند مثل تبلیغ و تشویق ازدواج و پرداخت وام ازدواج. از سوی دیگر، گفتند امکانات و قدرت مردان را در خانواده بیشتر کنیم و قوانینی برای خانواده وضع کردند مثل اجازه چندهمسری، صیغه یا سقف گذاشتن برای مهریه. همچنین در عرصه‌های عمومی محدودیت هایی برای زنان ایجاد کردند؛ مانند تفکیک جنسیتی در دانشگاه‌ها، بومی‌گزینی و منع دختران برای ورود به برخی رشته‌ها. از سوی دیگر، در فضاهای عمومی اندرونی و بیرونی ساختند؛ مثل واگن‌های مترو که مردانه و زنانه است و افرادی که وارد مترو می‌شوند انگار وارد یک فضای خصوصی شده‌اند. پارک‌های زنانه و بیمارستان‌های زنانه نیز از دیگر اقداماتی بود که در این عرصه صورت گرفت.

اعزازی در رابطه با استدلال‌هایی که پشت این اقدامات وجود داشت، گفت: یکی از استدلال‌ها این بود که زنان را به این وسیله در محیط‌های امن نگه می‌داریم که از آزار مردان در امان باشند. استدلال دیگر در مورد دانشگاه و مشاغل این بود که زنان باعث می‌شوند مردان به راه‌های ناهنجار کشیده شوند. پشت این دو استدلال این مطلب وجود داشت که جای زن در خانه است و اگر مجبور است بیرون بیاید، باید حصاری برای او بکشیم و زنان را در جامعه نامرئی کنیم. این روش‌ها به صورت ساختاری صورت گرفت که نتیجه آنها خشونت است.

برخی معتقدند حضور زنان در فضاهای عمومی تهدیدی برای مردانگی مردان است

این فعال زنان با بیان این که در تمام جوامع، زنان از مردان فرودست‌تر هستند، خاطرنشان کرد: در جوامع مختلف این اعتقاد وجود دارد که مردان کامل هستند، اما این مردان کامل هویت مردانه خود را از طریق کنترل کامل روی زنان و بدن آنها کسب می‌کنند. مردی کامل است که زنش را کنترل کند و بگوید کجا برو، کجا نرو یا چه کاری می‌توانی انجام دهی و چه کاری نمی‌توانی؛ اما مردانی که مردانگی خود را در مسایلی غیر از اعمال قدرت روی بدن زن می‌بینند، این مسایل برایشان مهم نیست و اجازه می‌دهند زنانشان انتخاب کنند.

وی با اشاره به این که زنانی که در فضاهای عمومی حضور دارند تهدیدی برای مردانگی مردان هستند، اظهار داشت: برخی رفتارهای زنان تهدیدی برای مردانگی در کل جامعه محسوب می‌شود؛ بنابراین گروهی از مردان باید از طریق خشونت‌هایی که در فضای عمومی اعمال می‌کنند، نشان دهند که این فضا برای آنهاست و اگر زنان آن‌گونه که آنها می‌خواهند نباشند، می‌توانند دست به خشونت بزنند. اگر مردسالاری خصوصی نظارتی بر رفتار زنان ندارد، مردسالاری عمومی می‌گوید اگر مراقب زنانتان نباشید ما رفتارشان را کنترل می‌کنیم. در واقع، زنان به عنوان نشانه‌ای از رابطه بین دو گروه از مردان قرار می‌گیرند.

اعزازی گفت: خشونت علیه زنان هشداری به برخی از مردان است که شما مرد نیستید و این تهدید به این صورت مطرح می‌شود که ساختارها فضای جامعه را زنانه، مردانه کرده است. در اینجا زنان مقاومت می‌کنند و وارد فضاهای عمومی می‌شوند و مردانی که فکر می‌کنند هویت مردانه‌شان در معرض خطر است، دست به خشونت می‌زنند.

این فعال زنان بیان داشت: آنچه به علت ساختار اجتماعی خشونت صورت می‌گیرد، به بازتولید مردسالاری در سطح جامعه و خانواده می‌انجامد. حواس ما باید به مقرراتی باشد که فضای جامعه را زنانه – مردانه و اندرونی – بیرونی می‌کند.

قدرتی که از مردان به زنان منتقل می‌شود

اعزازی در بخش دیگری از سخنان خود در رابطه با نقش زنان در ایجاد خشونت ساختاری علیه زنان خاطرنشان کرد: زنان هم در خانواده و هم در فضاهای عمومی اعمال خشونت می‌کنند. داشتن اقتدار خوب است و همه به دنبال آن هستند. برخی اقتدار را از پول و منابع قدرت کسب می‌کنند، زنان هم معمولاً در رابطه با مردان اقتدار را از مرد کسب می‌کنند؛ یعنی نوعی قدرت انتقالی از مردان به زنان داده می‌شود، اما اقتداری که به آنها داده می‌شود چارچوبی برای آنها می‌گذارد و می‌گوید هنجارهای مردانه مرا باید اعمال کنی، اما اگر فراتر از آن عمل کنی، چون قدرت انتقالی است، می‌توانم آن را از تو بگیرم.

فضاهای عمومی و شهری براساس روابط قدرت مردانه شکل گرفته‌اند

به گزارش مهرخانه، سخنران بعدی این نشست نیکزاد زنگنه از فعالان حقوق زنان بود. وی طی سخنانی گفت: طراحی شهری یکی از عوامل تأثیرگذار بر احساس امنیت است. اگر هر کاری برای ایمن‌سازی فضای شهری انجام دهیم، در درجه اول باید مشارکت شهروندان را طلب کنیم. ایمن‌سازی در فضای شهری به ما این ایده را می‌دهد که طراحی شهری یک ایده خنثی نیست، فضا یک مکان خنثی نیست و از جنس، جنسیت، روابط جنسیتی، روابط قدرت که در جامعه وجود دارد، تشکیل شده است. فضاهای شهری واجد عناصر اجتماعی و فرهنگی هستند. این که فضاهای عمومی و شهری براساس روابط قدرت مردانه شکل گرفته‌اند، به این دلیل است که مردان نقش نان‌آور خانواده و زنان نقش‌های خانگی را داشته‌اند. اگر امروز این نقش متفاوت شده، لازم است که در سازماندهی فضا تغییراتی صورت گیرد.

وی افزود: اهمیت ایمن‌سازی، ما را به این مسئله می‌رساند که ترس‌هایی که زنان در عرصه عمومی دارند، براساس واقعیت است. موضوع مهم‌تر این است که زمانی که زن‌ها عرصه عمومی را به هر دلیل ترک می‌کنند و به عرصه خصوصی رانده می‌شوند، فضای عرصه عمومی برای همه ناامن می‌شود؛ این‌که فضا را طوری برای زنان طراحی کنیم که نتوانند راحت در عرصه عمومی حضور داشته باشند و خشونت را در طی زمان بیشتر تقویت می‌کنیم، اما این حق زنان است که از فضایی برابر در محیط عمومی برخوردار باشند.

این فعال حقوق زنان بیان داشت: ما پیشنهاداتی برای ارتقای امنیت در فضای شهری داریم که البته عملی‌شدن این پیشنهادات، مستلزم تغییر رویکرد کلی نسبت به حضور زنان در فضای شهری و همچنین مستلزم این است که فشارهای امنیتی از روی فعالان حقوق زنان برداشته شود؛ زیرا فعالان حقوق زنان در مقابل فعالان حقوق کودک هنوز نمی‌توانند با شناسنامه و به صورت رسمی در محله‌ها فعالیت کنند. چه ایرادی دارد فضایی فراهم کنیم که فعالان حقوق زنان بتوانند در محله‌ها فعالیت کنند؟

ایده بازبینی امنیتی

زنگنه گفت: اولین پیشنهاد ما فرآیندی است که در بسیاری از کشورها اجرا شده و نام آن ایده «بازبینی امنیتی» است. هدف این رویکرد این است که توجه شهروندان را به این معطوف کند که فضایی که در آن زندگی می‌کنند، چه عناصری دارد؟ چه مکان‌هایی از آن فضا به آنها احساس امنیت و کجاها به آنها احساس ناامنی می‌دهد؟ بازبینی امنیتی یعنی وارد منطقه‌ای شویم و عناصری که آن فضا را امن یا ناامن می‌کند، شناسایی کنیم و راهکاری برای رفع ناامنی ارائه دهیم.

عواملی که بر امنیت تأثیر می‌گذارند

وی با اشاره به عواملی که بر امنیت تأثیر می‌گذارند، گفت: این عوامل به سه دسته کلی تقسیم می‌شوند. یک دسته کالبدی است؛ مثل سیستم روشنایی، شناسایی مکان‌هایی که تاریک هستند، وضعیت پیاده‌روها و پل هوایی‌ها. دسته دیگر، جاهایی هستند که در فضای شهری تردد ایجاد می‌کنند؛ مانند دستفروشی‌ها، تلفن‌های عمومی یا دکه‌های روزنامه‌فروشی. به‌طور کل باید به این مسئله توجه داشت که رویکردی که در قبال برخوردی که با زنان در عرصه عمومی صورت می‌گیرد، چگونه است؟

زنگنه افزود: امنیت یک بازار پر رفت و آمد از یک مکان خیلی خلوت بیشتر است، اما همان بازار هم زمانی که خیلی شلوغ می شود می‌تواند احساس ناامنی به انسان دهد و این‌جاست که مشخصات کالبدی صرفاً کارآیی ندارد و رویکرد آدم‌های مختلف نسبت به خشونت مطرح می‌شود و آموزشی که به مردان در این خصوص داده می‌شود، اهمیت دارد و رویکرد شهروندان مهم‌تر از برخوردهای انتظامی است و شهروندان می‌توانند بهترین ناظر برای جلوگیری از خشونت علیه زنان باشند.

لزوم خودگردان شدن مدیریت شهری

این فعال حقوق زنان پیشنهاد دوم خود را خودگردان شدن مدیریت شهری دانست و یادآور شد: محله‌های ما باید خودگردان اداره شوند. در این صورت مشارکت واقعی شهروندان گرفته می‌شود و در راستای این مشارکت، نهادهای مردمی تقویت می‌شوند. شهرداری تهران تاحدودی طی سال‌های گذشته این رویکرد را داشته است که البته نقصا‌ن‌هایی در این زمینه وجود داشته است و موفقیت‌های چندانی به دست نیاورده‌اند. مدیریت شهری باید آزادی عمل نهادهای شهروندی را تسهیل کند و همه مردم را در مدیریت شهری به مشارکت بطلبد. مهم‌ترین نکته در خودگردان شدن مدیریت شهری، این است که با این رویکرد وارد محله‌ها می‌شویم که صدای زنان را بشنویم، ولی بین همین زنان، زنان دیگری هستند که به دلایل قومیتی، مذهبی و غیره در اقلیت قرار دارند و صدای آنها کمتر شنیده می‌شود. اگر می‌خواهیم مدیریت شهری مشارکتی داشته باشیم که امنیت همه از جمله زنان را تأمین ‌کند، باید صدای همه این افراد را بشنویم.

ضرورت طراحی نقشه جامع ملی خشونت در کشور

وی افزود: پیشنهاد سوم ما این است که یک نقشه جامع ملی خشونت در کشور تهیه شود و از یک روش کیفی به نام نقشه‌کشی اجتماعی برای تهیه این نقشه استفاده گردد. این روش آسیب‌های اجتماعی را با مشارکت خود افرادی که در آن نقشه زندگی می‌کنند، جانمایی می‌کند. اگر این کار را در سطح محلی و ملی انجام دهیم، نقشه جامعی خواهیم داشت که می‌توانیم بدانیم چه جاهایی ناامن است و چیزهایی که از دستمان برمی‌آید؛ مثل روشنایی معابر، هرس‌کردن درختان و … مزیت دیگر این روش این است که زنان را صرفاً به عنوان ابژه خشونت ندیدیم، بلکه از آنها مشارکت فعال گرفتیم.

زنگنه خاطرنشان کرد: از مسئولین می‌خواهم به زنان و فعالان حقوق زنان فرصت تشکل‌سازی در محله‌ها بدهند و اجازه دهند نهادهایی شکل گیرند که با موضوع مشخص زنان، کار کنند و این اطمینان را به آنها می‌دهم که اگر فعالیت‌های زنان در محلات پاگیرد، امنیت محلات کاملاً تأمین می‌شود و به حل شدن سایر معضلات محلی نیز کمک می‌کند.

به گزارش مهرخانه، اشرف گرامی‌زادگان؛ معاون حقوقی معاونت امور و زنان و خانواده یکی دیگر از سخنرانان این نشست بود. وی با بیان این که فضای شهری ما اصلاً استاندارد نیست، گفت: ما همیشه در کنار فعالان مدنی بودیم و خواهیم ماند. هرچند من در یک سال اخیر به دولت پیوستم، اما برای تحول در جامعه زنان تلاش می‌کنیم و همراه جامعه مدنی هستیم؛ چون مردم باید در همه امور به‌خصوص در حوزه شهری مشارکت داشته باشند.

فعالان زن درخصوص قانون مدیریت خدمات کشوری اظهارنظر کنند

وی در رابطه با فعالیت‌های یکسال اخیر معاونت زنان بیان داشت: ما در رابطه با قانون مدیریت خدمات کشوری ۲۲ جلسه به همراه خانم باستانی در خدمت کمیسیون بودیم و در خصوص مواردی که لازم بود برای زنان دیده شود، بحث کردیم. این قانون هنوز وارد مجلس نشده و به تصویب نرسیده است و هنوز فعالان این حوزه فرصت دارند نظرات خود را به کمیسیون اجتماعی دولت ارایه دهند.

شعارهای خانوادگی شهرداری نشان از خشونت دارد

گرامی‌زادگان در خصوص فضاهای شهری گفت: نقاشی‌های دیواری که در خیابان جردن وجود دارد، مناظری از روستاییان و عشایر است؛ در حالی‌که فرهنگ منطقه جردن به‌گونه دیگری است. این چه نوع زیباسازی شهری است؟ تمام شعارهای تبلیغاتی شهر، نشان از خشونت دارد؛ حتی شعارهای خانوادگی شهرداری که زیبنده شهروندان نیست و خشونت دارد.

وی افزود: روزی از یکی از اتوبان‌ها رد می‌شدم که لاله اسکندری بازیگر سینما را در حال کاشی‌کاری زیر یک پل دیدم. دو روز بعد دیدم که کاغذ روی اسم خانم اسکندری چسبانده‌اند. حمل بر این کردم که این اتفاق به دلیل زن‌بودن او افتاده است. در شهر ما استانداردهای شهری وجود ندارد، هویت تهران مغشوش است، تبلیغات شهری نامأنوس است و روی پل‌های هوایی، عدم امنیت وجود دارد.

گرامی‌زادگان در رابطه با طرح‌ها و لوایحی که در دولت و مجلس مطرح می‌شود، اظهار داشت: طرح را نمایندگان با ۱۵ امضا در مجلس مطرح می‌کنند که اگر تصویب شد قانون می‌شود، اما لایحه از طرف دولت می‌آید؛ یعنی دولت می‌خواهد کاری انجام دهد که لایحه آن را ارایه می‌دهد. از طرح‌های زیبای نمایندگان مجلس چیزی جز طرح امر به معروف و نهی از منکر در نمی‌آید!

انتقاد از عملکرد زنان مجلس در قضیه اسیدپاشی اصفهان/ در قانون امر به معروف و نهی از منکر مواردی آمده که برخلاف حقوق بشر است

وی در ادامه گفت: از دولت قبل لایحه‌ها و موادی به ما به ارث رسید که آنها را در شش ماه بررسی کردیم و هر بخشی که دیدیم می‌تواند عملی شود، داخل برنامه‌های خود قرار دادیم. از طرف مجلس به ما فشارهایی آورده می‌شود. وقتی موضوع اسیدپاشی در مجلس مطرح شد یکی از زنان مجلس باید در نطق پیش از دستور خود می‌گفت زنان ما امنیت ندارند. امسال در قانون امر به معروف و نهی از منکر مواردی آمده که برخلاف حقوق بشر است، اما نمایندگان زن مدافع آن بودند.

مسایلی که دیدگاه‌های مردسالارانه جامعه را نشان می‌دهند

گرامی‌زادگان خاطرنشان کرد: حضور ۹ زن در مجلس، قوانینی که از مجلس می‌آید و نقصان‌های قانونی؛ نشان می‌دهد که دیدگاه‌های مردسالارانه در جامعه وجود دارد. در سند برنامه پنجم توسعه ماده ۲۲۷ درباره امنیت بود، اما الان که سال آخر برنامه است، این سند برای تدوین در دست وزارت کشور است و هنوز پیش‌نویس آن به دست ما نرسیده است. این مسئله طبق قانون به وزارت کشور واگذار شده و ما تنها راهنمایی و همکاری کردیم.

پیشنهاد معاونت زنان؛ تشکیل مرجع ملی صیانت از حقوق زنان

معاون حقوقی معاونت امور و زنان و خانواده افزود: پیشنهاد ما مرجع ملی صیانت از حقوق زنان بود، اما نمایندگان گمان کردند ما به دلیل سند سیدا این مسئله را مطرح کردیم، اما ما گفتیم همانطور که از حقوق کودکان دفاع می‌کنیم، مرجع ملی صیانت از حقوق زنان را هم بر همان مبنا تشکیل دهیم.

گرامی‌زادگان با اشاره به این مراکز مربوط به زنان در کشور، اظهار داشت: شورای اجتماعی فرهنگی زنان، کمیسیون زنان مجمع تشخیص مصلحت، معاونت زنان و خانواده ریاست جمهوری از جمله مراکز مربوط به زنان هستند. طبق نظر مقام رهبری نیز باید نهادی فراقوه‌ای تشکیل شود.

کار معاونت امور زنان سیاست‌گذاری است

وی در خصوص فعالیت‌های معاونت زنان گفت: کار ما برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری است که این کار از طریق همکاری با سایر دستگاه‌های اجرایی صورت می‌گیرد. ما ۱۶ موافقت‌نامه با سایردستگاه‌ها منعقد کرده‌ایم و در واقع وظیفه معاونت، امضای تفاهم‌نامه و نظارت بر اجرای این تفاهم‌نامه‌هاست. ما در معاونت امور زنان یک کشور ۳۳ میلیون نفره هستیم.

گرامی‌زادگان بیان داشت: ۱۲ سال پیش انجمن حمایت از حقوق کشور را تأسیس کردم. وزارت کشور به ما مجوز داد، اما ناجا مجوز نداد و گفت باید تعهد دهید که زنان به خیابان نیایند، اما من حقوق‌دان هستم و گفتم نمی‌توانم برای این مسوله تعهد دهم. به علت جو امنیتی، هنوز این نگرانی در ناجا وجود دارد که مبادا مردم را به خیابان بیاوریم.

چهار وزیری که برای وزارت علوم معرفی شدند مخالف تفکیک جنسیتی بودند

وی در خصوص مشکلات دولت گفت: چهار وزیری که برای وزارت علوم معرفی شدند مخالف تفکیک جنسیتی بودند، اما مجلس به آنها رأی نداد. ما همچنان مخالف تفکیک جنسیتی هستیم و چند ماه است دولت بدون وزیر مانده است. اولین‌بار در دولت در بخش معاونت امور زنان به مسئله کودک توجه خاص شده و منشور حقوق کودک را نقد کردیم.

۲۸ آذر ۱۳۹۳



Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱