صفحه اصلی  »  پرسش و پاسخ قانونی  »  سهم زنان از زمین کشا...
مرداد
۱۵
۱۳۹۳
سهم زنان از زمین کشاورزی که یک عمر روی آن کارکرده اند پس از مرگ شوهر
مرداد ۱۵ ۱۳۹۳
پرسش و پاسخ قانونی
۰
, , , , ,
image_pdfimage_print

revisedques

پرسش:

بچه سال بودم که ازدواج کردم. از همان روزهای اول ازدواج با شوهرم که او هم جوان بود، رفتم شالیزار و روی زمین کار کردم. ساعات طولانی تا زانو توی آب بودم و خیلی زود مبتلا به رماتیسم شدم. بچه های پشت سر هم به دنیا آوردم و در کنار شالیزار برای آنها سرپناه درست کردیم. تا کوچک بودند، آنها را روی ستون فقراتم می گذاشتم، براشان آواز می خواندم و خودم کار می کردم. ۴۰ سال از ازدواج من می گذرد. بچه ها بزرگ شده اند. زن گرفته اند. شوهر کرده اند. شوهرم از دنیا رفته و همیشه تا زنده بود می گفت اگر زودتر از تو مردم، زمین را اجاره بده. می توانی با پول اجاره خوب زندگی کنی. می توانی از منافع شالیزار برای خودت سهم تعیین کنی و غیر از اجاره بها، از محصول هم سهم ببری. کاغذ و سندی از وصیت های زبانی او در دست ندارم. فرزندانم اجازه نمی دهند حتی به زمین سرکشی کنم. همه زندگی من، همه خاطرات جوانی من به آن زمین گره خورده. دادگاه گوشش بدهکار این حرف ها نیست. دارند زمین را قیمت گذاری می کنند تا یک هشتم آن را بین من و زن دیگری که شوهرم دارد و من تازه از وجودش با خبر شده ام به صورت نقد تقسیم کنند. آن زن اصلا نمی داند زمین برای من چه اندازه عزیز است و نمی داند که من آن را بارور کرده ام.

آیا می توانم به جای پول نقد، یعنی نصف یک هشتم قیمت زمین، تکه ای از آن را مالک شوم؟ دوست دارم روی همین زمین بمیرم. در بند پول نیستم. فرزندانم موافقت نمی کنند.

پاسخ:

قانون ارث چند سالی است اصلاح شده. قبلا از این هم بدتر بود و به زن یا به زنان مردی که فوت می شد اساسا از زمین و عرصه، ارث تعلق نمی گرفت. برای مثال فرزندان متوفی یا دیگر وراث قانونی، می توانستند زن را از خانه مسکونی که در آن با شوهرش زندگی می کرد بیرون کنند . البته از طریق دادگاه کارشناس می آمد و قیمت در و دیوار را تعیین می کرد و بعد یک هشتم قیمت به زن پرداخت می شد. اگر بیش از یک زن از متوفی باقی مانده بود همان یک هشتم را به نسبت مساوی بین آنها تقسیم می کردند. تا این که چند سال پیش حق زن را بر زمین و عرصه به رسمیت شناختند، ولی فقط قبول کرده اند که سهم الارث زن از زمین و عرصه پس از قیمت گذاری به صورت نقد به او پرداخت شود. در حقیقت همان گونه که خودتان توصیف کرده اید، زمین از ید زن خارج می شود.

پرسش:

تا کنون از آقایانی که بر ما حکومت می کنند پرسیده اید چرا باید زمین و خانه را از زیر پای زنی که آن را آباد کرده و در آن عمر گذرانده، بیرون بکشند و بدهند به دیگر وراث؟

پاسخ:

بله…، این ها پرسش های قدیمی است. تازگی ندارد. خیلی تلاش کردیم تا موفق شدیم و توانسته ایم آقایان قانونگذار را به این جا برسانیم. اگر پای صحبت شان بنشینید می گویند زمین باید نسل اندر نسل به اولاد ذکور برسد. آنها بر این باور پافشاری می کنند که وقتی هم به فرزند دختر می رسد، برادران یا شوهر روی آن کار می کنند.

پرسش:

در مورد من که همه کاره روی زمین خودم بودم. چرا توجه نمی کنند.

پاسخ:

از هرگونه نوآوری به خصوص در زمینه حقوق زن می ترسند.

پرسش:

پس من باید از زمینم که آن را از فرزندانم بیشتر دوست دارم و خودم آن را حاصل خیز کرده ام و جوانی به پایش داده ام بگذرم؟

پاسخ:

شما نمی گذرید. قانونی که بی رحمانه است شما را مجبور به ترک زمین می کند. قانونگذار هنوز باور ندارد که زن یک انسان کامل است و با مرد حق برابر دارد. به همین علت فقط یک صدم از زمین های زراعی ایران در مالکیت زنان است.



Leave a reply

Your email address will not be published.

x


اکتبر، ماهی برای پیشگیری و مبارزه با خشونت خانگی برای همه


«یک ماه برای مبارزه با خشونت خانگی»