صفحه اصلی  »  خشونت خانگی و اجتماع  »  زیبایی بزرگترین مشکل...
مرداد
۷
۱۳۹۳
زیبایی بزرگترین مشکل زنان موریتانی، زن لاغرداشتن هنوز تحقیر آمیز است  
مرداد ۷ ۱۳۹۳
خشونت خانگی و اجتماع
۰
, , , , , ,
image_pdfimage_print

1620105883_44ff563da3_o

عکس: Helge F.

ترجمه: گ – حقیقی 

نواکشوت، ۲۱ فوریه ۲۰۱۱ IRIN در حالی که به زور غذا دادن به دختران جوان در موریتانی، به ویژه در مناطق شهری کاهش یافته است، اما هنوز زنان و دختران بسیاری داوطلبانه از روش های پیشرفته و خطرناکی استفاده می کنند که به آن ها اندام چاقی می دهد که مدت ها در این کشور، تعیین کننده جایگاه اجتماعی آنان بوده است.

زینبو منت طالب موسی، مدیر سازمان غیر انتفاعی “انجمن سلامت مادران و فرزندان موریتانی AMSME “می گوید: عملاً دوران غذا خوراندن از طریق سوء استفاده جسمی سر آمده است ومعمولاً  امروز بیشتر در مناطق دور افتاده اتفاق می افتد. اما وجود زنان جوانی که می خواهند چاق شوند و به روش های مختلف دست می زنند، یک واقعیت است.

موریتانیایی ها به IRIN از مواردی گفتند که زنان جوان بر اثر مصرف دارو از جمله محصولاتی که برای احشام تولید می شوند، جان خود را از دست داده اند تا چاق شوند.

در حالی که استانداردهای زیبایی شنایی به آرامی در حال تغییر هستند و برخی زنان، از روش های به زور چاق شدن سرباز می زنند، به طور سنتی در موریتانی بدن چاق برای زن به معنای ثروت و رفاه است. خانواده ها در این کشور نسل در نسل هر روز، لیتر لیتر شیر گاو یا شتر به دخترانشان می خوراندند تا بلکه شانس ازدواج آنها بالا رود.

یکی از ضرب المثل های قوم مور در موریتانی می گوید: “زن هرچه بزرگ تر باشد جای بزرگ تری در دل همسرش دارد.”

اما در سال های اخیر، علی رغم هشدارهای سلامتی، بعضی از دختران و زنان، داوطلبانه به روش های دیگری رو آورده اند، مانند: مصرف محصولات کورتیزون، شربت های اشتها آور و داروهای روان گردان و داروهایی که برای بالا بردن وزن گاو تولید شده است.

یکی از اعضای AMSME که از ما خواست هویتش پنهان بماند گفت: “چند ماه پیش، دختر خاله ام به روستایی رفت تا آماده ازدواج شود. این آمادگی شامل فرایند چاق شدن هم بود و او بر اثر سوء مصرف موادی که برای وزن آوردن ساخته شده اند جانش را از دست داد.”

سلیمان شریف، مدیر انجمن داروخانه داران موریتانی می گوید: در مورد دیگری، یک دختر جوان در حلبی آبادی در پایتخت نواکشوت، پس از مصرف داروهای پروار کردن گاو از بین رفت.

محمد اولد اکاهه، پژوهشگر اجتماعی می گوید: یکی از داروهای حیوانی که زنان استفاده می کنند تا “خودشان را چاق کنند”، به خاطر خطرهایی که برای سلامتی که ایجاد می کند ، به “درگ درگ” شناخته می شود. آن ها می خواهند به استانداردهای جامعه ای برسند که عاشق زن های چاق است.

شریف، داروخانه دار به IRIN گفت: دسترسی به این محصولات آسان است و این بخشی از مشکل است.

او می گوید: “مقررات درمانی به خاطر سودی که برای برخی از بخش های درمانی دارند به طور جدی اجرا نمی شوند.علاوه بر این منابع دولت نیز نسبتاً محدود است. با این حال مسئولین در سال های گذشته تلاش هایی برای جمع کردن محصولات خاصی از بازار کرده اند.”

با وجود این تلاش ها و قانونی  که در سال ۲۰۱۰  جریمه های جدی تری برای فروش داروهای غیر متعارف تعیین کرد، باز هم هر کسی می تواند این محصولات را در بازار و از داروخانه بخرد. محاسبه این که چقدر پول صرف محصولات و این اهداف می شود دشوار است، چون بخش بزرگی از این داد و ستدها در بازار سیاه اتفاق می افتد.

آنا فال، که در کلینیکی در منطقه ای فقیر نشین در نواکشوت ماما است، می گوید: زن های بسیاری فقط به خاطر چاق شدن تقاضای قرص های ضد بارداری و شربت های اشتها آور می کنند.

 آیا مشکل نادانی است؟

محمد لمین اولد شیخ، دکتر ارشد کلینیک می گوید: اصرار به وزن زیاد داشتن خطر بیماری های قلبی _ عروقی، ناکارایی کلیه، بیماری قند و فشار خون را بالا می برد. اغلب زن ها نمی دانند که این داروها خطرناک هستند، اگر می دانستند آنها را مصرف نمی کردند. در اینجا مشکل ناآگاهی است.

طالب موسی می گوید: همه اش به خاطر نادانی نیست؛ برخی از دخترانی که سعی دارند وزن بیاورند خطرات سوء استفاده از دارو را انکار می کنند. من یک روز در داروخانه بودم و دخترهایی را دیدم که مشغول خرید این قبیل محصولات بودند. به آن ها گفتم این کار خطرناک است؛ خندیدند و به کارشان ادامه دادند.

فشار اجتماعی و استانداردهای کهنه از بین نمی روند.

به مریم دیالو، ۵۳ ساله، در نوجوانی به زور غذا خورانده شده بود. دو دختر او، ۱۴ و ۱۹ ساله لاغر هستند و از بالا رفتن وزنشان جلوگیری می کنند؛ دیالو می گوید آن ها را مجبور به این کار نمی کند و به این خاطر از طرف دوستانش سرزنش می شود. “چند وقت پیش همسایه ام آمد و به من گفت این عادی نیست، برای خانواده ام آبرو ریزی است که دخترانم لاغر هستند. او می خواست آن ها را به روستا ببرد تا چاقشان کند.”

خدیجه ساخو، مسئول امور هماهنگی AMSME می گوید: مردهای زیادی هنوز سایز را به عنوان میزان زیبایی می بینند. “برای بعضی از مردها زن لاغر داشتن هنوز تحقیر آمیز است. آن ها جلوی دوستانشان خجالت می کشند.”

لینک منبع 



Leave a reply

Your email address will not be published.