مجازات "زنای با محارم" برای هر دو طرف "اعدام" است


 

IMG_4429

حسین رئیسی – پژوهشگر حقوقی

 گلنار، نام زیبایی است، این نام را من برایش برگزیدم تا حتی خودم هویت واقعی او را ندانم. او در یکی از رشته های مهندسی دانشگاه آزاد درس می خواند. هر وقت دانشگاه تعطیل می شد، برخلاف بقیه بچه ها مضطرب و نگران به نظر میرسید و خوشحال نبود.  ناراحتی خود را کتمان نمی کرد. از تعطیلات چند روزه متنفر بود. یک روز گلنار به دفتر یکی از اساتید رشته روانشناسی  می‌رود تا مشاوره بگیرد وهمان روز دلیل اینکه چرا هیچوقت  اشتیاقی  برای رفتن به خانه را ندارد با مشاورش مطر ح می کند .

از قضا استاد مشاور که دوست من بود با من تماس گرفت تا جنبه های حقوقی اتفاقی که سبب شده بود گلناررا ازشوق رفتن به خانه بازدارد، مطرح نماید.

ماجرا از این قرار بود که از سال ها پیش یعنی از زمانی که گلنارتنها سیزده سال داشته ، برادرش به او  تجاوز می کند و بعد از مدتی به دلیل سکوت گلنار ، این کار برای برادر به  شکل عادت در آمده  وبه  اذیت و ازار و تجاوز جنسی دختر جوان  ادامه داده است. زمانی که استاد، داستان دخترک جوان را مطرح کرد ابتدا تعجب کردم. دلیل عمده تعجبم هم به خاطر استمرار تجاوزبرای چندین سال بود!

جستجو فکری برای پاسخ دادن به این پرسش که چه حقوقی برای گلنار متصور است و چگونه او می تواند خود را از این شرایط نجات دهد و از حمایت حقوقی بهره مند کند، در ذهنم غوغایی برپا کرد. از استاد خواستم تا فرصت بیشتری برای پاسخ داشته باشم و  بعد از ملاقات با گلنار جواب بدهم.

 یکی از روزهای گرم تابستان او به اتفاق یکی از همکلاسی هایش که سنگ صبور گلنار بود به دفتر من آمدند. از پیش خود را برای روبرو شدن با یک قربانی آماده کرده بودم،  با خودم گفتم او نیاز به راهنمایی دقیق دارد. باید با دقت و همه جوانب موضوع را باز و مطرح کرد.

به دلیل اینکه ضمانت ها و حمایت های حقوقی به خصوص در باره ماجرای گلنار و ماجراهای شبیه آن ، در کشور ما بسیار نا مطمئن هستند و قربانی را در شرایط سخت روحی و روانی قرار خواهد داد. اظهار نظر روشن و دقیق فوق العاده سخت بود.

زمانی که گلنار وارد شد شرم در چشمان و صورتش هویدا بود. او بدون دلیل شرمگین بود، نیازی به بازگویی مطالب آزار دهنده نداشت. به او گفتم نیازی به بیان صورت مسئله نیست. به اندازه کافی یادآوری موضوع تو را آزار می دهد، پس بهتر است راه حل های ممکن برای طرح  این موضوع  با خانواده ات و انجام  اقدام حقوقی را بررسی کنیم.

ادامه دادم، برای رهایی از استمرار خشونت راه حل های حقوقی را با شما مطرح می کنم،در نتیجه تمرکز ما بر راهکارهای حقوقی است.

  برای این امر باید به همه جوانب موضوع از جمله نکات زیر توجه کرد.

  نخست: دلیل استمرار عمل تجاوز

احتمال وقوع خشونت در مکان های مختلف و برای همه کودکان و یا زنان وجود دارد، از این رو توجه به  فضای پیرامون، وظیفه والدین و اطرافیان آنان است. عدم آگاهی اطرافیان و شاید غیر قابل تصور بودن موضوع برای آنها، سبب وقوع خشونت می شود. در مورد گلنار بی اطلاعی موجب سکوت قربانی  و  استمرار تجاوز شده بود.

 به او گفتم: این نخستین بار است که شما سکوت خود را شکسته اید. با این حال تاکنون خانواده و متجاوز از این اتفاق بی خبر هستند. برای رهایی از استمرار خشونت ضروری است باور کنید، هیچ خطا و حتی سهل انگاری متوجه شما نبوده و سکوت را بکشنید. حال زمان آن فرا رسیده تا خانواده ات و متجاوز نیز از موضوع با خبر شوند.

گام دوم:

به دلیل قرابت نزدیک بین گلنار و  متجاوز طرح موضوع اگر همراه با قرار دادن دو طرف زیر یک سقف باشد خطرات جدی او را تهدید می کند. از این رو از گلنار درخواست کردم قدری در باره خانواده اش توضیح دهد ، بعد از سخنانش از او خواستم تا اجازه دهد به پدرش در این باره گفتگو کنیم.

 با اجازه او به پدرش تماس گرفتم و از او خواهش کردم تا هر زمان می تواند به دفتر من بیاید. او ابتدا بهانه آورد  که سرم شلوغ است و گرفتارم، امکان سفر ندارم. از این رو از وی خواستم تا از طریق تلفن به حرف هایم گوش دهد.

در برخی از این موارد ممکن است مرتکب به کلی موضوع را انکار نماید و یا اینکه برعکس انتظار، موضوع را بپذیرد و امکان حل خانوادگی آن و حتی تا حدودی عادی سازی روابط نیز فراهم گردد. از این رو بررسی این ابعاد نیز با اتکاء به شرایط عدالت ترمیمی می تواند با باز توانی یا توان بخشی قربانی و همچنین رفع خطر در مرتکب منجر شود.

با در نظر داشتن همه شرایط، پس از آماده کردن ذهن پدر گلنار با این جمله، که گاهی  اتفاقات غیر قابل باوری دراطرافمان رخ می دهد و بی خبر از آن هستیم، ماجرا را برایش بازگو کردم.

کمک خانواده و اطرافیان برای تحمل موضوع بدون قضاوت کردن در باره قربانی و متجاوز بسیار اهمیت دارد. اگر خانواده موضوع را به خوبی مدیریت کند، با گفتمان دقیق امکان بررسی ریشه ای مشکل و ممانعت از تکرارآن و ایمن سازی محیط برای قربانی و همچنین بازدارندگی مرتکب از تکرار این رفتارها وجود دارد. از این رو جامع نگری و مطالعه همه ابعاد قضیه و کمک گرفتن از روانشناس  و حقوق دان مفید خواهد بود.

گام سوم:

 تشریح مجازات این جرم و چگونگی اثبات آن گام بعدی بود. در این گام مجازات قانونی و شرایط احراز آن بررسی می شود.

 اقدام قانونی من به عنوان وکیل گلنار، برادرش را در معرض حکم اعدام قرار می داد. چون مجازات زنای با محارمبرای هر دو طرف اعداماست، اگر یکی دیگری را به زور مورد تجاوز قرار دهد، فقط متجاوز به اعدام محکوم می شود. البته  پس از اثبات عنف و اکراه در قربانی این امکان فراهم است. متاسفانه ارائه دلیل برای اثبات عنف و اکراه با قربانی است!

در ادامه به پدر گلنار گفتم:  بهتر است پاره ای بیندیشید و در وهله نخست قبول کنید تا گلنار در شهرستان محل تحصیل بماند و به منزل باز نگردد. پدر گلنار به خوبی به حرف هایم گوش داد، احساس بسیار بدی در او مستولی شده بود، سعی کردم خودم را جای او بگذارم و دلداریش دادم . اما او طاقت نیاورد و بالاخره صدای گریه اش بلند شد.

اندکی بعد قدری ارام گرفت و قبول کرد تا او برای دیدار گلنار به اتفاق همسرش عازم شهرستان محل تحصیل شوند.

بعد از چند روز به دفتر من آمدند و گلنار نیز همراه آنها بود. هر دو شدیدا ناراحت بودند. چاره ای نبود. باید دقیق و سنجدیده عمل می شد. بار سنگین این اتفاق از یک سو و سنگین تر، سیستم دادرسی اسلامی است که در این باره اجرا می گردداز دیگر سوی، فضای تصمیم گیری را فوق العاده دشوار ساخته بود. و ناراحت کننده تر این بود که طرح موضوع گلنار را به شدت درگیر خود خواهد می ساخت!

گام دیگر:

ار آنجایی که شکایت کیفری از دو جهت خطرناک بود، اول اینکه گلنار و برادرش را در معرض اتهام زنای با محارم قرار می داد، و بر اساس ماده 224 قانون مجازات اسلامی مجازات این جرم برای دوطرف اعدام است، مگر اینکه قربانی اثبات کند مورد تجاوز به عنف و اکراه قرار گرفته ، و تمایل به آن نداشته است! تنها در این صورت بر اساس بند “ت” همین ماده  فقط متجاوز اعدام خواهد شد.

در باره گلنار به دلیل اینکه شروع به تجاوز در سن کودکی رخ داده ، امکان اثبات تجاوز تا حدودی آسان است، اما سکوت و استمرار عمل تجاوز، وی را در معرض اتهام تسلیم و رضایت به استمرار قرار می دهد. این درحالی است که تردیدی وجود ندارد که گلنار بی گناه بوده و هیچ تمایلی به این ارتباط نداشته است.

همه این مسایل اثبات اکراه و اجبار را با مشکل روبرو می سازد و بیشتر برای قربانی شبیه به شکنجهمحسوب خواهد شد. از این رو درگیر کردن قربانی با نظام قضایی اسلامی که توجه دقیق به عمل متجاوز ندارد، بلکه نتیجه مجرمانه را بیشتر مورد توجه قرار می دهد، بسیار خطر آفرین و سبب آسیب روحی بعدی برای خواهد شد.

باید توجه داشت که قانون در این جا “قانون همه یا هیچاست، یعنی یا مرتکب اعدام باید گردد و یا آزاد، حالت دیگری وجود ندارد و برای رهایی قربانی از مجازات نیازبه اثبات عنف است که این موضوع نیز بر عهده قربانی است! و متجاوز تنها به انکار نیاز دارد! و در فرض اثبات تجاوز و زنا متجاوز حتما اعدام می شود، مگر اینکه قبل از اقرار توبه نماید و در این صورت حداکثر به کمتر از 100 ضربه شلاق محکوم می شود و پس از آن فورا آزاد خواهد شد.

به این دلیل اغلب قربانیان و خانواده ها در چنین مواردی تن به شکایت نمی دهند، چنانچه پدر گلنار و خود او نیز با شنیدن این سخنان من به شدت نگران شدند و تصمیم  گرفتند شکایت نکنند.

نتیجه و راه حل

با توجه اینکه، خشونت های جنسی رقم بسیار بالایی در روابط میان انسان ها به خود اختصاص می دهد. مذموم و ناپسند بودن خشونت جنسی در همه فرهنگ ها و جوامع مطرح است، اما با وجود قبح وسیع این موضوع همواره رخ می دهد و زندگی قربانی را تباه می سازد. برای رهایی از این نوع خشونت ها شایسته است تا عدالت را برای آنها جستجو کرد.

 در شرایط حقوقی کنونی عدالت محقق نمی گردد. چون امکان اثبات علمی جرایم وجود ندارد، و این نوع جرایم صرفا با ادله شرعی که مهمترین آن اقرار و چهار شاهد عادل است، امکان پذیر می شود، سپردن قربانی به چنین شرایطی او را در معرض آسیب های بعدی قرار می دهد. نتیجه این شرایط بازخورد عادلانه ای در پی نخواهد داشت.

  مجازات همه یا هیچ، یعنی جنگ بین متجاوز و قربانی و نتیجه آن اگر به عدم اثبات جرم و یا عدم اثبات عنف و اکراه در قربانی منجر شود قربانی را در معرض خطر جدی مجازات وحتی اعدام قرار خواهد داد. درفرض بی خطر بودن اقدام حقوقی برای قربانی به دلیل اعدام متجاوز که از اقوام اوست، بار سنگین روانی بر قربانی وارد خواهد کرد!

 همچنین چنانچه متجاوز به صورت متناسب مجازات نشود نیز خطر تکرار جرم و برخورد با قربانی و انتقام شخصی نیز وجود دارد! درهمه این موارد مردم عطای دستگاه قضایی اسلامی را به لقای آن ترچیح می دهند، مانند گلنار و خانواده اش که شرایط برای آنها بسیار سخت شده بود و تن به شکایت ندادند!

 بنابراین اصلاح قوانین حاکم بر این نوع جرایم و تغییر مقررات و روش های اثباتی تشخیص و اثبات جرم  ضروری است. اصلاح قواین حمایتی برای بررسی این نوع جرایم،  بدون نیاز به حضور و همراهی قربانی با متجاوز و متناسب کردن عمل مجرمانه با مجازات نیز ضروری است.