صفحه اصلی  »  پرسش و پاسخ قانونی  »  نگرانی زنانی که از ت...
آذر
۵
نگرانی زنانی که از ترس طلاق خشونت خانگی را گزارش نمی دهند
پرسش و پاسخ قانونی
۱
, , , , , ,
image_pdfimage_print

revisedques

پرسش: زنی هستم که مدت ۱۶ سال پیش ازدواج کرده ام و دو فرزند دارم. تمام این سال ها توسط شوهرم مورد خشونت بوده ام. خشونت جسمی، روانی، کلامی و دشنام ها و افتراهای جانکاه، را همیشه تحمل کرده ام به این امید که کار به طلاق نکشد و شوهرم پا به سن بگذارد و عاقل شود. دیگر به جان آمده ام. آیا راهی هست که طلاق نخواهم، اما او را وادار به تغییر رفتار کنم؟

پاسخ: منظورتان این است که اساسا وارد مراحل دادخواهی و مراجعه به مراجع قضائی نشوید؟

پرسش: بله. ترجیح من این است.

پاسخ: در این صورت از حمایت های قانونی بهره مند نخواهید شد. می توانید از طریق طرح موضوع در محفل خانوادگی و با حضور افراد مورد اطمینان شوهرتان، تغییری در رفتار شوهر بدهید و در حضور آنها از او قول بگیرید در رفتارش تجدید نظر کند.

پرسش: بارها این راه حل را تجربه کرده ام. ولی فقط تا مدت کوتاهی تاثیر داشته و دوباره همه چیز به حالت قبلی بازگشته است. اکنون دخترک ۱۴ ساله ام هم شده است هدف خشونت های پدرش.

پاسخ: ببینید به دست خودتان و با سکوت و تسلیم، کانون خانواده را متلاطم کرده اید و همواره شوهر تصورش این بوده که مردانگی یعنی خشونت نسبت به زن و فرزند. این تصور را شما در او تقویت کرده اید.

پرسش: به من حق بدهید. زن خانه داری هستم و در صورت جدا شدن سرپناهی و تامینی ندارم. او هم این را می داند و به همین دلیل احساس می کند راه گریزی ندارم.

پاسخ: آیا هرگز او را تهدید به اقدام برای طلاق کرده اید؟

پرسش: یک بار از فرط خستگی اعلام کردم که تا مدتی در رفتارش تجدید نظر کرد و بعد خشونت را از سر گرفت.

پاسخ: آیا می دانید با آن که مردان برای طلاق از حقوق وسیع و نامحدودی برخوردارند، به ندرت از طلاق استقبال می کنند؟

پرسش: بله. این را در همین زناشوئی خشونت بار فهمیده ام. ولی از بس از طلاق می ترسم، وارد طرح موضوع نشده ام.

پاسخ: حالا که همه راه های صلح آمیز را تجربه کرده اید و ثمری نداشته است، بروید سراغ قانون و دادخواهی.

پرسش: آن وقت حتما منجر به طلاق می شود؟

پاسخ: نه لزوما”. از این بار هروقت مرتکب خشونت شد راهی پلیس و پزشکی قانونی و دادسرا و دادگاه بشوید و با در دست داشتن گواهی پزشکی قانونی و استفاده از شهود دعوی را پیش ببرید.

پرسش: دعوی و شکایت به کجا می رسد؟

پاسخ: باید به تکرار این اقدامات قضائی را ادامه دهید. در هر مورد تا محکومیت قطعی شوهر پیش بروید. بعد با استناد به همه آنها و معرفی شهود بروید دادگاه خانواده و از دادگاه با توجه به این که در خانه شوهر امنیت جانی و رفاه و احترام ندارید، تعیین تکلیف بخواهید. بنویسید که شوهر با وجود آراء دادگاه در رفتارش تجدید نظر نمی کند و بااو در یک خانه احساس ناامنی می کنید. به جلسه رسیدگی که رسید به ریاست دادگاه رو کنید و بگوئید حاضرم یک شانس دیگر به او بدهم تا کانون خانوادگی ما از هم نپاشد. موافقت کند تا در حضور شما یک “گزارش اصلاحی” تنظیم بشود و در متن آن تعهد کند که رفتار خشونت آمیر در خانه را کنار بگذارد و به من اختیار بدهد تا در صورت تکرار خشونت و اثبات آن در دادگاه، بتوانم خودم را طلاق بدهم. این توافق نامه را شوهر و شما و مقام ریاست دادگاه امضاء می کنند و به اندازه یک رای قطعی معتبر و قابل اجراست.

پرسش: اگر امضاء نکرد چه می شود؟

پاسخ: باز هم این پرونده یک فرصت بزرگ در اختیارتان می گذارد تا در صورت تکرار خشونت تقاضای طلاق کنید و در این صورت شانس شما برای طلاق زیاد است. ممکن است به عجز و لابه از شما بخواهد که طلاق نگیرید. در این صورت دوباره با او راهی دادگاه بشوید برای امضای یک گزارش اصلاحی تقاضا و دادخواست بدهید. آن چه مسلم است پس از ۱۶ سال زندگی مشقت بار، اگر این مرد به شیوه مسالمت آمیز و قانونی نخواهد به راه بیاید، اصرار شما برای ادامه زندگی محنت بار زناشوئی عاقلانه و منطقی نیست و در سنین بالا بیشتر صدمه خواهید دید.



  1. Azadeh said on آذر ۶, ۱۳۹۳

    نمیدانم این خانم محترم پیام مرا میبیند یا نه. اگر نه لطفا هرکس به ایشان دسترسی دارد بهش بگوید که همه اعضای این خانواده نیاز به مشاوره و روان درمانی دارند به صورت انفرادی و خانوادگی. البته مشاور آنها باید جدا باشد. یعنی یک مشاور خانواده داشته باشند و سه مشاور (فکر کنم سه نفر هستند) بالینی یکی برای هرکدام. شاید هم بد نباشد این خانم عزیز قبل از هر اقدامی خود به یک روانشناس بالینی مراجعه کند و روی توانایی ابراز وجود خود کار کند.

    به این خانم توصیه میکنم که پس از مدتی روان درمانی برای بازیافتن اعتماد بنفس از دست رفته و سرکوب شده شان، نخست به همسرش با لحنی آرام ولی قاطع بگوید: “من از این ببعد هیچ گونه توهین و خشونتی را تحمل نخواهم کرد. تابحال فکر میکردم باید تحمل کنم به دلایل مختلف، ولی فهمیدم اشتباه کرده ام.” بعد دفعه دیگر حتی با یک کلمه توهین ایشان، فورا ترکش کنند و با دخترشان به محلی که از قبل فکرش را کرده اند (منزل اقوام یا هرجا) بروند و سفت پای حرفشان بایستند. به ایشان قول میدهم که همسرشان کوتاه خواهند آمد و به دنبالشان میایند. مواظب باشند به این سادگی برنگردند. با وساطت یکی دو بزرگتر عاقل (که در خانواده خیلی نادر است متاسفانه!) یک متن قرارداد تنظیم کنند و خواسته های خودشان را در آن بنویسند. خواسته اولشان هم این باشد: مراجعه به روانشناس و مشاور تا حصول نتیجه. از همسر بخواهند که پای آن شروط را امضا کند و یک بزرگتر هم ضمانت اجرایی آن را بکند. شرط بر هم زدن شروط را هم در قرارداد بگنجانند. آنگاه بعد از تکرار میکنم بعد از اینکه آقا مشاوره و روان درمانی را شروع کرد به صورت مشروط به خانه برگردد.

Leave a reply

Your email address will not be published.

مشاوره حقوقی رایگان برای قربانیان خشونت خانگی

روزهای شنبه تا چهارشنبه، از ساعت ۶ عصر تا ۱۰ شب مشاوران خانه امن پاسخگوی شما هستند.

مشاوره حقوقی رایـــگان

شماره تماس: ۸۵۳۱۲۶۰۰-۰۲۱