صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  شانه ای برای گریستن ...
شهریور
۴
۱۳۹۳
شانه ای برای گریستن
شهریور ۴ ۱۳۹۳
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , ,
image_pdfimage_print

7715757102_9d981a88cc_b

عکس: Kelly Short

نوشته: Chiara Frisone

سوازیلند، ۲۸ می ۲۰۱۴

ترجمه: نرگس نقشبند

 Khanysile Simelane در دوران کودکی دلیلی برای گریستن داشت. والدینش او آزار می دادند و جایی برای پناه بردن نداشت. وی می گوید: “در دوران کودکی من، نمی شد مشکلات مربوط به “خانواده” را به کسی گفت.”

اکنون در سن ۵۶ سالگی، او کسی است که کودکان می توانند مشکلاتشان  را به او بگویند.  Khanysile Simelane عضو یک گروه داوطلب است که با کودکان قربانی آزار و اذیت صحبت می کنند و به آنها می گویند که تنها نیستند. کسی را دارند که با او حرف بزنند، کسی که می تواند به آنها کمک کند. این زن در دهکده ای نزدیک Mbabane، جلسه ای برگزار کرده و درباره آزار و اذیت با گروهی از کودکان صحبت می کند.

شانه ای برای گریستن

خانم   Simelane یک از منتخبان داوطلب انجمنی است که در SiSwati به آن ” شانه ای برای گریستن” (سنگ صبور) گفته می شود. این انجمن ۱۰۰۰۰ عضو دارد. آنها به خشونت علیه کودکان و زنان در بین توده مردم سوازیلند تمرکز می کنند.

وظیفه داوطلبین کار آسانی نیست. یک بررسی ملی که در سال ۲۰۰۷ انجام شد نشان داد، تقریبا از هر سه زن یک زن در دوران کودکی یکی از انواع خشونت جنسی و از هر چهار زن یک زن  نیز در دوران کودکی نوعی خشونت فیزیکی را تجربه کرده است.

دختران و کودکان در معرض بیشترین خطر آزار و اذیت قرار دارند. خانم Simelane می گوید: “در دهکده ما، دختران در مسیر خود تا مدرسه توسط چوپان هایی که به آنها وعده پول می دهند فریب می خورند. بچه های یتیم بیشتر به حال خود رها می شوند.”

سوازیلند بچه های یتیم زیادی دارد. این کشور با جمعیت کمی بیش از ۱ میلیون نفر، با مشکلات اجتماعی-اقتصادی زیادی دست به گریبان است، از جمله شیوع HIV در جهان.

تقریبا ۸۰۰۰۰ کودک بین ۰ تا ۱۷ سال یک یا هر دو سرپرست خود (والدین) را به خاطر ایدز در سال ۲۰۱۲ از دست داده اند.

مراکز مراقبت

برای کمک و پشتیبانی از کودکان سوازیلند، مراکز مراقبت در همسایگی آنها تاسیس شده است. کودکان می توانند برای غذا خوردن، بازی کردن و انجام تکالیف در محیطی امن و تحت نظارت به این مراکز بروند.

امروز، خانم Simelane برای  یک گروه از کودکان که به مرکز مراقبت محله خود مراجعه کرده اند داستان می گوید و تصویرهای درخشانی را به نمایش گذاشته است، تا به کودکان درباره آزار و اذیت آموزش دهد و آنها هم به او گوش می دهند.

او برای بچه ها داستان “برادر مار” را تعریف می کند که کودکان دهکده را با شیرینی فریب می داد و سپس به آزار و اذیت آنها می پرداخت. اما بچه ها برای فرار نقشه می کشند. آنها مستقیما” سراغ فیل می روند تا از برادر مار شکایت کنند. او می گوید، “فیل به لطف گوش های بزرگش به حرف بچه ها گوش می داد.”

بازدید از خانه ها و یک One Stop Shop

خانم Simelane همچنین خانه به خانه همه دهکده را بازدید می کند. او با زنان درباره چگونگی شناسایی انواع آزار و اذیت ها صحبت می کند و به آنها راه های مختلف کمک گرفتن را توضیح می دهد. او فن مشاوره ابتدایی را آموزش دیده و می تواند به زنان و کودکان درباره وضعیتشان مشاوره دهد ولی اگر تشخیص دهد که وضعیت  بیش از اندازه پیچیده است یا از توان مشاوره او خارج است، مورد را به گروه اقدام علیه آزار و اذیت سوازیلند (SWAGAA) یا یک سازمان غیر انتفاعی دیگر، پلیس یا One Stop Shop ارجاع می دهد.

 One stop shop  مرکزی برای زنان و کودکان مورد آزار و اذیت است. در آنجا، آنها می توانند مشاوره، خدمات بهداشتی و درمانی و خدمات حقوقی را یک جا و در زیر یک سقف دریافت کنند.

One Stop Shop کمتر از یک سال پیش در پایتخت تاسیس شد. این مرکز از کودکان و زنان مورد آزار، به روشی ساده و حساس حمایت می کند.

Futhi Gamedze این مرکز را اداره می کند. او می گوید که پیش از افتتاح این مرکز همه چیز برای زنان بسیار متفاوت بود. “بسیاری از زنانی که از آزار و اذیت رنج برده اند از این طرف به آن طرف فرستاده می شدند و این تجربه دردناکشان را دردناک تر می کرد.”

مقابله با یک مشکل فراگیر

در سوازیلند، تعداد بسیار اندکی از قربانیان آزار جنسی به دنبال حمایت های موسسه ای مانند خدمات مشاوره یا کمک گرفتن از پلیس می روند و تعداد بسیار کمی به دنبال شکایت حقوقی و دادگاهی کردن مسئله هستند.

خانم Gamedze همان حرف خانم Simelane را درباره مسائل “خانوادگی” تکرار می کند. او می گوید “ما در جامعه مان چیزی به نام  Tibitendluداریم .

مردم مشکلشان را مطرح نمی کنند و آنرا گزارش نمی دهند، به ویژه وقتی از سوی یکی از اعضای خانواده مورد آزار قرار گرفته باشند. چراکه فکر می کنند این یک مسئله خانوادگی است و باید درون خانواده حل شود. “

اما به گفته او، کار Lihlombe Lekukhalela تاثیر بزرگی داشته است. “اکنون ما متوجه شده ایم که وقتی مردم می بینند که یک کودک از یک خانواده مشخص مورد آزار قرار گرفته می آیند و آزار و اذیت را به مرکزOne Stop  یا به پلیس گزارش می دهند، و آنگاه ما به دنبال خانواده آن دختر می رویم و مورد را تا انتها پیگیری می کنیم.”

سوازیلند در انتظار روزی است که پیگیری جنایات آزار جنسی و دیگر انواع خشونت علیه کودکان و زنان آسان تر شود. آن روز وقتی است که لایحه جرائم جنسی و خشونت خانگی به صورت قانون درآید. زیرا، سوازیلند اراده سیاسی برای رسیدگی به مسئله سلامت اجتماعی و عمومی را داراست.

در میان مدت، و در آینده، خانم Simelane و همکارانش، Lihlombe Lekukhalela” فیل هایی با گوش های بزرگ” جنگ بزرگی را پیش رو خواهند داشت. آنها رویکردها را درباره آزار و اذیت تغییر داده و از طریق آموزش و حمایت، کودکان و زنان را درست در جوامع خودشان توانمند می سازند.

 لینک منبع 



Leave a reply

Your email address will not be published.

x


اکتبر، ماهی برای پیشگیری و مبارزه با خشونت خانگی برای همه


«یک ماه برای مبارزه با خشونت خانگی»